La Marche de l'Empereur (2005)

Jeetje, en het lijken altijd van die koddige diertjes die onbezorgd het hele jaar een beetje al buikschuivend en uit het water springend wat naar vis zitten te happen...

Verschrikkelijk mooie, grappige, trieste en romantische (!) film. Prachtige plaatjes, geweldig gevoel voor drama, lekker aangedikt op de juiste plekken. Vraag me daarbij wel af in hoeverre dit nog een documentaire is, in plaats van een "geschreven" speelfilm gemaakt met opnames uit het wild. Het is lekker geantropomorfiseerd allemaal (yes I looked that one up ).

Minpuntje: de soms kinderachtige voiceovers, en de wisselvallige popliedjes tussendoor (die tijdens het paren is wel weer prachtig).

Toch 4*

Prachtig, prachtig .

Je wordt gewoon van de ene emotie in de andere gesleept.

Lachen als ze in het begin wat rondwaggelen en duiken
Bijna janken als er eentje achter moet blijven in de ijswoestijn
1 en al spanning als ze proberen het ei onder controle te krijgen voor ie kapot vriest


Ik moet er wel bij zeggen dat ik de Franse versie gezien heb, was perfect. Ik moet er persoonlijk niet aan denken dat ik Urbanus hier bij zou horen, lijkt me echt niks.

Normaal interesseer ik me pas voor het dierenrijk als het met een pepersausje op m'n bord ligt, maar La Marche de L'Empereur is echt een wonder van een film. Prachtige beelden, mooie muziek en dialogen (ik zag de Franse versie) en babypenguins met een hoog aaibaarheidheidsgehalte. Mijn favoriete shot is dat van de zon die een dag gevolgd wordt.

Voorlopig mijn favoriete film van 2005: 4*.

Aardig filmpje.

Voor alle duidelijkheid, ik heb de Franse versie gezien. Hoe mensen zich kunnen laten verleiden om dit met aangepaste soundtrack en treugwilg van dienst Morgan te zien is mij een raadsel. Ook op Urbanus zit ik nu niet te wachten.

Toch leek het mij vaak iet te veel op mooi in elkaar gezette schooltelevisie dan een echt boeiende docu. Ik heb meer van de hele setting (en lichtspelingen) genoten dan van het beestenverhaaltje. Schattig hoor, allemaal, maar toch net iets te kinderlijk gebracht. Verder is het wel stevig waar die beestjes elk jaar doormoeten, maar van hooglopende intelligentie getuigt het ook niet natuurlijk. Schattig zijn ze wel, maar ook best lomp.

Anyway, vermakelijk, al was het mij allemaal wat te fluffy en luchtig. Vooral de combinatie ijslandschappen+muziek was erg mooi. Kleine 3.5*

Mooie documentaire, met hele mooie beelden.

Het levensverhaal word mooi gebracht, en die kleine pinquin's waren echt wel leuk.

Stem van Urbanus vond ik wel minder, maar heb me wel vermaakt.

3,5 *

Prachtige film met mooi geschoten beelden van de pinguïns van de zuidpool. Er wordt goed in beeld gebracht wat voor een ontberingen de pinguïns moeten doorstaan om voor nageslacht te zorgen. Ik heb echt respect voor deze hardwerkende dieren.

Om het Belgische taalgebruik tijdens de film lagen we ook geregeld helemaal dubbel: dan gaat het van brrr naar brrrrrrrrrrr.

Leedvermaak genoeg: als er weer een pinguïn op de grond viel of als ze weer aan het waggelen waren. Boeiende documentaire dus, die echt af en toe vertederd en de gruwelen van de pinguïnwereld in beeld brengt en dat gaat gepaard met de nodige humor en prachtige beelden. Een ruime 4*

Het was een hele goede documontaire gewoon top.
Pinguins zijn al mijn lievelingsdieren naast katten.

Ze laten gewoon alles van het leven op Antartica zien. En wat Pinguins allemaal doen. Alleen die Urbanus voice-over is inderdaad irritant. Hij spreekt het woord Keizerpinguin uit als Keizers Ping Gwin en hij stuikelt vaak over zijn woorden. Das dus inderdaad een minpuntje.

Voor de rest een hele goede documontaire. Die Pinguins zijn wel geinige beesten. En ik denk dat die camaraploeg beter die verdwaalde pinguin konden helpen,

En dan dat liedje aan het begin en eind, klink wel erg treurig.

4,0

Mooie documentaire, leuk dat Morgan Freeman er aan mee wilde werken. Z'n stem is perfect hiervoor.

Vond alleen dat het door de muziek allemaal iets te veel gedramatiseerd werd.

3.5*

Mooi gefilmde docu maar hier had veel meer ingezeten. De film betrekt de kijker goed maar verliest zichzelf ietwat in saaiheid. Redelijk.

[Dit is zo'n film die je niet te vaak moet zien, anders gaat die ontzettend vervelen. Als ik nu nog maar het woord 'pinguïn' hoor, krijg ik het al op m'n zenuwen ]

In België (Vlaanderen) wordt hij ingesproken door Urbanus, wat hij keurig doet.

Verder toont deze prent schitterende beelden van landschappen en dieren, die je ademloos doen versteld staan.

3.5*

Ik heb het altijd al voor pinguïns gehad. Die dieren hebben in mijn ogen zo een komisch gehalte met hun gangetje en dat bewegingen op de buik. Toch al een voordeel voor de docu al werd het na een uur allemaal al wat minder interessant.

Enja, knappe natuurdocumentaires vind ik altijd indrukwekkend simpelweg omdat de wonderen der natuur zo indrukwekkend is. Die pinguïns weten de situaties in te schatten, weten ze wanneer ze tussen die ijsbergen moeten gaan staan, weten ze hoe ze het ei moeten broeden. Hoe weten ze het toch allemaal ?

Knap is een mooi woord voor deze docu want de pinguïns zijn op hun best in beeld gebracht in de mooie landschappen van Antarctica. Vooral als er zon of poollicht bij te pas komt verandert het beeld in een poster die ik graag aan de muur zou hangen.

Mja als ik mag kiezen ga ik toch voor Earth. Dat ik nog mooier en interessanter (zeker door de afwisseling) vind.

***

Haha, ik ging deze met een maat kijken en we dachten dat het een soort Ice Age was.

Het is zeker mooi om te zien, vooral de afstanden die ze afleggen ( voor één ei... ) Indrukwekkend, en ook het samenhang is mooi om te zien.

Wel is het ietsjes sirieus en je moet je aandacht er bij zien te houden.

Toch maar bekeken, ondanks de sten van Urbanus. Prachtige beelden en prachtige muziek. Wil het echter zeker nog keer bekijken, alleen dan met Morgan Freeman. Dat lijkt me echt een verademing in vergelijking met dit. Denk dat mijn waardering dan ook wel 0,5 a 1* hoger uitvalt.

3*

Overstijgt het gemiddelde Animal Planet-programma niet. De beelden waren mooi, de muziek verschrikkelijk en het commentaar van Urbanus zo ontzettend flauw. Wellicht dat met het Franse commentaar de film beter te pruimen is. De schoonheid van de beelden in La Marche de l'Empereur wordt geweld aangedaan door de geforceerde poging om er een verhaal van te maken dat zonder hapklaar op een lepel aangereikt te worden veel aangrijpender zou zijn geweest.

Ik houd met het aanschaffen van films zo veel mogelijk rekening met de dvd uitgaves. Ook bij het kleine percentage grabbelbak dvd’s, waar ik er een sport van maak om de goede films er uit te vissen, let ik op bijvoorbeeld juiste beeldformaat, origineel gesproken taal, geen gecutte versie. Soms glipt er wel eens eentje door, zoals ook nu weer. Ik kan niet overal op letten en het is me ook een raadsel, waarom het niet gewoon een uitgave met Urbanus en de originele versie en Morgan Freeman is geworden. Dat is nu toch juist het mooie van dvd?

Nu is het een wezenlijk andere film geworden. Wat de film goed doet is emotionele momenten en komische momenten met zelfs spannende momenten afwisselen. Er bestaan zat goede docu’’s, maar echt briljant wordt het voor mij eigenlijk nooit. Dat komt omdat er vaak niet echt een verhaal verteld wordt, waar je jezelf in kan verliezen. Of, zoals hier, personages heeft waar je je om bekommert. Een voice over die iets van een afstand verslaat (waardoor je dus van een afstand iets waarneemt) of drie stemmen die een verhaal vertellen vanuit de point of view van de pinguïns (en je dus in een klap een film krijgt met personages) is nogal een verschil. Hier wordt dus gepoogd dat gat te dichten, door de pinguïns een hart en ziel te geven en om een grappige, spannende en hartverwarmende film ervan te maken. Dat lukt in de versie met voice-over helaas slechts ten dele en dat komt vooral omdat het verschillende pinguïns zijn, waar je niet een band krijgt (zoals met personages in een film). Dat klinkt misschien stom, maar dat is voor mij wel het verschil tussen echt goed en redelijk leuk. En dus hadden de makers de oplossing en lees ik nu hier dat onwetende mensen zoals ik, die de verkeerde verzie hebben gezien, die oplossing alsnog is ontnomen.

Ik vond de beelden heel mooi, de muziek erg sterk (was de soundtrack nu trouwens ook anders?) en pinquins zijn gewoon cool. Maar ik zit nu toch met een gevoel van, hier had meer ingezeten. Het blijft een sterke film, maar nu kom ik op 3,5 sterren uit en ik heb het idee dat dit er zeker 4 hadden kunnen zijn.

Pinguins hebben toch maar het gelukt om ondertussen uit te groeien tot één van de meest gehypte diersoorten. Een film rond pakweg hyena's of stadsduiven zou dit succes nooit kunnen evenaren. Maar uiteindelijk kunnen die beesten daar niets aan doen, en het brengt misschien de dreiging van hun diersoort wat in het licht.

De film zelf nu... De dvd die ik had, bevatte enkel de stem van Urbanus die met z'n stem er een kinderlijk verhaaltje van maakt. Urbanus moet bij z'n ding blijven, want hier past hij niet. Als je dan toch een Vlaamse stem wil, kan je beter Vic De Wachter vragen. Beoordeling dan maar op het visuele en het geheel gezet en daarin moet ik zeggen dat de beelden wel mooi zijn en - zeker voor een dier in uiterst koude omgeving - veel warmte uitstraalt. Ik ben een liefhebber van de BBC documentaires die toch wel een hoog niveau hebben. En dan maak je als kijker al snel het vergelijk natuurlijk.

De film neemt met z'n bijna anderhalf uur rustig de tijd om een geheel te schetsen. En dat mag wel, zodat de tijd wordt genomen om naast het wetenschappelijk vertellen van alle weetjes rond pinguins, de beesten zelf ook aan het woord komen in de vorm van onbewuste figuratie in deze documentaire. Zien doet altijd meer en daarin is Luc Jacquet zeker geslaagd.

Geen idee hoe het zit met de originele vertelling, maar ik stel me toch vragen als een documentaire gedubd wordt. Is dat dan om een jonger publiek aan te trekken of om via een bekende komiek de film extra reclame mee te geven? Feit is wel dat het op deze manier het niveau van de documentaire wat naar beneden lijkt te halen, dus ik probeer me vooral op de beelden te focussen. En de verteller pas te beoordelen als ik ooit de Franse versie te zien kan krijgen. Tot dan deze bijhorende score.

Het was even wennen aan Urbanus, maar na een aantal minuten verveelt hij niet meer.

De mars van de pinguïns is een vorm van kunst. De setting geeft daar veel mogelijkheden voor, maar ook de manier waarop pinguïns hun liefde voor elkaar betuigen is hartverwarmend. Prachtig zijn de, voor de mens, ongrijpbare mysteries die de hoofdrolspelers onder hun dikke vacht verschuilen. De muziek is passend en geeft extra waarde.

Jammer genoeg gaan de makers de meedogenloze scènes uit de weg en laten ze op die manier niet expliciet zien hoe hard de natuur kan zijn. Wat meer variatie was ook welkom geweest.

Desalniettemin toont de film dat het leven van een keizerpinguïn een duister sprookje is, met veel valkuilen, maar ook met romantiek.

3,5*

Geweldige docu (heb de Morgan Freeman-versie gezien), maar ik wil hem hierna nooit meer kijken. Echt zo zielig af en toe

Het verbaast me elke keer weer bij dit soort films, zoals ook bij Earth, hoeveel geluk de makers soms hebben met het in beeld brengen van belangrijke gebeurtenissen, en hoeveel tijd en moeite erin gestoken is.

Echt een film die je van begin tot eind laat meeleven, met prachtig geschoten beelden.

4,5*

Ze maken het zichzelf niet bepaald gemakkelijk, deze keizerlijke vetganzen. Ik heb al eens vaker wat van hun ontberingen meegekregen, maar dan nog is het goed te doen. Lollige beesten met dat gewaggel en het onnozele staren naar elkaar, hun eieren en kleintjes. Het getrompetter is ook nog eens grappig. Het kan, zo blijkt, ook enorm triest klinken. Een liefdesverhaal op ijs.

Met drama en mooie beelden, het is prijsschieten op de grote ijsvlaktes. Zal vast een hele belevenis zijn om tussen die pinguïns te mogen zijn en te filmen. Ik had Morgan Freeman als voice over. Commercieel gezien ongetwijfeld erg interessant, maar ik zit niet zo te wachten op de stem van Lucius Fox, Somerset of Red Redding. Doe mij dan maar een onbekende, innemende stem.

Neemt niet weg dat hij het best beheerst doet. Niet al te nadrukkelijk aanwezig en dit vertelperspectief spreekt me ook meer dan wat er in Franse versie gebruikt wordt. Wurman's score is af en toe weer iets teveel van het goede, maar soit. Een redelijk brave docu, de natuur lijkt me iets wreder dan wat Jacquet hier laat zien, maar dat geeft niet. Het heeft immers buikschuivers.

Goed.

Mooie documentaire. Ik moet daarbij wel bekennen dat ik niet de meest kritische ziel ben als het op dit soort docu's aankomt. De natuur doet in al z'n schone wreedheid al een erg groot deel van het werk; de pinguïns doen de rest. Niet per se de meest tot de verbeelding sprekende dieren (alhoewel) en als je mij als kind had gevraagd naar pakweg een top 5 'lievelingsdieren' had ik pinguïns daar nooit bijgezet. Maar eerlijk is eerlijk. De docu is goed gemaakt, interessant en hoewel ik het, spijtig genoeg maar noodgedwongen, in het Nederlands gezien heb - geen sneer naar Urbanus, hoor, hij heeft gewoon niet echt een toegevoegde waarde - fijn verteld.

3,5