Sans Famille (2000)

Prima mini serie naar het verhaal van Hector Malot , Pierre Richard meestal de komiek zet hier een gedegen rol neer als Vitalis / Vitalo Pedrotti ook de mooie Duitse Veronica Ferres ziet er erg goed uit als Johanna von Strauberg.

Prachtige verfilming van het alom bekende Remí. Ik had Pierre Richard gewoon pas na het tweede deel herkent, maar dat blijft natuurlijk een fantastisch acteur, maar in een soortgelijke rol als deze had ik hem nog niet gezien. Ik had alleen niet helemaal het idee of het einde en de gebeurtenissen in het boek overeenkomen met de verhaallijn in deze film. Het lijkt hier en daar wat af te wijken van het traditionele verhaal, maar toch hoeft dat natuurlijk geen minpunt te zijn. Het decor, de sfeer en acteerprestaties maken de film tot een sprookjesachtig geheel, dat mij uitstekend is bevallen. Vier sterren

Mooi verzorgde (tv-)verfilming van het wereldberoemde boek van Malot. Het is daarom een doodszonde - (*vul hier uw favoriete verwensing in*) - dat het schitterende bronmateriaal alhier vernaggeld wordt puur en alleen in de hoofdlijn; denkt men nu werkelijk dat het daardoor 'nog beter' wordt...? Onbegrijpelijk dat men zo omgaat met 'cultureel erfgoed'.

Allez, komiek Pierre Richard is een memorabele Vitalis, en de kleine Sitruk is aandoenlijk. De muzikale thematiek (de accorLeon) werkt zelfs als een tierelier.

Eens kijken of de oudere films nog ergens te vinden zijn (en de complete anime-serie natuurlijk). Malots werk eist een grootse en pure verfilming.

Nu dacht ik eindelijk mijn inhaalslag te maken voor de challenge. Blijkt deze familiefilm op zowel IMDb als Moviemeter enkel als Drama te zijn gecategoriseerd... Heb ik weer. Terwijl het toch héél duidelijk een film voor het hele gezin is.

Een degelijke verfilming van het ontroerende verhaal van Hector Malot. Rémi wordt door zijn pleegvader verkocht aan de rondtrekkende hondenman Vitalis. Samen met diens honden en aap trekken ze door Frankrijk. Maar tegelijkertijd is een Pruisische graaf opzoek naar een vermiste jongen...

Vroeger de Japanse geanimeerde TV-serie vaak gezien, maar die herinnerde ik me heel anders als het verhaal hier. Ik dacht dat Vitalis veel eerder dood ging in het verhaal en ik miste het gedeelte met de mijn. Ook dacht ik dat het stomme meisje op de bood van de Gravin woonde. Maar het is dan ook lang geleden dat ik die serie heb gezien. Wel opvallend is dat Vitalis hier meer extravert is als in de serie, daar is het haast een soort oude Samurai-krijgsheer (heel rustig, stil en wijs). Beide vertolkingen vind ik wel wat hebben.

De mini-serie is degelijk opgenomen met hier en daar wel een mooi shot. Leek een beetje op de Halmark verfilmingen van Dickens' verhalen. Ook een mooie - ietwat sentimentele - soundtrack van Carolin Petit.

Voor een 200 minuten durende miniserie voelde de film niet lang aan. Ook was niet eens het hele verhaal behandeld, waardoor ik me afvraag hoe het mogelijk is om langere boeken in minder tijd te verfilmen. Overigens vraag ik me ook af of de kinderen van tegenwoordig überhaupt het geduld hebben om een mini-serie te kijken.

Pierre Richard speelde leuk als Vitalis en Jules Sitruk deed het voor zijn leeftijd ook wel aardig, al kon hij emoties niet allemaal even goed uitbeelden. Het verhaal was prima uitgevoerd en de film heeft net als het boek en de tv-serie een aantal ontroerende momenten. Hoewel het geen echte Kerstfilm is, heeft de mini-serie een mooie Kerstsfeer en is hij erg geschikt voor de Kerstvakantie.

Gelezen of gezien hoef je dit boek of deze film bijna niet om deze titel te kennen. De titel Alleen Op De Wereld is een titel die voor zich spreekt qua bekendheid en is zelfs een frase geworden, toch zullen veel mensen niet weten waar het over gaat en ik moet toegeven dat ik er ook nooit aan toe gekomen ben het te lezen. En dat terwijl het toch tussen de kinderboeken van mijn vader lag waar ik verschillende van verslonden heb.

Het verhaal draait rond Remi een voormalig vondeling die men liever kwijt dan rijk is in tijden van armoede en depressie en zo raakt het kleine ventje aan de wandel met de wereldwijze muzikant Vitalo en zijn gevolg van dieren. En beleven doet de jonge Remi zeker, maar het is niet allemaal zonneschijn zo getuigd het kindertehuis en de snoodaard die aast op het jonge ventje vanwege de bloedlijn en een eventuele erfenis.

Slecht is het allemaal zeker niet, sterker het heeft zeker een bepaalde kwaliteit. Toch heb ik er geen moment ook maar iets mee wat niet zo raar is want ik ben simpelweg de doelgroep niet en de nostalgie van het boek speelt voor mij ook geen rol. Overduidelijk valt deze miniserie binnen de categorie kinderen of familie en dat is natuurlijk te zien in het feit dat het allemaal erg braaf blijft. Wel aardig is dat Fontane ondanks zijn onbetrouwbare voorkomen toch nog het beste van de situatie probeert te maken, Pierre Richard sterk en is het overlijden van Vitalo toch wel een sneue zaak.

Toch laat ik deze beoordeling verwe liever over aan liefhebbers van het verhaal en de beoogde doelgroep. Mijn mening is aardig voor een keer, een vooral degelijk, maar niet voor herhaling vatbaar, één keer was wel voldoende.
.