Operetta Tanuki Goten (2005)

Sprankelende musical-operette waarin Japanse culturele tradities vermengd worden met hedendaagse westerse 'pop'cultuur. Tachtiger Suzuki lukt het op zijn oude dag wederom te bewijzen dat hij nog jeugdig van geest is als het aankomt op cinema. Het plezier spat van het celluloid.

Kabiku en noh-perfomances worden genadeloos afgewisseld met tapdans en zelfs een booty-shake. En een onvervalst musical-nummer wordt opgevolgd door een rap. Raar genoeg werkt het niet alleen op de lachspieren, bewondering en een hallelujah-gevoel weet zelfs de overhand te krijgen.

Qua visuals valt er ook genoeg te beleven. Stage-belichting t/m wandelingen in getekende Japanse aquarellen en zelfs foeilelijke cgi. Over cgi gesproken, Suzuki eert zelfs de in de jaren '40 en '50 immens populaire tanukigoten-musicals (jaja, het is een ode) door de bekendse actrice van destijds (Hibari Misora) tot leven te wekken, niet voor niets in extreem stralend goud. Het doet pijn aan je ogen, alsof Suzuki je dwingt een traan te laten rollen.

Must see cinema, ook al zal het niet iedereen bevallen. Toch een van de leukste projecten ooit, maar verre van perfect.

Tegenvallende herziening.

Was er al een beetje bang voor. Pistol Opera viel een tijdje geleden ook al een beetje tegen, maar deze is nog iets harder verouderd. Het blijft wel een aparte ervaring en hier en daar herleefde het oude gevoel van euforie wel een beetje, maar in z'n geheel toch niet meer waar ik op hoopte.

Net als Pistol Opera is het visuele te wankel. De CG was nooit goed maar toen ik deze voor het eerst zag kon het er nog wel mee door. Ondertussen is het soms écht lelijk geworden, en ondanks dat het nog steeds wel functioneel is, oogt het gewoon té goedkoop. Jammer, want Suzuki's ideeën zijn best leuk, maar de uitwerking is dat niet altijd.

Het zijn vooral de dansjes en upbeat nummers die de film nog wel leuk maken. Grappige choreografieën, leuke rollen voor Odagiri en Zhang (fijn ook dat ze veel van haar teksten gewoon in het Chinees mag doen). Het maakt van Operetta Tanuki Goten een vrolijke film met veel visuele fantasietjes en lollige momenten.

110 minuten is iets te lang en visueel is het echte een film van een 60's regisseur die voor het eerste aan de slag gaat met CG. Beetje rare film om een regisseurscarriere mee af te sluiten (althans, Suzuki is ondertussen 90, ik neem aan dat hij geen nieuwe film meer gaat maken), maar op zich hoort dat ook wel weer bij Suzuki. Slecht of vervelend is de film absoluut niet, heb me er best mee vermaakt, maar een meesterwerk herken ik er niet meer in.

3.5*