The Black Dahlia (2006)

is aan te raden om hem te zien. alleen je moet er wel goed bij blijven. alles heeft met elkaar te maken!

4

Inderdaad een film om goed bij te blijven. Maar een onwaarschijnlijk mooie wijze gefilmt en in elkaar gezet.

3,5 * van mij

Een film om zeer snel te vergeten!!!!!!!!

Mislukt? Welke film-noir elementen waren dan ondermaats?

Ik vond dit juist een erg sterke film-noir, vooral de film-noir sfeer wordt goed neergezet. Al is dat ook niet zo vreemd met DePalma aan het roer. L.A. Confidential miste dat juist.

Dat geeft de burger weer moed! Want ik heb deze "film om snel te vergeten" besteld...

Ik moet hem ook snel maar eens gaan aanschaffen. Niet letten op de negatieve reacties. Ik denk dat hun ook geen klassiekers kunnen waarderen die dit vreselijk vinden.

Hun waarderen juist klassiekers die dit vreselijk vinden!

Ik had er eerlijk gezegd wat meer van verwacht, maar ik vond met een goeie film. Mooi camera werk, en een lekker duistere sfeer. Het verhaal vond ik wat moeilijk te volgen (vaag). 3,5*

Mijns inziens moet je The Black Dahlia wel kunnen waarderen als je van klassieke film-noirs houdt. DePalma weet precies de sfeer terug te brengen van de film-noirs van toen en dat is zeer bewonderenswaardig. Dat moet klassieke film-noir liefhebbers zeker aanspreken.

Het is zij waarderen, niet hun waarderen... Of het nu wel of geen geslaagde noir is, maakt in mijn geval niet veel uit.

Het acteerwerk was echt heel slecht. Vooral Scarlett Johansson weet geen enkel moment te intrigeren, maar ook Josh Harnett weet weer eens niet te overtuigen. Of Brian De Palma heeft zijn karakters niet weten te sturen, of we hebben misschien een andere smaak

Het verhaal op zich is igg interessant en filmwaardig, door de slechte uitwerking kon helaas elke conclusie / wending me gestolen worden, mijn doorzetttingsvermogen heeft me er doorheen weten te slepen... En dat is jammer, want dat is het niet waard, 1.5*

Daar heb je wel een punt. De film ziet er sfeervol uit maar de film mist een kloppend hart. Voor mij was dat bijzaak maar voor velen kan dat heel wat uitmaken inderdaad.

Daar verschillen we dan van mening. Ik vind de sfeer in deze film nog niet in de buurt komen van de klassieke noirs. De film mist ook een sterk rauw centraal personage wat in de meeste klassieke noirs juist net dat beetje extra brengt.

Een redelijk sfeervolle noir (eindelijk weer eens een film noir), maar ik vind de casting echt slecht. Nekt de film bijna. Harnett en Johansson zijn verschrikkelijke keuzes en acteren bovendien niet best. Ik mis een rauw hoofdpersonage en dito acteur. Gelukkig maakt Swank heel veel goed. 3*

En dat op zijn beurt heeft een nefaste uitwerking op de sfeer, die totaal verloedert (door de afwezigheid van een "kloppend hart").

Poeh dit was volhouden.....een 2

30 april in de videotheek? hij ligt toch al in de videotheek sinds 2 weken?

Ja vreemd. Ik heb het even aangepast.

Het mooiste aan The Black Dahlia is de titel.

Ik kan niet anders zeggen dan dat dit een enorm misbaksel is. Dit is een wannabe film-noir, die op zoveel punten diskwalificeert, dat het die aanduiding gewoon niet verdient. Behalve de pittige rol van Hilary Swank en de prachtige auto's is er niets film-noir aan deze film. Erg matige sfeersetting, onaantrekkelijke decors, lelijke belichting etc. etc.

De personages zijn bordkartonnen figuurtjes. Josh Hartnett heeft nog te veel babyhuid. Doet me denken aan de jonge Brad Pitt aan het begin van z'n carriere, die het nog enkel van z'n looks moest hebben. Ik zie hem tegenwoordig ook in veel te veel films.

Scarlett Johansson speelt in The Black Dahlia een parodie op al haar goede rollen tot dusver. Het lijkt er hier sterk op alsof ze op de automatische piloot speelt.

Ik ben een groot fan van LA Confidential, ik hoopte dus dat de verfilming van een ander verhaal van James Ellroy ook zo boeiend zou zijn.

Valt dat even tegen. Het verhaal is een erg cliché en hak op de tak. Een spanningsboog ontbreekt volledig, wat toch wel een vereiste is bij een misdaadmysterie.

Dat gedoe met die softporno(?) filmpjes verveelt ook snel. Wel een beelschone dame zeg. Hoe heet zij?

De muziek doet erg Mike Figgis achtig aan, ik hoorde een vrij letterlijke verwijzing naar Leaving Las Vegas. Maar dan een stuk minder geinspireerd. Hmmm.

The Black Dahlia krijgt van mij 1*

Mia Kirshner

Pfff, dit was echt doorbijten om 't eind te halen!!

Het verhaal wordt niet echt helder verteld. De voice-over vond ik echt slecht.

Verder heel erg rommelig, niet spannend en niet pakkend. De film komt heel erg langzaam op gang zodat ik er niet echt in kon komen.

Daarentegen vond ik 't decor wel weer positief.

Al met al kom ik niet hoger dan 1,5 ster uit.

Ik heb zo het gevoel dat die Mia Kirshner een mooie toekomst tegemoet gaat. Uiteindelijk was zij diegene die het meeste gevoel in haar rol wist te steken, ondanks de beperktheid ervan.

Volgens mij heeft de Palma wel eens eerder een film over dubbelgangers gemaakt. Getuigt van weinig originaliteit. Verder was het wel een redelijk veelzijdig verhaal, dat vind ik dan wel weer goed aan deze film. De uitwerking laat hier en daar nog wel wat te wensen over. Wanneer snappen filmmaker nou eens dat je een gevoel bij een tijdperk niet schept door simpelweg een camera van een aantal jaar terug te gebruiken?

Desalniettemin 3*

Verklaar je nader, want je opmerking is nogal vaag en onzinnig.

Als je nu mijn opmerking al als onzinnig durft te betitelen maakt het denk ik ook niet veel uit of ik de moeite neem me nader te verklaren. Je hebt je oordeel immers toch al geveld. (en dat zonder te begrijpen wat ik precies bedoel... hier spreekt in mijn ogen wel enige arrogantie uit)

Die indruk wou ik absoluut niet geven en bij deze mijn excuses. Ik ben dan ook oprecht benieuwd naar je verklaring.

Excuses aanvaard. Het valt me vaker op bij films die in het verleden af moeten spelen, dat het camerawerk een beetje is nagebootst van films uit dat tijdperk. De film moet er echter niet uitzien alsof hij uit dat tijdperk komt, maar alsof die in dat tijdperk afspeelt. Dit wordt door filmmakers vaak met elkaar verward.

Na alle negatieve dingen die ik over de film gehoort had was ik bang dat The Black Dahlia mij erg ging tegenvallen. Dat is toch wel meegevallen. Het is misschien niet helemaal een geslaagde film, maar dat geldt voor alle De Palma's die ik tot nu toe zag. The Black Dahlia heeft een aantal grote zwaktes, maar kijkt toch lekker weg.

De grootste zwakte is het script. Het begon allemaal wel goed en het verhaaltje was lekker om te volgen. Tot het laatste half uur. Waarom is het in zoveel moderne films nodig dat in een thriller ieder personage betrokken is bij de misdaad waar het om gaat. Verhaallijnen die eigenlijk niks met elkaar te maken zouden moeten hebben worden naar elkaar toegetrokken. Het werkt zelden en ook hier werkt het niet. De vele wendingen tegen het einde aan zijn onwaarschijnlijk, onzinnig, gewoonweg vergezocht en soms niet te volgen. Van een regisseur met een grote naam verwacht ik toch wel meer aandacht voor het script dan het niveau van een beginner. Zie L.A. Confidential hoe het wel kan.

De acteerprestaties waren wisselend. Scarlett Johanson was hier zeer slecht en speelde inderdaad op automatische piloot. Hartnett kon er mee door, maar weet zijn personage niet echt vreselijk boeiend te maken. Het enige boeiende personage was eigenlijk die van de fantastisch acterende Swank. Swank is een zeer goede actrice, maar kiest helaas zelden de echt goede films. Jammer.

De minpunten van de film worden gecompenceert door een bijzonder goede sfeer. Het voelt écht "film-noir". De beelden hadden misschien wel wat donkerder gemogen, maar verder is het allemaal uitstekend. Daarnaast zitten er toch een aantal goede scènes tussen die de film sporadisch naar een hoger niveau tillen. Helaas hinten deze momenten naar hoe de film had moeten zijn. Als geheel klopt het niet. En net als Scarface verliest De Palma punten door een vreselijk over-the-top einde.

3* aardig vermaak voor tussendoor, maar had beter gekund en gemoeten.

Ik zag het somber in na alle negatieve commentaar op deze film, maar ik moet bekennen dat ik van de film heb genoten! En, erger nog, ik vind het juist een goede film!

Om te beginnen de sfeer en het visuele. Daar kan ik toch echt geen enkel negatief woord over laten. Mooie shots en een lekker donker sfeertje. Ook het acteerwerk vond ik gewoon prima voldoen.Ik ben normaal echt geen liefhebber van Scarlet -verre van dat-maar hier vult ze haar rol naar mijn idee naar wens in en ziet ze er mooi uit. Misschien wel een beetje een poppetje, maar dat vind ik juist goed bij de film passen. Josh Hartnett past ook goed in zijn personage en Swank steelt de show. En de Dahlia zelf, ik weet haar naam niet, is ook behoorlijk goed als je het mij vraagt. Niet dat zij een grote rol heeft maar ze intrigeert wel.

En het verhaal, dat volgens velen rommelig zou zijn, vond ik juist goed in elkaar zitten. Toegegeven, makkelijk te volgen is het niet. Er worden in rap tempo namen en gebeurtenissen op je afgevuurd en het duurt even voor de kwartjes willen vallen. Maar is dat ook niet vrij normaal bij een whodunit? Want dat is het in mijn ogen, niet meer, niet minder. Ik kan me best voorstellen dat iedereen die een harde/donkere misdaadfilm verwacht (en die indruk krijg ik een beetje) bedrogen uit zal komen en wie een waarheidsgetrouw zedendrama denkt te zien komt ook van een koude kermis thuis. Maar in het kader van de whodunit is hij gewoon mooi, tamelijk spannend en vermakelijk. Leuk om te zien hoe alles met elkaar te maken blijkt te hebben en aangezien dat vrij complex is zal een volgende kijkbeurt nog net zo goed zijn. Ik verheug me er op.

De Palma heeft zich nauwgezet aan het boek van Ellroy gehouden ! Dat was met L.A. Confidential trouwens niet het geval.

Maar blijkbaar wordt De Palma hier zwaar op afgerekend

Ik heb niks van Ellroy gelezen, maar ik las eens over L.A. Confidential dat er inderdaad veel uit het boek geschrapt was, maar dit de bekijkbaarheid van de film ten goede kwam. Veel wendingen en personages komen vaak beter tot hun recht in een boek dan in een film. En dat blijkt uit The Black Dahlia. Wat heb je aan een nauwkeurig overgezet verhaal als het 't kijkplezier verpest?

Dat alles erin zit is dan nog alleen leuk voor fans van het boek die niet willen dat iets aan hun geliefde verhaal verandert wordt. Mensen die het boek niet kennen hebben er niks aan. Volgens mij is het omzetten van boeken naar film de meest ondankbare taak voor een filmmaker. De fans van het boek snappen immers niet dat niet alles wat in een boek werkt ook meteen op film werkt.