9 Songs (2004)

Bij In This World:

Sex en muziek in 'Nine Songs'.

De Engelse film maker Micheal Winterbottom, bekend van de film '24 hour party people', heeft deze week zijn nieuwe film 'Nine Songs' gepresenteerd op het filmfestival in Cannes. Het is het verhaal van een jong londens stel en de eerste mainstream film die, zoals de engelse zo mooi kunnen zeggen, unsimulated sex scenes bevat. Fellatio, cunnilingus en ejaculatie zijn expliciet in beeld.

Wat heeft dat in hemels naam met muziek te maken hoor ik je denken. Wel het volgende;

de scenes waarin deze expliciete handelingen te zien zijn bevatten beelden en muziek van bands zoals Black Rebel Motorcycle Club, Super Furry Animals en Franz Ferdinand. Deze scenes worden door de film maker gebruikt als metafoor voor de rest van het stel's relatie.

Winterbottom vertelde de engelse krant The Guardian: “Books deal explicitly with sex as they do with any other subject. Cinema has been extremely conservative and prudish. I wanted to go to the opposite extreme and show the relationship only through sex. Part of the point of making the film was to say, ‘What’s wrong with showing sex?’”

Die wintebottom blijft wel een manusje van alles. Van zo'n regisseur moet je wel houden. Oh, ps de film staat nog niet op de site, dus: iemand?.....

Pornofilm van Michael Winterbottom. De man moet toch eens alle genres gedaan hebben, he?

Wat een soundtrack!

Hier ben ik ook heel erg benieuwd naar. Michael Winterbottom test inderdaad alle genres uit. Benieuwd wat hij hier na mee afkomt. Volgens mij heeft hij alles wel al een keer gehad...

Te zien op IFFR:

Vrijdag 28 januari 23.00 uur Cinerama 6

Woensdag 2 februari 22.30 uur Cinerama 1

Ook in het Antwerpse Muhka cinema op 18 februari om 0.30 u

Uit het programmaboekje:

De film wil niets diepzinnigs kwijt, maar gewoon een natuurlijke en ongedwongen kijk bieden op wat er zich afspeelt tussen een paar in de intimiteit van hun slaapkamer.

Hoorde van sommige dat het als geheel een zeer betoverende ervaring is. Juist omdat de relatie van de twee tussen de muziekfragmenten zo kort is en zo makkelijk in relatie tot werkt. Zo is mij verteld, maar of het was is...

Heeft niemand van de MM-ers het aangedurfd om dit te bekijken op het iffr? Ik was toch wel erg nieuwsgierig en ben gaan kijken. Ik had me op het ergste voorbereid, maar het viel me alleszins mee.

Weliswaar inderdaad vooral heel veel popmuziek en heel veel seks, maar behoorlijk sfeervol en warm gefilmd. De film schetst de relatie tussen twee begin 20-ers, die eigenlijk alleen gebaseerd is op liefde voor muziek en seks. Erg veel diepgang (haha..) kon ik niet in de film ontdekken en ik had veel liever meer van (de ontwikkeling in) hun dagelijks leven gezien, maar ik vond het toch een redelijk sfeervol portret.

Inhoudsloze bedoening. De British popfragmenten waren best fijn, maar het gestreel, gekus en gevrij er tussendoor kwam me al snel de keel uit. De visuals waren verder wel ok, maar redelijk ongeïnspireerd vergeleken met het oudere werk van Winterbottom. Veel effecten en kleurgebruik heeft hij al eerder en vooral een stuk beter toegepast.

Best begrijpelijk dat hij iets nieuws (in dit geval erotiek) wil proberen voor, maar ik had het liever allemaal een stuk spannender en origineler willen zien. Er zijn immers al meer dan genoeg films die een normale relatie met (expliciete) seks uitlichten.

Best aardig filmpje nog.

Redelijk geacteerd door de 2 hoofdpersonages (nergens hoogstaand maar nergens geergerd). Het gaat over een wat soepele relatie tussen 2 20ers.

Rockconcertfragmenten worden afgewisseld met scenes waaruit hun liefde (of/en lust) voor elkaar moet blijken, en hier zijn ze wat mij betreft aardig in geslaagd. Verder wordt de film nergens hoogstaand.

Het hoofdthema blijft toch duidelijk sex in deze film en ach ja het deed me verder niet heel veel, zal weinig bijblijven, maar nergens irritant en wel aardig, aan het einde vond ik het toch best jammer dat het meisje naar Amerika moest en dus de relatie waarschijnlijk over gaat (denk ik dan) .

Nou ja, 3 kleine sterretjes dan maar.

Waarschijnlijk niet bedoeld om opwindend te zijn; dit is de film dan ook niet. Redelijk gemaakt en gespeeld, maar te vrijblijvend om echt te boeien. Gelukkig wordt het ook nergens pretentieus, maar de vraag blijft wat je met een dergelijke film aanmoet. Door de zeer korte speelduur heb ik me nog net niet zitten vervelen, maar het scheelde niet veel.

Ik ben het eens met Dopke - weinig inhoud, maar ik vond de muziek-fragmenten leuk.

Interessant experiment, maar naar mijn mening geen goed resultaat.

Weer zo'n film die totaal ondergesneeuwd wordt . Maar na 9 Songs en Code 46 laat Winterbottom mij een erg sterke indruk achter.

't Is toch jammer dat er een taboe rond sex blijft bestaan, merk je toch wel weer bij een film als deze. Het hoofdthema is hier niet sex, wel een relatie tussen een koppel. Vormgegeven aan de hand van enkele muziekscenes, al evenveel expliciete sexscenes en korte sfeertekeningen van hun samenzijn.

Maar de relatie primeert. Dat deze vorm krijgt door de sexscenes is een even normale keuze als een relatie vorm te geven door andere zaken. Maar da's dan uiteraard veel dieper natuurlijk. Wat mij betreft slaagt Winterbottom er met verve in de aard en vorderingen perfect door te trekken in de sexscenes. Elk heeft z'n plaats, en hoort bij een bepaald moment in de relatie.

Groot pluspunt is de realitische benadering. Geen preutse, stijve of clinisch gestyleerde shots, maar lekker sappig, passioneel en warm in beeld gebracht. Spreken van erotiek of porno is dan ook compleet de essentie missen lijkt mij. Volgens mij is het echt nergens de bedoeling om "broek naar beneden" geilheid op te wekken. Wel de passie tussen twee personen weer te geven, en deze keer niet door ze ellenlange conversaties te laten voeren, of ze met romantische opofferening op te zadelen.

Ook één van die weinige films die de muziek, wat mij in de oren klinkt als kutmuziek, functioneel en goed weet te laten werken. Niet mijn ding, maar uiteindelijk past het goed in de film, en vormt het een sfeervolle leidraad.

Unieke film die het sappige, vleeslijke en warme van een relatie laat zien. Ik heb niks tegen andere benaderingen van relaties, maar om die dan als diepgaand en deze als oppervlakkig af te doen vind ik flauw. Mooie en aandoenlijke film, met veel liefde en passie op het scherm getoverd.

4 dik verdiende *. Schromelijk ondergewaardeerd hier.

Dat hangt er vanaf over welke andere film je het hebt natuurlijk

Ik ben het grotendeels met je eens, maar toch ontbrak er voor mij iets. Ik raakte te weinig geinteresseerd in de personages, kreeg daarvoor te weinig over ze te weten. De film schetst (inderdaad origineel, sfeervol en best wel 'raak') de ontwikkeling van de relatie, maar daar bleef het bij, voor mij. Het bleef afstandelijk. Een beetje meer tekening van het dagelijks leven was de film ten goede gekomen, denk ik.

Intimacy, een film die wel vergelijkbaar is wat betreft de expliciete, 'vleselijke' sexscenes, vond ik bijvoorbeeld als geheel beter geslaagd.

Tja, ik raakte ook niet geïnteresseerd in de personages, maar daar lijkt de film mij ook niet over te gaan. Volgens mij gaat het hier om eender welke Joe en Jane, en geeft de film veel meer een portret van 'een' relatie weer. Als thema, op deze manier uitgewerkt, zeker boeiend genoeg om de film gewoon te dragen.

Wat Joe en Jane dan in het verdere leven doen boeit mij ook niet, en zou zelf afdoen aan de film lijkt mij. Net het blijven focussen op de essentie (en ook gewoon durven een film van 65 minuten te maken, en niet allerlei vulsel te bedenken om aan een aanvaardbare 90 minuten grens te raken) vind ik zo boeiend.

Maar Intimacy wil ik zeker ook nog een keertje zien

Dat denk ik ook, ja. Ik bewonder ook de moed en het vakmanschap van Winterbottom, maar het houdt het wel wat 'manieristisch'.

Maar Intimacy wil ik zeker ook nog een keertje zien

Doen Al vermoed ik dat jij die dan weer wat minder zult vinden, omdat-ie niet zo coherent is en ook niet zo consequent qua stijl en sfeer..

Maar dat lees ik allicht dan wel weer

Ik vond Wonderland en 24 Hour Party People zelfs nog mooier.

Hun relatie wordt hoofdzakelijk getoond door sex. Het is niet bedoeld om je op te winden. Maar sex en rockfragmenten is zowat het enige wat je ziet. Het hoofdthema is hoe lust en sex een relatie kunnen vormen (vormen in de zin van compleet maken) en liefde tussen 2 personen kunnen duidelijk maken.
Sex vormt een duidelijk motief in de film, zo duidelijk dat ik vind dat het naar het thema geplaatst mag worden, wat het duidelijk geen porno maakt.
De liefde tussen de 2 personen word er wel erg mooi door getoond, jammer dat het wat in herhaling treedt.

Zoals ik al zei de liefde tussen de personen wordt aardig weergegeven, en soms met een hypnotiserende sfeer, maar door de herhaaldelijke opbouw wordt het vrij saai naar mijn mening.

Nee, ik mag de benadering wel, maar geef mij dan maar het prachtige Ken park of Intimicy, normaal levert deze benadering een hele slechte (Romance, Atonomy of Hell) of een hele goede waardering (Ken Park, Intimacy) op, dit zit er tussenin.
9 songs was bij vlagen erg goed, maar de rockconcerten had ik na 2 scene al gezien, wat een rotmuziek, de eerste 2 scenes vond ik het bijdragen aan de sfeer, maar daarna had ik er echt schoon genoeg van.

Kortom: eerste 40 minuten waren erg goed, laatste 20 minuten waren een beetje saai waar het weggaan van het meisje waar ik de naam van kwijt ben dan weer erg mooi was.

ze is zo lelijk - da's jammer

Dat valt ook wel weer mee.

Vooral zo'n reactie is jammer

Ja idd. Film is niet bedoeld voor rukkertjes, ga dan porno kijken.

Vond haar trouwens wel een leuk, speels meisje

Klein sensueel en prikkelend filmpje met een fijne sfeer, m.n. door dat pianogepingel.

Erg sensuele scenes, veelal te danken aan de prachtige uitstraling van het meisje. De seksscenes worden afgewisseld met aardige, leuke en vette muziekfragmenten.

3* voor de film en een halfje erbij voor Franz Ferdinand.

3,5*

De dvd heb ik gehuurd vanwege de muzieknamen. Het bleek verder een fraai gefilmd en erg sensueel stukje werk. Vanwege het vrij eentonige 'verhaal' is een uur overigens meer dan genoeg. Tot mijn ontzettend grote vreugde bleek ook Elbow vertegenwoordigd (2 maal!) zonder dat dat op de hoes stond.

Hier hebben mijn lief en ik fijne herinneringen aan.

Klassiekertje voor ons twee.

sexueel geladen film. Doch geen hoogvlieger.

Uhm tsja, was er eigenlijk een script voor deze film? Zo ja, dan zal het er ongeveer zo uit hebben gezien:

Scene 1: Concert.

Scene 2 t/m 4: Sex.

Scene 5: Concert.

Scene 6 t/m 10: Sex.

Scene 11: Concert.

Scene 12 & 13: Sex.

Scene 14: Concert.

Scene 15 t/m 18: Sex.

Scene 19: Concert.

Scene 20 t/m 23: Sex.

Scene 24: Concert.

Scene 25 & 26: Sex.

Scene 27: Concert.

Scene 28: Sex.

Scene 29: Concert.

Scene 30 t/m 32: Sex.

Scene 33: Concert.

Heel anders zal het er niet uit hebben gezien. Ik waardeer een experiment, en ik ben een voorstander van het terugdringen van taboes om sex in films, maar overdrijven is ook een vak. Wanneer een expliciete film na een kwartier al doodsaai begint te worden is dat een slecht teken. 2*

Een tegenvaller... Ten eerste moet ik zeggen dat ik het erg goed vind dat dit soort kleine intieme films gemaakt wordt.

Expliciet is de film zeker, maar daar heb ik opzich geen probleem mee. Oppervlakkig wordt een film door sex ook zeker niet, het is immers één van de meest intieme dingen in het leven. Het zat soms dicht tegen een potje porno aan, maar Michael (of de camera man) wist het door sfeervolle shots en de muziek (waar ik later op terugkom) toch tot iets meer te brengen dan dat. Ook het repeterende karakter van de film vond ik opzich wel werken (concert, sex, concert, sex....).

Eigenlijk allemaal positief dus, het enige probleem is dat ik er niet echt warm of koud van werd. Als ik de film zou mogen vergelijken is het toch met The Brown Bunny. Die film raakte me erg diep, misschien door het personage Gallo, of door de prachtige shots, het had iets magisch. Dat is iets wat deze film niet echt had, het had iets plats, waardoor echte emotionele inleving uitbleef.

Het Antartica verhaallijntje vond ik bijvoorbeeld niet echt nodig, het probeerde iets uit te leggen. Ook vond ik de pianotingeltjes (die overigens erg mooi waren) tijdens de sexscenes soms wat overbodig. Het gevoel van als je dan toch al een intiemiteit opzoekt in het plat weergeven van een (sexuele) relatie tussen twee mensen, zou het dan niet beter zijn om tot die 'droge' kern te blijven?

Ik weet het niet precies, maar misschien had dat voor mij geholpen, nu kon ik er jammer genoeg niet heel veel mee. Een film waarvan ik hoopte dat hij recht in me hard zou grijpen door zijn intieme weergave, maar dat bleef voor een groot deel uit. Zal hem binnenkort zeker eens herkijken en hopen dat hij dan ineens toeslaat. Voor nu dik 3*