The Shawshank Redemption (1994)

Vind het zelf ook geen geweldige film, maar vond de cinematografie van (Coen regular) Roger Deakins toch wel mooi en rustig. Verre van zijn beste werk, maar het is uitstekend vakmanschap (juist daarom vind je het waarschijnlijk saai; puur vakmanschap gaat zelden hand in hand met kunst). Ook de Goodfellas-achtige vertelstijl vond ik wel aardig.

Een slechte film kun je het zeker niet noemen, daarvoor is het allemaal echt te kundig gedaan, maar iets wereldschokkends is het ook niet.

Slecht is het inderdaad niet, maar weinig opzienbarend en overdreven op safe gespeeld. Er zijn genoeg met minder vakmanschap gemaakt die ik toch beter kan waarderen. Zolang ze maar een zekere eigenheid en lef uitstralen.

Eens; al heb ik wel respect voor een goed, vakkundig verteld verhaal.

Dat kan ik op zijn tijd ook best waarderen, maar voor zover ik mij herinner (heb 'm al lang niet meer gezien) had de film zelfs qua verhaal mankementen. Het begint allemaal veelbelovend, maar op een gegeven moment verliest de film al zijn dramatiek, intrige en gaat het maar rustig zijn gangetje. Naar het einde toe komen er dan weer allerhande verwikkelingen, maar het middenstuk is wat mij betreft zelfs op narratief vlak erg pover. Het bronmateriaal ('Rita Hayworth' van King) is natuurlijk maar een kortverhaal.

Tja, hoogstaand is het niet , maar het boeit allemaal wel imo.

Een voorbeeld van een echt goed verteld klassiek verhaal vond ik de nieuwste van de gebroeders Coen, True Grit.

Visueel toch best mooi hier en daar? Zo'n scene op het dak bijvoorbeeld dat ze een biertje krijgen met die mooie lucht erachter. Kwam toch best dromerig over. Ook als hij later in de regen staat(frontje dvd) vind ik het er prima uitzien.

Bwa, ik vind de hele film er eigenlijk als een soort postkaart uitzien.

Postkaarten zijn soms ook mooi toch?

Sorry maar dat klinkt echt slap...

Stanley Kubricks' films bijvoorbeeld bevatten veel meer bijzondere settings. Er zijn trouwens nog vele andere films die er beter uitzien dan Shawshank. Dit is gewoon een gevangenis...

Dat heb je goed gezien.

Altijd vervelend zulke opmerkingen.

Ik bedoelde daarmee dat die gevangenis visueel helemaal niet zo indrukwekkend is.

Het gaat om een gevangenis en die wordt gewoon normaal in beeld gebracht en dat past perfect bij de sfeer en verhaal. Het hoeft niet allemaal zo speciaal en anders te zijn.

Nou, die opmerking was helemaal niet verkeerd.

Het is een gewone gevangenis. Dat maakt het indrukwekkend genoeg wat mij betreft.

Het is natuurlijk vooral belangrijk wat je met de locatie aanvangt. Bresson doet in A Man Escaped gewoon veel meer met een lelijk, verwaarloosd gevangenenkamp. (en waarschijnlijk een veel lager budget)

Waarom moet altijd alles zo realistisch mogelijk zijn. Deze film is gewoon niet bedoeld om te laten zien hoe grimmig en gevaarlijk de gevangenis is. Er zit een mooi dromerig sausje overheen en die smaakt prima. De gevangenen worden als mens neergezet en dat zijn het tenslotte ook gewoon. Er zijn genoeg gevangenisfilms waar je wel zult vinden wat je zoekt. Ik vond dit wel eens een verademing.

Wat een onzin. Dus elke gevangenisfilm is automatisch indrukwekkend? Nee, je hebt een setting en dan heb je nog de manier hoe je dit in beeld brengt. Met het eerste kan iedereen aan de gang, het tweede is alleen weggelegd voor mensen met oog voor cinema en dat is in TSSR ver te zoeken.

Ik had het ook helemaal niet over het realisme of de personages, enkel over de cinematografie.

Als de film iets niet doet is dit het wel.

Leg uit.

Dit zijn geen mensen, maar bordkartonnen personages. Empathie creëren is hier bijvoorbeeld een onmogelijke opgave.

Niks onmenselijks aan om vriendschappen op te bouwen in het leven, dus ook in de gevangenis. Ze gaan menselijk met elkaar om deze mannen op leeftijd en begrijpelijk. Allemaal 50 of ouder de groep waar het vooral om gaat. Die hebben het allemaal wel gezien en hebben zich berust in hun situatie. Ik vond ze zeer menselijk. Ze probeerden er gewoon met zijn allen nog iets leefbaars van te maken.

De gevangenisdirecteur is anders zeer onmenselijk..

En dus menselijk, want niet alle mensen zijn goed.

Op papier klinkt dat allemaal erg mooi, maar het script gaat niet verder dan wat je net opnoemt. Het blijft vreselijk aan de oppervlakte hangen. Een mens zie ik als een complex iets en daarvoor moet je niet bij Darabont zijn, m.u.v. The Mist, maar daar pakt hij het gelukkig symbolischer aan. The Shawshank Redemption is net als een verhaaltje voorlezen aan je kinderen. Basaal.

Basaal dus.

Berichten verplaatst naar Film > Toplijsten en favorieten > Toplijsten (centraal topic)

Maar er is ook een reusachtig grijs gebied tussen rellende maniakken en de brave senioren uit deze film. Ik kreeg geen enkel moment de indruk dat ik naar echte mensen keek. Natuurlijk zijn niet alle gevangen even slecht, maar ze zitten er wel voor een reden. Zelfs als ze gekalmeerd zijn, zullen ze zich waarschijnlijk een zekere houding aanmeten of afgestompt zijn door hun opsluiting. En gevangenisdirecteuren zijn ook maar mensen die hun werk doen, geen sadistische monsters die iemand laten vermoorden als het hen uitkomt.

Wat ook meespeelt, is dat ik de dialogen gemaakt vind klinken. De personages praten eigenlijk niet met elkaar, maar wisselen voortdurend semi-literaire slagzinnen uit.

Die arme Frank Darabond, probeerde met al zijn vermogen een aardig filmpje te maken, word hij keihard neergesabelt op moviemeter. Je zou toch zeggen dat er hier een aantal (toekomstige) topregisseurs rondlopen, die eigenlijk verkondigen dat de beste man er niks van kan, terwijl hij toch een van de meest gewaardeerde films ooit heeft gemaakt.

Kijk iedere simpele ziel mag kritiek geven, maar als je dusdanig gaat mierenneuken, en op alle slakken zout gaat leggen zoals dat hier gebeurt, dan moet je zelf met iets beters komen anders word het een beetje het beste stuurlui staan aan wal effect.