Shutter (2004)

Ik ben wel horrorliefhebber, maar ben het met je eens dat het inbouwen van veel schrikmomenten een erg goedkope manier van horror bedrijven is. Het zorgt er wel voor dat je constant krampachtig naar het scherm zit te staren, maar dit is ook niet mijn manier van horror kijken. Dat is ook de reden waarom ik Shutter nog altijd niet heb uitgezeten. Horror zoals horror moet zijn vind ik bijna alleen in films van King terug: creepy sfeer, mysterieus, onvoorspelbaar, origineel, goed opgebouwde spanning, voldoende uitgewerkte plots en personages en zo kan ik nog wel even doorgaan! In een goede horrorfilm is sfeer belangrijker dan goedkope schrikmomenten en gore, tenminste, in mijn ogen

Ik ga deze horrorfilm zaterdag-avond kijken.Ik verwacht er veel van, ik ben ook een fan van schrikmomenten!

Ben benieuwd wat je ervan vindt

Ik heb 'm vandaag al gezien!Toen de film begonnen was dacht ik oh dit wordt vast een doodenge film.Halverwege begon het ietwat langdradig te worden,

ik dacht toen.Hey de film is helemaal niet eng, maar pas na een uur en een kwartier werd het pas echt eng , maar enkele van de schrik momenten lieten bij mij totaal geen indruk achter. Bij sommige heb ik me wel redelijk flink verschrokken.

Hij was best wel eng

3,5 sterren dus een 7

Heel goede horror, en zo veel beter dan zijn remake.

Vooral heel sterk geacteerd, en zoals gewoonlijk prachtig camerawerk !

Spannende muziek, en heel erg nagelbijtende scenes, en goede schrikeffecten.

Ook de bekende Aziatische horror stijl wordt hier gebruikt.

Dikke 3,5

Shutter... Op zich niets nieuws, maar dat zijn vele films al niet meer, en dat hoeft nooit een belemmering te zijn zolang men niet inspiratieloos te werk gaat. En dat wordt hier ook niet gedaan. Na een matig begin waarin de kijker kennis maakt met de personages en het gebeuren, is er al snel die spanning welke constant aanwezig blijft. En dat in combinatie met de sfeer zorgt ervoor dat deze film met gemak uitstijgt boven het gemiddelde. Prima gefilmd waarbij men de scènes voor zichzelf laten spreken zonder constant gebruik te maken van cliché sfeerbepalende muziek. De schrikmomenten zijn best aardig, maar niets bijzonders en vallen bij mij in het niet vergeleken met de spanning en sfeer. De film kent gewoon een uitstekende vibe gedurende de gehele duur en daar kunnen al die The Grudge (Japan en VS) films bijvoorbeeld een puntje aan zuigen.

Prima horror, al heeft het veel geleend van Ringu e.d., het blijft spannend. Ook de clue is de moeite!

Echt heel goede film. Blijft spannend, blijft je aandacht erbij houden. Beetje luguber ook, vond ik.

Helemaal mee eens, King is de king (the shining, misery, secret window, en ga zo maar door). De laatste tien jaar zijn schrikmomenten helemaal in, en sindsdien is een film al een horror als je vijf maal geacht wordt je dood te schrikken.

Neemt niet weg dat ik wel van vernieuwing hou, dus Ringu en The Blair Witch kon ik wel waarderen.

Shutter zal ik binnenkort kijken.

Tja. euhm.. Het bekende recept .. Een wat bleek en magertjes Aziatisch meisje dat de boel aan het opschrikken is. Inmiddels overwegen we er eentje te adopteren omdat we ze best aandoenlijk vinden.

Uiteraard zijn er volop (voorspelbare) schrikmomenten, fletse beelden en langharige meisjes die ergens uit, of over kruipen. Net zoals dat het slasher-genre op een gegeven moment was uitgemolken. Dat is niet erg (er wordt vrijwel altijd gebruik gemaakt van bestaande concepten), maar in dit geval kon ik er de aandacht moeilijk bij houden.

Maar goed, behalve de clichés zit de film goed in elkaar, is er aanzwellende muziek en is er knap acteerwerk, vooral van de hoofdrolspeler. Ik word er alleen een klein beetje cynisch van.

Ik vind dit toch één van de betere Aziatisch-meisje-met-eng-haar-films. Weet iemand trouwens een plek waar je veel Aziatische horrorfilms kan kopen? Ik wil bijvoorbeeld Dorm graag een keer zien, en Alone, maar ik weet ze nooit te vinden...

Ik ga hem nu kijken.

Stuk beter dan zijn remake.

Vooral de spanning is een stuk beter. De sfeer is ook grimmiger en griezeliger. Zelfs het acteerwerk is beter, wat je toch niet zo zou verwachten van een Aziatische film.

Genoeg schrikmomenten die erg effectief zijn. Veel minpunten heeft deze film niet. Misschien wel dat het een beetje uitgemolken is allemaal, die vrouwelijk, zwartharige geesten...maar het blijft nog steeds vermakelijk. Vooral als het zo goed is uitgewerkt als in deze film.

* 3,5

Ik vind dit toch een van de betere Thaise horror films die ik gezien heb

in begin een lekkere opbouw voor de spanning en aan einde werd de film echt eng met nog een leuke plotwending aan einde.

Maar totaal niet uit gemolken zoals paar mensen hier zeggen want de film is al 6 jaar oud.

Nu in 2010 hebben we de langharige doden meisje wel gezien

maar toen was het nog redelijk in.

Vond het een aardig verhaal zo met die geesten op de foto's, goed gespeeld en lekker depri sfeertje. Hoewel ik de horror nog vond meevallen, zal dat nooit mijn ding worden, vind het eerder hinderlijk en lachwekkend dan eng. Het schuldgevoel van de hoofdpersoon had wat intelligenter kunnen worden uitgewerkt, dan had je een spannende psychologische thriller gehad, maar goed, dat is ook niet de bedoeling van de maker geweest. Al met al vond ik het niet veel bijzonders en ga zeker de remake niet zien

Na een aantal jaar toch maar eens herzien en helaas vind ik het nog steeds de minste van de vier films.

Ik wist er niet veel meer van, alleen dat ik een aantal keren was geschrokken en dat ik het meisje best eng vond. Nu heb ik in die jaren al heel wat meer horror-ervaring opgedaan en helaas wisten beide aspecten me niet meer te overtuigen. De geest is aardig vormgegeven maar creepy vond ik het niet. De schrikmomenten werkten ook niet meer. Het is nogal duidelijk te merken op welk moment een scare wordt ingezet. Mijn broertje die naast me zat verschoot nog wel eens van zijn plaats, altijd leuk om te zien.

De film is nog wel voortdurend spannend. Er hangt een onheilspellende sfeer, zeker in de fotokamer. Sowieso doen geesten op foto's het altijd wel goed, en deze film staat daar bol van. Het verhaal was in mijn herinnering best goed, maar ik kom er nu achter dat het eigenlijk geen reet voorstelt. Een wending op het eind die niet schokkend is, maar wel geinig gevonden. Film is zeker niet slecht, maar Twin Alone bijvoorbeeld is op zowat alle fronten beter. Een ophoging zit er helaas niet in.

Ik had zin in een avondje griezelen, en daar is deze film echt wel geschikt voor. Vanaf de eerste seconde zit de sfeer er al meteen goed in met die geheimzinnige foto's en de onheilspellende muziek. Ik lag dus al snel te bibberen onder een dikke deken, wat een erg fijn gevoel is. De sfeer is de hele film aanwezig en dat zorgt ervoor dat de film geen moment de kans krijgt om in te zakken. Shutter bevat ook heel wat schrikmomenten, en die voel je regelmatig ook aankomen. En toch stoorde het me geen moment, elke keer opnieuw werkte het weer. Ja, de schrikmomenten zijn hier enorm efficiënt. Gelukkig teert de film niet alleen op doeltreffende schrikmomenten, er zit veel meer in. Eén van de engste scènes is ongetwijfeld het moment als Tun in de donkere kamer aan het werk is en hij iemand ziet binnenkomen. Hij schenkt er niet veel aandacht aan en denkt dat het zijn vriendin is. Dan gaat de telefoon en krijgt hij zijn vriendin aan de lijn krijgt om te zeggen dat ze wat later thuiskomt. Zeer akelige scène!
Het verhaal zit ook prima in elkaar. Foto's die mislukken of waar dingen opstaan die er niet horen op te staan vind ik sowieso al eng, zal wel komen door The Omen waar ik vroeger nachtmerries van heb gehad. En dit is een zeer goed uitgewerkt verhaal waar zulke foto's centraal staan. Toen het verhaal in de loop van de film steeds meer uitgewerkt werd dacht ik heel even 'oei, doe dat nu niet, een uitgebreid verhaal is hier toch niet nodig'. Maar de puzzelstukken vallen op het einde allemaal in elkaar en het verhaal klopt perfect. Ook eng om te zien hoe het komt dat Tun altijd last van zijn nek heeft.
Shutter is een enge, spannende en sfeervolle horrorfilm met prima acteerwerk en een goed uitgewerkt verhaal. Dit is dan ook een absolute aanrader!

Wie al van The Grudge en Ringu gesmaakt heeft zal vaststellen dat de "spookmeisje met zwart haar" formule nu nog eens op een andere manier uitgewerkt wordt. Na bespookte videobanden en internetsites is het de beurt aan foto's om de angst erin te houden. Laat u evenwel niet tegenhouden door het gebrek aan inspiratie : de schrikmomenten zijn erg hevig, waardoor ik het best wel een film vond die me zenuwachtig maakte. Het einde had ik niet zien aankomen. Maar hoe zit het dan met het meisje die hij in het begin heeft aangereden? .

Een van de betere Aziatische horror. Zat zeker op sommige momenten tegen het plafond. Het enige wat deze film tegenzit zijn de hoofdrolspelers. Je leeft niet met ze mee en gedurende de film kreeg ik zelf een hekel aan ze en wensde ze alle ellende toe die ze toekwamen. Een hoop shots waren erg freaky... wat is dat toch met aziatishe vrouwen met lang zwart haar in een witte nachtjapon!

Ok, het begin met de aanrijding is zo cliché als wat, net als het weer aanhalen van eng verschijningen van meisjes met donker haar, en de dialogen ergeren af en toe. Daarmee zijn de meeste zwakke punten wel opgenoemd. Shutter is een zeer aangename en vermakelijke en echt enge horrorfilm geworden, die ook nog eens een relatief goed uitgewerkt verhaal blijkt te hebben en fraai in beeld en geluid is gebracht.

De schrikeffecten bestaan altijd wel uit de bijna onvermijdelijke plotselingen harde geluiden etc, maar werken doen ze wel. Bovendien is de suspence en sfeer in de film zeer sterk, voor een groot deel ook dankzij de effectieve soundtrack. Het uitgangspunt is ook niet verkeerd voor een horrorfilm. Met foto's en fototoestellen en alles er omheen kun je een hoop trucjes uithalen, en de film maakt er dankbaar gebruik van.

weliswaar moest ik lachen om de scène dat Tun er vandoor scheurt met de auto omdat hij wordt gevolgd door de geest van Natre, veel andere scènes vond ik dan weer erg sterk en creepy. Ik kreeg echt kippenveld om de scène tegen het einde, wanneer Natre de confrontatie echt zoekt met Tun en deze door het trappenhuis vlucht. De begrafenisscènewist dan zelfs nog ontroering bij me op te roepen.
De twist op het einde met de verklaring van de nekpijn van Tun vond ik zowel creepy als eigenlijk vergezocht en daardoor een beetje grappig. Ook het feit dat Tuns vrienden Natre verkrachten om van haar af te komen is wel erg vergezocht.

Die scène halverwege met Natre's stem die opeens hoorbaar is (ze maakt Tun uit voor klootzak of zo) hadden ze echt moeten schrappen, want dat vond ik alleen maar nogal humoristisch. Maar los van dit soort kleinigheidjes is dit gewoon een echt goede horrorfilm, ondanks de clichés. Een horrorfilm die ook echt eng is en zowel met suspsence en sfeer als met schrikeffecten weet te scoren. En dan ook nog een fraaie omlijsting en een bovengemiddeld verhaal. 3.5* ruim.

Shutter is niks anders dan een geweldige film. Bijna alles was perfect in deze film, verschrikkelijk goed.

Laten we beginnen bij het begin, de aanrijding. Dit was natuurlijk wat cliché en simpel in beeld gebracht. Maar toch vroegen wij ons af waarom Tun zo graag door wou rijden?

De eerste verschijning vinden wij in de klassenfoto. Als Tun met zjin camera langs het gezelschap gaat zien we Natre ertussen staan. Niet een écht schrik moment, maar toch zo creepy dat het effectief is.

Als we de vorm van een gezicht zien op de klassenfoto wordt hier op ingezoomd. Het hoofd van Natre draait in een keer met een hard geluid, zo effectief zag ik een schrikmoment haast nooit.

Zo zijn er nog véél meer enge momenten in de film, de een effectiever dan de ander. Maar de totale sfeer, setting en het acteerwerk maakt deze film zo overtuigend. Het einde, daar hoef ik niet eens over te beginnen, wat ziek! En zo verschrikkelijk creepy, jezus christus.

Het enige minpunt is dat je op een gegeven moment toch wat zat wordt van de hele tijd de schrikmomenten en het enge meisje, maar het mooie is dat de film zich op het einde verschrikkelijk goed herpakt.

Naast Eden Lake en Martyrs de beste horrorfilm die ik zag.

4,5*

Leuke horror van thaise bodem!

Je zou zeggen dat de verhaallijn simpel is.. en dat is het ook, maar toch weet de regiseur hier een mooie drive aan te geven. Er hangt een grimmige sfeer, en dat is ook meteen het sterkste punt van de film. De geest zelf is vrij aardig.. maar daar moet je deze film niet voor kijken. Na verloop van tijd begint het zelfs ietswat cliché te worden.. Het einde word dan wel weer mooi gebracht. Al met al, een voldoende!

3*.

Standaardwerk, maar gelukkig nog wel overtuigend genoeg om er een prima filmavond mee te hebben. Jammer dat het allemaal wat clichématig wordt gebracht, zoals met de aanrijding en de werkelijke oorzaak van het gestalk van de geest. Een gepest meisje dat rond gaat spoken, da's nieuw...not. En wat hebben ze in Azie toch steeds met lange, magere meiden met een wit gezicht en lange zwarte haren? Sinds The Ring kom je echt constant tegen zeg.

Gelukkig leverde haar aanwezigheid vooral richting het einde nog wel wat boeiende momenten op. De vlucht van Tun in het trappenhuis en vanaf de brandladder was best creapy, overigens 1 van de spaarzame momenten in de film die ik spannend vond. Dat de geest uiteindelijk op zijn nek zat, waar hij klachten van had, vond ik wel gaaf. Dankzij 't fototoestel krijg je daarmee wel wat freaky dingen te zien. Je ziet het aankomen, maar je schrikt er toch wel soms van. Overigens zat eerder in de film ook een sterk stuk, als Tun thuis in het donker komt te zitten in zijn ontwikkelkamer, waarbij je als kijker alleen wat ziet door middel van de flits van het fototoestel. Erg sterk stuk. Uiteindelijk is het een prima film geworden die ondanks de voorspelbaarheid goed te kijken was. Toch hoop ik nog eens snel weer een echt enge film te zien. Shutter moet het vooral van de sfeer hebben, waar een film als Insidouis in mijn ogen ook nog eens echt eng weer te worden.

Kleine 3,5*

Erg goed! In het begin zaten wel een paar schrikmomenten (een beetje grudge, ring etc). Na een tijdje dacht ik: hmm valt wel mee, maar toen het einde hadden ze zo goed gedaan. Beste horrorfilm die ik ooit gezien heb. Ik kon er alleen niks van verstaan xD

4. 5*

Wat een 12 in een Aziatische dozijn film.

De typische schrikmomenten, de schaamteloos gekopieerde horroreffecten van weleer, het oninteressante uitgangspunt en nog veel meer maken dit tot een film die je absoluut niet moet gezien hebben. Net zoals zijn zusters the ring, dark water en the grudge wist ook deze wanna be horrorprent mij totaal niet te boeien. Misschien dat als je angst pist bij het horen van gekraak of je klimt de gordijnen in wanneer er plots iets voorbij het scherm raast, deze film tot jouw favorieten behoort, maar mij deed het hoegenaamd niets.

Prima film die mij heeft kunnen boeien tot het einde. Tempo bleef hoog dus "het puntje van je stoel" effect heeft lang aangehouden.

Ja, de schrikeffecten zijn gekopieerd, maar dat maakt niet uit. Je weet dat er na "de ring" dergelijke films gaan uitkomen. Het maakt de film echt niet slecht.

4*

Erg sterke horror met een onheilspellende sfeer en zeer goede/effectieve schrikmomenten. Daarnaast kent deze film ook een sterk verhaal wat zich gedurende de film steeds meer en meer ontvouwt, wat je niet zo vaak ziet in horrors.

Want op het eerste gezicht denk je dat het meisje gewoon een random meisje is dat is aangereden, maar ze blijkt een zeer groot verleden met Tun te hebben gehad waarbij ze zelfs door zijn vrienden is verkracht en blijkbaar speelt dat hem nu te parten.

Dit is erg goed uitgespeeld, want als kijker leef je zo mee met Tun en dan blijkt hij tegen het einde aan best een rotzak te zijn geweest en verdient hij zeker alle ellende die hem is toegebracht.

Enkele scènes die me zijn bijgebleven zijn: als Tun alleen in zijn huis is en de stroom uitvalt en hij de flits van zijn fotocamera gebruikt om te zien waar hij zich bevindt. Ook als hij probeert te ontsnappen en zich in het trappenhuis bevindt om te zien dat hij eigenlijk geen verdieping verder komt en dan tegen het einde aan als blijkt dat de geest de hele tijd op zijn nek zit, wat enkele eerdere scènes al verklaart, zoals als hij op de weegschaal gaat staan.
Dat de geest wel erg cliché is en zo is weggelopen uit andere Aziatische geestfilms deerde mij niet echt.

Al met al is het alweer een tijdje geleden dat ik rot heb geschrokken bij een film en dat zegt ook wel wat, aangezien ik niet zo snel schrik. Daarnaast is het als kijker ook erg leuk om mee te puzzelen wat er nu daadwerkelijk gebeurd is, om tegen het einde aan alle puzzelstukjes op hun plek te zien vallen.

Dikke 4,0 sterren.

Was heel lang benieuwd maar ga hem toch bewust overslaan vanwege de vele berichten over schrikmomenten, ik haat dat.

Fotogenieke geestenhorror die uiteindelijk niet helemaal aan z'n premisse weet te ontsnappen. Wat je er zo ongeveer van mag verwachten, heeft het, veel meer dan dat rolt er niet uit. Pluspunt is dat het nerveuze sfeertje een constante factor is, bijna de volledige speelduur wordt zo benut.

Het scenario is ook niet aan de praterige kant, terwijl het toch steeds iets vertelt. Wat dat betreft werkt het slot ook vrij goed. Het lijkt na de crematie de voorspelbare kaart te trekken, toch heeft het toch nog een addertje onder het gras. Al met al niet opzienbarend, maar wel degelijk en afdoende.

Ik kan meestal met een strak gezicht naar een horrorfilm staren maar ik vond dit fucked up eng. Begon op een gegeven moment de neiging te krijgen om mijn oren dicht te doen als de pussy die ik ben en ik ben mij een paar keer rot geschrokken, vooral in het begin. Het plot is erg sterk, de setting in Japan ook. De hele film heerst er een lugubere sfeer, het houdt nooit op. Zodra het meisje aan het bedeinde verschijnt neemt de angst af omdat het dan tastbaar lijkt te worden maar alles wat zich voor die scéne afspeelt vond ik zenuwslopend. Het einde vond ik ontzettend goed, ik had al zoiets verwacht maar als je het dan ziet gebeuren is dat geeft het toch een naar gevoel. De allerlaatste scéne is ook erg sterk en maakt de film compleet. Misschien komt het omdat ik vanavond echt zin had in goede horror maar ik vond dit zwaar materiaal. Vond het erg goed.

4*