• 15.747 nieuwsartikelen
  • 178.079 films
  • 12.212 series
  • 33.983 seizoenen
  • 647.066 acteurs
  • 199.012 gebruikers
  • 9.372.301 stemmen
Avatar
 
banner banner

Le Dernier Tournant (1939)

Misdaad | 90 minuten
3,50 5 stemmen

Genre: Misdaad

Speelduur: 90 minuten

Alternatieve titel: The Last Turn

Oorsprong: Frankrijk

Geregisseerd door: Pierre Chenal

Met onder meer: Fernand Gravey, Michel Simon en Marcel Vallée

IMDb beoordeling: 6,8 (332)

Gesproken taal: Frans

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Prime Video Niet beschikbaar op Prime Video
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Le Dernier Tournant

Frank werkt voor de ruwe maar ook charmante garagemonteur Nick Marino. Frank raakt verwikkeld in een erotische verhouding met Cora, de sexy echtgenote van Nick. Samen met Cora beraamt hij een plan om Nick om zeep te helpen en het verzekeringsgeld te incasseren. Als de moord is gepleegd en het verzekeringsgeld binnen is, worden Frank en Cora gearresteerd op verdenking van moord. Ze weten echter te ontsnappen.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Nick Marino

Le commissaire (as Bergeron)

Un camionneur

Le monsieur pressé

Le patron du bistrot

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Dogie Hogan

Dogie Hogan

  • 13381 berichten
  • 788 stemmen

Eén van de 2 Europese en meer letterelijke verfilming van het boek 'The Postman Always Rings Twice' uit 1935.

Visconti deed dat in 1943 met de inmiddels op DVD verschenen 'Ossessione'.


avatar van pippo il buffone

pippo il buffone

  • 2745 berichten
  • 0 stemmen

De eerste verfilming van het boek uberhaupt, zelfs. Aangezien zowel de regisseur als scenarist Spaak tot de dapp're stam der Belgen behoorden, kunnen wij zeggen dat de eer onze zuiderse vrienden toekomt.

Een behoorlijk letterlijke- voorzover zoiets bestaat dan- verfilming ook en duidelijk verwant aan het zgn. poetisch realisme in dier voege dat het behalve een proto-noir ook een poging tot milieuschildering lijkt te zijn. De namen zijn gehandhaafd, maar Californie is verplaatst naar de Franse provincie, precieze aanduidingen worden niet gegeven maar zo te zien in the deep south.

De film onderscheidt zich het meest van de verfilming met Turner/ Garfield door de gelukkig geringe aandacht voor dat courtroom drama gedoe, en van de Visconti versie door een wat meer Franse elegantie. Over die Nikkal San bagger van Rafelson hoeven we het niet te hebben.

Grote stoorzender is Gravey als Frank, die zowel het verbeten fatalisme van Garfield als de ruk(sic)behaarde viriliteit van Girotti mist. Eerder een operette figuur, deze besnorde tuinkabouter. En Wie zou Nick beter kunnen spelen dan aartscocu Michel Simon ? Niemand, dus hij speelt hem. Cora Luchaire zal in de jaren 30 wel hebben kunnen doorgaan voor een femme fatale, neem ik aan. Bovendien is ze textgetrouw brunette. Ook zien we oa Le Vigan als chanteerder.

Muziek van Duelle- pianist Wiener.


avatar van Movsin

Movsin

  • 8264 berichten
  • 8427 stemmen

Eigenlijk een te koesteren document deze eerste verfilming van "The Postman always rings twice", gebracht met de discretie van die jaren en waarin een Fernand Gravey niet de "audace" heeft van een Nicholson van zoveel jaren later, maar met een Michel Simon, waarop ge in feite nooit uitgekeken geraakt.

Nadat reeds een paar versies de revue gepasseerd worden, toch nog uiterst geboeid gekeken naar deze franstalige bewerking.