Fiddler on the Roof (1971)

Dit is de muzikale verfilming van de verhalen en het toneelstuk van Sholem Alejchem, dat al eerder bewerkt was door Joseph Stein tot een succesvolle musical op Broadway. Gemaakt met veel gevoel voor traditie. Mooie familietableaus, fraaie dansscènes, begeleid door goedklinkende zang en muziek. Zeer kleurrijk opgenomen op locatie. Werd acht maal genomineerd voor een Oscar en won er uiteindelijk drie waaronder beste muziek en beste geluid...

Zeer sfeervolle en amusante musical met mooi verhaal en leuke liedjes. Goed.

Een erg mooie film over het leven. Ik was erg onder de indruk van de muziek en heb hier en daar gelachen om de humor. Buiten de naam kende ik het stuk niet, maar als ik nog eens in de gelegenheid ben het te zien, dan zal ik hetwaarschijnlijk wel doen.

De muziek was het leukste en verhaal was redelijk.

Omgeving was oke en ook de acteurs waren prima.

Alleen bleef niet de gehele tijd boeien.

3 sterren

Met je eerste alinea kan ik grotendeels instemmen, NarcissusBladsp. Vooral dat van dat sfeervolle en die warmte, en ook dat er verbazend weinig stemmers zijn voor deze film. Mijn idee is dat musicalfilms relatief niet meer zoveel aantrekkingskracht hebben op een rationeel Nederlands filmpubliek.

Onterecht wat mij betreft, want Fiddler on the Roof heeft niet alleen inhoudelijk nog wel wat te bieden, maar toont nu en dan ook verbluffend camerawerk. De dansen zijn prachtig om te zien, maar er tussendoor zien we ook schitterende verstilde beelden van het dorpje en Oekraïense landschappen, die in reguliere films niet zouden misstaan. Een film met veel pretentie hierdoor.

Ik had nog wel moeite met het eerste halfuur, omdat musicalliedjes nog weleens de neiging hebben wat flauw te zijn. Als die drie meisjes zingen over de 'matchmaker' heb je even het idee in de Sound of Music te zijn beland. Gelukkig wordt het later minder flauw en zoetsappig, en barst het drama voluit los.

Het is uiteindelijk een film met veel archetypische beelden over traditie en moderniteit. Misschien zullen velen deze nu als clichés beschouwen, maar ik krijg de indruk dat Fiddler on the Roof een soort mijlpaal vormt in deze thematiek, zeker gelet op het jaartal. De metafoor van de titel, waarmee de balans van het samenleven op basis van tradities wordt vergeleken werkt uitstekend. Soms zijn de dialogen wat simplistisch, maar soms deden ze me ook een glimlach om de mond trekken:

Perchik, een progressieveling van buiten het dorp: There is more in life than to talk. You should know what's going on in the outside world!

Dorpeling: Why should i break my head about the outside world? Let the outside world break its own head!

Tevye: He's right!

Perchik: Nonsense. You can't close your eyes to what's happening in the outside world.

Tevye: He is right.

Andere dorpeling: He's right and he's right? They can't both be right.

Tevye: You know, you are also right!

(ok, je moet het hebben gezien)

Dat is een conclusie die ik dan weer niet uit de film kan halen. Wat mij betreft laat deze vooral de moeite zien die het dilemma traditie/moderniteit teweegbrengt, zonder nu echt partij te kiezen.

De slotscene deed inderdaad aan Het Zevende Zegel denken, en in Schultze Gets the Blues (om maar even een andere categorie erbij te halen) zien we eveneens een verwijzing; naar welke van de twee weet ik dan weer niet. Kortom een mooie film, die dicht tegen de 4 sterren aanschurkt.

Fiddler on the roof was een film die als kind nogal zwaar op de maag lag. Het is geen Marry Poppins of Willy Wonka. Lange tijd niet meer bekeken en dan kwam er in Vlaanderen de musicalversie. Die viel zo goed mee, dat ik toch de filmversie nog eens een kans wou geven. Meteen het bewijs dat smaak kan evolueren en bijgestuurd worden met het ouder worden.

Fiddler on the roof is niet meteen een revolutionaire musical. Films als West Side Story zijn daarin creatiever en kennen een betere choreografie. Maar het verhaal van de film staat er wel en hij bevat veel humor. De choreografie is zoals gezegd niet speciaal, al springt de dans met flessen op de hoeden er wel bovenuit. De zang is ook geweldig met prachtige nummers. En dan heb ik het niet alleen over het overbekende 'If I were a rich man'.

De harde drama zorgt voor een sterk opgebouwd verhaal, waarin tijd wordt genomen om even stil te staan. Mooi van de regisseur trouwens bij het overschouwen van Tevye telkens één van z'n dochters met een man afkomt en hij bidt tot God. Een film vol traditie en de scheurende keuzes die zijn geloof kan teweeg brengen. Waarbij Tevye constant een balans zoekt om zowel z'n familie als z'n geloof een deel te laten blijven uitmaken van z'n leven.

De score is hierbij ook meteen verhoogt, al zal het niet meteen de 5* halen. Daarvoor mist het dat ietsje meer creativiteit en originaliteit. Wat niet wegneemt dat die een klassieker in z'n genre is.

Goeie film waarin de vijf dochters van een Joodse man één voor één trouwen. De gemeenschap met de bijbehorende tradities wordt goed neergezet. Het verhaal daarentegen is aan de langzame kant, en dit komt niet door de liedjes. Groots opgezet met mooie sets en kostuums. Topol is innemend als het hoofd van de familie.

'k wist eigenlijk niet veel over deze film, behalve dan het bekende liedje "If I Were a Rich Man". Het verhaal was me onbekend en in tegenstelling van andere musicals zat er toch een serieus verhaal in. De meeste liedjes kende 'k eigenlijk niet, maar sommige klonken zeker niet slecht. De film is wel redelijk religieus getint. De film zit ook niet bomvol liedjes, er wordt ook heel wat in gesproken.

De cast was goed, al springt vooral de vader (Topol) er echt wel uit.

Wel een lange film (180min), maar gelukkig had de film toch wat "grappige" momenten.

Een iet wat onbekende musical, maar toch eens het bekijken waard.

Fiddler on the Roof is typisch zo'n film waarvan de titel bekender is dan de film zelf- ik had eigenlijk geen idee wat me te wachten stond, maar de films die ik eerder van Jewison gezien heb waren wel het bekijken waard en dat geldt gelukkig ook voor deze prent.

Het blijkt dus een musical te zijn, met een aantal bekende liedjes en verder een hoop elementen die je wel als romantisch-Joods (ashkenazi) zou kunnen betitelen. Topol, een acteur die kennelijk alleen onder zijn achternaam bekend is, raakt precies de juiste snaar als Tevye, die lijdzaam toeziet hoe de ene na de andere dochter zich afkeert van de veelbezongen tradities.

De film ziet er tot in de puntjes verzorgd uit en de humor was soms nog wel aardig, zoals het gebekvecht met de onfortuinlijke slager. Sommige scenes zijn grimmig maar zijn afgelopen voordat het echt uit de hand loopt. Sommige zaken worden misschien ook wat te licht aangeroerd om recht te doen aan de werkelijke gebeurtenissen, zoals de pogroms en de aankomende revolutie, maar dan krijg je ook meteen een ander soort film. De film duurt met drie uur wel vrij lang.

Prachtige musical, origineel, met sociaal-politieke achtergrond maar vooaral met een echte lach, een echte traan en bovenal een waanzinnig weergaloze Topol. De manier waarop hij tegen zich zelve spreekt, tegen zijn dieren en tegen God is uniek en zijn uitvoering van "If I were a rich man" is effenaf prachtig.

Leuker dan ik dacht! Ik houd niet altijd van musicals en ik ben er niet altijd voor in de stemming, maar deze vind ik erg mooi en het kostte mij geen moeite om erin te komen. Hij voelde toegankelijk, ik vind de liedjes fijn en ik vind Topol een innemend en charismatisch personage. Zijn stem vind ik ook fijn. Hij neemt je nog meer mee in het verhaal. Erg goed gespeeld door de gehele cast en een sterke setting. Een 8. 4*

Prachtige film. Gek dat er zo weinig berichten en stemmen zijn eigenlijk.

Mooie film over hoe de bewaarde tradities van oud overgaan in een nieuwe wereld van liefde. Op het eerste gezicht lijkt het allemaal zo mooi, maar wat me later is opgevallen is dat telkens wanneer de traditie wordt gebroken er toch iets ergs gebeurd, wat uit een ander perspectief misschien toch als een straf van God gezien kan worden voor het breken van de traditie (de bruiloft van de eerste dochter wordt onderbroken door een pogrom, de tweede dochter vertrekt naar Siberië en de derde dochter gaat uiteindelijk naar Polen, waarvan we weten wat voor gruwelijkheden daar gebeuren in de jaren 40 van de 20e eeuw. Des te erger de traditie is gebroken des te erger blijken de gevolgen ook te zijn (voornamelijk uit het joodse perspectief natuurlijk).

De liedjes zijn erg mooi (vooral "Sunrise, Sunset", "Sabbath Prayer", met prachtig camerawerk, en "Chava Sequence". "If I Were A Rich Man" is erg leuk (Topol is geweldig in deze film) en het hoofdlied "Tradition" is super.

Een van de mooiste films die ik heb gezien. 5/5

Als ik de recensies hier eens lees ben ik dus niet de enige. Fiddler on the roof is een naam als een klok, maar is voor velen blijkbaar gekend als titel, maar niet als inhoud. Ik wist me dus niet goed waaraan te verwachten. Nuja, de bekendheid van de film of vooral de titel zal ook wel te maken hebben met het toneelstuk dat in vele landen destijds werd opgevoerd.

Ook inhoudelijk best een interessante film in de sfeer van de pogroms. Al ligt de klemtoon van de film toch bij de Joodse tradities rond het huwelijk en de uithuwelijking. Topol, kostwinner van een gezin van vijf dochters heeft het niet makkelijk om zijn kinderen “in het gareel“ te houden. Ze zijn vrijgevochten, eigenwijs en komen op voor hun mening. Toch waarden die vandaag de dag geen uitzondering zijn, maar die voor die periode én de cultuur waarmee we te maken hebben in de film toch erg opmerkelijk zijn.

Wat opvalt is de haast grenzeloze liefde van Tevye voor zijn kinderen. Zijn leven leidend volgens de joodse traditie is het voor hem niet makkelijk de “moderne” opvattingen en veranderingen te omarmen. Tevye is een indrukwekkend personage. Robuust en met zware stem, maar heeft een peperkoeken hart. Het maakt hem een sympathiek personage.

Verder een aantal fijne catchy nummers zoals If I were a rich man er wel uitspringt voor me. Ook het enige dat ik echt kende van vooraf, maar niet wist dat het hier ging in komen. Prima vermaakt met deze musical die naast de muziek vooral ook inhoudelijk wat te bieden heeft.

Klassieker qua naam maar niet wat beoordelingen betreft, ik had de film op de gok meegenomen vanwege de naam maar de schrik sloeg met toch wel om het hart toen ik de speelduur vaststelde en begreep dat het allemaal erg muzikaal was zo niet musical achtig. Desalniettemin toch de film een kans gegeven en er gister voor gaan zitten. Een heel groot succes werd dat overigens niet...

Want ja, dan kom ik toch meteen al bij het minder punt aan in mijn beleving, en dat zijn de lange muzikale/zang episodes die erg musicalachtig aandoen met repetitieve liedjes en groot uitgevoerde danscenes met veel dansers. En ja laat deze jongen nu, een uitzondering daar gelaten, best wel een ontzettende hekel hebben aan musical en muziek films zoals dit. Het maakt de film toch wel tot een lijvige product van bijna 3 uren waar voor het gevoel bijna niet door te komen is ook al heeft een heel bekend nummer als 'If I Was A Rich Man' best wel een bepaalde charme en oogt de trouwerij wel heel groots van opzet.

Maar Fiddler On The Roof slechts daarop af te rekenen is de film toch hopeloos te kort doen, want de film heeft toch zeker wel een bepaalde charme niet in de laatste plaats door leading man Chaim Topol. Daarnaast is er een fraai beeld van het leven in een dergelijke Russisch dorpje circa 1900 met zijn werk, tradities, gebruiken, en en kan je bepaalde momenten uit de film zeker benoemen als een mooie tijdsbeeld. De locaties, de aankleding het oogt allemaal authentiek, net als de akkers met meloenen en zonnebloemen, het is toch wel het beeld van Rusland zoals we die een beetje kennen. Daarbij komt dat het een roerige tijd was, de afstanden groot, de Tsaar verre van geliefd, een pogrom en de uiteindelijke verhuizing naar Polen. En tja, we weten allemaal hoe dat is afgelopen.

En daarmee is Fiddler On The Roof best wel een tragische film te noemen die enerzijds bol staat van de vrolijkheid en joligheid, maar toch in een zekere mineur eindigt, vooral met de gedachte wat er allemaal nog zou komen voor het Joodse volk. Desalniettemin is Fiddler on the Roof bij tijd en wijlen best wel een charmante film met het nodig aan humor te noemen, valt de soundtrack van John Williams ook eens in de positieve zin op waarmee ik eigenlijk wil zeggen dat het niet zijn gebruikelijke eenheidsworst is, en valt de film qua opzet op als groots. Toch is het niet bepaald mijn ding vanwege het muzikale/musicale fenomeen. Er rest mij uiteindelijk ook niet meer dan het geven van drie sterren voor de moeite.