Born to Be Bad (1950)

Gemaakt in een tijd waarin men slecht en manipulatief gedrag van vrouwen nog aan de kaak kon stellen .

vergelijk dat eens met nu waarin in een serie als She-Hulk of nog meer Captain Marvel de hoofdactrice een verschrikkelijk vervelend narcistisch personage neerzet maar waarin dat gedrag in de publieke opinie blijkbaar doodnormaal lijkt te moeten zijn .

Nee geef mij dan maar te tijd waarin vrouwen nog verantwoording moesten afleggen voor hun slechte daden

(ook al komt ze hier er ook wel makkelijk mee weg ) .

Joan Fontaine zet een prima rol neer als de manipulatieve Christabel en ook Robert Ryan is goed op dreef in zijn rol .

Ik heb Nicholas Ray vrij hoog zitten , met een paar films die nog kunnen stijgen bij herziening. Maar hij is niet helemaal stabiel en heeft ook duidelijk mindere films gemaakt, Met name Hot Blood. En in zekere zin ook deze. Born To Be Bad mist Rays visuele gevoel en het verhaaltje is nogal plat en biedt weinig ruimte voor zijn sterke punten. Maar het is alsof Ray dacht "als ik dan met dit script wordt opgescheept ga ik er lol mee maken". Joan Fontaine is zo'n groteske en theatrale femme fatale dat het gewoon echt campy fun wordt (en ze zou zo als voorbeeld kunnen dienen voor een lekker valse drag queen). De film heeft regelmatig quotable dialoog als "I Love You So Much I Wish I LIked You". En dat trekt deze film wel een stukje omhoog. Dit is overigens melodramanoir. Er is geen pistool in de film te zien. En zelfs Robert Ryan is vooral slachtoffer hier.