Wong Fei Hung IV: Wong Je Ji Fung (1993)

Opzich is deze film niet zo anders als de andere delen. Echter was deze wel het minste.

Zeker niet mee eens.

Deze film verhoudt zich erg goed ivm de andere delen. Indrukwekkend voor een reeks van 6 films dat de kwaliteit amper afneemt.

De grote namen zijn een beetje weg uit de reeks (hoewel Hark Tsui nog steeds meegeholpen heeft aan het script), maar ook daarvan is weinig te merken. Het camerawerk is opvallend goed en lijkt zelfs nog mooier mee te gaan met het ballet dat Man Cheuk Chiu opvoert. Geen Li maar wat kan deze man ook een prachtig potje vechten. Wat betreft draadkunstjes vind ik hem zelfs nog wat beter dan Li.

Gevechten zijn verdomd indrukwekkend, zoals qua uitvoering, creativiteit als qua choreografie. Wel veel stuntwerk, maar Chiu laat ook goed zijn dat hij gewoon erg bekwaam is. Dit vierde deel neemt de leeuwendans over en gooit er nog een mooi schepje bovenop. Indrukwekkende gevechtstak/dansspektakel dat erg mooie scenes oplevert.

Verder typische martial arts films early 90s HK. Voor de fans zeker een aanrader. Acteerwerk en verhaal zijn niet de sterkste kant maar wie daar nog naar zoekt in het vierde deel van een reeks als deze ...

Paar erg indrukwekkende gevechtsscenes, naadloos vormgegeven en perfect weergegeven. Yuen en Li worden niet echt gemist, of in ieder geval perfect vervangen.

4*

Zeker een leuke film. Goede vechtscenes en stunts. Alleen jammer dat de duits sprekende acteurs hun tekst een beetje opzeggen.

De reeks krijgt een tweede adem

Hoewel dat misschien wat te denigrerend is ten opzichte van de eerste 3 delen, want met 1x 4* en 2x 3.5* hoeft de combinatie Jet Li/Hark Tsui ook niet te klagen. Het is ondertussen al ettelijke jaren geleden dat ik de eerste drie films nog eens heb gezien maar aangezien ik het 6e deel nu alweer een tijdje heb liggen, heb ik eindelijk maar eens werk gemaakt van de tussenliggende delen. Ik pik de reeks dus terug op bij deel 4 en jongens toch, wat heb ik er spijt van dat ik dat niet eerder heb gedaan. Het is dat de andere films niet meer zo heel vers in het geheugen zitten, want anders had ik dit de beste film tot nu toe genoemd.

Het is dan ook vanaf de eerste tot de laatste seconde genieten. Nadat Hark Tsui de eerste 3 films regisseerde, liet hij dat aspect van de film deze keer over aan de relatief onbekende Bun Yuen (toch als regisseur) maar Tsui was nog wel mee verantwoordelijk voor het script en had als producent waarschijnlijk ook nog wel een vinger in de pap. Het is in ieder geval een film geworden die perfect in het verlengde van de andere delen ligt en het is weer zo'n toffe combinatie geworden van een boeiend verhaal en een aantal geweldige actiescènes. Ik heb in het verleden al wel eens wat meer van die films gezien waar zo'n leeuwendans de primaire focus is, maar het is de eerste keer dat het me zo wist te bekoren. De "strijd" tussen Fei Hung en Deputy Governor Guan is al een toffe start maar het wordt pas helemaal interessant met de strijd met de 8 landen. Zowel de dood van Guan alsook de climax waar Fei Hung wraak neemt is geweldig en dan heb ik het nog niet gehad over de strijd met de Red Lantern dames. Visueel echt om duimen en vingers van af te likken.

Na 3 films de rol van Wong Fei Hung te hebben gespeeld, hield Jet Li het deze keer voor bekeken waardoor er een nieuwe acteur gezocht moest worden. Ik had er eerlijk gezegd niet heel veel vertrouwen in maar daar was ik serieus verkeerd in. Wenzhuo Zhao is geen Li natuurlijk maar dat hoeft ook niet, want hij weet de rol zich volledig eigen te maken. Hij kan een erg goed potje knokken en de actiescènes zien er dan ook erg tof uit. Veel wire-fu maar eigenlijk kan me dat altijd wel bekoren. Ook kan ik me niet meer herinneren wat ik indertijd zo vervelend vond aan Siu Chung Mok als Foon (misschien iets te teleurgesteld dat Yuen Biao, toch één van mijn meer favoriete acteurs in het genre, de rol niet meer op zich nam) maar ook hij doet het erg fijn. Sowieso eigenlijk erg weinig aan te merken op de cast. Billy Chow en Kar Lok Chin zijn ook nog wel twee fijne slechteriken trouwens, leuk karma momentje ook voor Chow. Het trio Mok/Xiong Xin-Xin/Wong Tak-Yan zorgt nog voor de nodige humor maar het is toch vooral de actie die het hem hier doet.

Jammer dan ook dat voor het volgende deel Bun Yuen niet meer terugkeert maar Hark Tsui neemt dan weer het stokje over. De Once Upon a Time in China reeks was indertijd één van mijn eerste kennismakingen met de regisseur (ondertussen al wel wat meer gezien) dus ik ben benieuwd wat hij er weer verder van gaat brengen. Dan kan ik erna met het zesde deel eindelijk nog eens gatje in mijn Sammo Hung overzicht wegwerken, dat is ook alweer even geleden. Hopelijk allemaal van hetzelfde niveau als deze vierde telg.

Dikke 4*

Vraag me altijd af hoeveel regisseurs toen zelf in de pap te brokken hadden. Volgens mij was het hele team dat aan zo'n film werkte ondertussen zo bekwaam dat je als regisseur niet eens zoveel meer te regisseren had. Er werd toen zoveel soortgelijk genrewerk gemaakt, je ziet die iteratieve verbeteringen per jaar ook echt terug vind ik.

Hong Kong genre cinema was toen echt een machine

Ja, daar heb je wel een punt Onderhond. Doet me ook denken aan dat verhaal dat Wei Lo indertijd gewoon lag te slapen in de regiestoel en dat het eigenlijk Bruce Lee was die de films regisseerde. Wat op zich nog wel zou kunnen, want kwalitatief zitten er serieuze schommelingen in het werk van Lo Is het bij dit genre dan niet eerder een kwestie van wie de action choreography doet? Ik vind de stijl van Bun Yuen wel anders aanvoelen dan bijvoorbeeld Woo-Ping Yuen die aan de eerste (twee?) films meewerkte.

Die worden vaak ook als co-directors gecredit, dus dat zeker. Ik denk dat de regisseurs verder ook wel wat accenten kunnen leggen.

Maar ik denk dat het nog een stuk breder is dan dat. Ook qua cinematografie wordt er erg vaak een gelijkaardige stijl gehanteerd, de stunt teams weten hoe ze bepaalde actie uit moeten voeren (het touwenwerk oa is een discipline apart), de editors weten hoe er geknipt moet worden om het spectaculair te laten ogen. Daar zit toch een zekere routine en ervaring die per nieuwe film een stukje kwaliteit toevoegt. En daar hoef je dan denk ik als regisseur niet veel woorden meer aan vuil te maken

Regisseurs als Tsui Hark of Jing Wong kunnen dan wel wat focus leggen op bepaalde zaken, maar de actiescenes in een Wong film kunnen even spectaculair zijn dan die in een Hark film. En da's niet omdat Wong nu zo'n actiegenie is.