Taare Zameen Par (2007)

Schitterende debuutfilm van Aamir Khan, die in niets onderdoet voor soortgelijk werk uit het westen. Zou zeker niet misstaan hebben in bijvoorbeeld Cannes.

Stars on Earth vertelt het ontroerende verhaal van Ishaan; een dyslectisch jongetje dat niet kan meekomen met z'n leeftijdgenootjes en daardoor diep ongelukkig wordt. Totdat iemand hem de helpende hand toereikt. Thematisch natuurlijk een veel beproefd recept, maar de uitwerking mag er wezen.
Ten eerste het acteerwerk: Darsheel Safary speelt de sterren van de hemel en heeft mij absoluut niet geïrriteerd. Kinderen zijn natuurlijk lastiger te sturen en bij producties uit 'nieuwe filmlanden' speelt dit vaak een negatieve rol, waar de begeleiding blijkbaar toch wat minder is (zowel bij Son of a Lion als bij Ali Zaoua heb ik hier kritiek op gegeven). Hulde dus voor Aamir Khan, die zelf ook niet onaardig acteerde.

Tweede wat me opviel was de goede wisselwerking tussen de (soms) emotionele dialogen en de meer ontspannen momenten zoals de liedjes en de animaties. Dit keer geen tientallen dansers uit het niets, maar goed getimede intermezzo's die daadwerkelijk wat toevoegen aan het verhaal.
En tot slot zag het er visueel allemaal netjes en verzorgd uit, ondanks de wat matige kwaliteit van de DVD. Bij vlagen creatieve, opzwepende editing, met name bij het verbeelden van de woede en hulpeloosheid van Ishaan. Veel regisseurs zouden hier simpelweg een krijsend kind in beeld brengen. Dit zijn precies de momenten waarop je weet dat je naar iets beter dan gemiddeld zit te kijken.

Zijn er dan helemaal geen punten van kritiek? Uiteraard nog genoeg. Zo keerde het tij wel erg eenvoudig ten goede voor Ishaan en kreeg zijn leraar iedereen wel heel erg makkelijk over de schreef. Schilderwedstrijdje uitschrijven et voila; iedereen blij. Tegelijkertijd verdwijnen ook de fleurige animaties en worden de liedjes van het EO jongerendag niveau. Verder niet rampzalig, maar een topnotering zat er toen niet meer in.

Al met al kan ik concluderen dat het met de Indiase cinema echt de goede kant op gaat en deze steeds volwassener (lees diverser) wordt. Stars on Earth is daarom een potentiële kandidaat voor de pakketservice! 4****

Ontroerende film, die nergens te sentimenteel wordt. Het tamelijk luchtig en ingetogen vertelde drama wordt ondersteund door een mooie cinematografie en door leuke liedjes-met-een-boodschap. Schitterende rollen van Darsheel Safary, Aamir Khan en Tisca Chopra (als Ishaan's moeder).

Film bewijst andermaal dat ze in Bollywood erg mooie films kunnen maken.

Zonder meer een aanrader

Wel een aardige film hoor, maar echt heel goed is het in mijn ogen ook weer niet. Ik vond vooral het eerste uur wat te langdradig en het duurde allemaal wat lang, eer Khan zelf ten tonele verschijnt en het jongetje gaat helpen.

Ook de muzikale intermezzo's waren soms net wat teveel van het goede en vond ik niet altijd even goed passend in het verhaal. Verder stoorde de rol van de ouders me toch wel. Ik kan me niet voorstellen dat je op een gegeven moment heleaal niet meer naar je kind omkijkt. Dat vond ik een tikkeltje ongeloofwaardig.

Maar ik moet zeggen dat de tweede helft best sterk is. Khan speelt een fijne rol, evenals het jongetje zelf en de manier waarop hij met hem aan de slag gaat is, ondanks dat het soms wat gemakkelijk gaat, best verfrissend om te zien. Bij de schilderwedstrijd, komt zowaar ook best nog wat geslaagde humor om de hoek kijken en met het einde kon ik uiteindelijk ook goed leven.

Het had in het begin iets minder uitgebereid gekund en hier en daar ook wat minder muziek. Maar verder is het best een aangename wegkijker met een interessant verhaal en een goede tweede helft.

3,0*

Niet zo best.

Verschilt niet veel van een doorsnee Hollywood drama, of je daar dan blij mee moet zijn is voor iedereen anders. Het enige wat deze films nog wat onderscheidt zijn de musical nummers en de lengte. Zelfs 165 minuten is voor de meeste luchtige Hollywood films wat van het goede teveel.

De eerste drie kwartier vallen nog wel mee, maar als na 90 minuten blijkt dat je eigenlijk nog maar naar de intro hebt zitten kijken begon de sleur er toch aardig in te kruipen. Vooral wanneer dan blijkt dat dit gewoon een dyslexie drama is, met een hoop moraaltjes er bovenop.

Aamir Khan is dan nog een aardig acteur, de rest van de cast is een stuk minder. En als regisseur bakt hij er toch ook niet zo heel veel van. Het is allemaal mierzoet, dik aangezet en erg commercieel. Enkel de animaties tussendoor kon ik nog wel smaken, maar dat is het dan ook zo'n beetje.

Om daar dan 165 minuten mee te vullen ... niet echt aan mij besteed. Bollywood verschilt inderdaad niet zo heel veel van Hollywood, maar uit mijn mond is dat niet bepaald een compliment. Zeker niet wanneer het op drama aankomt.

1.5*