Tian Bian Yi Duo Yun (2005)

Vanaf 8 juni te zien in:

Amsterdam (Cinecenter en Rialto)

Den Haag (Filmhuis Den Haag)

Utrecht (’t Hoogt)

Eindhoven (Plaza Futura)

Nijmegen (LUX)

bron inclusief spoilerige foto's

Jemig, er blijft dus inderdaad niets bij het oude. Contact Film met een website...

Hulde! En mooi dat ze met een redelijk aantal kopieen van deze film uitgaan.

Niet slecht

Een film met twee gezichten. Aan de ene kant lijkt het een soort rustige Kim Ki duk achtige film te zijn, en aan de andere kant een soort Miike film.

Het levert een erg sterke mix op. Want je word het ene moment ondergedompeld in rustig drama en dan weer van die lekkere gestoorde momentjes. Soms neemt Tsai het tempo aan van een 120 jarige. Maar dat versterkt over het algemeen wel de sfeer.
De muziek intermezzo’s zijn best leuk, vooral die met die porno actrice was mooi, maar ik had er toch liever iets minder gezien, de eerste in het water vond ik wel erg “gay”.

Einde is briljant deed me denken aan Bizita Q. , maar ik vind deze eigenlijk briljanter. Omdat het hier serieuzer gebracht lijkt, waardoor het wtf gevoel nog groter is.

4 dikke sterren met uiteraard kans op meer, dat is bijna vanzelfsprekend met dit soort films.

Thailand is ook geen onaardig filmland aan het worden trouwens met Sasanatieng, Ratanaruang en Tsai.

Tsai is Taiwan. Heb die fout ook ooit gemaakt

Vond Tsai al zo een korte naam hebben in vergelijking met die andere

Leuke film dus

Een 5.

Briljante film. Een dikke 5. Natuurlijk doet hij aan vorige Tsai films denken maar so what....

Zoals al velen zeiden: dat eind is werkelijk bijzonder. Ik vond het adembenemend. Daar zouden veel lefgozertjes onder de filmmakers een voorbeeld aan kunnen nemen. Dat is film. Allemaal verplicht kijken naar The Wayward Cloud! Ik denk dat Tsai niet bewust kiest voor en provocerende scene maardat het maar een kant (!) op kon met deze film. Rucksichtlos, pijnlijk, wonderschoon en heldhaftig. En als het dan toch zou zijn om te provoceren moet je het ook goed doen.

Sla er ook eens De Filmkrant en Skrien op na. Allebei mooi maar ook allebei worstelen. Skrien komt niet goed uit het ´grappige´contra ´eenzame´ en tragische wereld.

Ondanks al die prachtige musicalscenes knap ik er niet echt van op. Natuurlijk moet ik lachen bij de liedjes maar tussendoor is het janken geblazen. Vooral omdat de film zo mooi is en dat eenzame eenzame leven zo duidelijk te voelen is. Ik wil er wel een 10 voor geven eigenlijk!

Grandioze film, misschien wel Tsai's beste. Morgen post ik wel meer, maar die 5 sterren staan.

Eenzaamheid, water, zwijgen, lange scenes, liefde.

Tsai blijft zo heerlijk zichzelf maar is telkens weer zo fris en anders in de invulling van zijn films. Al zijn films waren altijd al erg grappig en erg gevoelig tegelijk. maar deze is vaak ronduit hilarisch. Tsai lijkt de werkelijheid per film een beetje verder op te rekken. Humor en tragiek liggen steeds dichter bij elkaar en overlappen meer en meer.

Naast de scenes die al genoemd zijn vind ik zo'n kleine scene als degene waar de kreeften in de keuken op de grond vallen ook heel erg grappig en aandoenlijk. En zo zijn er heel veel. De musicalscenes zijn wonderwel op hun plaats.

De eindscene was indrukwekkend en provocerend, uitmondend in een bevrijding. Een bijzondere apotheose van een geweldige film.

Ik ben diep onder de indruk en Tsai is nog hoger op mijn favorietenlijst beland. De eerste regisseur bovendien bovendien die nu een tweede film met de maximale waardering bij me heeft.

Gister in de Images in Groningen gekeken...Ik ben niet bekend met het werk van deze regisseur verder. Ik ben zo iemand die graag filmhuis kijkt maar niet echt een kenner is op dat gebied

Anyway; ik heb erg kunnen genieten van deze film. Het is echt absurdisme ten top. Van de ene quasi grappige/deprimerende scene, rollen we zo een lollie-kleurige musicalscene in om vervolgens weer een stukje artistieke softporno te zien....Heb echt supergenoten. Denk dat mensen die een plot eisen om een film te kunnen waarderen deze beter links kunnen laten liggen maar anders wel een aanrader!

4*

Wat een film zeg. In het begin heb ik keihard gelachen...en het einde is echt te pijnlijk. De tegenstellingen in de film zijn echt heel goed gedaan. Vrolijkheid van de zangstukjes met de lange stiltes in de film. Het einde is het -in-your-face- (haha)... Met open mond de zaal verlaten...heftig! Wel erg genoten.

Wat een verschrikkelijke film. En ik heb toch al een hoop brainf*cks gezien. Het hele punt ontschiet me hier.

Oneindige scenes waarin de stilte zo lang heerst dat het op je zenuwen gaat werken. Die aaneenrijging van dat soort scenes wordt dan plotseling afgewisseld door een liedje dat totaal niet op zijn plaats is.

Bij de vraag of de regisseur (wiens naam me even ontschiet) te ver gaat met 'een porno musical over watermeloenen' valt te bezien, want in de film zelf, gaat deze man veel verder. Totdat het enige doel dat hij voor ogen lijkt te hebben 'shockeren' is.

Nog niet een beetje Jeff Koons.

Uitleg? graag.

1* (2/10)

Soms wonderbaarlijke film die zowel een 'klap in je gezicht' weg kiest alsmede een lichte, eigenzinnige toon. Over het geheel enkele zeer prachtige scenes, waarnaast het soms niet stil lag, maar enkel wat minder aanvoelde. De musical stukjes waren niet allemaal perfect geslaagd, maar 2 juweeltjes zag ik er wel tussen. Origineel, grappig, wat onsamenhangend bij tijden, maar erg interessant. Het einde behoort tot een van de meest intrigerende die ik ooit zag. 4 sterren

Ondanks dat ik de film op dvd heb en hem al twee keer gezien heb op het kleine scherm, heb ik hem vandaag toch maar eens op het grote scherm gezien te Emmen. Blijft voor mij een briljante, maar bizarre filmervaring dit. 5*.

Wat een gigantische meevaller. Ik was min of meer verplicht om deze film te gaan zien i.v.m. mijn functie bij het Filmhuis (ik heb je niet gezien Hemdale ), en had er weinig vertrouwen in dat ik boven 1* uit zou komen.
Het zijn er 4.5 geworden, omdat ik het een hele leuke, vermakelijke film vind. De muziekstukken vond ik ook erg leuk, vooral dat stuk met de penis en de vrouwen met emmers op hun hoofden. Prachtig!
Erg leuke humor ook, de meloenpitten die op de grond vallen als hij zijn penis probeert schoon te maken, de krabben in de keuken etc. De sleutel in het cement vond ik wel een beetje voorspelbaar. Toen ze haar sleutel zocht dacht ik wel dat ze die later in het cement zou zien liggen.

Lekker lachen om die gekke seksspelletjes, zoenen met een watermeloen in de koelkast, leuke liedjes en dan ineens de omschakeling naar een hele nare gebeurtenis met een (dode?) vrouw.

Erg indrukwekkend einde, en je kon je stilte gewoon horen in de zaal... (het kan dus wel, Onderhond)

Uhm, ik wel je best geloven, maar wat kan er wel ?

Verrassend dat je de film zo leuk vond trouwens . Gemiddelde kon in ieder geval wel weer een boostje gebruiken.

Jij bent toch niet zo'n bioscoopganger, om diverse redenen? (lawaai, o.a.)

Goh, en er is maar één iemand de zaal uitgelopen! Anyway, ik zit zelf nog wat te twijfelen als ik zo aan deze film terugdenk. Aan de ene kant zat de film vol met schitterende en heerlijk sfeervolle scènes, een portie geweldige humor, sterk camerawerk en over het algemeen en een bijzondere combinatie van rust en hysterie. Desalniettemin waren er aardig wat momenten waar ik minder mee kon. Met name door het gebrek aan een echt verhaal wist de film mij lang niet altijd te boeien en voelde soms wat leeg aan. Echt vervelen was er gelukkig niet bij, maar het had wat mij betreft soms wel ietsjes interessanter gemogen. Krankzinnig was het wel!

Geen overtuigende love it, maar zeker ook geen hate it. Voorlopig 3 sterren.

Leuk moment ook, bij het eerste liedje van de man met die glitters op zijn lichaam (in het water) liep iemand met zijn plastic tasje in de hand de zaal uit, eerst door de verkeerde deur, om vervolgens nogmaals de hele zaal door te lopen om aan de andere kant de ruimte te verlaten. Het leek wel of het bij de film hoorde.

Prachtige combinatie van rustige scènes, waarin de hoofdpersonages graag willen bewijzen dat er wel degelijk een link tussen sex en meloenen bestaat, en anderzijds muzikale intermezzo `s waarbij je een compleet schouwspel kunt verwachten van mensen die diverse symmetrische posities aannemen of zich op een wel erg creatieve manier voortbewegen. Bijna stuk voor stuk origineel en het zorgt voor een fijne afwisseling tussen scènes waarin je veel details ontdekt en scènes waarin je ineens ogen tekort komt, vanwege een wat kortstondig hoog tempo. Overigens moest ik mijzelf ook opsplitsen toen de camera de 2 hoofdrolspelers filmde in de gang, maar een uiterst links en de ander rechts, met daartussenin een muur. Fraai gedaan.

De film herbergt vooral veel rust, normaal saai, maar omdat de hoofdpersonages trendsettend en vooral onverstoord bezig zijn weten zij te excelleren en alle aandacht naar zich toe te trekken. Soms grappig kreeften, ijskast, een meloen die als verlengstuk wordt gebruikt van een vagina , soms innovatief en met veel detail voor de omgeving een hangmatje in het middelste gat van een trappenhuis, meloenen dobberend op het water en soms bizar, en dan doel ik op het schitterende einde waarbij je gewoon niet weet waar je het moet zoeken. Lekker schokkend. Verder zijn er nog tig aantal scènes die ik memorabel vond.

Ondanks dat de personages nauwelijks sexuele remmingen hebben reageren ze soms apathisch op hun omgeving. Met name de vrouw voelde zich vaak niet op haar gemak. De tegenstellingen zijn dan eigenlijk dubbel zo grappig, het ene moment lig je met iemand in een groene badkuip en wordt je besprenkeld met vies rivierwater, bij gebrek aan drinkbaar water en het andere moment mijd je zoveel mogelijk mannen.

Enig minpuntje vond ik wel het bijbehorende nummer bij het moment dat die man in het zwembad ligt. Het nummer was niet grappig, had geen fijn herkenbaar deuntje en er werd op esthetisch gebied minder uit de kast gehaald als bij de andere muzikale intermezzo `s.

Overigens geen geslaagd betoog om eens wat vaker een meloen te kopen, ik houd het maar bij chocolade. Verfrissende 4,5*

En waar is deze te krijgen? Kom 'm alleen in R3 tegen....

Daar dus

Yesasia, zoals steeds. Heeft volgens mij wél een lokale release gehad, maar in zo'n ultradun recycleerbaar kartonnetje. Ook maar een keer of twee zien liggen in de winkel.

Heeft inderdaad wat weg van een mengelmoesje Miike en Ki-duk. De liefdesrelatie die je ziet is mooi, zonder al te veel geklets(Ki-duk) De liedjes en sommige andere scenes zijn maf zoals ik alleen nog maar eerder in de films van Miike heb gezien.

Heerlijke combinatie van humor en romantiek, ik heb echt genoten van deze film vandaar dus ook meteen de volle mep 5* Ben erg benieuwd naar het andere werk van Tsai.

Met welke films van Miike vergelijk je de film dan?

Ik kan me namelijk helemaal vinden in je waardering voor deze film, maar niet zo goed in de vergelijking met Miike - met de (handvol) films die ik van hem zag dan toch. Bij Miike heb ik haast altijd het gevoel dat hij een lolbroek of kwajongen uithangt. De films van Tsai vind ik oprechter en roepen iets teders bij mij op, ook in de humoristische scenes, wat ik bij Miike nog niet terug heb kunnen zien.

Het verschil is bij mij zelfs zo groot dat ik de hoop op een Miike-film die ik mooi vind, heb opgegeven (uitgezonderd Audition), terwijl Tsai me nog nooit heeft teleurgesteld.

De mafheid van sommige liedjes (en choreografiën) en de enorme stijlbreuk binnen één film zijn makkelijk naar Miike te herleiden.

Ook de scene waar die pornoactrice haar dopje kwijt is, is iets wat rechtstreeks uit een Miike zou kunnen komen.

Wat verder niet wegneemt dat Tsai's stijl heel anders is dan die van Miike.

Op die manier, zou kunnen. Toch vind ik het verschil in sfeer en emotie zo groot dat ik dezelfde gebeurtenissen in Miikes films waarschijnlijk heel anders zou ervaren.

Het verschil is gigantisch. Deze film is bloedserieus en zeker niet over-the-top bedoeld als een Miike film volgens mij.

Bwah, Tsai's humor is toch ook weer duidelijk aanwezig. Lekker droog. Zo "bloedserieus" vind ik de film nu ook weer niet.

Probeer deze eens. Heeft niet veel met Tsai te maken, maar een erg leuke film vond ik het wel.

Ah ja, dank. Die heb ik bewust ontweken op Dejima, maar als ik de reacties daar zo lees, misschien wel onterecht.