The Clock (1945)

Na de eerste 5 a 10 minuten had ik weinig vertrouwen in een onderhoudende film, maar al snel trok de film wat bij. Met name de scene met de huwelijksvoltrekking was buitengewoon hilarisch.

3,5*

Routinematig filmpje dat er op wonderbaarlijke wijze in slaagt in z'n negentig minuten speeltijd geen enkele interessante gebeurtenis te laten afspelen.

In de gids stond dat dit een komedie was. Er viel echter bijna niks te lachen. De film keek wel lekker weg, maar er gebeurde niks onverwachts of speciaals. Aardige film, misschien een aanrader voor de liefhebbers van ouderwetse romantiekfilms, maar van mij hoeft het niet. Het is wel de 300ste film die ik beoordeelt heb, maar als dat het meest boeiende is...

2,5 sterren

Vincente Minnelli zal gedacht hebben laat Judy maar eens verliefd worden op Robert Walker op het scherm, ik maak er een sympathiek, romantisch filmpje van.

En zo is geschied. "The Clock" is een typisch Amerikaans filmpje uit de veertiger jaren "love and marriage" in spoedverpakking inbegrepen, charmant, zonder pretentie maar niet onbenullig al was het maar omwille van het toch wel een beetje emotioneel en hoopvol slot.

Een simpel, aantrekkelijk, hartverwarmend, luchtig, sentimenteel en hectisch verhaal over een eenzame boerse soldaat en een jonge eigenzinnige vrouw, die halsoverkop stapelgek op elkaar werden en slechts een paar dagen de tijd hadden om in New York (tweede wereldoorlog) door te brengen. De productie werd vakkundig en met de nodige flair in elkaar gezet.

sympathiek romantisch verhaal waarin een soldaat met verlof verliefd wordt op een vrouw die hij heeft ontmoet in new york .

dat ze al heel snel willen trouwen wordt goed geloofwaardig neergezet met verder overwegend een serieuze toon maar ook wat humor ertussendoor zodat het niet te dramatisch wordt .

Beide hoofdrolspelers doen het prima en de oude man ( die ze onderweg ontmoeten) in een prima bijrol .