The Fountain (2006)

Tja, wat te zeggen. Enerzijds een unieke mooie film, anderzijds een...ja wat eigenlijk. Concept is uitmuntend maar net iets te zweverig in elkaar gezet. 3 sterren.

Ok net gezien.

Voor dat ik hem beoordeel even in laten werken.

Nadat ik dat heb gedaan heb ik een idee dat ik of een 1* geef of 4*. Kan dat? zo voelt deze film wel in ieder geval.

Ik kom er later op terug.

Ik zou dit oordeel niet tezeer laten berusten op technieken van filmmaken of de consensus van 'een goede film' of niet, qua scripting of algemeen geaccepteerde structuur.

Wist de film je mee te slepen? Bleef hij je bij? Zo ja: stem hoog!

Daar ga ik in mee, echt zonde van de tijd.

Dag later bekeken vind ik het een simplistische film met een paar over the top momenten. De eenvoud van het te vertellen verhaal ondersteund door de muziek maakt het wel een film om even te blijven hangen.

Hugh Jackman zet hier dmv de vele emoties die worden tentoongesteld een prachtrol neer(eerste film die ik van hem zie).

Zoals magnolia-fan al zei ik beoordeel de film op de sfeer die er werd neergezet minus de over the top momenten.

3,5*, maar na herziening ws iets hoger.

Ook maar gezien.

Had wat moeite met het begin, voelde wat pretentieus aan, Reisz die me niet zo bevalt, wat braaf allemaal. Ik las hier eerder ergens de kritiek dat de film niet echt een weg kon vinden tussen een hollywood en een arthouse flick, dit gevoel had ik zeker ook in het begin.

Gelukkig trok de film redelijk snel bij, het verhaal begon me meer te grijpen, voelde minder wankel aan. Het leek alsof aronofsky even in moest komen.

Al met al toch nog erg genoten. In het begin dacht ik dat ik hier niet hoger dan 3* aan kwijt kon, maar mede door sterke concept, de fantastische beelden en het briljante einde wil ik hier zeker 4* aan geven.

Goede film! De film wist me wel te grijpen, maar vaagheid overheerst. Ik ben er nog niet uit of ik deze film nou wel nog een keer wil zien of niet.

Heb net voor de tweede keer geprobeerd te kijken, maar ben weer gestopt. Er is echt geen bal aan deze film. Het doet me denken aan Sin City en 300. Ook films die ik nooit heb afgezien. Snap niet waarom zulke films zo hoog scoren.

nou wat een raare film , heel erge van de hak op de tak ,

en vooral dat mhij steeds van het verleden naar het heden gaat , dan komt ie weer bij de boom , sorry had hier toch meer van verwacht wat een tegen valer .

Inderdaad een unieke film, ik denk niet dat veel regisseurs een ego hebben dat groot genoeg is om met zoiets op de proppen te komen (wat dat betreft had het van Mel Gibson kunnen komen ) Maar geen gezaag, daarover gaat het natuurlijk niet bij een film.

Visueel is het een absoluut pareltje, een en al effect, geliktheid, donkere zwartheid en dan weer pure romantiek. De montage is opvallend sober voor Aronofsky, maar de beelden zijn magnifiek. De soundtrack heb ik al een tijdje op mijn computer staan en ik had er wat een wisselend gevoel bij, en dat blijft een beetje aanwezig in de film, maar op de cruciale momenten staat de muziek als een huis, al had het wel wat minder klassiek gekund.

Tot zover de technische kant, nu het verhaal . Ook dat is vrij uniek, en ik had er heel wat moeite mee in het begin. Scepsis, rationaliteit, gelieve het allemaal opzij te schuiven als je eraan begint, want het is een grote opeenstapeling van new age gebazel, pseudo-filosofie, mystiek en vooral een grote brok allesoverstijgende romantiek. PI ging al wat in die richting, maar deze film overtreft echt alles. Dat ik het toch geweldig goed vond, heeft enkel te maken met de prachtige manier waarop alles aan elkaar werd gelast tot een groot, universeel verhaal, en mijn fascinatie voor de verbanden en links tussen de verschillende werelden heeft het uiteindelijk van mij scepsis gewonnen. Vooral op het einde kon ik een brede grijns niet verbergen, maar kom op, het is allemaal wondermooi gedaan en stiekem heeft het me wel echt geraakt. Het geheel deed me trouwens enorm denken aan de Jaguar-strips van Bosschaert en Dufaux, alleen iets gemakkelijker te volgen dan .

Bereid je voor op een hele lading slechte recensies hier, maar ik heb er echt van genoten, en ben onwaarschijnlijk benieuwd naar Aronofsky's volgende!

Freud, dat maakt me nóg nieuwsgieriger. Helaas moet ik wachten tot 3 mei

Verdorie, schiet nou op met die film!

Hij draait een week of twee eerder op het AFFF.

Hier ga ik in mee, 2,5 ster voor de visuele effecten.

Ik ben ook gestopt met kijken. Snapte er niks van.

Prachtig vormgegeven liefdesverhaal, vermomd als spirituele zoektocht naar de bron van het leven. Door de verschillende tijdlijnen en de vaak verwarrende montage is het verhaal niet altijd even duidelijk te volgen, maar de emotionele kracht ervan komt wel over. Jackman is uitstekend in de hoofdrol. Subliem camerawerk, schitterende special effects en mooie decors. Een feest voor het oog, al is het verhaal inderdaad soms wat zweverig en pretentieus.

Hij duurt echt maar 96 minuten?

Amen.

Yep, maar dat is goed, vond ik. Ik verveelde me op geen enkel moment en het ging direct voorbij, en dat is wat ik het liefste heb bij een film, dus mij hoor je niet klagen over die korte speelduur. Trouwens, dat zijn we wel van Aronofsky nu gewend.

Mooie film. Het heeft hetzelfde wat ik met alle andere films van Aronofsky ook had, na een kwartier wil ik er mee stoppen, maar ik heb toch volgehouden. Op een gegeven moment valt dan ook alles wel een beetje op zijn plaats en wordt het opeens allemaal heel mooi.

Dit is zo een film dat je vastpakt en voorlopig niet meer los laat. Meer kan ik er niet over zeggen.

4**

Viel al na tien minuten in slaap bij deze film en werd pas het laatste half uur wakker; dat is ook gelijk het enige boeiende gedeelte. Spirituele vragen zijn mooi, maar deze film is te zweverig naar mijn smaak. En dan heb ik het nog niet eens over het oversentimentele 'stervende vrouw' verhaaltje. Ten eerste ontzettend cliché, maar het ergste was wel het constante in beeld brengen van de traantjes. Heel zielig hoor, zo'n stervend vrouwtje, maar na de tachtigste keer inzoomen weten we het wel. Welke filmmaker is eens origineel en laat een vrouw een spirituele reis maken en rouwen om een stervende man? En laat dan alsjeblieft het goedkope sentiment weg. Dat Temptation Island-achtige gejank is niet nodig. 2,5*

Dat is een beetje moeilijk te beoordelen, niet?

Neem nou maar van mij aan dat ik er genoeg van gezien heb om tot een goed oordeel te komen. Het thema van de dood in films vind ik zeer interessant, getuige mijn top tien, maar spirituele vragen verpakt in smartlappen sentiment, zoals in de Fountain, gaat er bij mij gewoon niet in.

Volgens mij bedoelt hij dat het moeilijk te beoordelen is wat relatief gezien het boeiende gedeelte is als je niet de hele film hebt gekeken.

Het einde blijft mij kippenvel geven. Vanaf het moment dat de 'boom des levens' in het verleden dood brengt tot aan het moment dat in de toekomst de luchtbel impodeert en vervolgens explodeert. In combinatie met de muziek echt schitterend!

Dat wou ik nog even kwijt

Aronofsky!

Aanvankelijk wou ik de film op het grote scherm zien, maar jebus wat duurt dat lang. Ik kon me niet meer inhouden. (Maar ik ga het wel bekijken op het grote scherm) En het stelde me niet teleur. Het is inderdaad wel anders dan zijn twee voorgaande films, maar het blijft gewoon Aronofksy. Rustiger misschien maar nog steeds met stijl en een gevoel voor ritme zoals maar weinigen hebben.

Het verhaal vond ik prachtig. Tuurlijk zijn het thema's die vaker zijn verfilmd maar in combi met deze visuals kom je ze toch niet elke dag tegen. Heerlijk om in weg te dromen en lekker mee te voelen met de karakters. Alweer een tijdje geleden dat ik mij zo liet meevoeren. Prachtige muziek ook weer!

Iets minder dan Pi of Requiem maar nog altijd erg sterk.

Hij blijft een van die filmmakers waarvan je hoopt dat hij net zo snel werkt als Miike zodat je er weer 1 van hem kan zien.

4.5* (Misschien zit er ooit een 5* in maar daar is het begin iets te gewoontjes voor)

??? unieke mooie film ? Concept is uitmunted ? ....serieus..heb de film gekeken met mijn vrouw zowel zij als ik vonden hem een K*T film...zweverig gedoe maakt niks uit maar film gaat nergens over..doodzonde van de tijd en ook doodzonde van de acteertalenten van Hugh Jackman en Rachel Weisz...

Hem niet snappen is iets anders dan dat de film volgens jou nergens over zou gaan. Ik denk dat dat eerste het geval is.

Ook met the Fountain bewandeld Aranofsky weer niet de makkelijkste paden, drie verschillende verhaallijnen in drie verschillende tijden die parallel aan elkaar verbonden zijn.

Centraal staat het verhaal van Jackman die weigert te accepteren dat zijn vrouw doodgaat en wanhopig op zoek is naar een middel om haar te redden. Het ene moment zie je hem als Spaanse soldaat op zoek naar de boom van Eden, vervolgens als wetenschapper in het heden en in de toekomst zweeft hij in een soort bol, waarbij hij tegen een boom praat, dat waarschijnlijk zijn vrouw is. Het verleden, heden en toekomst die respectievelijk het geloof, wetenschap en spiritualisme symboliseren, elk aspect op een zoektocht naar het eeuwig leven.

De film laat veel open, er zijn momenten dat het vrij ingewikkeld te volgen is, maar ik denk dat Aranofsky dit ook zo bedoeld heeft. De film geeft geen antwoord op de vraag, waarom mensen sterven, het laat enkel zien dat je er niet voor kan vluchten. De dood is iets wat je niet onder controle heb, je kan beter loslaten en genieten van het moment dat je nog hebt.

Het is visueel prachtig gemaakt, veel zweverige beelden en knap ook dat de effecten niet met de computer zijn gemaakt. Voorlopig nog even 4*