Flightplan (2005)

Tamelijk goede film, maar zeker geen geweldige.

Ik vond Jodie Foster nogal ergerlijk overkomen, hoe ze als bezorgde moeder een beetje de leiding wil nemen over de zoekactie in volle vlucht, de crew gaat commanderen, passagiers beschuldigt en hen tot een kruisverhoor dwingt en daarna op eigen houtje het toestel saboteert om haar willetje door te drijven. Erg ongeloofwaardig allemaal, maar goed het is dan ook een film.

Ook vond ik er iets teveel de nadruk op gelegd worden dat we moeten geloven dat ze gek is, om tegen het einde met een plotwending aan te komen. Die was overigens wel goed bedacht en maakte het tot een aanvaardbaar geheel.

Een bij momenten spannende maar ook wat irritante thriller.

2,5 sterren

Aardige film waarin een vrouw haar dochtertje kwijt raakt in een vliegtuig tijdens een vlucht. Een Hitchcock-achtig gegeven dat redelijk spannend is uitgewerkt, alleen een beetje om zeep wordt geholpen vanwege de onnodige en ongeloofwaardige plot-twist tegen het einde van de film. Het ziet er allemaal goed uit en ook de cast is prima met Jodie Foster voorop. Net geen 3.5 sterren.

Magere thriller die nog wel aardig begint maar naarmate de film vordert wordt het allemaal minder en zijn de clichés niet van de lucht.

De kunst van het maken van dit soort mysterie-films is een goed einde bedenken. Helaas is dat de makers van deze film niet gelukt en blijf je nadat de aftiteling verschijnt toch teleurgesteld zitten omdat je een beter einde had verwacht.

Foster is zoals gewoonlijk wel prima op dreef en ook de bijrol van Sean Bean mocht er zijn. Peter Sarsgaard z'n rol lag er te dik bovenop en vond ik dan ook tegenvallen.

Het is leuk om een keer te zien, maar mocht je deze film nog nooit hebben gezien dan heb je helemaal niks gemist.

2,5*

De opzet en uitvoering van Flightplan deed me denken aan Panic Room met dat verschil dat deze film niet echt geweldig is. Jodie Foster doet altijd hetzelfde acteertruukje met haar stoere en toch ook hysterische gedrag. Haar dochter is kwijt tijdens een lijnvlucht en ze doet er alles aan om haar terug te vinden in hey vliegtuig. Sympathie levert het nooit op. Verder was dit typisch zo'n film waar je wacht op een al dan niet verrassende wending. Die kwam er, maar vond hem nogal suffig.

Jodie Foster ontgoochelt me eigenlijk nooit. Ook hier levert ze alweer een glansprestatie af. Hier bewijst ze nog maar eens dat zij een film met een matig verhaal toch weer naar een hoger niveau kan tillen. Een thriller met haar in de hoofdrol kan eigenlijk niet fout gaan. Ik was geboeid van het begin tot het eind.

Flightplan vond ik een redelijk goede film om een keer gezien te hebben.

Het eerste deel van de film is het sterkst. Kyle Prat maakt de nachtmerrie door van elke moeder. Je kind kwijtraken. Kyle raakt haar dochter kwijt in een vliegtuig. Niemand weet waar haar dochtertje is. Iedereen lijkt ook te denken dat het dochtertje nooit in het vliegtuig is geweest. Ik vond dit stuk erg sterk. Ik zat te twijfelen of de eerdere beelden dat we Kyle zagen instappen met haar dochtertje of dat echt gebeurt was, of dat het Kyle,s droom beelden waren ? Kyle raakt als moeder natuurlijk ook steeds meer in paniek als haar dochtertje maar niet gevonden word. Kyle Prat word ook heel sterk neergezet door Jodie Foster. Kyle Prat komt echt over als een moeder die haar kind kwijt is. Goed werk van Jodie Foster. Ook de rest van de cast en dan vooral Sean Bean acteren erg goed.

Maar dan komt op een gegeven moment de aap uit de mouw. En dan word de film eigenlijk een stuk minder. Want dan kom je er toch achter dat de film een zeer matig verhaal heeft. Een paar voorbeelden:

Hoe kan je dat dochtertje ontvoeren zonder dat andere mensen dat zien ? Het is zo wie zo erg ongeloofwaardig dat niemand in dat vliegtuig, of anders op het vliegveld waar men moet wachten om het vliegtuig in te gaan dat dochtertje niet heeft gezien. ( Op dat een kindje na dan, blijkt aan het einde van de film )

Hoe kan je dat dochtertje meezeulen door het vliegtuig zonder dat iemand het dochtertje ziet tijdens het meezeulen ? ( bijvoorbeeld andere stewardessen die niet in het complot zaten ) Het lijkt wel alsof iedereen in de film wat markeerde aan hun ogen.

Wat ik ook raar vond is dat Kyle zomaar een bom laat ontploffen. Hoe weet zij hoe krachtig de explosieve zijn ? Hoe weet zij dat ze zelf en haar dochtertje veilig zijn voor de explosie ? Nog al gevaarlijk wat zij doet. Een beetje ongeloofwaardig.

Het einde vond ik overdreven melig. Iedereen loopt Kyle een beetje verdwaasd aan te kijken als ze rondloopt. We kunnen ook een beetje overdrijven met het dramatisch maken.

De muziek die we in deze film voorgeschoteld krijgen vond ik eigenlijk wel goed. De muziek is niet hoogstaand, maar past wel goed bij de film.

Al met al vond ik dit een film wat vooral in de eerste helft erg goed was. Als de clou eenmaal duidelijk is word het minder. Het verhaal is eigenlijk erg matig met veel plotgaten. Toch vond ik dit ,door het goede acteerwerk en het erg goede eerste deel, zeker geen slechte film.

3,5 ster voor deze film.

Ik voel me een beetje een underdog om deze film 4* te geven, maar in mijn optiek verdient ie dat omdat het gewoon een haarfijne, ongecompliceerde, ongeveinsde thriller is, die precies doet wat ie moet doen, niets meer en niets minder. En meer pretendeert ie ook niet, effectiviteit ten top. Daarbij is de cameravoering en fotografie bijzonder hoogstaand, al zal je dat misschien niet zo snel opvallen bij een film als deze, die het niet van iets verhevens moet hebben, maar van simpele recht-toe-recht-aan spanning. En de plotwendingen zijn the icing on the cake. Dus..aanrader voor degenen die em nog niet gezien hebben en die, zonder al te veel voorwaarden, gewoon een heerlijk meeslepend thrillertje willen zien.

Aangename verrassing. Een eenvoudig gegeven, maar zeer effectief uitgewerkt. Jammer dat na de ontknoping de film nog 20 minuten duurt, dit had korter gekund.

Deze film zag ik destijds in de bioscoop en is me eigenlijk altijd bijgebleven, inmiddels ook wel een paar keer op TV voorbij zien komen. Vreemd genoeg hier nog geen recensie achtergelaten. Het is een thriller met vooral een hoge vermaakwaarde, waarbij het analyseren van het verhaal de geloofwaardigheid niet ten goede komt, dat is wel het zwakke punt ervan. Maar als je het gewoon over je heen laat komen is het prima genietbaar. Eerste indruk was 4* bij de herzieningen is dat 3,5* geworden. Onlangs zag ik Bunny Lake Is Missing (1965), een aanrader voor wie ook van Flightplan heeft genoten.

Het eerste uur is van uitstekende makelij waarbij de kijker beslist geboeid en nieuwsgierig naar de afloop toekijkt.

Nadien komt er heel wat actie, eigenlijk onverwacht van die aard, in een slot dat eigenlijk ontgoochelt en eerder onwaarschijnlijk overkomt.

Het acteerwerk is goed met een erg overtuigende Jodie Foster.

“Where's Julia?”

Sterke thriller. Vooral het begin is uitstekend en de spanning wordt goed opgebouwd. Er hangt een paranoïde sfeer en wat er met het dochtertje van Foster is gebeurd blijft lang als een donker mysterie boven de film hangen. Met het vliegtuig (een erg groot vliegtuig) dat zorgt voor een claustrofobische sfeer. Jammer genoeg verzandt de film op het laatst in een voorspelbaar en inspiratieloos zooitje. Gelukkig weten Foster en Sarsgaard het allemaal wel te verkopen.

Een goede vermakelijke film. Er heerst een goede spanning. Is iemand anders ook de cameo van Matt Bomer opgevallen? Een goede film en een aanrader voor mensen die van spannende films houden.

Ik geef deze film een 7/10 (3,5/5).

Ik dacht dat ik al eens half de plottwist had gehoord, maar ging halverwege twijfelen. Want omdat het er zo dik bovenop ligt dat Jodie in de war moet lijken en ze het bestaan van haar dochter fantaseert, ga je denken dat haar dochter écht kwijt is en dat dat de twist is. Wat dus ook zo is.

Het is jammer dat de film zo sfeervol begint maar halverwege wat al te hysterisch wordt, met een rondrennende en rondcommanderende Foster in een vliegtuig (dat overigens ongeloofwaardig groot en luxe is) waar maar geen einde aan lijkt te komen. En dan blijkt de uiteindelijke twist het geheel alleen maar vervelender te maken. Ik vond het allemaal veel te vergezocht en ongeloofwaardig om nog interessant te zijn, en bovendien is Carson een oervervelend personage (nog los van dat hij de badguy is).

Jammer, want het begon heel aardig met best wat potentieel, maar daar is naar het einde toe echt niks meer van over.

2*

Dgelijke film waarbij vooral het eerste uur het sterkst was. Bizar plot ook waarbij een moeder haar dochter kwijtraakt op een vliegtuig. En ook al is het een groot vliegtuig, dan hou je het toch niet voor mogelijk? Flightplan geeft een claustrofobisch effect dat recht evenredig is met de spanning. Ook Foster en Bean doen het meer dan behoorlijk, waardoor de film erg lekker wegkijkt.

Na een tijdje begon ik zelf te twijfelen en wachtte ik op één of andere flashback in het vliegtuig zónder meisje. Ik was heel even mee met de psychische stoornis. De film vertoont hier en daar wel wat plotgaten, maar dat hoeft de film niet zozeer te verpesten. Het blijft niet echt realistisch dat er werkelijk niemand het meisje heeft gezien. Nochtans verplaatsten ze zich naar achteren zodat ze languit konden slapen. De gijzelnemers daarentegen konden dit toch evenmin voorzien, idem trouwens bij het inchecken. Beetje raar toch wel.

Het einde was minder geslaagd. Rommelig en snel. Simpel ook. De opbouw van de gehele film werd teniet gedaan. Jammer eigenlijk, want deze film had wel degelijk het potentieel. Al bij al nog een degelijke voldoende.

Redelijke thriller met een aardige spanningsboog, maar wordt gaandeweg stukken minder. Typisch zo'n film waar je op de twist zit te wachten, de vraag is in wat voor vorm hij komt. Dat is op zich wel aardig gedaan (niet zozeer dat de marshall de kaper is, maar wel dat Foster de rol van kaper op zich neemt nadat die uit het vliegtuig wil stappen). Overigens vind ik Carson er niet zo goed voor gecast, omdat hij vanaf de eerste keer dat ie in beeld komt al een verdacht hoofd heeft. Verder is het natuurlijk wel wat vergezocht, liggen er voldoende plotgaten en moeten we aannemen dat als je je kind kwijtraakt zelfs een nerdy "rocket scientist" zich als een soort powerbitch gaat gedragen. Maar weinig acteurs fronsen zo intens als Foster. En vooruit, het is een goede rol. Prima als tussendoortje.

Flightplan is een degelijke genrefilm wat qua spanning en sensatie wel goed in elkaar zit. Om het principe van de verdwenen dochter uit te kunnen voeren vind ik keuzes daarin wel wat flauw en niet bijster intelligent. Niettemin een keurig film.

Slecht.

De paranoîa-thriller. Als er één (sub)genre is dat ik dan toch niet zo'n warm hart toedraag, moet het dat wel zijn. Vaak beginnen die best oké, om ergens halverwege in te kakken en afhankelijk te zijn van één of andere twist om alsnog punten te scoren. Flightplan, een doordeweeks niemendalletje, volgt dat stramien met glans. Jodie Foster bakt er bovendien niet veel van en met Sean Bean en Peter Sarsgaard in de belangrijkste bijrollen is het slechts wachten tot de twist duidelijk maakt wie van de twee de slechterik is. Na de twist volgt nog een belachelijk slechte finale om alsnog het visuele spektakel te verzorgen, maar daar slaagt men absoluut niet in.

1,5

Dit viel vies tegen.

De film begint 'over gestileerd' en overacted. Het is allemaal te duidelijk in scene gezet. Bovendien te ongeloofwaardig (waarom checkt ze als eerste in? Waarom komen er direct daarna geen andere passagiers? Hoe kan het dat niemand het meisje heeft gezien?).

Daarna wordt de film pas echt irritant als Jodie Foster hysterisch, orders uitdelend aan het rondrennen is. Het komt gewoon niet serieus en geloofwaardig over. Enerzijds is ze compleet overstuur en ze kan nog steeds vlijmscherp nadenken (iets dat feitelijk niet mogelijk is in het menselijke brein).

Dan komt een twist in die je (deels) al van verre ziet aankomen en het geheel niet beter maakt. Eigenlijk verandert de sfeer ineens en plotseling ben je in een slechte Thriller beland. Naar het einde vliegt de film nog verder uit de bocht. Ja, het lukt op een bepaalde manier wel om spanning te creëren, maar het klopt allemaal niet. Er blijven te veel vragen over en het geheel is zo ver gezocht dat het lachwekkend wordt. Ik ga er vanuit dat ze de dochter hebben ontvoerd om te zorgen dat er een scene wordt opgevoerd? Waarom is het van belang om iemand te kiezen die het vliegtuig zo goed kent? Dat brengt alleen maar extra risico. Totaal ongeloofwaardig dat de gezagvoerder niet met de vrouw gaat praten. Het hele plan staat of valt met het gegeven dat NIEMAND het kind heeft gezien en dat de moeder gaat slapen. Daar laat je een $50M plan niet vanaf hangen. De kans op succes is veel kleiner dan de kans op falen. Hoe kan de moeder weten dat ze daar veilig is voor de explosieven? Ze kon onmogelijk geweten hebben hoeveel en van wat voor materiaal het explosieven gemaakt zijn. Waarom wordt ze niet direct door de FBI gearresteerd? Het feit dat je een kind over je schouder draagt wil niet zeggen dat je onschuldig bent. Niet geloofwaardig. Door dit soort 'fouten' krijgt het geheel een hoog 'ja hoor....' gehalte als er weer eens iets gebeurt dat eigenlijk niet klopt en realistisch is.

Acteerprestaties zijn van iedereen ver onder de maat met uitzondering van Sean Bean die een erg geloofwaardige gezagvoerder neerzet. Vooral Jodie Foster overtuigd niet bij het neerzetten van haar hysterische rol.

Aan het einde van de film blijf je met te veel vraagtekens zitten die niet beantwoord worden. Eigenlijk ben ik met 2 sterren nog erg mild. Deze film kun je beter overslaan tenzij je helemaal fan bent van Jodie Foster en daar maar geen genoeg kan krijgen ongeacht hoe ze haar rol neerzet. Er zijn betere B films als je gewoon een avondje vermaak zoekt.

Vandaag bekeken op Blu-ray en heb mij hier wel mee vermaakt.

Een spannende thriller, je weet niet hoe de vork in de steel zit bij een 1e kijkbeurt en 1e instantie dacht ik dat zij dit gedroomd had maar bleek toch anders te zitten,
Wie vertrouw je en wie niet en wie kan het gedaan hebben? of misschien is het meisje wel echt dood wat de captain beweerde van het vliegtuig..

De film deed mij een beetje denken aan de Liam Neeson film ''Non-Stop'', alleen daar wel meer actie, in deze film bijna geen actie, maar wel spanning van begint tot einde.

Einde had ik wel een beetje verwacht en al met al een prima thriller en verveeld geen moment alleen had wel wat meer actie in gemogen misschien.

Matige film, met name het laatste half uur was niet best. Erg veel onwaarschijnlijkheden ook.

De film begint sterk en sfeervol als een spannende thriller. Wat is waar en wat is niet waar? Foster is ook uitstekend om een mix van kracht en onzekerheid te brengen en dus perfect gecast voor deze film. Maar over de helft wordt de film niet alleen wat minder geloofwaardig maar ook qua sfeer en toon anders en vooral minder boeiend. Voor mij ging de film echt als een nachtkaars uit, juist doordat er meer actie kwam. 2,0*.

Foster draagt de film als desperate moeder die zeker is dat haar dochter aan boord is. De kracht van een moeder op zoek naar haar kind wordt perfect vormgegeven door Foster, waardoor de sympathie snel aanwezig is voor haar karakter. Verder een bekend gegeven, de plot is ver van tevoren al zichtbaar. Neemt niet weg dat het zich goed laat wegkijken. 3* met 1/2 ster extra voor Foster.

Regisseur Robert Schwentke weet best hoe je een vlotte, professionele thrillerfilm gepast moet neerzetten, maar zit helaas vaak klem met onlogische, middelmatig doordachte scenario's. In dit geval zit het knelpunt vooral in de verklaring die als los zand aan elkaar hangt en het volstrekt onsympathieke gedrag van Jodie Foster. Haar keuzes laten je als kijker vooral verbaasd achter, in het kader van "Hoe laten ze het toch zover komen?". Verder ziet Flightplan er buiten enkele slecht geanimeerde effecten goed uit. Het camerawerk is strak en de omgeving zonder meer sterk gekozen, maar een boel tegenpolen zorgen ervoor dat het eindresultaat niet altijd een even plezierige ervaring vormt.