Idiocracy (2006)

There was a time, when you cared who's ass it was, and why it was farting.

Heel erg vermakelijk Futurama-achtig filmpje, met een erg grappig toekomstbeeld.

Mislukt. Zo voelde Idiocracy aan, als een mislukte film.

Want eigelijk was het script nog best goed, er zaten best veel leuke grappen in. Maar de uitwerking van elke grap was steeds zo matig dat het een hele muffe film heeft opgelevert. Dit is de Hitchhiker's Guide versie van Children of Men met een Futurama-achtige screenplay, maar dan uitgewerkt als sf-komedie misbaksels als Pluto Nash en Blast from the Past. En dat terwijl Mike Judge de regisseur was...

De film had geen mooie look, wanneer er een lang en breed landschap te zien was (met andere woorden: hier en daar wat stad en verder grote bergen afval) zag het er nog redelijk uit, maar verder waren de decors ongelofelijk goedkoop, ongeinspireerd en saai. Het zal wel low-budget zijn geweest ofzo, maar gezien de situatie waarin de film zich afspeelt ben ik bang dat het net zo goed de keuze van de regisseur zelf zou zijn geweest het zo allemaal weer te geven.

De acteerprestaties waren niet geweldig, maar kondern er verder wel mee door. Van de muziek uit de film weet ik alleen niks meer, neem aan dat het wel niet heel bijzonder zou zijn geweest.

2,5* want de grappen waren eigelijk gewoon leuk bedacht en de film had zeker amusementswaarde.

Ik vond het intromenu die ik zag meer humor bevatten dan de film. Veel te warrig, veel te apart en in mijn ogen te weinig humor om me echt te laten lachen. Gemiste kans, je had er meer mee moeten doen.

2*

Op een dronken avondje vertelde een vriend van mij dat de meest hilarische film ooit, 'Idiocracy' was. Allerlei briljante gegevens rolde over tafel zoals 'de velden worden gesproeid met 'Gatorade' '. Alleen van zijn verhaal kwam ik al bijna niet meer bij.

Mijn complimenten gaan uit naar zijn manier van vertellen, het leek nl. wel een trailer die alle hoogtepunten uit deze film naar voren haalde. Nu ik de film heb gezien is duidelijk dat je beter naar zijn verhaal kan luisteren, dan naar deze film, dan valt er tenminste echt wat te lachen.

Hoewel het idee behoorlijk geestig is, is de uitwerking nog stompzinniger dan het iq van de mensen in deze film. De 5 grappen uit de 'gesproken trailer' waren nog wel aardig, maar dat is het dan ook. En dat einde..

0,5*

Ik had wel wat beters verwacht.

Het verhaal is gewoon geniaal, erg leuk bedacht!

Alleen het gebrek aan echt goede grappen, zorgde ervoor dat het tegen het einde aan niet meer echt boeide.

Het begon wel allemaal heel leuk, maar werd uiteindelijk steeds irritanter.

De special effects stellen echter niks voor, maar de wereld hoe die er in 2505 er blijkbaar uit kan komen te zien word wel goed in beeld gebracht, met soms grappige shots er tussen.

Al met al is deze film wel leuk om een keer te kijken, alleen omdat hij zo idioot is

2.5*

Waar Office Space een bepaalde tijdsgeest genadeloos op de hak nam, wordt dat hier in Idiocracy nog eens dunnetjes over gedaan. Héél dunnetjes. Veelal erg flauw en te vaak worden de standaard open deuren ingetrapt.

Jammer, aangezien ik stiekem hoopte op een tweede Office Space...

Beetje flauw en niet heel erg bijzonder grappig maar wel een heel droog concept wat de film best de moeite waard maakt.

2.5 sterren

Vermakelijk gedrocht.

Bij momenten is het echt niet om aan te zien. Vreselijke acteurs (Rudolph en Crews beiden érg slecht) afgewisseld met een aantal lollige vertolkingen (Wilson en Shepard), geinige ideetjes en stompzinnige humor, het is een continue mix van foutheid die af en toe best komisch weet te zijn.

Vond het visueel nog wel aardig. Soms wat goedkoop, maar de look is best overtuigend voor een film die dat niet probeert te zijn. Setting en idee ook grappig genoeg, al duurt de film met z'n korte speelduur nog steeds iets te lang.

Zeker goed genoeg om een keertje te zien, te grinniken bij een aantal foute grappen en verder de lol er wel van in te zien. Maar een tweede keer hoeft ook weer niet.

2.5*

Idiocracy kent inderdaad zijn goede momenten. Helaas zijn die schaars, en daarnaast zijn de diepe dalen ook heel diep. Een ander groot minpunt is het ondermaatse acteerwerk van een groot deel van de cast. Ik snap best dat de film een kleine groep fans heeft, maar dan zie ik liever een film als Office Space. Een stuk subtieler en daardoor veel leuker.

,,|,,

Geweldige film. Ik heb sowieso iets met toekomst-films, zoals Back to the Future. Vanaf het begin al vond ik dit top vermaak. Het is zo dom, dat het leuk begint te worden, wat ook precies het doel was van de makers. Ik verbaasde mij overigens dat ik tot vandaag helemaal niks over deze film wist en hoorde. Dit komt doordat Fox deze film liet vallen, en hierdoor en er bijna niet aan marketing werd gedaan.

Zeer geschikte cast voor deze film, en dan vooral Luke Wilson was erg goed. Perfect!

Kortom, een film met veel 'Beaves & Butthead' humor, die zeer vermakelijk is, als je 'm niet te serieus neemt.

Vreselijk flauwe film, maar keek toch lekker weg.

Waarschijnlijk was het toch wel de bedoeling van Judge om de film zo slecht mogelijk over te laten komen. Vooral als je de andere twee films van hem hebt gezien.

Verder toch wel een onverwacht einde

Flauw maar toch grappig, veel grappige details en lekker overdreven. Daarnaast slaat het verhaal wel degelijk ergens op, alhoewel de "boodschap" wel oppervlakkig (geen problemen mee) blijft. Zeker geen dertien-in-een-dozijn-tienerkomedie zoals de score doet vermoeden, het is echt wat anders.

De humor moet je liggen (Union movie lijkt er inderdaad een beetje op qua stijl), 3*

Best een melige komedie die je moet liggen. Vooral in het begin weten de makers met af en toe idiote (visuele) grappen best te overtuigen. Het toekomstbeeld dat wordt neergezet is origineel en levert hier ook de meeste punten op. De inspiratie lijkt richting het einde een beetje op te zijn en daarna valt er niet heel veel meer te lachen, op het einde na.

2,5*

Het begin was hoopgevend. Wanneer de proefkonijnen bekend werden gemaakt kwam er nog een flauw glimlach op mijn gezicht ook. Maar wanneer ze eenmaal in de toekomst zijn, stort de film compleet in. De grappen waren soms zo slecht uitgedrukt dat ik mij afvroeg wie er dommer waren: de personages of de scenario-schrijvers? Het kwam er dus op neer dat beide de film behoorlijk hebben verpest. Een schamele ster voor het eerste kwartier. Als de gehele film zo was dan vroeg ik mij af of 4 sterren nog wel voldoende was.

Idiocracy is toch best een fikse tegenvaller. Na het ontwaken van Joe in een oerdomme wereld, lijkt het even de goede kant op te gaan. Maar al gauw wordt het saai eentonig en te gemakkelijk.
Ook het einde is een dikke tegenvaller, hij blijft in de toekomst.

Het verhaal is fantastisch, maar het schort aan de uitvoering. Ik blijf het gevoel houden dat er meer inzat. Dat de film inmiddels een cultstatus heeft verbaast me niks. Er zitten meerdere grappen in over logo's en sommige quotes kunnen zo op een humoristisch tegeltje. De scène bij het tatoeëren is meesterlijk.

Mike Judge, wie is er niet groot mee geworden? Erg leuk idee natuurlijk, zo'n gedegenereerde, continu stommer wordende wereld maar helaas erg slecht uitgewerkt, vandaar misschien dat de voice-over constant aan (de domme?) kijker uit moet leggen wat er precies gebeurt. Of was dat meta-humor? Het had allemaal wel wat meer tongue in cheek gekund in ieder geval in plaats van deze over the top opgeblazen onzin. Gevalletje jammer maar helaas.

Burleske toestanden in een onbehouwen satire. Misschien een beetje raar om een film in dom dystopia van domheid te betichten, Judge kan zich per slot van rekening altijd z'n concept verschuilen, maar daar komt het wel op neer. Best zonde, want het biedt alle gelegenheid om stevig de draak te steken met de populaire wansmaak, maar dat komt er niet echt van.

Iets als een Dildozer is me toch wat te gemakkelijk en met een TV show als Ow, My Balls! weet je wel hoe laat het is. Over 500 jaar is ass het nieuwe fuck en als Crews komt brullen zie ik daar de humor niet van in. Niet het enige volkomen mislukte typetje en Rudolph loopt er maar wat verloren bij. Wilson doet het tenminste vrij droog als Average Joe a.k.a. Not Sure.

De kitscherige aankleding van de toekomst past dan weer wel, maar verder blijft het veelal bij heel fout en nog flauwer met een hoog hit and miss gehalte, waarbij het laatste duidelijk de overhand heeft. Toch is het wel een paar keer raak. Hoe dat autootje (en meer) aan flarden wordt geschoten is lekker lomp en de Brawndo discussie iseen opleving. Net als The Un.

na het in die tijd leuke beavis and butthead,blijkt mike judge een neusje te hebben voor wat apparte kritische films.

deze film(maar vooral Office Space (1999)

jammer dat hij niet veel nieuwe films maakt.

er zit gewoon een kern van waarheid in,of dat een leuk vooruit zicht is ,lijkt me sterk.

maar de film heeft een licht anarchstisch toontje,met platte humor(au my balls,en de oscar genomineerde film ass

lage score verbaasd me.

» Dystopian Movie ‘Idiocracy’ Predicted America’s Cultural Downfall Alex Jones' Infowars: There's a war on for your mind!

Wow, zwaar ondergewaarde film hoor. Idiocracy mikt op de cultfactor en slaagt daarin (toegegeven) maar half. Het idee dat over 500 jaar de wereld volslagen idioot is geworden en dat een average Joe en een hoer uit het jaar 2005 zich daar in moet redden is best tof. Met de humor zit het dan in het begin ook zeker goed. Helaas kakt de film halverwege behoorlijk in en lijken de ridicule situaties steeds minder effect te hebben. Afijn, het uitgangspunt is origineel en liefhebbers van vreemde eend in de bijt-films moeten zeker Idiocracy eens zien.

Het probleem is dat mensen dit als comedy zien. Eigenlijk is het pure horror. Een dystopie. Echt een angstaanjagende toekomst krijgen we voorgeschoteld. En we weten dat het vooral de cerebrale minusvarianten zijn die maar blijven kweken. De oudste beweging der wereld vergt immers weinig intelligentie.

Er is ook een groep die moet schaterlachen om de rijkelijk toebediende poep-en piesgrappen. Maar wie ze niet grappig vind is niet perse het verkeerde publiek. Dat doorziet hoe lomp men geworden is.

De film mag smakeloos zijn en lelijk er uit zien, dit is precies het schrikbeeld wat men voor wil schotelen over de toekomst. Geslaagd als dystopische satire.

In potentie wel prima. Het idee is goed, en die toekomstwereld wordt op momenten ook leuk verbeeld met enkele sterke grappen (hoe hij de gevangenis verlaat bijvoorbeeld is erg geestig). Maar helaas ook is die wereld niet helemaal geloofwaardig genoeg om er volledig in mee te gaan en is het grappenniveau en de dichtheid ervan verder te laag om echt te overtuigen. 2,0*.

Een origineel idee maar het blijft natuurlijk flauwe humor. Luke Wilson, de broer van Owen Wilson, vind ik wel een toffe kerel en hij doet het wel goed in een komedie. Maar de inspiratie is na een tijdje wel op blijkbaar en de film begint dan ook beter dan hij eindigt. Leuk voor een keertje, zal ik maar zeggen!

(...) Idiocracy begint met een rechtvaardiging van de titel. Hoe monden democratie en technocratie in het universum van Judge uiteindelijk uit in ‘idiocratie’? De scenarioschets is misschien wat kortzichtig, maar de aangevoerde hoofdreden is warempel bijzonder actueel: de intelligente laag van de bevolking ziet wat betreft zwangerschap te veel leeuwen en beren op de weg. Het stel dat Judge opvoert, stipt de ongunstige huizenmarkt aan (typisch, zo richting de beurskrach van 2008), en vandaag de dag zou je daar, naast het carrièreperspectief, een eco-politiek motief bij kunnen denken.

Judge’s filmische conclusie is snel en functioneel: als intelligente burgers het voortplanten staken, terwijl de dommen zich zorgeloos blijven voortplanten, is er over vijfhonderd jaar met zekerheid geen slimme geest meer over. In dit ideale tijdreisscenario ontwaakt officier Joe Bauers (Luke Wilson), proefkonijn voor een vergeten Pentagon-project, precies uit zijn cryo-slaap op het moment dat zijn modale IQ broodnodig is geworden.

KLIK voor mijn volledige artikel over deze film.

Een idiote film over een idiote samenleving. Als ik kijk naar wat er de laatste jaren en dan vooral de laatste tijd links en rechts op onze aardkloot gebeurt (Brazilië, VS, China), dan zou dit huiveringwekkende toekomstbeeld wel eens minder hypothetisch kunnen zijn dan we nu voor mogelijk houden. Goed dat wij er tenminste nu nog om kunnen lachen. Of is dat ook een teken van dommigheid?

Grappig en vooral ook zo herkenbaar. De paniek toen ze erachter kwamen dat Joe niet gescand kon worden via een barcode op zijn arm! Nog even en ook dát is de realiteit. Idem voor de elektrische auto's die van afstand worden uitgeschakeld.

Vond het erg geestig en vol humor. Met een speelduur van net onder 1,5 uur ook zeker niet verveeld.

Deze film was helemaal zo slecht nog niet. Ik kon af en toe best lachen.

3 sterren.

Maffe science fiction komedie film.

Waarin de mens in de toekomst olie dom is.

En omtrent dit gegeven een knotsgekke aaneenschakeling van gekkigheid.

Geinige film maar geen uitspringer.

Povertjes.

Leuk idee en op verschillende vlakken ook goed uitgewerkt. Het is alleen moeilijk om over de ganse lijn even inventief en creatief uit de hoek te komen. Dat uit zich na een tijdje in wat flauwe mopjes, mopjes die ook in herhaling vallen.

De maatschappijkritiek is anders wel amusant. En spijtig genoeg ook niet eens zo ver gezocht, niet in 2006 en ook niet in 2022. Luke Wilson is een perfecte cast als grijze muis en ook Dax Shepard kon ik wel hebben. De rest is wat minder, maar dat hangt toch vaak samen met het materiaal dat voorhanden is en dat is net te min voor een film van anderhalf uur.

2

Een leuk uitgangspunt, maar wanneer de makers niet veel anders kunnen verzinnen om de stupiditeit van de mensheid in de 26ste eeuw te illustreren dan grappen over geld, kont en Gatorade begin ik toch te vermoeden dat de makers zèlf ook enigszins stupide zijn, ófwel omdat ze geen beter script dan dit kunnen verzinnen ófwel omdat ze misschien zelf ook wel hard om die grappen moeten lachen. Dat zal wel niet eerlijk zijn tegenover de makers, maar de humor was vaak zó platvloers (het boertige uiterlijk van de ministerraad!) dat de boodschap er bij inschoot wat mij betreft. Misschien had ik al nattigheid moeten voelen toen de scène waarin Luke Wilson steeds maar niet snapte wat Maya Rudolphs broodwinning was maar blééf slepen, alsof het ons nog even moest worden ingepeperd dat de kijker meer begreep dan Luke Wilson, terwijl Rudolphs dubbelzinnige antwoorden ook al niet heel gevat waren.