Alien: Resurrection (1997)

Best een goede film heeft Jeunet er van gemaakt.

Script is wel nogal rommelig, en het einde doet de rest van de film een beetje de das om. Toch blijft de reeks boeien en vermaken met dit vierde deel. Elke keer weer een andere insteek van een andere regisseur heeft wel zo zijn charme. Iedereen heeft er zijn eigen visie op. Dat maakt deze reeks ook erg afwisselend in stijlen.

Visueel ziet Resurrection er erg mooi uit. Erg mooie belichting ook op momenten. Verhaal is best ok, al is de humor soms wat misplaats. Alleen Perlman kan hier mee overweg. Sowieso een van mijn favoriere acteurs. Ook leuk om Pinon opnieuw weer in een Jeunet film te zien en dit keer in een Engels gesproken rol. Ryder is wel een miscast, de rest doet het wel goed tot zeer goed, met nog zo'n bijrol acteur die er bovenuit steekt. Leland Orser speelt zijn korte rol weer geweldig. De onderwater scène behoort toch wel tot een van de beste scènes uit de reeks. Een mix tussen sci-fi, actie en horror. Nergens wordt natuurlijk de sfeer uit Alien geëvenaard of de adrenaline rush uit Aliens, en zelfs de grimmige setting uit Alien3, maar Jeunet weet met Alien: Resurrection toch een waardige opvolger te maken. Ook hier is de special edition/director's cut toch weer de beste versie van de film, met name al door de prachtige opening shot die de regisseur voor ogen had.

Goede (voorlopig) laatste film van een interessante reeks waarbij iedere regisseur zijn afzonderlijke stempel heeft gedrukt. Ellen Ripley wordt weer tot leven gebracht door middel van klonen. En ze is zeker een ander personage vergeleken met de voorgaande films. Opnieuw een mooie vormgeving en ook de special effects zijn weer goed. Een paar mooie actiescenes waaronder een spectaculaire onderwaterscene. Het einde voelt niet helemaal als een echte afsluiter.

Ik vind zelf deze deel van de Alien reeks niet de beste maar zeker ook niet de slechte van allemaal, jeunet zelf probeert in deze deel een hele andere aanpak te geven door middel van Ripley gekloond te hebben en en de mix van alien mens die uit de Queen komt .
Zelfs Winona Ryder slaagt erin om een overtuigende prestatie neer te leggen in tegenstelling tot andere delen waarin Ripley altijd op de voorgrond zat is in deze niet zij de 'protagonist' waarbij het allemaal om draait maar 'Call' zelf
Je ziet ook zelf dat ze hier meer de toer op gaan van Digitale Effecten en de goorheid spat soms op momenten echt uit het scherm,vooral op het einde was het niet eng maar 'vies',ik heb de special edition dan ook gekeken van Jeunet zelf, niet de bioscoop versie

Toch voor mij persoonlijk blijft de originele Alien de beste van allemaal, de suspense en beklemmende sfeer was veel meer aanwezig in de eerste deel dan de rest van de reeks

De combinatie van Jeunet en Wedon werkt eigenlijk gewoon niet. Wedon schrijft vlotte en hippe dialogen, terwijl Jeunet van zichzelf een vrij kunstig regisseur is, die eigenlijk te goed is voor het soort genre en script wat hij hier voorgeschoteld krijgt. Nee, Wedon had gewoon zelf zijn eigen script moeten verfilmen (en daardoor ook de acteurs wat meer richting moeten geven over hoe ze de zinnen moeten brengen), terwijl Jeunet lekker in Frankrijk in de arthouse richting was blijven produceren.

Maar ach, afgezien van een paar erg slechte one-liners, is Alien: Ressurection een geslaagde en na deel 3 zeer vlotte sci-fi/horror film. Verder typisch Wedon met de stoere mannen en vrouwen en dito taal, jammer dat Jeunet's input relatief achterwege blijft met uitzondering van hetzelfde gebruik van kleurenfilters. De cast is eigenlijk nog geeneens zo slecht, mensen als Wincott en Pearlman zijn gewoon cool, terwijl het ook leuk is om iemand als Pinon (de vaste acteur in al Jeunet's films) eens in een badguy rol te zien. Jammer van mensen als Ryder, ik vind haar hier nog redelijk, maar ze maakt de film er in ieder geval niet echt hoogstaander op.

Verder doet deze film in veel opzichten weer iets voor de Alien reeks wat de derde film alweer vergeten was: actie en gore. Van subtiliteit is al lang geen sprake meer, maar de hersenen en ingewanden komen een stuk meer voor dan in de vorige film. En laat ik eerlijk zijn, ik vind de alien hybrid er echt cool uitzien en begrijp de vele kritieken op zijn design dan ook echt niet.

Weaver is misschien net iets te geseksualiseerd en gemaakt cool om nog Ripley te zijn, maar alsnog zet ze de rol leuk neer. Helemaal het idee van Ripley die een link heeft met de alien is best een gaaf gegeven en zorgt voor leuke situaties. De eindscene waarin de hybrid gruwelijk ten einde komt is daarnaast ook erg gaaf. Nee, de film had echt goed kunnen zijn en is het niet door een slechte combi van wat de producer/regisseur/scriptschrijver precies willen, maar de film is alsnog erg genietbaar.

Slecht.

Het klonen van Ripley is achteraf een goedkope truc gebleken om aan de Alienreeks nóg een vervolg te breien, ook al haalde geen sequel het niveau van het origineel.
Alien: Resurrection ligt min of meer in de lijn van Aliens en zodus zijn ook hier de teamleden vlakke machomannen. De Alien zelf is verre van dreigend, want hij is niet alleen en of er nu eentje meer of minder kapotgemaakt wordt maakt eigenlijk niets uit.
Het einde is te gek voor woorden. Ripley is altijd een cool personage geweest maar verliest hier zowat al haar krediet door eventjes moedertje Alien uit te hangen. Kom op, zeg.

Sigourney Weaver is degelijk als altijd, maar heeft de pech dat haar zorgvuldig opgebouwde Ripley-imago nagenoeg ongedaan gemaakt wordt. Tegenspeelster Winona Ryder had een Razzie kunnen winnen voor haar vertolking.
Brad Dourif springt er voorts nog eventjes uit.

Als actiefilm in een science-fictionsetting scoort Alien deeltje 4 nog wat puntjes. Hoewel de Aliens lelijke CG creaturen zijn, zien bv de nesten van de facehuggers e.d. er nog steeds vettig genoeg uit. Een smet blijft evenwel de vreselijke kruising tussen mens en Alien.
Verder is het camerawerk en kleurengebruik nog een beetje de moeite, maar daar staat dan weer de tenenkrommende muzikale bijdrage tegenover.

1,5

Hey, son, I'll give ya my authorization code. It's E-A, T-M, E.

Ik dacht vroeger eigenlijk altijd dat er maar 3 Alien films waren. Het derde deel heeft een sluitend einde en ik heb de reeks ooit op televisie gezien en daar stopte ze ook met het derde deel. Ergens had er een lichtje moeten gaan branden want ik had al eens gehoord dat Joss Whedon hier aan mee had gewerkt maar bon. Naar aanleiding van Prometheus de eerste drie delen nog eens gezien en tot slot dit vierde deel er maar achter gegooid. De verwachtingen waren niet al te hoog want het derde deel was vrij pover maar de samenwerking met Joss Whedon kon wel eens interessant gaan worden.

Maar dat is het dus niet geworden. Wel leuk om te zien dat we hier eigenlijk een soort van beta versie te zien krijgen van Firefly maar daar stopt het dan ook bij doordat je nergens diezelfde sfeer voorgeschoteld krijgt. De combinatie Jeunet - Whedon werkt gewoon langst geen kanten doordat beide compleet andere dingen willen. De tongue-in-the-cheek stijl van Whedon is wel af en toe te merken maar het geheel wordt zo serieus gebracht dat het bijzonder slecht overkomt. Daar komt dan nog eens bij dat ze het Alien concept compleet verneuken door er een kruising van te maken tussen mens en alien. Nu op zich vind ik het nog geen slecht idee maar de uitwerking is te belachelijk voor woorden. Die zielige oogjes zien er niet uit (volgens mij was het oorspronkelijke concept van Whedon waar de alien er een stuk cooler uit zag heel wat beter) en wanneer Ripley dan nog eens de moeder gaat uithangen had ik enorm veel zin om de film af te zetten. Zonde eigenlijk want op zich was de film tot dat moment nog redelijk onderhoudend maar hier gaan ze toch compleet de mist in.

Alien Resurrection bevat nog wel een vrij degelijke cast maar zoals gezegd komt het gewoonweg niet over. Het script van Whedon is naar eigen zeggen nog redelijk intact gebleven maar volgens hem is praktisch alles gewoon verkeerd gedaan. En dat begrijp ik wel ergens want er is precies meer gekozen voor een aantal bekende namen in plaats van de juiste acteurs. Zo is Ron Perlman op zich een acteur die wel een aantal vermakelijke rollen op zijn naam heeft staan (Hellboy blijft toch mijn favoriet) maar hij speelt het hier te serieus. Het machogehalte is te hoog en vrij vervelend om naar te kijken. Iemand waar ik bijzonder weinig verwachtingen bij had was Winona Ryder. Komt langs de ene kant ook omdat ik haar verwarde met Christina Ricci (waarom weet ik ook niet) maar dit doet ze erg degelijk. Zonde trouwens dat Michael Wincott zo snel het loodje legt, was één van de meer interessantere personages. De rol van Ripley is ook interessanter geworden dan ik had verwacht. Het feit dat ze na 200 jaar gekloond wordt vind ik niet zo'n geweldige zet maar Sigourney Weaver weet het personage toch weer een andere dimensie te geven. Alleen had ze haar moedergevoelens naar het einde toe mogen thuislaten maar bon.

Jeunet heeft me nog altijd niet overtuigd (Fabuleux Destin d'Amélie Poulain vond ik ook maar zozo) maar dit moet volgens mij ook de eerste onvoldoende voor Whedon van mijn kant zijn. De combinatie tussen regisseur en schrijver werkt niet doordat ze allebei klaarblijkelijk iets anders wouden met dit vierde deel. Toch wel zonde.

2*

Me eens aan het laatste deel gewaagd, en eigenlijk viel het beter mee dan gedacht. 'k vond het zeker geen slechte film. De actie zit er direct in en ook het verhaal wist me wel te boeien. Het was wel weer een ander soort verhaal dan de voorgaande, maar natuurlijk wel met vertrouwde elementen. Toch vond 'k het vernieuwend genoeg. De terugkeer van Ripley is niet super geloofwaardig, maar storend vond 'k het uiteindelijk niet.

De aliens zien er in dit deel opnieuw erg goed uit. Enkel het babyalien op het einde van de film leek eerder een soort mummy, maar verder zat het wel goed.

Toch een mooie aanvulling op de reeks. Natuurlijk niet zo sterk als de eerste twee films, maar dit is dan ook al het vierde deel.

En ik maar denken dat Sigourney Weaver het voornaamste probleem was. De rest van de cast blijkt minstens zo onuitstaanbaar. Bepaalde one-liners en pogingen tot stoere lol zijn zelfs beschamend. Al voor het goed en wel op gang is getrokken, is al duidelijk dat de pen van Whedon, de touch van Jeunet en de Alien franchise een totale mismatch zijn. Ripleys terugkeer heeft met de dubbele hoedanigheid wel wat potentieel, maar binnen deze chaos is het geen tel serieus te nemen.

Dan valt zo'n scène als die van de ontdekking van de andere kloon ook meteen door de mand. Zelfs als er eens iets moois of smerigs te zien is, is er altijd wel iets of iemand die het momentum meteen om zeep helpt en de indruk van een formidabele tegenstander is vanaf het moment dat de pleuris uitbreekt eigenlijk volledig afwezig. Dan heeft het nog een kans op herstel met de hybride, maar het wordt een lachwekkende vertoning in design en gedrag. Een verdwaalde Alien.

Het voor mij toch echt beste deel, hierbij word het herhalende verhaaltje vervangen door iets origineels, leuk verhaaltje en de aliens zien er geweldig uit.

Lekker veel actie en een space pirate achtige crew ook van dat schip, leuk gedaan.

Enige waar ik me aan blijf ergeren is dat er op zo'n belachelijk groot schip zo weinig mensen zitten, maar dit geld voor alle delen.

De schietscenes zijn weer lekker, Aliens bloeddorstig, en ook idd lekker gestoorde scenes zoals dat bio lab met die misvormde aliens, en hoe ze ze als proefkonijnen proberen op te sluiten, en denken dat ze slim genoeg zijn om ze onder controlle te kunnen houden, en flink falen

Deze film krijgt van mij een flinke 4

Zo, nu nog ook het laatste deel gezien van de quadrology. Iets beter dan David Finchers Alien 3, en maar goed ook dat het hier stopt. Nu ik alle delen bekeken heb, kun je eigenlijk de hele reeks zien als een reis terug naar de Aarde, met de aliens die als een blok aan Ripleys been blijven hangen. Maar ook Jeunets film is een overbodige sequel, waar uit de hand gelopen wetenschappelijke experimenten en een gekloonde Ripley hoofdspeler zijn. De oneliners zijn achterlijk, en telkens door Ripley met een lachje vooraf aangekondigd. Om van "verrassingen" te spreken : er is weer een androïde en er is opnieuw een kerel die rondlummelt met een alien in zijn borstkas... kwestie van nog een chestburster scène te hebben. Kortom : het voelt allemaal herkauwd aan. Twee duimen op voor de onderwaterscène, die gaaf gefilmd was.

Alien : 4*
Aliens : 3,5*
Alien 3 : 2,5*
Alien Resurrection : 3*

"My mommy always said there were no monsters. No real ones. But there are."

Redelijke film. Hier gaan ze weer een beetje terug naar de stijl van Aliens al vind ik dat niet helemaal gelukt.

Een erg goed punt is wel dat Sigourney Weaver weer terug komt. De verdere Cast stelt niet veel voor en speeld erg vaak in films van Jean-Pierre Jeunet (waarom die fransman dit regisseert is mij een raadsel). Wel vond ik het grappig dat Brad Dourif hier ook een rol had, hij is een goed acteur en speelde eerder ook in Dune.

Ik vind de film op sommige punten erg B-film achting ogen en zelfs de begin scène is pure shit. Ook vind ik Ripley maar een rare lange slungel in dit deel, gelukkig word ze weer redelijk normaal op het einde. Het verhaal is niet al te sterk maar heeft zijn goede punten.

De CGI-effecten zijn nog steeds niet mijn ding en honderdduizend keer slechter dan de effecten van Alien. Maar ik vond de effecten hier wel weer veel beter dan die van Alien 3.

Ze maken hier ook een aantal grote veranderingen in het verhaal. Vooral aan het einde dat de nieuwe soort alien er is. Eerst vond ik het totaal tegen alle wetten in dat hij de queen dood maar daarna realiseer je je dat hij Ripley als zijn moeder ziet. Ik vond het zelfs erg zielig toen die nieuwe alien dood ging. Dat kwam een beetje door die ogen en die zielige geluiden.

De muziek van John Frizzell stelt wel echt niets meer voor. Hij heeft een paar cue's van Goldsmith gewoon hergebruikt.

Bij dit deel voeld het echt als een verkrachting van Ridley Scott's meesterwerk maar het is redelijk vermakelijk en nog stukke beter dan Alien vs Preditor.

Alien: Resurrection is een aardige film om een keer gezien te hebben, maar deze film is niet bijster goed.

Na Alien 3 moest er toch nog een vervolg komen. Ik vroeg me af wat de filmmakers voor deze film zouden verzinnen. Ik verwachte in ieder geval een film zonder Ellen Ripley, want zij was in de vorige film jammer genoeg gestorven. Echter tot mijn grote verbazing had ze weer een grote rol in deze film. Want we zijn nu 200 jaar later sinds de gebeurtenissen uit de vorige film en Ellen Ripley is door een stel wetenschappers gekloond. En zie daar Ellen Ripley is weer terug!!! Het is de wetenschappers zelfs gelukt om de Alien te klonen die in Ripley zat dus de Aliens zijn ook terug. Tja, over ver gezochte verhaallijnen gesproken……….

Op zich is deze film net als zijn voorganger wel een vermakelijke film met af en toe wat spannende momenten. Zo is de scene dat de Alien uit dat laboratorium ontsnapt wel spannend. Maar het spanningsniveau van de eerste twee Alien films word niet gehaald.

Het acteerwerk is goed in deze film. Sigourney Weaver is weer goed bezig als de stoere actieheld Ripley. De rest van de cast acteert ook wel goed al waren de personages die de cast vertokte soms een tikkeltje irritant. De muziek in deze film is van de hand van John Frizzellen zijn muziek is aardig, maar niet memorabel.

De special effects zijn weer goed in deze film en de Aliens zien er weer bijna allemaal gaaf uit. Bijna allemaal. Want wat overkomt de filmkijker nu ? De hele film reeks zit je te kijken naar geweldige angstaanjagende Aliens en dan op het eind van de laatste film krijg je bijna een schattig beest als Alien te zien. Ik heb het over die Alien die Ripley als haar moeder ziet . Die laatste Alien komt totaal niet dreigend over. Je hebt zelfs een beetje medelijden met het beest als hij het uit het raam de ruimte word ingezogen. Dit mag toch niet de bedoeling zijn. Toch zonde dat de laaste actie scene van de reeks er zo eentje moet zijn.

Als ik de Alien reeks als geheel bekijk dan zie ik dat de serie heel erg sterk begon in 1979 met de film Alien. Dat was echt een nagelbijtende horror film. Wat mij betreft de beste film uit de reeks. Het vervolg Aliens uit 1986 vond ik iets minder, maar ik vond dat nog steeds een erg goede film. Alien 3 uit 1992 vond ik vermakelijk en af en toe wel spannend maar de film was niet bijster sterk. En dat zelfde geld ook voor Alien: Resurrection. Al moet ik zeggen dat ik deze film nog net wat minder vond dan Alien 3. Deze laatste Alien film is ook zeker wel vermakelijk en heeft ook zijn spannende momenten. Maar de personages vond ik in deze film ( naast Ripley ) soms een beetje irritant. Ik zat te twijfelen tussen 3* en de 2,5*. De hier al eerder door mij genoemde laatste actie scene met die Alien heeft voor mij de doorslag gegeven.

2,5 ster voor deze film.

Ook deze eens opnieuw bekeken. Blijft een van de beste uit de reeks.

Hiermee heb ik ze allemaal nog eens bekeken, en heb de derde film ook ene hogere score gegeven, maar veel heeft te maken dat ik de langere versie beter vind dat de normale bioscoopversie.

Maar het blijft in zijn geheel een indrukwekkende serie films. Aanrader voor elke SF-liefhebber.

Vermaakt prima, vooral het eerste gedeelte. Kwalitatief beter als het gros van de sf films op de markt maar voor de alien serie toch beduidend minder als zijn voorgangers. Maakt niet uit natuurlijk, maar ik pak hem niet snel uit de kast. Komt denk ik door het macho gehalte van de club ( daar was ook al sprake van in Aliens maar dat was toch met een aangename knipoog). Of een zin als " who do i have to f to get off this ship" uit de mond van de eens stoere vrouw zonder rambo illusies maar met een geloofwaardig overlevings drang. Tja.. karakter ontwikkeling

Voor een vierde deel is dit me wel erg meegevallen. Vond het wel soms wat komisch hebben, deed me wat aan Guardians of the Galaxy denken. Een aangename meevaller als je zonder verwachtingen eraan begint. Het niveau van de eerste Alien hoef je uiteraard niet te verwachten. Vermakelijk, 3*.

Sci-fi meesterwerk

Mijn favoriete deel uit de Alien serie.

Alles is zo goed gedaan zoals sfeer,waanzinnige actie scenes,en toffe karakters.

En dan die muziek die is gewoon briljant en lijkt wel van een andere planeet te komen,op het eind deed het mij zelfs denken aan de game Metroid.

En dan de ultieme alien zelf oh mijn god het is de engste die ik ken

Ook het einde van de film zelf is een van de mooiste eindes die ik ooit heb gezien.

Ik kan dan ook niet anders dan een traantje wegpinken iedere kijkbeurt weer

Deze vermakelijke onzin mag nog niet in de schaduw staan van het origineel, maar is op zijn minst een kleine verbetering ten opzichte van Alien 3 van David Fincher. Voor Alien: Resurrection grijpt men weer iets meer terug naar Aliens, dus lomp vermaak met over de top personages, een hoop geschreeuw en een hoop geknal. Amusante acteurs als Michael Wincott, Leland Orser, Brad Dourif en Ron Perlman schmieren er lekker op los en Sigourney Weaver doet ditmaal met ze mee en een totaal andere Ripley dan we in de eerdere films zagen - het schijnt dat dit één van de redenen was dat Weaver mee wilde werken aan een vierde film. Niet iedere acteur is overigens goed op zijn plek, Winona Ryder is verschrikkelijk en ook Dominique Pinon acteert hier nog geen deuk in een bakje boter.

Maar de over de top aanpak en gekkigheid is wel de redding van de film, een serieuzere toon was funest geweest. Overigens had de film volgens scenarist Joss Whedon nog veel meer tongue-in-cheek gemoeten. Begrijpelijk, want als de film even afremt om serieus te worden, werkt het allemaal voor geen meter. Dus gelukkig komt regisseur Jeunet tussen een hoop macho-gebabbel en een soort lesbische onderlaag tussen twee personages met genoeg hersenloze actie en redelijk fraaie visuals. Het einde is compleet bespottelijk, maar daardoor stiekem ook best geestig. Wat dat betreft is Alien: Resurrection een ontzettend domme film, maar gelukkig wel een hele vermakelijke!

3 sterren.

De afsluiter van de beroemde Alien serie, al verdienen alleen deel 1 en 2 echt lof. Alien 3 haalt nooit dat niveau en dat geldt ook voor deze vierde film. Opnieuw gekeken op bluray, ditmaal de special edition, maar die versie maakt weinig verschil. De eerste 3 kwartier vind ik ronduit rommelig en saai, maar toegeven, daarna wordt het toch wel weer ouderwets amusant. Er is weer een beetje van die klassieke Alien spanning, de actie ziet er goed uit en de CGI valt me grotendeels mee. De Xenomorph is zelfs lekker strak geanimeerd. Wel zien scenes in de ruimte er niet best uit, maar dat zijn er gelukkig maar een paar. Wat ook prettig is, is dat Sigourney Weaver in tegenstelling tot Alien 3 weer een echt leuke, opvallende rol heeft. Ze is lekker bad ass en bepaald niet bang voor haar tegenstanders. Dat levert best leuke momenten op.

Wel jammer dat ze richting het einde qua plot flink ontsporen, had allemaal van mij niet gehoeven. Zo op het einde krijg je als kijker bijna nog medelijden met de tegenstander van Ripley, wat nogal vreemd is in een franchise waar de ene na de andere mens er snoeihard aan is gegaan. Alien: Resurrection is iets beter dan deel 3, al scheelt het weinig. In score op Moviemeter geef ik ze beiden hetzelfde cijfer. Eigenlijk zijn het overbodige vervolgen, al kijkt de hele reeks nog best lekker weg. Inhoudelijk voegen ze alleen niks meer toe aan het verhaal dat in Alien en Aliens is verteld.

3* stonden en blijven staan.

De laatste film uit de Alien reeks die ik nog moest (her)zien. De eerste Alien vind ik een erg gave horrorfilm en opvolger Aliens is ook erg goed, mede door een iets andere aanpak. Deel 3 vond ik daarentegen een stuk minder. Er waren enkele aardige aspecten, maar de film mag zich bij lange na niet meten met de eerste twee films. Deze Alien: Resurrection is weliswaar de eerste Alien film die ik ooit zag, maar dan wel op tv in een tijd dat ik er veel te jong voor was. Ik kon me er dan ook helemaal niks meer van herinneren.

Tot mijn spijt moet ik zeggen dat ik er niet bepaald van genoten heb. De 'schwung' is er duidelijk uit. Het teert allemaal erg voort op de vorige delen en is te voorspelbaar geworden (wéér een chestburster, wéér een 'onverwachte' medereiziger aan boord op het einde etc.). Je kan precies zien aankomen wanneer de aliens tevoorschijn komen en de rillingen lopen al sinds het derde deel niet meer over mijn rug wanneer ze in beeld zijn. Daarnaast helpt het niet bepaald mee dat ik het team in deze film bijzonder matig vind. Het acteerwerk is van een laag niveau en de meeste personages ben ik op het moment van schrijven (gelukkig) alweer vergeten. Winona Ryder vond ik overigens, in tegenstelling tot wat ik veelal lees, nog in positieve zin opvallen. Ook was haar personage één van de weinige leuke plotwendingen.

Bovendien is het frustrerend om te zien dat de film barst van de scènes die heel cool moeten overkomen, maar eigenlijk helemaal niet aanslaan. Een goed voorbeeld is het hele zwemgedeelte en de daaropvolgende sequentie met de brand en de trap. Het is allemaal helaas eerder ergerlijk dan spannend. Dan hoop je nog op een gave climax, maar in plaats daarvan krijg je een eindstuk dat zich focust op een zogenaamde 'newborn'; een element dat wat mij betreft geen seconde serieus te nemen viel. Stuk voor stuk zijn het momenten die me enthousiast zouden moeten maken maar dit gewoon niet deden. Ik kan nog een compliment kwijt aan het visuele aspect; het is niet zo dat de film qua design niet meer in de franchise te plaatsen valt, maar het is gewoon ontzettend jammer dat alles zo weinig indruk maakt en vele malen minder aanvoelt dan het voorgaande dat we gezien hebben.

Een nogal verdwaald deel in de Alien reeks. Ik wil deze film graag goed vinden (1 en 2 vind ik, nogmaals, erg sterke blockbusters), maar ik moet helaas concluderen dat het tegenovergestelde de waarheid is gebleken. Ik kijk nog steeds uit naar Alien: Covenant, mede omdat ik Prometheus wél goed vond. Alien: Resurrection wist mijn positieve verwachtingen daarentegen niet waar te maken. De film verzuipt volledig in het aantal foute keuzes die in vrijwel alle opzichten gemaakt lijken te zijn.

1,5*

The walking dead

I'll be back. Deze wereldberoemde woorden van Arnold Schwarzenegger zouden ook Sigourney Weaver niet misstaan met betrekking tot de Alien franchise. Ze sterft in het derde deel zelfs een zelfde soort dood als Schwarzenegger in de tweede terminator film! Toch lijkt het vierde deel het laatste optreden van Sigourney Weaver als Ellen Ripley te zijn al sluit een vaag project van Neill Blomkamp wat op IMDB vermeld staat, dit niet helemaal uit.

Toch ben ik zelf wel opgelucht dat er naar dit vierde deel gekozen wordt voor een andere benadering in de vorm van Prometheus (die ik nog moet zien) omdat de films nu wel een beetje eentonig en voorspelbaar beginnen te worden. Om de kijker toch nog te verassen worden er dan ook steeds vreemdere capriolen uitgehaald om de kijker te verassen zoals zwemmende aliens en een ander type Alien aan het eind van de film. Daarnaast is het klonen van Ellen Ripley ook wel heel vergezocht geworden, al moet ik zeggen dat deze uitwerking mij toch wel 200% meeviel.

Eigenlijk viel heel dit vervolg mij wel 200% mee want hoewel dit vierde deel zeker niet van hetzelfde niveau is als deel een en twee is dit wel weer een heel stuk beter dan het derde deel. De supporting cast is hier veel leuker, de aliens zijn weer dreigend te noemen, en het is op een aantal momenten weer flink spannend, ook al zijn sommige scènes op het belachelijk af. De regisseur leek het in dit vierde deel allemaal wat minder serieus te nemen ten opzichte van het derde deel, en leek meer een vermakelijke no-brainer neer te willen zetten. Dit is hem in mijn ogen goed gelukt en ik kreeg ook het idee dat er een heel leuke sfeer op de set heerste wat je ook terugzag in de film.

Het grootste probleem met dit derde deel is dat de reeks -ondanks de nieuwe ideeën- toch een beetje gerecycled aan begint te voelen. Er zit weer een android verborgen in het gezelschap,
er is weer een chestburster etc. toch zorgt de aanwezigheid van nieuwe ideeën voor een vermakelijke film die mij met een veel beter gevoel achterliet dan het derde deel. Ik ben dan ook benieuwd hoe ik Prometheus en Alien: Covenant zal gaan beoordelen.

3,0*

Dit 4e deel haalt absoluut het niveau niet van deel 1 en 2, helaas. Nooit geweten dat een Alien kon zwemmen. Sigourney Weaver doet het wel weer goed, dit keer als een gekloonde Ripley. De setting van dit deel is ook weer uitstekend, net als de vorige delen. De scène onderwater kwam voor mij ongeloofwaardig over omdat het groepje veel te lang onderwater bleef, maar het was wel een spannende scène. Ik vindt dit deel minder saai dan het vorige deel.

Alien ressurection is een echt buitenbeentje in de reeks. Soms zijn buitenbeetjes origineel en vernieuwend, maar hier gaat het helemaal de foute weg op (al kon het blijkbaar nóg erger als je er Predators in verwerkt). Ongelooflijk wat Jeunet ervan terecht gebracht heeft, jammer eigenlijk. Alle logica en premisses die verwerkt waren in de eerste drie delen worden nu geheel overhoop gehaald. Dat je Ripley kloont en gebruikt als wetenschappelijk experiment, ok, dat kon ik nog net slikken. Weaver is hét uithangbord voor de reeks en overtreft zichzelf steeds om vorm te geven aan het personage Ripley en de reeks in zijn geheel.

Alleen is het jammer vast te stellen dat ze van de Xenomorphs karikaturen hebben gemaakt. Aliens die zwemmen? Neen, dat had ik nog niet eerder gezien. Ook de scène op de brandladder is bijgevolg wat overtrokken: aliens die kogels ontwijken, aliens die zich inbeelden dat ze een lama zijn, ontploffende alien waarvan het zuur ineens niet meer verspreid wordt, enz …
En uiteraard zitten we op het eind met een halve yeti opgescheept. Zelfs het snow creature uit The empire strikes back zag er beter uit. Men trachtte er een kruising tussen mens en Xenomorph van te maken. Ik vond het eerder een zielig beest met zijn stomme irritante geluiden en melige ogen.

Wat wel positief was, was de aandacht voor het klonen, eveneens werd verwezen waarom Ripley nr. 8 werd genoemd. Het labo zelf zette je wel even aan tot nadenken. The Company is een malafide organisatie die geen moer geeft om het sociaal belang, maar enkel uit is op geld en macht. Hallucinant eigenlijk. Ten gevolge hiervan worstelt Ripley met haar identiteit: enerzijds zeer confronterend wanneer ze de mislukte klonen zag en eveneens de andere kant waarbij ze als “moeder” fungeerde van de gemuteerde alien. Louter dit gegeven vond ik erg goed aan de film, maar in zijn geheel net onvoldoende.

De ‘Alien’ serie word uitgemolken en dat laat dit vierde deel erg goed zien. Waar de eerste twee delen nog ontzettend vermakelijk waren zijn deel drie en vier erg saai. Ook dit vierde deel voegt niks meer toe en het word steeds verder uitgemolken, hij heeft een ontzettend saai verhaal en het onderwerp kan er ook niet meer van af. Toch vond ik sommige delen ook zeker wel leuk, dan toch echt de gevechten tegen de aliens waren goed te doen maar inhoudelijk vond ik het maar een saaie kost. Ook geziene de tijdsduur duurt de film veelte lang en dat je bijna twee uur naar dit werkje moet kijken is moeilijk te doen, daar had mooi 20 minuten van af gemogen. Daarbij vond ik het algemeen niet lekker samen hangen en dat maakt dit vierde deel uit de Alien franchise een zware kost, zit en vooral op sommige momenten erg saai.

Jean-Pierre Jeunet heeft duidelijk wat uit de kast proberen te halen om weer richting de ‘Aliens’ film van James Cameron te gaan. Waar deel drie juist weer duidde op een terugkeer naar de originele Scott versie van de ‘Alien’ film (waar we dan de groepen mensen tegen één alien zien vechten) kiest Jean-Pierre er toch weer voor om een Alien slachtveld te creëren. Dan wel niet met maar een stuk of drie aliens, het zijn er al meer dan deel één en drie dacht ik toch zo. Dit maakt de film niet ‘slecht’ of iets dergelijks het is eerder dat de serie zo erg moeilijk te volgen is want: hoeveel aliens zijn er nou precies? Zo’n jo-jo effect maak ik na deel twee al constant mee en dat is niet altijd even fijn om naar te kijken.

De terugkeer van Sigourney Weaver als Ripley is natuurlijk zwaar uitgemolken: de vrouw is nu al meerdere keren dood gegaan, laat haar dood wezen. Ondanks de koppigheid van de producenten van de alien franchise deed Sigourney het gewoon weer prima en ze heeft natuurlijk het gezicht van de Alien franchise gekregen, iets waar je toch reten trots op mag zijn dacht ik zo. Nee, Sigourney speelde haar rol prima maar ik vind niet dat zo’n persoon weer terug moet keren want dat maakt het ontzettend cliché. Geinig de iets jongere ‘Ron Perlman’ weer te zien, natuurlijk bij mij een erg bekende kop gekregen door zijn rol in de geweldige serie ‘Sons of Anarchy’ waarbij hij in dit vierde deel van Alien ook een aardig leuk rolletje heeft weggekaapt. Voor de rest kent deze film een aardige cast en daar moet de film het ook wel van hebben, iets wat wel goed is in de hele film.

Dan noch te spreken over de speciale effecten want wat zag dat er niet uit, het was zeker geen verschrikking maar kom op, wat is er in god naam op het einde aan de hand dat we een ‘nieuwe alien’ zien? Wat een verschikking en dat verpestte gelijk mijn hele avond, het lijkt inderdaad zoals hier boven ook al vermeld op een verschrikkelijke Yeti waarbij ze in Star Wars het nog beter voor elkaar hebben dan Jean-Pierre in de late jaren ’90 en de computers. Nee, dit kon echt niet. Ook vond ik de onderwater scéne erg verschrikkelijk waar het team moeten vluchten en dat via het water doen, waarbij we misschien wel tien minuten lang hebben gezien hoe ze hun adem hebben in gehouden terwijl ze achtervolgt worden door twee aliens. Dan schiet Ron één alien neer met een explosieve kogel maar de rest bedenkt zich dan geen seconde om met de andere granaat werpers de tweede alien te beschieten, erg logisch allemaal weer. Dit waren toch verre weg wel de scénes waar ik het minst tegen op keek en waar het allemaal best saai en eentonig werd.

Het hele positieve vond ik het kweken in deze film. Ze willen dus Aliens kweken (zoals je kan lezen in de plotomschrijving) om zo een ‘Alien leger’ te maken. We zien dan een gedeelte waarbij de ‘proefpersonen’ vast geketend zitten met een alien ei voor hun, die zich opent en via hun voed om zo nieuwe aliens te maken. Dit was toch wel het beste en ziekste gedachten in deze film waarbij de film zich liet opfleuren al was dit niet genoeg.

Het verhaal is ook aardig soft. We volgen een floot waarbij een groep handelaren naar binnen wandelen (of wat waren ze ook alweer, ze handelen dacht ik wel ergens in) om te vertrekken met een bepaald schip. Op dat schip hebben wetenschappers een kloon van Ellen Ripley gemaakt om zo de foetus van de alien uit haar te halen en hiermee een kweekprogramma te creëren. Wanneer het groepje er achter komt dan Ripley leeft maar niet zichzelf is houden ze haar voor zo lang gevangen tot dat de aliens ontsnappen. Ze gaan nu (inclusief Ripley die zichzelf heeft bevrijd) de strijd tegen de aliens aan om zo te overleven en heelhuids terug te keren naar de aarde. Het verhaal was dus niet zo spannend, en daar was de film ook niet echt heel sterk in want het is zo uitgelegd. Een aardig makkelijk verhaal en concept dus..

Nee, dit vierde deel van Alien kon mij niet bekoren en ik ben er zeker geen fan van. Ondanks dat de film soms zijn goeie punten kent ben ik er niet van overtuigd. Jammer genoeg zien we dat Sciencefiction koning Neill Blomkamp bezig is met een nieuw Alien project waar ook weer Sigourney Weaver staat aangeduid op terugkeer, dus het is maar even afwachten wat deze film gaat doen. Al om al, aardig saaie zit met een slechte afsluiting op de originele reeks.

2.0*

Alien 4 lijkt meer een parodie op de serie te zijn dan een serieuze film. Ik heb dan ook meer zitten grinniken dan huiveren bij deze film. Vooral dat hibride monster op het einde ziet er niet uit, en hoe die aan zijn einde komt was meer grappig (en viezig) dan treurig (de tranen van Ripley ten spijt)!

De film heeft inderdaad een dubbel gevoel: enerzijds wordt het allemaal te gek om los te lopen en minder aux serieux dan de eerdere films, maar anderzijds probeert Sigourney Weaver om aan haar karakter conflict- en moederlijke gevoelens naar de hibride aliens mee te geven; eh okeej! Het enige moment waarop de film mij toch eventjes op emotioneel vlak aangreep, was toen we de mislukte klonen te zien kregen. Ik vroeg mij wel af of er geen meer humane manier was om die ene pratende Ripley-kloon af te maken, een kogel door het hoofd lijkt me toch minder pijnlijk dan in brand gestoken worden!

Winona Ryder als Call vond ik een beetje miscast in de film, met haar korte haar liep ze een beetje verloren als een kleine jongen achter de anderen aan. En de 'verrassende ontknoping' dat ze een robot is sloeg ook niet aan. Helemaal niet te vergelijken met de android Ash uit de eerste Alienfilm, gespeeld door Ian Holm. De rest van de cast is perfect gekozen om een groep rare kwiebels te spelen die op de lachspieren werken: Ron Perlman met zijn monsterlijke kop, Dominique Pinon als rare dwerg, Brad Dourif als gekke geleerde en Dan Hedaya als... gekke legeroverste.

Het dieptepunt vond ik, net als vele anderen neem ik aan, dat hibride monster op het einde met de grote treurige ogen (oogholten?) en het kleine slurfje als neus; echt te belachelijk voor woorden! Het maakt dat de film eerder een komedie wordt dan een spannende sc- fi, en past niet helemaal in de sfeer van de vorige drie films in de Alien franchise. De overige aliensmonsters (xenomorphs) zien er overigens wel erg goed uit! Eigenlijk zijn enkel de eerste 2 films de moeite waard. Toch heb ik mij wel geamuseerd met Alien 4, en in een gulle bui geef ik hem 3 sterren.

Weer wat beter.

Haalt nog steeds niet het niveau van de eerste delen, maar het is een verbetering in vergelijking met deel 3. Wel grappig is dat elk Alien deel uiteindelijk een veelbelovend regisseur aan het roer kreeg die het later best ver zou schoppen. Scott, Fincher, Cameron en nu dus Jeunet.

De film is weer wat sfeervoller, en kent weer meer spanning en lekker lomp geweld. Acteerwerk is goed en zelfs visueel is het soms nog leuk. Onderwater scenes etc, alles is wel leuk vormgegeven. Weaver hoefde vrij weinig moeite te doen voor haar rol was wel mijn indruk.

Redelijk toffe film, maar nog steeds niet echt het beste in de Alien reeks. Uiteindelijk redelijk tof, maar ik kan het niet echt goed noemen.

Nadat ik het 3de deel best wel leuk vond, keek ik ook uit naar het 4de deel.

Helaas werd het een absolute flop.

Een aantal negatieve puntjes die ik kon bedenken:

- Biologisch houdt het basisidee al geen steek. Als men genetisch materiaal zou terugvinden van Ripley, dan zou men enkel haar klonen (zonder de Alien), aangezien zo'n beest haar DNA niet kan wijzigen.

- De personages waren volledig oppervlakkig en sloegen nergens op.

- Soms is het niet duidelijk of de acteurs slecht waren, of ze de opdracht kregen tot onnodige overacting.

- Dialogen die nergens op slaan.

- De laatste 20 minuten lijkt het alsof je naar een ordinaire splatterfilm zit te kijken.

- De special effects zien er verschrikkelijk uit.

Ik kan gewoonweg niets positiefs bedenken over deze film. Vandaar de absolute minimumscore.

Hele bizarre en smerige Alien film. Veel minder saai dan deel 3, er gebeurt veel meer en het is stukken origineler. Echter is dat niet altijd even realistisch. Gelukkig zijn ze veilig met de nodige aliens op de aarde geland .

Tja Jeunet, niet meteen mijn meest geliefkoosde regisseur. Ook hier blijkt weer dat hij echt overschat is gewoon. Ik moest ook al snel denken aan dat andere gedrocht van hem: La Cité des Enfants Perdus. Dat komt zowel door de cast als door de sfeer. Ik kreeg geen enkele moment echt voeling met deze film, nochtans heb ik net de vorige 3 Alien-films gezien.

Met dit 4de deel lijken we terug meer richting deel 2 te gaan. Ripley is nu ook gekloond en dat merk je wel vind ik. Op zich is dat goed want ze is niet meer dezelfde, maar ik kreeg geen band met deze Ripley. Qua originaliteit is het misschien wel het beste vervolg, al maakt het dus niet echt indruk op mij. Vele dialogen zijn echt ondermaats geschreven. Het einde is gewoon pure gortigheid maar ze vergeten geregeld dat dit een zuur is. Verder is het hele scenario nogal dom om te beginnen. Prometheus en Covenant heb ik eerder al eens gezien en dat waren ook eerder dieptepunten dan hoogtepunten. Wat mij betreft hadden ze beter na deel 2 gestopt.

Aardig actie vermaak, het beste los te zien van deel 1 en 2. Dat niveau komt bij lang na niet aan de orde.

In eerste instantie wordt een erg 'kunstmatig' verhaaltje uit de kast getrokken voor deze film. Iets dat desondanks door de buitengewone krachten van Ripley iets extra krijgt. Daarnaast is ten opzichte van deel 3 de invulling van cargo crew een aanvulling. Waar de cast van deel 3 voor het grootste deel niet boeiende karakters waren is de crew van The Betty behalve cliché wel kleurrijk met twee mooie dames in de vorm van Ryder en Flowers, brute eikel Perlman en de altijd bijzondere verschijningen van Wincott en Pinon. Daarnaast zijn de speciale effects voor deze film uit '97 best nog te doen.

Behalve dat weet Alien 4 nergens te verrassen, laat dat duidelijk zijn, er wordt niets getoond dat we nog niet gezien hadden. Toch weet de mix van actie met de nodige Gore en een aantal pseudo horror momenten best te vermaken met de ontstane en wanstaltige hybride als onsmakelijke toppunt. Daarom verdient 4 niet een beter cijfer dan 3 maar weet wel een fractie meer indruk te maken.

Ik vond dit een heerlijke film! Veel actie! Veel Xenomorphs!
Deze overtrof de vorige 2 films zwaar op elk vlak!
Hij had alles wat deel 1 miste maar hij miste 1 ding wat Alien (1979) zo ongelooflijk goed maakt...dat hele beklemmende isolatie gevoel!
Alien: Resurrection is gewoon een top film!
Ik had op het einde zelfs best wel heel veel medelijden met die Xenomorph/human...
Erg genoten!

☆4,0