Strange Illusion (1945)

Een duister bedoelde psychologische mysteriethriller over een student met een bizarre droom die daardoor dacht dat zijn moeder gevaar liep. Het verhaal intrigeerde door het Hitchcock-achtige gegeven, maar overtuigde niet omdat het subtiliteit miste en te melodramatisch overkwam. Bovendien had het verhaal de nodige gaten. Ook de cast vond ik te overdreven acteren. De droomscène daarentegen werd uitstekend in beeld gebracht.

Film van de hand van low budget cultregisseur Edgar G. Ulmer die hiermee nog eens bewijst dat hij uit het juiste hout gesneden was inzake het neerzetten van een verhaal en het opvoeren van de suspense.

Vrij eenvoudige plot waarbij al snel duidelijk wordt hoe de vork in de steel zit maar waar de spanning hem zit in de vraag hoe het zal aflopen met Jimmy Lydon en zijn familie. Favoriete acteerprestatie werd met voorsprong geleverd door Hollywoodveteraan Warren William die erin slaagt een creep van een casanova te vertolken. Verder vond ik Sally Eilers, Regis Toomey en Jimmy Lydon zeer ok in hun rollen.

De film duurt anderhalf uur en maar voelt geen seconde te lang dankzij een script dat er vaart in houdt. Zoals gebruikelijk in die tijd zijn er verwijzingen naar het onderbewuste (droomanalyse) en Freud, wat heerlijke dialogen oplevert zoals Jayne Hazard die op een feestje de bevriende psychiater tijdens social talk toewerpt “I would like to be psycho-analyzed".

In tegenstelling tot het lage budget van de film – geschoten bij Poverty Row company PRC – speelt het verhaal zich af in de upperclass van de toenmalige samenleving. De familie woont in een prachtig landhuis met zwembad, tennisbaan, en heeft een rij bedienden klaarstaan. Swell. Het is ook genieten van de etiquette die toen heerste, zoals Jimmy Lydon die zijn vriend een das uitleent om het dinner met zijn moeder thuis bij te wonen, tieners nota bene.

Jongerencultuur? Rock ’n roll was nog niet uitgevonden maar op een bepaald ogenblik leggen ze toch op de pick-up een coole pianoboogie op.

Strange Illusion wordt gecatalogeerd als noir, maar dan ergens in de onderste regionen. Qua thematiek (Freud, afrekenen met het verleden, een fataal personage) begrijp ik dat zeker. Visueel vond ik het er wel niet uitschieten, maar misschien had Ulmer te weinig tijd om zich met de details van belichting bezig te houden. Al is het op zich wel degelijk geregisseerd vind ik. Eén keer heb ik bewondering gehad voor een stukje fotografie waarin tijdens een cruciaal gesprek tussen Warren William en Sally Eilers een schaduw hangt over het gezicht van eerstgenoemde. Hét noirmoment van de film voor mij.

Strange Illusion behoort tot het publieke domein. Allen daarheen!

Ik noteer 2 noir momenten : het einde waarin het nieuwe koppel ook weer in de schaduw gefilmd is (dreiging) want het koppel had al geen goede basis in de loop van de film én het gesprek tussen moeder, de nieuwe man en de zoon op trap in kikvorsperspectief met boven hun een groot schilderij van de overleden vader. Strange illusion is boeiend verteld, begint met een intrigerende visuele droom scene en kan rekenen op een overtuigende Jimmy Lyndon die zijn gevoelsmatige afkeer voor zijn toekomstige stiefvader moet verbergen om de waarheid te kunnen achterhalen. Regisseur Ulmer filmt met een constante dreiging in zijn beelden, veel scenes spelen zich af 's nachts of in bos maar ook de riante villa heeft een sombere sfeer. Strange illusion bezit niet de grootse momenten van een klassieker (Ulmer was dan ook een bescheiden vakman met bescheiden financiële middelen) maar wel een knappe 'detective genre' film.

Simon Smith schreef:

(quote)

Geef je nog een cijfer?

Done ! Nu ik hier toch ben : nog een uitsmijter. Mijn DVD uitgave komt van de Franse verdeler BACH FILMS en die hebben een originele trailer om te waarschuwen tegen piraterij nl ze tonen clips van oude films met de oorspronkelijke Engelse dialoog maar ze ondertitelen in Frans de waarschuwing tegen piraterij. De beelden hebben wel een link met de ondertiteling zodat je denkt dat de clip effectief die waarschuwing brengt. Knap gevonden.

Da's inderdaad leuk gevonden van BACH FILMS cinemanukerke. In dit geval wel wat misplaatst misschien omdat Strange Illusion op de lijst public domain films staat. Ben dan ook benieuwd waar BACH FILMS voor deze film haar 'bronmateriaal' vandaan gehaald heeft.