East Side, West Side (1949)

Weinig overtuigend. Valt het eerste gedeelte langdradig, op het vervelende na, uit, het slot brengt in feite niets. Was de inzet nu alleen maar liefde en romantiek ? Klassebakken als Barbara Stanwyck en James Mason kunnen het enigszins redden maar in zijn geheel blijft het matig.

What are you asking for? Permission?

Nu het vakantie is heb ik weer eens wat meer tijd om me bezig te houden met het kijken van films. Ondertussen staat de decoder al weer eens voor de helft vol met films van TCM dus hebben die eigenlijk zowat prioriteit gekregen. Voornamelijk ook omdat daar vaak erg interessant spul tussen zit zoals deze East Side, West Side. Vreemd genoeg maar erg weinig stemmen (zeker voor een film met onder andere Ava Gardner, Barbara Stanwyck en James Mason) maar daar is er nu dus eentje bijgekomen.

En het is een vrij hoge stem maar East Side, West Side is dan ook een film die gezien mag worden. Het uitgangspunt oogt nogal simpel en dat is het eigenlijk ook wel. Een getrouwd koppel probeert hun relatie terug op de rails te krijgen nadat de man een slippertje heeft gemaakt en juist wanneer alles terug in orde lijkt te komen, komt de minnares terug op de proppen. Simpel doch vermakelijk met een paar scènes die er met kop en schouder bovenuit steken. Zeker de laatste confrontatie tussen Isabel en Jessie is werkelijk fenomenaal te noemen. Even lijkt de film de who-dunnit kant op te gaan met de moord op Isabel maar gelukkig krijgen we niet één of andere kunstgreep te zien waaruit blijkt dat Jessie of Brandon haar had vermoord (had in mijn ogen ongeloofwaardig geweest) maar komen ze uit bij Felice. Een nogal voor de hand liggende keuze maar bon, de essentie van de film zit hem niet in dat stuk maar juist in de relatie tussen Brandon en Jessie. De scène waar Brandon telefoon krijgt van zijn schoonmoeder is dan ook een heerlijke afsluiter.

Ik noemde daarjuist al de geweldige confrontatie tussen Isabel en Jessie, gespeeld door respectievelijk Ava Gardner en Barbara Stanwyck. De reden waarom de spanning in die scène zo knetterend is in de eerste plaats te wijten aan het kunnen van beide actrices maar er was ook een meer onderhuidse reden. Stanwyck was gedurende 13 jaar (van 1939 tot 1952) getrouwd met Robert Taylor. Diezelfde Taylor heeft echter in die periode een affaire gehad met Ava Gardner voor een aantal maanden dus de scène had meer te maken met de realiteit dan je je eigenlijk in de eerste plaats zou inbeelden. Stanwyck is een actrice die een zekere status aan haar naam heeft hangen (ik had haar alleen nog maar in Clash By Night gezien, een rol waarin ze me tegenviel) maar dit doet ze toch wel sterk. Het is echter de wulpse, verleidelijke, charmante en gezegend met nog een hoop andere eufemismen Ava Gardner die op een hypnotiserende manier alle aandacht naar zich toe weet te werken. Ze heeft op zich niet zo bijzonder veel screentime maar wat we te zien krijgen is geweldig. De oervamp in één van haar verleidelijkste rollen. Ook de mannelijke kant van de film is goed vertegenwoordigt met een heerlijke James Mason als Brandon op kop. Tel daar dan ook nog eens Van Heflin, die me hier wel erg hard aan James Cagney deed denken, en je hebt een degelijke film.

Aangenaam verrast in ieder geval. Ik hoopte op dit soort film maar hoe graag ik ze ook zie spelen, Gardner heeft wel wat mindere films gemaakt. East Side, West Side behoort echter niet tot die categorie en het vrij simpele uitgangspunt wordt naar een hoger niveau getild door een voortreffelijke cast. Met Cyd Charisse en ex First Lady Nancy Reagan nog als bijrollen..

4*

Jessie en Brandon hebben huwelijksproblemen , hij is eerder vreemdgegaan in het verleden en dat zit haar toch nog steeds dwars , zeker als blijkt dat de betreffende dame ( voortreffelijk gespeeld door Ava Gardner ) ineens weer opduikt en Brandon opnieuw probeert te verleiden , en niet zonder succes , ook al probeert hij er weerstand aan te bieden .
Om de zaak nog complexer te maken leert Jessie een nieuwe man kennnen die verliefd op haar word , ( prima gespeeld door Van Heflin).
Eigenlijk is zij nu de gene die vreemdgaat (emotioneel dan) en dat is dan ook de enige reden dat ze uiteindelijk zich van Brandon weet los te weken.
Er volgt nog een moordplotje tussendoor , gelukkig neemt dat maar weinig tijd in beslag om vervolgens tot een degelijk slot en conclusie te komen .
Prima drama met soap elementen erin , de cast is erg sterk , Stanwyck , Mason , Heflin doen het allemaal erg goed maar de show word een beetje gestolen door Gardner's personage , Isabel lorrison is wel de meest indrukwekkende femme fatale ( mischien op Rita hayworth's Gilda na ) die ik ooit heb gezien .