Cane Toads: An Unnatural History (1988)

In de jaren dertig zette de Australische autoriteiten 120 (!!!!!) uitheemse padden uit om hun suikerriet-produktie te beschermen. De padden aten alles (sigarettenpeuken is een van hun lievelingskostjes) behalve het ongedierte dat de suikerriet-produktie bedreigde.

Tel daarbij op het zeer actieve seksleven van de (reuzen)pad en het gegeven dat bij de seksuele daad 40.000 (!!!!) eitjes bevrucht worden. In een natuurlijke omgeving zouden 1-2 eitjes uitkomen, maar in de Australische meertjes waar geen vissen rondzwemmen komen er heeeeeeel wat meer eitjes uit dan 1 of 2. Een simpel hoofdrekensommetje resulteert in: oh jee, we hebben een groot probleem!

Dat grote probleem resulteerde in deze hilarische documentaire. De miljoenen padden die Australië 'bezetten' zijn niet meer weg te denken uit het dagelijkse leven. Alle voordelen en nadelen worden besproken. Ongelooflijk amusant en interessant.

Alleen in Australië kunnen ze op de proppen komen met een documentaire die inzichtelijk, humoristisch en ronduit haast surrealistisch is. Regisseur Mark Lewis heeft geen saaie wetenschappers gefilmd, maar wel een wetenschapper die [met twee Cane Toads in zijn handen] de paringsroep van de Cane Toad perfect imiteert, een man die een loflied zingt voor de Cane Toad terwijl hij onder de douche staat, een klein meisje dat nogal lomp met één van die grote padden speelt en vervolgens uitlegt dat de Cane Toad het fijn vindt om op de buik gekriebeld te worden, maar dat hij niet wil dat je aan zijn pootjes komt... De combinatie van wetenschap [de Cane Toad had in het noordoosten van Australië het ecosysteem bijna verwoest!] en humoristische, gespeelde scènes, maakt dit bijzonder onderhoudend. Gevolg is wel dat de je door deze ongewone, luchtige toon de belangwekkende ecologische boodschap moeilijk serieus kunt nemen. Een unieke documentaire, alleen daarom al de moeite van het bekijken waard.