À Peine J'Ouvre les Yeux (2015)

Vrijdag 29 januari, 20.00u op kanaal 999 van KPN interactieve tv gratis te bekijken in het kader van IFFR Live, waarbij vijf films die in première gaan tijdens het IFFR tegelijkertijd via KPN op iTV en in meer dan veertig filmtheaters elders in de wereld worden vertoond.

Openingsfilm op het komende MOOOV filmfestival 2016.

As I Open My Eyes gaat over een zangeres van een undergroundband in Tunesië voor de revolutie. Het is een film die prachtig gefilmd is met geweldige acteerprestaties. De soundtrack is ook echt mooi en de jonge zangeres kan prachtig zingen. We leren heel veel over het land, maar vooral ook over het opgroeien van een jonge vrouw in een land als Tunesië en het wel of niet najagen van je droom ten koste van alles. Dat is prachtig gedaan. Heel mooi.

Gemengde gevoelens bij deze film. De soundtrack en de beelden zijn prachtig en Ghalia Benali zet een ijzersterke rol neer, maar het verhaal is enorm voorspelbaar. Ook had ik iets meer over de ontwikkeling naar de revolutie zelf willen zien.

Vanaf 13 oktober in de bioscoop (MOOOV Film Distribution)

Redelijk sterke film over het feminisme in de Arabische landen. Al word het helaas soms een beetje te arty. Of ik moet de tijd van het diepzinnige arthouse een beetje gehad hebben. Persian Cats wist echter met het soortgelijke thema veel beter uit te pakken. Al moet ik wel zeggen dat de opzet nog prima gedaan is. Farah is een stoere meid met een mooie stem en de soundtracks zijn ook prima gedaan. Daar blijft het wel zo'n beetje bij, want voor de rest wist het mij niet echt meer te pakken. Het mocht wel even wat rauwer als het aan mij lag.

3,0*

Op ongeveer éénderde van het einde verandert de ambiance van deze film. Het subversieve, rebellerende karakter met geëngageerde songteksten en verzet tegen ouderlijk gezag maakt dan plaats voor wanhoop en repressie en roept vanaf dat moment herinneringen op aan Costa-Gavras’ beklijvende film Missing. Die plottwist komt trouwens precies op tijd, want de film dreigde een beetje te verzanden in een herhaling van zetten.

Regisseur Leyla Bouzid zet bij haar debuut een sfeerrijk drama neer met prima camerawerk en mooie, politiek beladen songs. Het uitstekende acteerwerk van Ghalia Ben Ali (de moeder) en van de eveneens debuterende Baya Medhaffer (mooie zangstem) completeren het geheel. Voorlopig 4*, maar ik sluit niet uit dat daar na herziening nog wat bijkomt, want dit soort films zijn echt spekkie voor mijn bekkie.

Niet mijn ding.

Ik voeg me daarbij, vreselijk.