Idiocracy (2006)

Simpele maar intrigerende komediefilm van Mike Judge, ook wel bekend als Hank Hill van de beroemde King of the Hill-serie. Idiocracy is een typische lompe komedie die de inhoudelijke boodschap dubbel en dik door het scherm drukt, maar voornamelijk kan profiteren van de vele satirische toekomstideeën. Het acteerwerk van Luke Wilson is nergens bijzonder en dat geldt ook voor de bijfiguren. Judge perst enkel en alleen de leuke humor uit de (visuele) beelden zelf, die vanwege het overdreven karakter best komisch uitpakken. Dat moet helaas wel ondersteund worden met makkelijke karikaturen en behoorlijk slechte effecten, die met name de grootste finale om zeep helpen. Judge had zichzelf ook wel tot een halt mogen roepen wanneer het gaat om het achterliggende moraal. Het draaft nogal ver (en vooral lang) door terwijl het eigenlijk meer dan duidelijk is wat de makers ons willen vertellen. Dankzij het hoge tempo en de creatieve vormgeving is Idiocracy een makkelijk filmproduct, al mag Judge de volgende keer gewoon bezig blijven met domme komedie zonder al dat oeverloze moraal.

Een film die de mensheid nu wel even nodig heeft.

Joe, een nogal stijfkoppige bewaker van het Pentagon wordt samen met vrouwelijke collega Rita gebruikt voor een geheim experiment. Ze worden ingevroren en het is de bedoeling om na een jaar weer ontdooit te worden. Echter loopt dit anders als de oprichter van dit plan wordt gearresteerd voor corruptie en de capsules door de jaren heen in de pauper en de vuilnis een eigen leven leiden... tot wel vijf eeuwen aan toe, wanneer Joe dan wakker wordt in een wereld waarbij hij eerst slechts misschien denkt dat het een derde wereldland is. Nee, het is daadwerkelijk Amerika, in het jaar 2505! En wat voor wereld is het geworden.

De mensheid lijkt zijn intelligentie volledig verloren te hebben en lijken echt letterlijk allemaal een verstand van een klein kind of een primitieveling uit de oertijd te hebben. Het dringt Joe pas later door dat hij een grote tijdsprong heeft gemaakt en om het een of het ander wordt hij ook nog verdacht van iets wat niet duidelijk is.

De rechtzaalscene was alvast het ultieme en hilarische voorbeeld van hoe het gewoon absoluut niet moest.

Geweldig!

Voordelig is wel dat Joe (later door een belemmerde interactie met een i.d. machine "Not Sure") het lukt om met zijn slimheid te ontsnappen, om vervolgens alsnog te zoeken naar een nieuw doel. Maarja, al zijn hebben en houden liggen al vijf eeuwen onder diverse lagen. Echter lijkt hij toch nog wel een beetje te hebben aan ene advocaat Frito en staat hij samen sterker als hij toch nog zijn collega Rita treft.

Wat volgt is een heerlijke trip door deze jungle van zwakzinnigen en idioten die slechts hun onderbuik, libido, agressor, kindsheid en impulsiviteit laten spreken en waar een film waarin er 90 minuten wordt gericht op een blote reet die scheten laat "de" oscarnominatie is. Uiteindelijk lijkt hij toch wel interessant gevonden te worden en maakt hij kennis met die totaal geflipte president en zijn domme bierslurpende, pizzaknagende aanhang. Wellicht kan hij toch nog wel de wereld veranderen... Met iets wat wel erg logisch en voor de gewone mens zeer belangrijk is.

Ja, hier kon ik zeker wat mee. Wat een heerlijke satire. Naast het feit dat het lachen gegarandeerd is is het ook wel vrij eng als je bedenkt dat we nog helemaal niet zo ver van zo'n maatschappij afzitten. Daar hoeven we geen zes eeuwen vooruit te trekken.

4,0*

"If you have one bucket that contains 2 gallons and another bucket that contains 7 gallons, how many buckets do you have?"

Ooit blijkbaar eens gezien, aangezien ik me zo'n beetje alles van deze film wel kan herinneren maar, nooit op gestemd. Waarschijnlijk omdat ik hem destijds niet heb kunnen uitzitten, al ging dat nu ook wel moeilijk. Met vlagen best grappig maar, over het algemeen een vrij irritante en domme (;)) komedie film, die ik elf jaar geleden heel leuk had gevonden maar, waar ik nu niks meer mee kan. Stereotyperend best goed, en wie weet dat de toekomst bestaat uit dit soort domheid, al is dat nu al vrij sterk aanwezig .

Matige film over een man die voor een jaar wordt ingevroren, maar pas na 500 jaar ontwaakt. Een leuk gegeven waarin de evolutie van de mensheid er niet beter op geworden is. Echter wordt er met het maatschappij kritische niet heel veel gedaan. De humor blijft voornamelijk aan de flauwe kant. De special effects zien er niet echt goed uit (zal ongetwijfeld ook wel vanwege budgettaire redenen zijn).

In de herziening, na het beluisteren van een podcast met een interview met Mike Judge, met een volle ster verhoogd naar 2.5 sterren.