The Shawshank Redemption (1994)

Je ging de film al in om te verlagen, dat vind ik wel jammer.

Ik verwachte een verlaging inderdaad. Bij herziening kan ik mijn aandacht meer vestigen op zaken die verder gaan dan het verhaal alleen en dat The Shawshank Redemption visueel niet bijzonder is, dat wist ik al. Dat werd nu alleen maar bevestigd. 0,5* verlaging is toch niet om hoog van de toren te blazen?

Als zijn doel was om m te verlagen, had hij dat toch ook kunnen doen zonder de film te zien. Bovendien geeft hij in zijn eerste post een hele heldere onderbouwing.

Dit zijn gewoon plotholes waar je je onmogelijk echt aan kunt storen. Tenzij je een perfectionistisch persoon bent. En in dat geval zou ik geen films kijken.

Jij bent blijkbaar gewoon wat trager.

Of totdat ze de film met een totaal andere insteek gaan bekijken. Niet om te genieten van een verhaal, maar om het te beoordelen voor een site, op zoek naar dingen die niet zouden moeten kunnen.

Ik durf te wedden dat in iedere film die je kijkt je wel iets kunt vinden dat twijfelachtig genoemd mag worden, als je met deze insteek films gaat beoordelen. Waarom je dan uberhaupt gaat kijken is mij een raadsel als je de verwachting hebt dat hij een onvoldoende gaat scoren. Of kijk je niet voor je plezier?

Achteraf wel ja. Maar als je dit tijdens de film wist, zonder dat je van iemand de clue al had gehoord, zou ik dat heel knap vinden. En bij een 2e keer kijken zijn dit soort verrassende elementen in iedere film weg. Dan kijk je sowieso al anders naar de film.

Maar dat is toch ook belangrijk, hoe goed de film bij herziening is. Vind het vaak een teken van een echt goede film dat hij juist bij vervolg kijkbeurten steeds beter wordt. Dat zijn films met uitzonderlijke (cinematografische) kwaliteiten. FIlm kan immers zo veel meer brengen dan enkel het vertellen van een verhaal. Film moet zich laten voelen, net als muziek, of een schilderij waarvan je de afbeelding al kent, het moet constant nieuwe inzichten schenken, bijzondere details prijsgeven, pas dan is een film echt goed IMO.

Als je het over het verhaal op zich, effecten, geluid/soundtrack of acteerprestaties hebt wel ja. Maar begin je over dingen die je nu weet omdat je het verrassende plot van het verhaal al eerder gezien hebt dan is het vanzelfsprekend dat het dan anders overkomt. De verrassing is namelijk weg.

Klopt, maar films als Usual Suspects, Old Boy, Sixth Sence, Seven, Angel Heart heben ook twists, maar worden er de tweede keer juist interessanter op. Doordat je de film anders bekijkt, geeft die ook nieuwe inzichten. Bij deze is het omgekeerde het geval....omdat het niets anders is dan een makkelijk truukje om een happy end te creëren, zakdoekje pakken en 5* geven, nee ik kan er onmogelijk voor vallen....

Daar gingen mijn posts helemaal niet over Reinbo, of jij de film wel of niet goed vind. Die mening is al duidelijk.

Het ging over gezochte plotholes en een film op die manier gaan bekijken.

OK, ging mij verder ook niet zo zeer om dat het enkel mij werkt, maar wel over de houdbaarheid van de deze film, die is namelijk vanwege de twist maar 1 keer. Terwijl die bij de andere titels, minimaal 2 of zelfs meer is.

Plotholes vind ik zelf nooit zo erg, gaat om het gevoel dat de film opwekt, niet of het allemaal zo geweldig klopt of zo. Maar realistisch is het natuurlijk niet. Verder ga je films wel vaker met een bepaald verwachtingspatroon (her)kijken, maar dat komt lang niet altijd uit. Het viel Dutchtuga zelfs mee. en naast de vermeende plothole waren er genoeg andere zaken die 'm tegenvielen.

Dit was juist ook een punt van mij. Ben het hier volkomen mee eens. Je gaat een film met een bepaald verwachtingspatroon (her)kijken en dat kan een 2e keer flink tegenvallen. Maar wat Dutchtoga aangaf was het tegenovergestelde en dat snap ik gewoon niet. Waarom ga je een film nou kijken als je vantevoren denkt dat het gaat tegenvallen?? Nogmaals, je kijkt een film toch voor je plezier. Je bent toch niet verplicht om te gaan kijken?

Wat maakt het uit hoe vast de poster zat eigenlijk? Hij is gevlucht door waarschijnlijk dag in dag uit met dat kleine hamertje een paar cm uit te bikkelen. Het leuke is dat ik door het verhaal helemaal vergeten was dat hij in het begin een hamertje vroeg. Daardoor werkte het alsnog erg goed voor mij.

Plotholes vind ik helemaal niet zo erg als de film geen kloppend complex plot pretendeert. Zal hier ook nooit punten voor aftrekken, vooral niet bij een film als deze. Word wel vervelend film kijken dan, horror is één van mijn favoriete genres, dan kan ik bijna geen horror film meer zien .

Ach, als filmliefhebber kijk je soms niet enkel films voor je plezier, soms moet je gewoon je referentiekader scherp houden.

Misschien kun je de term liefhebber dan beter vervangen door criticus.

Dan maar alles voor lief nemen?

Uiteraard, maar ben ook een criticus Maar eigenlijk ben ik de film gewoon weer eens gaan zien omdat de eerste keer jaren geleden was. Ook als filmliefhebber ken je een ontwikkeling en het is interessant om te zien hoe je een film na vele jaren totaal anders kan beleven. In dit geval viel het trouwens nog erg mee, dus snap de heisa niet zo.

In mijn originele stuk is het nochtans een bijregel Mijn verlaging had meer te maken met het visuele aspect. Ben ik nu degene die zoekt of zijn jullie dat?

Ik had helemaal niet het gevoel van doekje erbij aan het eind, totaal niet, het was gewoon een soort van voldaan gevoel. Zeker als je goed in de film zit. Het einde liet zien dat Andy zijn hoop op een beter leven beloond zag worden met het weerzien van zijn beste vriend. De quote van de film is ook ''Fear can hold you prison, Hope can set you free'' dat was uiteindelijk aan het eind van de film weer terug te zien.

Ik vraag me steeds af welke einde de kritische leden dan voor ogen zouden hebben.

Hoop zie ik liever uit een klein hoekje komen en niet opgedrongen, zoals Darabont dat maar al te graag doet. Maar nogmaals, dat is niet mijn grootste kritiekpunt.

Jij bent echt hardleers of je kan niet lezen. Mijn 5* voor Avatar zijn puur voor het visuele aspect. Als het net zo saai in beeld was gebracht als deze had ik het een 1* gegeven.

Maar vertel mij dan maar waarom je hier d=anders de volle 5* aan geeft?

Zakdoekje was ook meer beeldspraak voor de makkelijk opgewekte emotie, van mijn part voor vreugde tranen. En wij critici klagen niet enkel over het eind, de personages, de art direction, het visuele en de thematiek zijn gewoon boooooring.

En jij kan blijkbaar niet lezen. Er staat toch ik weet dat je ook andere fatsoenlijke argumenten hebt. Het ging er om dat jou bericht overkwam alsof iedereen die die film een 5 geeft een mietje is die meteen zijn zakdoekje er bij moest pakken.Daar had ik kritiek op.

Wat ik zo goed vind aan deze film is o.a.de sfeer is geweldig, de acteerprestatie zijn goed, een film die IK meerdere malen kan zien en het is gewoon mijn genre mijn soort.

Ik zou graag willen weten wat er zo geweldig is aan de sfeer? Ik had vaak niet eens het gevoel in een gevangenis aanwezig te zijn. Darabont lijkt ook amper aandacht te besteden aan de setting. Waar komt de sfeer dan vandaan? Om een recent voorbeeld te noemen: Shutter Island. Daar wordt wel aandacht aan de setting besteed.

Is een ander genre. In een gesticht kun je veel meer spelen met sfeer/werkelijkheid/fantasie.

Hier wordt gewoon mooi sober gefilmd, de tijdgeest komt goed over. Acteerwerk is niks mis mee, muziek uitstekend. Er wordt af en toe eens iemand in elkaar geramd. Andy heeft het in het begin erg zwaar zelfs. Het verhaal maakt deze film, de emoties, vriendschapsbanden, het haast niet meer kunnen herinneren hoe de echte wereld buiten de muren er ook alweer uitziet. het zit prima in elkaar allemaal.

Over sfeer is te twisten ik hou van een sober gefilmde film. Eigenlijk is niet te omschrijven het is een gevoel. Laat ik het zo zeggen ik vond het gezellig. Al is dat niet de beste omschrijving.

Prima in elkaar, maar niet overtuigend. Shutter Island kan wel een ander genre zijn, maar mij ging het om het in beeld brengen van een grote inrichting, waar isolatie de orde van de dag is. Ken denk ik geen film die het zo slecht doet als The Shawshank Redemption. En de muziek? Welke muziek? Ik kan me een stuk herinneren tegen het eind, maar dat was het dan ook. Niets karakteristieks wat de sfeer eventueel kracht bijzet.

Op papier klinkt het verder allemaal erg zwaar wat Andy meemaakt, maar zoals ik al eerder zei, het gevangeniswezen lijkt hier wel een walk in the park.