Tournée (2010)

Probeert Mathieu Amalric (regisseur en hoofdrolspeler) ons iets duidelijk te maken dat vlezige meisjes een hard en eenzaam leven ''lijden''? Dat die eikel van een producent geen hart heeft en alleen maar uit is op geld en roem? Tuurlijk de film kent een aantal rake observaties en grappige voorvalletjes maar om nu te spreken van een sterke karakterschets. Nee, verre van dat. Vond het nogal een schreeuwerige poging ('Ik heb geen thuis') om Cassavetes The Killing of a Chinese Bookie nieuw leven in te blazen. Dan kijk ik liever die laatste film opnieuw.

Dat idee heb ik ook. In de pers wordt deze film gelauwerd, maar het viel me erg tegen. Je leert de personages slechts oppervlakkig kennen, prima acteerwerk dat voordoet als documentaire dat wel. Het is ook niet zo dat de film de smoezelige zelfkant laat zien waarin verlopen artiesten leven a la The Wrestler. Het is over het geheel nogal saai. 2,5*

Veel te rommelig opgezet. Geen diepgang. Ook het geswitch van Frans/Engels is zeer vermoeiend.

Volgens mij was er vooral een poging een karakterschets van hemzelf (of zijn eigen karakter) te maken. Vond die wel redelijk diepgaand - of die nu net zo interessant was als een film die zich had gefocust op de 'vlezige' "meisjes" valt te bezien. Zo'n klaploper is natuurlijk toch moeilijk sympathiek te maken: Vlees en Bloed à la.

Vond de rommeligheid juist wel charmant, vond de setting 'eindelijk iets anders' en de meeste voorvalletjes en verwikkelingen op zijn minst onderhoudend

Mathieu Amalric, een uitstekende acteur overigens, is perfect als de op vele vlakken wankele producer uit de showbizzwereld in een film die meerdere aspecten van deze wereld toelicht. Goede sfeerschepping zou ik zeggen en ook wel wat karaktertekening van de ogenschijnlijk oppervlakkige personages, toch niet zonder problemen en met de onvermijdelijke eenzaamheid van de star.

Geen hoogvlieger deze film, wel toch de goede middenmoot.

Met een woord: Verschrikkelijk.

In het begin dacht ik naar een gezellige komedie te gaan kijken, maar alles bij elkaar vond ik het een rommelig geheel en gewoon niet leuk, heb hem dan ook niet helemaal afgekeken...

Dit is typisch zo'n film van zelfoverschatting van de regisseur /acteur Almaric.. Hij denkt te kunnen drijven op het succes van menige goede franse film. ('het publiek slikt alles van ons").

De film die op documentaire achtige wijze is gefilmd ,mist 1 essentieel ding....:een goed pakkend verhaal , humor en goede dialogen. Na 45 minuten besef je dat er niets meer in zit dan teveel en te lang derde-rangs-variete-nummers, een geflopte failliete producer etc. daar moet je het als kijker mee doen. Veel te mager natuurlijk.De naturel manier van acteren is zeker goed en redt de film enigszins,maar scoort een onvoldoende.

na een tijdje word deze prent echt slaapverwekkend

Verre van betrouwe weergave, ook nergens enige vorm van diepgang. Heel slecht.

De film begint ietwat sfeervol. Een stijl die je doet hopen dat het gaandeweg beter wordt. Maar helaas blijft dit wat kabbelen en is het nergens echt boeiend. Voor sfeer komt het te kort en de karakters zelf zijn niet genoeg uitgediept. Geen idee wat Mathieu Amalric wou brengen. Probleem is dat de acts zelf te veel aan bod kwamen. Op zich mag dat, maar zet die dan ook helemaal centraal. Nu kwamen ze met momenten nogal marginaal over en dat zal zeker niet de bedoeling geweest zijn. Een gemiste kans.

Vond het toch wel aardig, wist me tot ongeveer anderhalf uur redelijk te boeien zonder dat er al te veel in gebeurde. Niet slecht, maar waar de lovende recensies destijds vandaan kwamen begrijp ik ook niet helemaal.

3,0*