Back to the Future Part II (1989)

Back to the Future Part II is net als zijn voorganger een hele leuke film.

Waar we in de andere twee films eigenlijk alleen maar naar het verleden gaan, gaan we in deze film naar de toekomst. Naar het jaar 2015. Deze film laat goed zien wat voor grote technologische revolutie we binnen een jaar mogen verwachten. Want volgend jaar in 2015 hebben de meeste mensen , in ieder geval in de Verenigde staten , een vliegende auto en de jongeren een vliegend skateboard.

Was het maar zo mooi. Ik moest bij het zien van deze film er erg om lachen voor wat voor fantasie de filmmakers hadden 1889 van hoe de wereld er in de toekomst in 2015 eruit zou zien. In 1989 kon je nog met een beetje fantasie geloven dat we in 2015 bijna iedereen een vliegende auto had. Nu in 2014 lukt dat met de beste fantasie nog niet. Misschien is de film daarom nu een beetje achterhaald, maar dat maakt de film alleen nog maar grappiger. Ik vraag me af of de filmmakers toch niet stiekem een beetje teleurgesteld zullen zijn dat hun toekomst beeld hoogstwaarschijnlijk niet uitkomt?

Misschien mogen we wel blij zijn dat het toekomst beeld van de filmmakers niet is uitgekomen want er zaten niet alleen positieve dingen aan het toekomst beeld dat de filmmakers schepte. Negatief was bijvoorbeeld dat in 2015 geen advocaten meer zijn.

Het acteren in deze film is erg goed. Michael J. Fox is goed opdreef als Marty en Christopher Lloyd als Doc Brown doet het ook weer goed. Al vind ik Doc Brown net als in deel 1 soms een beetje irritant maar ook om Doc Brown kon ik lachen.

De film speelt zich niet alleen af in de toekomst, maar ook in het verleden en in een corrupt heden. Door iemand die van de toekomst naar het verleden is gegaan is het heden veranderd en om dit optelossen moeten Doc en Marty naar het verleden om alles weer goed te laten komen. Maar Marty en Doc moeten er ook voor zorgen dat zichzelf niet tegen komen. Het slot van de film draait uiteindelijk om een simpel sport boekje. Het word op een geven moment allemaal erg ingewikkeld maar als je goed oplet en ook de vorige film hebt gezien dan is de film wel te volgen en is de film erg vermakelijk.

De muziek van Alan Silvestri vond ik erg goed. De muziek paste heel goed bij de film. De special effects van deze film zijn ook erg goed.

De film heeft een open einde, en het zorgt ervoor dat je gelijk Back to the Future Part III wilt zien.

4 sterren voor deze film.

Blijft mijn favo trilogie.

Heb de films al ontelbaar vaak gezien en kan er geen genoeg van krijgen.

Gisteren een leuke "shout out" gezien in de film A Million Ways to Die in the West. Die film vond ik overigens tegen vallen. Vond eigenlijk het inimini korte stukje met Doc Brown het leukste van de film en wilde meteen weer alle films kijken.

Gewoon geen woorden voor. Dikke 5 sterren!

Ook dit deel weer eens herzien. Een film met een blik op de toekomst die dit jaar wordt ingehaald door het heden. Van de vooruitzichten op de toekomst klopt helaas nauwelijks iets, want het zou wel wat zijn als je auto zou rijden op bananenschillen.

Dit deel was nooit mijn favoriet, de grap is er al een beetje af na het eerste deel, en zo heb ik het deze keer ook weer ervaren. Veel herhaling ook, de grap met Biff: "Hee, kijk daar eens!" wordt iets te vaak gemaakt. Voor de rest wel een aardig spel met tijdlijnen, al is het niet de meest sophisticated film op dat gebied. Visueel is ook dit deel niet bepaald vooruitstrevend en de soundtrack is standaard blije actiemuziek.

Het derde deel zal ik ook nog wel eens herzien, maar echt kijk ik er niet naar uit. 1,5*.

Drie geweldige films waarin een uitvinder een tijdreismachine bouwt en vervolgens flink in de problemen komt. Een onderhoudend, avontuurlijk en origineel verhaal waarbij het tijdreis-aspect uitstekend is uitgewerkt vol met kleine, slimme en ook grappige verwijzingen en herhalingen. Een herkenbare melodie van Alan Silvestri en ook komen de special effects verre van gedateerd over.

Michael J. Fox, Christopher Lloyd en de DeLorean zetten iconische filmpersonages neer (maar ook de rest van de cast mag niet onvermeld blijven).

Wat mij betreft de meest vermakelijke trilogie die ik al vaak heb gezien, maar iedere kijkbeurt genieten geblazen is (zeker in de bioscoop vandaag met een gelijkgestemd publiek).

BTTF deel 2 is m.i. een stuk minder dan het origineel. Dat kan ook bijna niet want de verrassing is er grotendeels vanaf. Toch is het leuk om te zien hoe Biff zich ontwikkelt als hij iedereen naar zijn hand kan zetten. Aardig filmpje om weer eens gezien te hebben.

Waar deel 1 nog een redelijk compact en overzichtelijk verhaal was, verzandt het hier in in veel te veel gedoe naar mijn smaak, en daar hou ik gewoon niet van.

Ik keek vooral omdat ik benieuwd was naar de vormgeving van 2015. Wel grappig om te zien hoe filmmakers er met de meeste dingen meestal naast zitten, vooral qua kleding en de look van apparaten. Het was voor de rest overigens een heel matig stuk in de film.

Hoewel het qua niveau op zich niet onder doet voor deel 1 kon het verhaal me niet meer echt boeien. Die vervelende Biff en het oeverloze gedoe om de almanac te bemachtigen - dan blijkt toch maar weer dat ik geen avonturenfilmliefhebber ben. Deel 1 was tot daaraan toe, maar hier had ik het halverwege wel mee gehad.

De stukjes die terugkwamen uit deel 1 (met name rondom het schoolfeest) waren dan trouwens wel weer grappig gedaan.

2,5*

Deze week was Back To The Future II weer 'hot' op televisie (in Vlaanderen toch), in elk programma is het wel aan bod geweest dat deze week Marty en Doc hun tijdreis in de toekomst maakte en we een toekomstwereld te zien kregen waarvan enkele zaken al dan niet zijn uitgekomen. Het is dan ook geen wonder dat de film zelf ook op tv te zien was al heb ik het feit van 'dit moet nu zijn' wel wat uit mijn gedachten proberen te zetten om de film zo goed mogelijk te quoteren.

De film start exact waar de eerste stopte en die eindscène word lekker aangevuld met enkele nieuwe beelden zodat de tweede film meteen zijn opzet met zich meekrijgt. Het is ook leuk om naar de toekomst te trekken. Het verleden zien we al genoeg in films die zich in die tijd afspelen maar in de toekomst hebben de makers toch veel meer vrijheid en zijn de designs steeds weer anders en verrassender. Het is de makers ook te prijzen een tijdspanne te kiezen die ze zelf nog zouden meemaken. Op zich vertoeven we niet zooo lang in de toekomst. Een 40 tal minuten maar lang genoeg om meteen het verschil tussen 1 en deel 1 te verduidelijken én anderzijds toch hetzelfde gevoel op te wekken. Het feit van weer hetzelfde schitterende plein te gebruiken is dan ook van goudwaarde. Voor mij is dat plein even iconisch als de auto zelf. Tot de terugkeer naar '85 is Back To The Future zélfs beter dan zijn voorganger. Geen lange intro, we worden meteen in het verhaal gezogen en de film bevat een veel hoger tempo. Alleen verslikt de film zich bij de terugkeer in dat tempo. Vanaf dan lijkt de film een sprinter die krampen krijgt om het tempo vol te houden, dat ook zal doen maar de sierlijkheid volledig verdwenen is. Hetzelfde gebeurt in de film. Terug gaan naar '55 was op zich een leuk idee al voelt het wel een beetje als creatieve armoede maar door de 3 tijdslijnen te gebruiken krijg je wel enkele geinige situaties al word daar wel weinig meegedaan én stapelen zich de continuïteitsfouten op. Dat het simpele verhaaltje 'pak het boek af' dan nog véél te lang word uitgesponnen met het 'hebben en weer verliezen en ga zo maar door' zorgt uiteindelijk voor een soort irritatie. Het einde is dan wel begrijpelijk dat het open is, al voelt het eigenlijk wél iets té open om dit einde als een afronding van een film te zien is. Het zorgt ervoor dat je deze sequel in 2 delen kan verdelen. De eerste helft benadert of haalt zelfs de perfecte, de tweedehelft doet je afvragen of die sequel wel nodig was.

Back To The Future 2 is een zeer vermakelijke sequel geworden op het origineel. Vooral een zeer sterke eerste helft en de sublieme cast zorgen ervoor dat de zeer matige (maar wel nog steeds vermakelijke) 2e helft te verteren blijft en het positieve overmeesterd

Een vermakelijke sequel waarbij met name het stuk in de toekomst wel erg tof verzonnen is.

De rest is een beetje een herhaling van de eerste film.

Nog steeds wel vermakelijk met wederom een geslaagde Lloyd.

Back to the Future Part II

Bij het zien van Back to the Future was op het eind, een open eind toegevoegd. Althans, het zou als open einde opgevangen kunnen worden. Vond het zelf al wel wat geinig dat het weer gebruikt werd in dit tweede deel alleen alles werd nu dubbel opgenomen. Je zat zelf weer in een andere character terwijl je McFly uit deel 1 ook nog rond ziet rennen, soms werd dat wel frustrerend maar saai werd het niet.

Ook in dit deel staat time traveling hoog opgeschreven. Met het feit dat ook dit deel een inhoud bevat wat ze moeten redden vanaf het verleden. Het concept was daarom herhalend maar, niet saai. In tegen deel, ook deze versie van Back to the Future bracht gewoon een prima inhoud mee waardoor de film leuk was. En ook weer met een open eind met reverentie naar deel drie.

Het verhaal was ook prima. Ze gaan richting 2015, waar vorig jaar nog wat over te spreken was. De oudere Biff ontdenkt de tijdreis machine en keert terug in de tijd om een boekje af te geven waarin alle winsten van de afgelopen wedstrijden in staan. McFly ontdenkt dat want, 1985 was een ramp geworden en gaat achter Biff aan om het boekje te onderscheppen. Dit word een kleine kat en muis spel. Jennifer ziet hun toekomstig leventje en de Dokter word ook weer eens gek. Leuke weg kijker en geslaagde deel twee, deel 1 was een tikkeltje beter, dat wel.

3.5*

“The time-traveling is just too dangerous. Better that I devote myself to study the other great mystery of the universe: women!”

Leuk tweede Back to the Future avontuur. Fox en Lloyd vormen weer een vermakelijk duo die vanuit 1985 reizen naar 2015, en van daaruit weer moeten reizen naar 1955 om de toekomst van hun personages en de mensheid veilig te stellen.

Deze film voelt wel een beetje als een herhalingsoefening en de emotionele impact die het eerste deel had, miste ik hier. De film probeert het groot, groter, grootst principe, maar mist daardoor wel de magie van het eerste deel. Het verhaal voelt op sommige momenten wat gekunsteld en mechanisch aan en een emotionele verhaallijn zoals in de eerste film (Marty die zijn ouders verliefd op elkaar moet laten worden, om zelf niet uitgewist te worden uit de geschiedenisboeken) miste ik hier. 2015 ziet er aardig uit, maar ook niet meer dan dat. Gelukkig zijn het de personages en de acteurs die er weer een meer dan vermakelijk geheel van maken.

Leuk vervolg op het open einde dat part I had. Toch moest ik er in het begin eventjes inkomen met de vrij schreeuwerige gadgets en het eighties café anno 2015. Sommige personages kwamen ook soms wat karikaturaal over. Desalniettemin is de chemie tussen Lloyd en Fox opnieuw aanwezig en maken ze er wederom een leuke, amusante SF-film van. Bovendien is het wel eens leuk hoe iemand uit het verleden de toekomst ziet en dan blijkt dat vele zaken (nog) steeds uit de lucht gegrepen zijn (zwevende auto's, suitable kledij, zwevende skateboards) , maar dat andere uitvindingen vandaag doodnormaal zijn (spraaktechnologie, smart TV en phone).

Fijn ook dat er regelmatig teruggegrepen wordt naar de eerste film. Back to the future 2 blijft een vermakelijke film met leuke scènes met onder meer het boekje met de sportuitslagen. Vreemd toch dat Marty niet gewoon even bladert en enkele uitslagen memoriseert ... In deze film zijn er drie tijdsperiodes waarbij geschwitched wordt tussen het verleden, heden en de toekomst. De sfeersetting blijft top en na al die jaren blijven deze films gewoon aanslaan.

Goed vervolg.

Al vind ik de toekomst, met name het dystopische Biff-universe iets minder passen bij de nog altijd lichtvoetige toon van de film. Iets, want ook deel twee is nog altijd onvervalste filmfun.

Alle kleine uitvindingen, ditjes en datjes getuigen van dezelfde inventiviteit die deel 1 zo charmant maakte, al is het natuurlijk niet gek dat het tijdsbeeld minder overtuigt dan dat van 1955; in plaats van terug te kunnen grijpen op bestaande elementen, moest men hier de mode, straatbeelden en gewoonten uit de koker toveren.

Grootste nadeel vormt de opzichtige make-up. Om logische redenen meer aanwezig (iedereen heeft twee, drie versies rondlopen) maar ook wat slechter en overdrevener. De grote leeftijdsverschillen spelen vooral het acteerwerk van Thompson en Fox parten. Ook een dubbelrol van Fox als Marty’s dochter is een grapje te ver. Lloyd is nog altijd on fire als de meesterlijke Doc Brown.

De vele herhalingen van grapjes uit deel 1 balanceren hier en daar op de grens van het flauwe maar over het algemeen valt het positief uit. Het verhaal voelt misschien iets geconstrueerder en minder speels aan, maar ook dit deel is zo aanstekelijk enthousiast gemaakt dat het moeilijk is er niet voor te vallen. 3,5*

Oef.

Tussen Back to the Future en het vervolg maakte Robert Zemeckis de semi-tekenfilm Who Framed Roger Rabbit en het lijkt erop dat hij bij het maken van Back to the Future Part II nog steeds in tekenfilm-modus zat. Waar in de vorige film het cartooneske nog redelijk goed werd gemixt is het vervolg een flinke kitscherige kermis. De kist met pruiken en plaksnorren is leeggeplunderd en zelfs Michael J. Fox krijgt een pruik zodat hij z’n eigen dochter kan spelen. Typetjes die zelfs in de eerste film al flink over de top waren, zoals bullebak Thomas Wilson, mogen nóg meer schmieren en zoeken geregeld de irritatiegrens op. Het hele gedeelte in de toekomst is eigenlijk zelden leuk - op kleine vondsten zoals Jaws 19 of de nostalgische jaren 80 kroeg na. Verder is het vooral een hoop herhaling, alleen werkt het ditmaal amper.

Back to the Future Part II werkt enkel pas weer als men terugkeert naar de jaren 50, als we de gebeurtenissen uit de eerste film zien vanuit een nieuw perspectief. Maar zelfs dat werkt minder sterk; neem alleen al de manieren waarop men de hele tijd George McFly probeert te verbergen omdat Crispin Glover niet terugkeerde. Er zitten wat creatieve en amusante vondsten in de film, maar over het algemeen is Back to the Future Part II een typisch vervolg; veel herhaling en alles is groter en meer, maar het werkt amper. Het einde van de eerste film was maar een leuk grapje - want zo zagen Zemeckis en scenarist Bob Gale het einde van Back to the Future - en was een prima einde voor een stand-alone film. En kijkend naar dit vervolg had het misschien gewoon bij dat grapje moeten blijven.

2,5 sterren.

Leuker dan 1.

Deel 1 was voor mij gewoon een lelijke, theatrale onzinfilm die niets anders kan doen dan vermaken. Hier leek het even dezelfde kant op te gaan maar dit deel viel wel positief mee. Het volgt dezelfde voetsporen als deel 1, maar er gebeurd meer op het scherm zelf.

J. Fox blijft nooit echt een geweldig acteur. Veel wat hij doet ziet er nogal nep uit en valt er weinig te genieten. Lloyd blijft wel een icoon, maar of hij een wereldse prestatie neerzet, niet echt. Daarbij nog enkele andere acteurs en actrices die ok zijn.

Make-up is wel heel erg lelijk eigenlijk. Visueel is het soms ook lelijk maar in vergelijking met deel 1 is hier een heel stuk meer te genieten. Dat heeft er ook mee te maken omdat het budget hier verdubbeld is, en dus kan Zemeckis iets meer laten zien.

Film was soms best moeizaam om doorheen te komen, en volgt in vele sporen hetzelfde lijntje als deel 1. Alleen wordt dat soms grappig op de hak genomen. In dat opzicht weet Zemeckis zijn film wel weer bijzonder te maken, maar niet te bijzonder.

De vaart zit er wat beter in, maar het blijft me allemaal wat te theatraal. Soms wat spannender en intenser en het stuk in de toekomst was duidelijk het leukst. Vermaak is waar dit voor gaat, en dan blijft dit daar ook wel een beetje bij.

Een kleine tien jaar later een nieuwe recensie:

Wellicht nog leuker dan het origineel. Het biedt alles wat deel 1 ook te bieden had, maar misschien zelfs nog meer. Het science fiction laagje wordt nog even lekker dik aangezet met een bijzonder geschetst toekomst beeld, maar ook een alternatief heden van 1985. Als kers op de taart wordt er ook weer teruggereisd naar 1955 en worden de avonturen van deel 1 vanuit een ander perspectief herbeleefd. Dit zorgt voor een bijzonder origineel vervolg dat zeker geen simpele cashgrab is en flink heeft uitgepakt door er een nog groter en spectaculairder vervolg van te maken. Zoals in veel van de grootste filmtrilogieën is deel 2 net een tikkeltje beter.

Omhoog naar 5,0* Tijdloze entertainment waarbij ik elk deel uit de trilogie al wel minimaal tien keer heb gezien.

Een stukje minder sterk dan het nagenoeg perfecte eerste deel. Eigenlijk merk je goed dat ze hier niet per se een trilogie van hadden hoeven te maken. Het verhaal is minder strak dan in deel I, springt wat meer van hot naar her en heeft daardoor ook geen duidelijke richting tot op de helft van de film. De eerste film was vooral effectief in z'n simpliciteit (een duidelijk gegeven, een duidelijk doel) en dit vervolg wilt een beetje te zeer complex zijn. (Het wordt uiteraard nooit ècht moeilijk, het blijft natuurlijk een jeugdfilm).

Bon, daar eindigt m'n negatieve zang ook wel, want voor de rest is dit tweede deel ook een heel leuke en vermakelijke film. Het 2015 gedeelte is lekker campy en vanaf dat ze terug zijn in 1955 weet Zemeckis een heel aardige spanningsopbouw aan te voeren. De situatie gaat telkens van onmogelijk naar onmogelijker, en dat levert een heel fijn laatste halfuur op. Die scènes uit deel 1 die opnieuw voorbij komen voegde wel niet echt iets toe, zeker niet als je de twee films zo goed als achter elkaar kijkt.

Blijft over; de goede soundtrack, mooie beelden en geweldige acteerprestaties van Fox en LIoyd. Dat zat allemaal op gelijkwaardig niveau aan deel 1. Alleen het verhaal dat wat in herhaling valt en onnodige bochten maakt, haalt dit vervolg wat naar onder.

Verlaging naar 3.5*.

Middelmatige magie.

Als vanaf 21 oktober de 4K box met alle 3 de Back to the Future's in de schappen ligt, zal hij met name worden meegenomen vanwege het beroemde deel 1. Maar zoals dat in de jaren 80 ook veelvuldig gebeurde: er moest een vervolg komen. Niet zo'n gek idee als je de recette van deel 1 bekijkt, maar of de sequel zo geslaagd is mag je jezelf afvragen. Bigger is not always better. Part II is helaas wat middelmatig.

Regisseur Robert Zemeckis mocht gelukkig zelf weer aan het roer staan en dat scheelt altijd een hoop, maar deel 2 blijft toch wat in de schaduw van zijn voorganger staan. Misschien is de setting van de toekomst iets minder herkenbaar (heden ten dag natuurlijk volkomen achterhaald), de creativiteit was zeer zeker aanwezig. Met name het eigties-café moet destijds lachen zijn geweest.

Wat altijd een beetje het probleem is met een vervolg op een kaskraker en artistiek succes, is dat het verrassings-effect weg is. Je gaat dus iets verwachten wat er niet is of anders wordt ingevuld. Dat is geen schande maar draait vaak op een teleurstelling uit. Het geschmier en de opzichtige maskers en pruiken werken ook niet mee. Subtiliteit is wat dat betreft ver te zoeken.

Toch is het wellicht minste deel van de trilogie nog best de moeite waard. Echt slecht wordt het namelijk niet. Hoogstens een beetje chaotisch. Gelukkig hebben de makers Bob Gale en Robert Zemeckis afgesproken dat er van de serie nooit een reboot mag komen of een deeltje 4. Althans niet zolang zij leven. Mogen ze dus maar flink oud worden, dan blijft de magie een beetje bewaard.

**½

Met dank aan Universal voor het recensie-exemplaar.

Beste deel van de trilogie, iets dat vooral komt door het script en de vele ontwikkelingen gedurende de film.

Deel twee begint waar één eindigt met het verschil dat Wells vervangen is door Shue. Niet perse een verslechtering. In plaats van het verleden moet men nu naar de toekomst alwaar een aantal gebeurtenissen moet worden verkomen. Tot daar niet veel nieuws, net als de terugkerende schare acteurs als dezelfde karakters in andere tijden of juist als voorouder. Iets dat vooral in deel drie wel eens wat aan de flauwe kant wordt vooral in combinatie met de omgeving en hoe ze zich gedragen tot anderen.

Toch is deel twee erg te pruimen wanneer Parker door de politie thuis gebracht en er vlak daarna een heel ander verhaal ontstaat met alternatieve toekomst als Biff het boekje in handen krijgt. Vooral het laatste vind ik prima bedacht en vele malen beter dan het script van deel één die niet veel meer inhoud dan moeder en vader McFly te koppelen.

Grappig te noemen is dat we in '89 beeld van 2015 reeds vliegende auto's gehad hadden. BTTF twee is zonder meer een vlot en grappig jaren '90 product die bij mij beter aanslaat dan de eerste.

Prima vervolg op een fantastisch origineel, dat veel goed doet maar ook wel rommeliger is qua script. Waar deel 1 in het verleden speelde, gaat dit vervolg naar toekomst en verleden. Het is vermakelijk om de personages in andere situaties aan te treffen, maar dat toekomstdeel was niet altijd overtuigend. Wel leuk is de visie van deze film op het jaar 2015. Ik heb helaas nog niet op een hoverboard gestaan, de toekomst is toch minder spectaculair verlopen dan ze toen dachten. Het gedeelte in het verleden paste wel beter, dat sloot ook weer mooi aan op de vorige film. Deze film kent meer spektakel en actie, maar een minder goed verhaal. Maar het is absoluut topvermaak, zeker ook door opnieuw een hele goede Michael J. Fox en Christopher Lloyd die een geweldige chemie samen hebben. Ik verheug me er weer op om ook de derde film binnenkort nog eens op te zetten.

3,5* (was 4*)

Ook deel 2 fantastisch, iets minder biljant dan de eerste maar nog steeds sci-fi en vermaak van het allerhoogste niveau.

Nog steeds een ontzettend leuk vervolg, van de classic trilogie.

Ook deze blijft een fantastische film.

De films zijn klassiekers, en volgens mij zijn er maar weinig mensen – van de mensen geboren voor 2000 althans – die de films niet hebben gezien. Of in elk geval het eerste deel. Het eerste deel van de Back to the Future trilogie kwam uit toen ik welgeteld -5 was en het laatste deel toen ik net 3 maanden oud was (althans toen hij in Nederland uitkwam). Toch ben ik er mee opgegroeid en zijn ze in mijn jeugd vaak uitgezonden op de televisie.

Zoals het einde van Part I eigenlijk al duidelijk maakte gaan ze in dit tweede deel naar de toekomst. Destijds moest vier jaar gewacht worden op het vervolg, wij keken het twee dagen later. Persoonlijk vind ik het echt een aanrader om de films vlak na elkaar te kijken, want dan kun je zien hoe goed alles eigenlijk in elkaar zit verhaalsgewijs. Alles is met elkaar verbonden en als je er op let zie je hoe goed ze dit hebben gedaan. Er was wel een kleine verandering; zo is Claudia Wells namelijk vervangen door Elisabeth Shue als het vriendinnetje van Marty. Ook de grime is hier weer verschrikkelijk, maar voor standaarden van 30 jaar geleden juist prima. En het is bewonderenswaardig hoe de acteurs telkens een ander persoon neer weten te zetten, ook al is het vervormen van je stem niet perse de methode om jezelf ouder voor te doen.

Dit tweede deel vind ik echter wel het slechtste deel van de trilogie. Ik kon mijn vinger niet goed leggen op de reden waarom, maar ik weet nog dat ik op een gegeven moment de film even op pauze heb gezet om te zien hoelang hij nog door zou gaan. Ik denk dat het heen en weer reizen uiteindelijk wat te vaak gebeurde en dat ik de toekomst toch minder interessant vond dan het reizen naar het verleden. Ik twijfel of dit misschien kan komen doordat de “toekomst” voor ons in het heden geen toekomst meer is en je duidelijk een jaren ’80 stijl ziet. Maar misschien was de film ook wel gewoon een half uurtje te lang en daarmee iets te lang gerekt. Het tweede deel eindigt in elk geval met een spannende cliffhanger.

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Na herhaaldelijk gezien te hebben, nu dan toch kenmerkend de beste van de 3 films. Eigenlijk komen de 7 zonden in deze film voorbij die op zo een manier verweven met elkaar zijn dat verleden en toekomst elkaar beginnen te beïnvloeden, wat zijn sporen nalaat in het "heden" dit tussen aanhalingstekens, omdat er geen heden is slechts de perceptie ervan, startende met hebzucht door de aankoop van de almanak. Het verweven van meerdere tijdlijnen in hetzelfde moment maakt dat dit deel boven de rest uitstijgt. Er hadden nog lijnen bij gekunt, doch wellicht zou dat voor de doelgroep destijds te complex geworden zijn.