• 10.997 nieuwsartikelen
  • 162.811 films
  • 10.304 series
  • 30.068 seizoenen
  • 616.564 acteurs
  • 193.561 gebruikers
  • 9.003.301 stemmen
Avatar
 
banner banner

Mr. Jealousy (1997)

Komedie / Romantiek | 103 minuten
2,57 14 stemmen

Genre: Komedie / Romantiek

Speelduur: 103 minuten

Oorsprong: Verenigde Staten

Geregisseerd door: Noah Baumbach

Met onder meer: Eric Stoltz, Annabella Sciorra en Chris Eigeman

IMDb beoordeling: 6,3 (2.600)

Gesproken taal: Engels

  • On Demand:

  • Netflix Niet beschikbaar op Netflix
  • Pathé thuis Niet beschikbaar op Pathé Thuis
  • Videoland Niet beschikbaar op Videoland
  • Amazon Prime Niet beschikbaar op Amazon Prime
  • Disney+ Niet beschikbaar op Disney+
  • Google Play Niet beschikbaar op Google Play
  • meJane Niet beschikbaar op meJane

Plot Mr. Jealousy

Toen Lester Grimm (Stoltz) vijftien was zag hij zijn vriendinnetje zoenen met een ander en vanaf dat moment was hij Mr. Jealousy. Zijn achterdocht ruïneert iedere potentiële relatie en met Ramona (Sciorra) is het niet anders.

logo tmdbimage

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Video's en trailers

Reviews & comments


Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van Blokland

Blokland

  • 545 berichten
  • 1472 stemmen

Best leuk, maar het genie van baumbach bleek 10 jaar later pas echt, bij the Squid and the Whale


avatar van yeyo

yeyo

  • 6308 berichten
  • 4462 stemmen

Jongere kijkertjes zullen zich dit niet herinneren, maar Eric Stolz was ooit een soort ster. Meer bepaald tijdens de jaren '90. De huidige eeuw is niet zo goed geweest voor Stolz en dat valt eigenlijk wel te begrijpen. Hij is een acceptabele, doch zeer beperkte acteur - die meestal op dezelfde monotone manier speelt. De meeste regisseurs weten dan ook precies wat ze kunnen verwachten van Stolz. Ik zag eerder deze week Naked in New York en daarin speelt Stolz op dezelfde degelijke manier als in Killing Zoe, de ultieme Eric Stolz film (en bovendien een film waarvoor ik een eigenaardige fetish heb, maar dat ter zijde): niet echt 'likeable', maar toch achtenswaardig genoeg zodat je er geen onmiddellijk bezwaar inziet om anderhalf uur met deze kerel door te brengen. Tenzij je echt iets beters te doen hebt natuurlijk.

Bij het kijken van Mr. Jealousy, kom ik echter ontzet tot de vaststelling dat hij voor deze rol zowaar iets meer geprobeerd heeft. Stolz trachtte hier te acteren, verdorie. Wie zou hem dat ingefluisterd hebben? Als het Noah Baumbach was, vergeef ik hem dit nooit.

Op zich leent pathologische jaloezie zich nochtans wel tot een goede premisse, MITS het subject in kwestie zijn 'aandoening' als iets heel gezellig en samenzweerderig voorstelt. Je moet als kijker willen meegaan in de krochten. Stolz daarentegen lijkt zijn uiterse best te doen om de toeschouwer zoveel mogelijk af te stoten. Zijn lijzige maniertjes, staccato intonatie, fluistertoontje, onoprechte vriendelijkheid, verwaand stilzwijgen, het is allemaal om op te kloppen. Hij heeft een beetje het aura van de passief-agressieve boyfriend die maar wat zeurderig staat toe te kijken terwijl jij, als ultieme alpha, gewoon even rustig en vrijblijvend met z'n vriendinnetje wilt flirten. Grappig is dan ook dat de film op een gegeven moment haast gekaapt wordt door de intense en charismatische Chris Eigeman. Eigeman is zo'n dominerende aanwezigheid dat hij het dromerig emosfeertje van de film bijna de kop indrukt, in ruil voor een viriel stadsavontuur doorspekt van verbale degengevechten.

Ik ben weinig onder de indruk van Baumbachs obsessie met de awkwardness van 'volwassen' relatieperikelen, wat ik meer iets voor 17-jarige meisjes vind. Vooral het gewentel in de vermeende 'gêne' van een ex-partner tegen het lijf te lopen is voor mij, een libertijn en vrijbuiter, geheel onherkenbaar. Af en toe weet Baumbach je toch te overtuigen om mee te gaan in zijn gesnotter. Tijdens de laatste scène stemt hij een voorzichtig weerzien perfect af op de tonen van Jules et Jim en heeft hij je gewoon beet. Ik kan niet boos op je blijven, Noah!