Familieweekend (2016)

Een herkauwd concept. Het had nog wel wat uitbundiger gemogen, groteskere personages, absurdere situatie etc. Het had de film ten goede gekomen, aangezien niemand deze film serieus kan nemen.

Het is meer Flodder dan Gooische vrouwen.

Toch best vermaakt.

Een leuke film voor derde kerstdag thuis op de bank.

Niet echt een familiefilm, maar meer een ouderwetse klucht volgepropt met allerlei typetjes. Zeker geen volmaakte film, maar ik heb me er best mee geamuseerd. Maar kan me voorstellen dat er flink wat mensen teleurgesteld zullen zijn, want gelet op de cast had je best iets minder voorspelbaars kunnen bedenken. Geen schaterlach derhalve maar zo nu en dan een glimlach, op zeker zal dit niet de Nederlandse inzending voor de oscars worden.

Van de cast is het duidelijk dat De Lint het meeste talent en de ervaring heeft, Hoffman doet het heel aardig, en Zeelenberg is minder irritant dan normaal, dus misschien word het nog wat met Dirk.

Alleszins meegevallen.

Natuurlijk is het allemaal zo voorspelbaar als de pest en zijn er al veel van dit soort familieperikel-films gemaakt maar ik vond de cast leuk op elkaar ingespeeld en overtuigend in hun rol.

Leuke types en vooral Bonnie was een aandoenlijk white trash wijffie.

Geinig.

Opzich wel vermakelijk,de film kijkt lekker weg en ook het acteerwerk zit wel goed.Ook de personages zijn wel aardig bedacht.

Ja het was best grappig.

Aardige familiefilm, die af en toe voor een glimlach zorgt. Humor is niet niet te flauw en net niet voorspelbaar genoeg om niet leuk te zijn. Hetzelfde geldt voor stereotypen die worden gebruikt. Leuke bijrollen, goed gelet op set-dressing met details.

Zo af en toe eens een Nederlandse film. Dat is een ding dat ik mezelf heb opgelegd. De Nederlandse film is immers onderdeel van het vaderlands cultureel erfgoed en daar dien je toch enige kennis van te hebben. Noem het een morele plicht. En eerlijk gezegd, verheug ik me niet altijd op zo'n kijkbeurt, maar ik wil gewoon enig inzicht hebben in de recente Nederlandse cinema. Dus moet het soms.

'Familieweekend' lag me al een tijdje niet heel aanlokkelijk aan te staren. Moeilijk. Moeilijk.

Nu dus net gekeken en ja, het viel een beetje mee, maar erg goed is het allemaal niet.

Het is een tamelijk flauwe komedie met een paar aardige woordgrapjes en een hele hoop vervelende stereotypische karakters. Het acteerwerk ziet er wat onbeholpen uit (en dat kan overigens opzettelijk en grappig bedoeld zijn, maar ik betwijfel het). De dialogen klinken onnatuurlijk. En de verhaallijn kenmerkt zich door gebrek aan originaliteit.

Zoals in een paar meningen hierboven ook al doorschemert, ontbeert de film een overtreffende trap. Het is allemaal zo veilig en zo binnen de lijntjes. Maak het eens lekker absurd in plaats van belegen kluchtig. Gooi er een paar emmers overdrijving overheen en ontstijg de brave voorspelbare middelmaat. Niet van dat bange! Op deze manier moet het niet, denk ik.

Niet zo enorm slecht als dat je misschien zou verwachten,.

Maar heel echt heel goed is het ook niet bepaald .

Vermoed dat de film wat van het succes van andere hollandse familie films wilde mee pikken.

Ik vind het niet jammer dat ik deze film gezien heb,( of lopen te hebben ) maar o.a de soundtrack ( het leek in het begin wel de music score van een Disney Film) en het verhaal an sich is nergens heel knap bedacht.

Goede 2,5

Ontzettend geestige film!

Als ik ergens een hekel aan heb, is het dat er niet goed is nagedacht over bepaalde scenes. Bijvoorbeeld 1. Bij de politie ziet hij die foto met "gezocht". Dan neem je toch sowieso de politie mee daarheen? Is toch het meest logisch?

Doe je dat niet, moet je ook niet zo'n domme poster opgangen. Dan moet je wat anders verzinnen, maar dit slaat gewoon nergens op.

En dan 2. het eind. Dat dat mens ineens weer vrolijk komt binnenwandelen voor een tweede keer. Dan had je haar wat echter mogen laten spelen. Dan had het er best uit mogen zien dat haar vriend haar dwong om dit te doen, maar dat zij echt van die oude man hield. Nu is het wat ongeloofwaardig, wat bij mij dus een enorme minpunt is. Ze moeten echt wat meer denken aan dit soort simpele foutjes, of het gewoon anders regisseren. Voor de rest prima zondagsfilm. Niet goed, niet slecht. Voldoende.

Pieter [Derek de Lint] nodigt zijn vier volwassen kinderen uit voor een familieweekendje en heeft een verrassing voor ze in petto: hij heeft zich verloofd met de veel jongere Bonnie [Jennifer Hoffman], het stereotypische stadsmeisje met teveel make-up, een (soort van) Rotterdams accent en een 60s-kapsel. Vooral oudste zoon Roderick [Dirk Zeelenberg] vertrouwt het zaakje niet en het weekend loopt uit de hand wanneer Bonnies Tokkie-familie zich meldt. Op zijn zachtst gezegd oubollig, maar ik vind de parade aan karikaturen ronduit aanstootgevend in deze verspilling van talent. Dat talent is de enige reden waarom dit niet de laagst mogelijke score krijgt.

Soms heel matig want meestal niet grappig, maar met een redelijk tempo (en lekker kort) en soms wel een enkele goede grap. Heel soms zelfs twee achter elkaar snel, bijvoorbeeld als L.A. the Voices binnenkomt zingen en een paar seconden later een duif doodgeschoten neervalt. Jammer alleen dat de drie kinderen stuk voor stuk heel matig zijn, ook hun rol überhaupt. Dan is de familie van Bonnie geiniger en papa zelf wordt ook prima vertolkt. 2,5*.