Carnage Park (2016)

Geen idee wat Actie / Misdaad bij deze film doen,want het is duidelijk een Horror. Erg low-budget Horror dat wel. De eerste 30 minuten waren redelijk spannend maar daarna zakt de film in. De film ziet er wel mooi uit maar de meeste tijd zien we een middelmatig kat en muis spel met vooral Ashley Bell in beeld. En hoe verder we in de film vorderen hoe meer de spanning en kwaliteit verdwijnt. Wat uiteindelijk resulteert in een donker en dom einde.

al heb je geen duit in je regie-zakje, zorg in ieder geval voor een cast die kan acteren. Behalve dit gebrek is het verhaal ook al voer voor psychiaters... Je moet even gek zijn om dit nog te kunnen en willen volgen. Brrrrrr...

“Brothers burn faster when they're burnin' together.”

Het enige positieve aan deze film was de vertolking van Pat Healy als de geschifte ex-militair Wyatt Moss die ergens in Californië in de kurkdroge woestijn zijn persoonlijk pretpark heeft ingericht waar hij verloren gelopen rugzaktoeristen naartoe lokt, om dan als een psychotische jager op ze te jagen. Zijn talent als scherpschutter gebruikt hij dan naar hartelust. De weinige momenten dat hij aan het woord is, tonen dat hij rijp is voor het krankzinnigengesticht. Vooral de dialoog met zijn broer, sheriff Moss (Alan Ruck) is een gedenkwaardig moment waarbij de intonatie en gelaatsuitdrukkingen van Wyatt voor rillingen zorgt en het overduidelijk is dat het hier over een psychopaat gaat. Alleen al door deze scene ben ik van plan andere films waar Healy in speelt te bekijken.

Verder vond ik de soms angstaanjagende soundtrack en de geluidsfragmenten die uit de opgestelde megafoons weergalmden helemaal niet zo slecht. Ze benadrukten de krankzinnige geest van Wyatt. Maar voor de rest was dit een nietsbetekenende misdaadfilm met in de hoofdrol een religieus gefascineerde krankzinnige met een eigen safaripark waar slachtoffers trachten te overleven. Een doorsnee survival-film aldus. Slachtoffer van dienst is Vivian (Ashley Bell.) Ze werd gegijzeld door twee nietsnutten die een bank probeerden te overvallen en die vervolgens op hun vlucht terechtkomen in Carnage Park. Bijster origineel is het allemaal niet en in wezen gebeurd er ook daadwerkelijk weinig. Het is tijdens haar strompelende vlucht dat Vivian andere slachtoffers ontdekt. Verwacht je dus aan enkele fragmenten die vergelijkbaar zijn met andere befaamde horrorfilms.

Waar ik me telkens over erger is de domheid van de hoofdrolspeler. Als je dan het heft in handen neemt, zorg er dan verdomme voor dat je het degelijk doet. Bij mij zou zo’n geschifte geen tweede kans krijgen. Maar nee, de met gasmasker (deed me telkens denken aan de cover van een CD van Therapy?) voorziene Wyatt duikt telkens weer op, waarna het kat en muis spel telkens weer herstart. En een kat zou wel eens een voordeel kunnen hebben bij dit spel, want het was pikkedonker grotendeels in deze film. Meermaals controleerde ik of de stroom niet was uitgevallen, daar ik geen barst meer zag. Tevens is de poging om het gevoel van een jaren 70 film te evenaren niet echt gelukt.

Eigenlijk kan je het vergelijken met de vorige creatie “Pod” van Mickey Keating. Ook een zogezegde horror met potentieel. De goede intenties zijn duidelijk aanwezig en er zijn ook enkele positieve aspecten, maar uiteindelijk is het allemaal vaag en enorm teleurstellend. Zelfs de ronduit gewelddadige en bloederige fragmenten kunnen er niet voor zorgen dat het halverwege redelijk saai en langdradig wordt. Om maar te zwijgen over de aankondiging dat deze film gebaseerd is op waargebeurde feiten. Dat is ook geen garantie om er een spannende film van te maken, spijtig genoeg.

1,5*

De geschifte militair, de enerverende geluidsfragmenten en een hoofdactrice die een verdienstelijke poging speelt om haar rol als vluchteling enigszins acceptabel te maken, zijn de weinige positieve elementen van deze film. Langdradig en saai wat uitwerking betreft. 3/10

Interessant concept, matig uitgewerkt.

Het begint bij de openingcredits al enigzins interessant. Wanneer er over "1 van de meest bizarre misdaden in de geschiedenis van Amerikaanse misdaden" wordt gesproken, heb je al de oogjes even op je. Maar uiteindelijk was het bizarre vooral het idee zelf en niet bepaald de film zelf.

Zo is de belager in dit verhaal niet bepaald intmiderend of dreigend. Gewoon 1 of andere halve zool met een zeer sterk aangezet accent. Hij is nergens gestoord, dreigend of eng. Gewoon een normaal personage die nooit echt veel indruk weet te maken.

Het helpt er ook niet bij dat het matige acteerwerk van Bell de spanning niet vooruit helpt. Spanning is er sowieso al niet echt. Het hele concept is best gaaf, maar de uitwerking mist creativiteit. Die naam al, "Carnage Park" . Daar moet je echt gave dingen mee kunnen doen.

Maar van dat park krijg je dan te weinig te zien. Een paar lijken (Waarvan er natuurlijk weer een paar van wakker moeten worden voor goedkope schrikmomenten) en 1 val moeten de sfeer zetten, maar zetten deze echter niet. Hier had meer creativiteit in gemoeten vanuit de regie.

Voor de rest begint het eerste half uur wel redelijk, en in het eerste half uur is dan ook de meeste goede gore. Daarna is er van die griezelige gore weinig over want veel krijg je niet meer te zien. Gewoon een vrouwtje dat met uitgelopen make-up door de woestijn heen klautert.

Er heerst te weinig tempo en spanning. De misdaad had veel gaver uitgewerkt kunnen worden. Meer vallen, meer spanning en meer intens gefilmde beelden. Nu heb je een resultaat dat het gewoon niet echt is geworden. Richting de slotfase begon de vermoeidheid in te slaan, en dat moest al helemaal omgekeerd.