Red Scorpion (1988)

Een typisch jaren '80 actiefilm in de stijl van o.a. Commando (1985).

Dolph Lundgren zet op vermakelijke wijze de allesvernietigende Spetsnaz soldaat neer.

Het plot is tamelijk simpel en eigenlijk helemaal niet zo interessant, maar de actie houd de film toch interessant. M. Emmet Walsh zet een irriterend typetje neer als een grove Amerikaanse journalist. Zijn personage heeft naar mijn mening niet zoveel toevoegende waarde.

Grappig om te zien dat in deze film de Russen nog als 'het kwaad' worden afgespiegeld. Echt zo'n Amerikaanse koude oorlog actie, maar goed, dat gebeurde vast aan de andere kant van het gordijn ook.

Vermakelijke jaren '80 actieflick.

Take a memo to General Vortek. Subject: Escape. Message: I am *still* Spetsnaz!

Dit weekend is, zonder het echt te plannen eigenlijk, uitgedraaid op een actieweekendje. Vrijdag The Shooter gezien en gisteren die lijn verder gezet met Cyborg en deze Red Scorpion. Vooral van die laatste had ik best hoge verwachtingen aangezien een collega op het werk hier bijzonder lyrisch over was. Met Masters of the Universe en The Shooter had ik recentelijk twee leuke Lundgren films achter de rug en ik hoopte met Red Scorpion op een geslaagde derde.

Mjah, had er misschien nog net iets meer van verwacht. Ging er eigenlijk vanuit dat dit een volkomen overdreven knokfilmpje ging worden waar Lundgren menig keer ging kunnen losgaan, maar op dat gebied kom je wat bedrogen uit. Met zijn speelduur van meer dan 90 minuten is de film sowieso al wat aan de lange kant, zeker wanneer het dan nog eens wordt opgevuld met wat overbodige scènes van Nikolai die het licht heeft gezien, en het is wachten tot de finale confrontatie om nog echt te kunnen genieten. Een handvol scènes (Nikolai die amok ligt te schoppen in het café is wel erg leuk) maken Red Scorpion wel een film die je als liefhebber van Lundgren wel eens gezien moet hebben, maar verder zitten hier weinig memorabele momenten in. Sowieso wel een nogal tijdsgebonden film die het vooral moet hebben van zijn commentaar op het (toen al ter ziele gegane) communisme. Kan geen kwaad natuurlijk, maar anno 2016 voelt dat allemaal niet meer zo relevant aan.

Niet dat dat bij mij de hoofdreden was om de film te gaan kijken. Neen, dat is toch meer te wijten aan de Zweed (die meer als Rus werd gecast dan enige andere nationaliteit volgens mij) genaamd Dolph Lundgren. De man met de brede torso komt deze keer terecht in Afrika en doet daar perfect wat hij moet doen. Ondertussen alweer de 15e film die ik van hem zie en ik geraak hem nog steeds niet beu. Hij wordt hier bijgestaan door de hyperactieve M. Emmet Walsh in een erg vervelende rol als journalist Ferguson en Al White als Kallunda. Het merkwaardigste is echter nog de rol van Regopstaan als Gao, de Rafiki-achtige mentor van Lundgren. De 95 jaar oude Afrikaan was effectief leider van een stam en deed gewoon voor de lol mee. Weliswaar op voorwaarde dat zijn stam hem overal mocht volgen.

Lundgren is een Russische moordmachine en daar is alles wel mee gezegd. Red Scorpion is één van de betere uit het oeuvre van de grote Zweed, maar behoort in mijn ogen niet tot zijn beste werk. Er schijnt nog een vervolg te zijn uitgebracht in 1994, maar de connectie tussen beide lijkt me ver te zoeken.

3*

Dolfje in Afrika. Slecht zeg. Lundgren is een droge Sovjet-karikatuur die zich tegen zijn superieurs keert in een Afrikaanse burgeroorlog waar de Russen een rebellenleider willen ombrengen. Hij mag een twintigtal kleuterzinnetjes afratelen in de hele film. Echt één van de flauwste prestaties ooit in een actiefilm. Met zijn veel te korte short waar zijn ballen bijna uithangen ziet hij er ook nog super-belachelijk uit. Dan is er nog de setting in Afrika en de actie, die nog net voldoende zijn om deze film door te komen. Veel stelt het niet voor en het is niet veel spectaculairder dan een doorsnee The A-Team aflevering. De Hind helicopter moet overduidelijk het stokpaardje van de film zijn. Telkens als de kans zich voordoet zie je het tuig in beeld.

Een amusante en inmiddels verouderde aktie film.

Met een flinke knipoog naar Rambo maar een stuk minder.

Maar nog steeds een leuke en prima film.

"I am Spetsnaz!”

Na zijn sterke rol in ‘Rocky IV’ wou ik graag nog een solo-film van ‘Dolph Lundgren’ zien. Ik zat een beetje rond te kijken in zijn filmografie, en ik zag deze staan als één van zijn eerste werkjes alleen. Het sprak me best aan, het straalde namelijk heerlijke b-matige actieflick uit en dat was het ook. Duidelijk was wel dat de film niet al te best kon zijn, gezien de amateuristische poster, het slappe plotomschrijving en de redelijk negatieve berichten die me wat weerhielden. Toch, vond ik het nog redelijk vermakelijk. Vooral het begin en het einde was vermakelijk, alles daar tussen was nogal nietszeggend en daarom nogal dodend.

Ik vraag me af of ‘Zito’ de juiste regisseur was voor ‘Lundgren’, het is voornamelijk een vrij saaie regisseur, dat heb ik al meegemaakt met de eerste film die ik van hem zag. Zijn scripts vallen nogal in één, en zijn daardoor totaal niet spannend. Ook deze film mist zijn spanning waardoor het leuk was, er wordt veel geknalt en het is ook wel vermakelijk maar daar blijft het ook wel bij. Het probleem is een beetje dat ‘Lundgren’ zichzelf hierin moet bewijzen als waardige actieheld, en dat is wel gelukt al had die dat wel laten zin in de ‘Rocky’ film. Het was vermakelijk, en voor mijn gevoel deed hij het een stukje beter dan alle andere grote namen in deze genre. Zijn charisma is in ieder geval nog steeds erg sterk, en wederom een ‘Russische’ rol lag hem wel.

Alleen zoals ik al zei, werkt ‘Zito’ zelf de film een beetje tegen. Neem bijvoorbeeld die random scene waar ik overigens wel van genoot waar ‘Lundgren’ nogal beschonken iedereen in elkaar slaat, en vervolgens de kamp-kroeg overhoop schiet. Dit bleek achteraf te zijn omdat hij moet infiltreren in het rebellen leger, en hij de leider moet vermoorden van dit team, dit mislukt hem en daarna wordt hij eigenlijk ten dode opgeschreven omdat hij geëxecuteerd gaat worden, waarna hij ontsnapt en met het rebellen team de basis aanvalt, en dus zijn eigen land verraadt maar, buiten dat; hij blijft een ‘Spetnaz’! Het verhaal is daardoor wel vermakelijk althans, het idee is vermakelijk maar, de uitvoering is poep.

Ook het toevoegen van nietszeggende rollen vond ik wat waardeloos. ‘Gao’ is daar één voorbeeld van. Het waren van die scenes waardoor de film nog wat verder wet uitgerekt terwijl hij daar eigenlijk niet echt goed voor was, die potentie had hij niet en het was ook niks aan. Die scenes duurden voor mijn gevoel ook een eeuwigheid, en deze inzakkers had je niet nodig.

Voor mij was toch het begin en het einde het leukste van de film, en beide weten de film deels te redden. Het begin is vermakelijk waar je een half uur aan actie om je oren krijgt aangezien ze dan ontsnappen, en het einde kent een kwartier leuke actiescenes omdat ze daar het kamp weer aanvallen. Daar tussen in zijn er nog wel wat actiescenes, zoals dat moment dat een kamp werd vernietigd door middel van vlammenwerpers, of dat ze bij een oase aangevallen werden door de Russen waren het zeker wel vermakelijke actiescenes. Al blijft het daar wel bij.

Leuk typisch jaren tachtig actieprent zeker, alleen daar blijft het ook wel bij. Het is geen hoogstaande film, het is ook niet te moeilijk en ‘Lundgren’ had een heerlijke rol als ‘Rachenko'. Je hoeft er zeker niet veel van te verwachten, zeker het einde met een ‘Rambo’ achtige ‘Lundgren’ zijn die ingrediënten die de film vermakelijk maken, en dat zat er allemaal wel in. Samen met een leuk portie actie.

Vandaag herbekeken, ditmaal op blu-ray!

Ik heb hem met een half sterretje verhoogd, want ik vind het toch wel een zeer vermakelijke actiefilm van Dolph Lundgren!

Geen moment verveeld, de film begint ook al direct als hij als Rus de opdracht krijgt om via via een persoon moet ombrengen, hij is lid van de spetsnaz en moet deze opdracht klaren...

Hij begeeft zich in een gevangenis en weet te ontsnappen samen met 2 andere celgenoten en het avontuur begint!

Leuke beelden van Afrika en de verschillende stammen, veel actie in de vorm van vele explosies en schietpartijen, gaat een beetje de oorlog kant op.

Ook aan het eind een spannend hoogtepunt wat mij deed denken aan Rambo!