Gok-seong (2016)

Lijkt me interessant deze film. Hoe erg is het horror gehalte ? Want houd daar niet zo van .

Paar flinke schrikmomentjes, een lullige zombie, een paar bloederige mensjes en een best gave duivel. Sommige momenten kunnen scary voor je uitpakken, sommigen zijn ronduit lullig.

Ok ik pas. Bedankt!

Horror/thriller uit Zuid Korea, ik ben er verknocht aan geraakt. Daarnaast is het dat de regisseur en scriptschrijver Hong-jin Na een behoorlijke indruk op mij heeft gemaakt met zijn voorgaande werken. Dat ik zin had in deze prent zeg.

Het begin is typisch, een klungelig onderzoek door klungelige agenten. Dit begint aardig op een trademark van de Zuid Koreaanse (misdaad)films te lijken. De prent gaf in het begin een beetje een onwennige indruk af maar had er zeker geen moeite mee om mij meteen het verhaal in te zuigen. Een erg vreemd verhaal dat wel.
Een aantal vreemde gevallen van moord maakt het leven van rechercheur Jong-Goo erg ingewikkeld. De man die aardig incompetent betreffende werk en gezinsleven lijkt, moet alles uit de kast halen om deze moorden te gaan oplossen.

Het geruchtencircuit laat de verdenking al snel op een Japanner vallen. Sinds deze in Gokseung aangekomen is, kampt de stad met een aantal verschrikkelijke moorden. Deze geruchten beïnvloeden het onderzoek negatief, aangezien de objectiviteit ver te zoeken is bij de ietwat naïeve agenten. Daarnaast heeft Jong-Goo last van nachtmerries, net als zijn dochter. Men neemt snel aan dat er een vloek heerst door de Japanner en deze Gokseung in zijn ban heeft. Jong-Goo zal actie moeten ondernemen om zijn dochter te redden.

Enigszins is het verhaal aardig origineel maar aan de andere kant ook weer niet. De regisseur laat zeer sterk zien wat menselijk leed is en in hoeverre mensen kunnen gaan om hun geliefde te beschermen. Ook hier begint de film met knulligheid om later bloedserieus uit te gaan pakken. Maar wat heeft de film mij nou gebracht?

Hong-jin Na brengt het kwade in beeld net als de voorlopers van deze prent, en doet dat goed. Daarnaast staat bescherming ook weer centraal als is het hier dan tegen kwade geesten. Erg spannend wil ik het niet noemen, zo beklemmend als Chugyeogja en Hwanghae zeker niet. En dat is gewoon erg jammer, de regisseur kan dit anders zeer goed. Het moment van de zombieaanval was ronduit bespottelijk en een verkrachting van de rest van het script. Men had moeten weten dat het niet zou passen.

Maar technisch is het een mooie prent geworden met mooie muziek en behoorlijk acteerwerk. Het verhaal had ik meer van verwacht maar steekt wel zijn kop boven het maaiveld uit. Het drama is erg sterk op plaat gezet, mede door het acteerwerk, het horrorgedeelte heb ik zeker beter/sterker gezien uit Zuid Korea (bodyhorror). Toch sleept de film je met gemak door de speelduur heen en dat is toch wel een kunst voor 156 minuten, geen minuut verveling gekend.

Het laatste half uur vond ik duidelijk het sterkst, wie, wat geloof je en hoe sterk is dat geloof. Het christelijke geloof wordt hier tentoongesteld in een vraagstuk. Een les voor de mens dat alles wat gezegd wordt per definitie geen waarheid is. Dan is het cirkeltje weer rond met het begin, het moment dat de geruchten geloofd werden. De Engelse titel vind ik persoonlijk een stuk beter dan de originele, maar dit compleet terzijde.

En dan de beoordeling; heel simpel 3,5** een 7,5/10.
Puik werk weer van de regisseur, ook al vond ik zijn voorgangers beter.

Door het hoge gemiddelde heb ik me hier ook maar aan gewaagd. Met plezier heb ik genoten van diverse Zuid-Koreaanse films, maar binnen een paar minuten merkte ik dat deze daar niet onder ging vallen. Dit is Hollywood made in Korea. Wat in Zuid-Korea vaak goed gaat, namelijk het mengen van genres, werkt in dit geval veel minder. Het wordt nooit een echte mix van genres, maar meer een film die van het ene op het andere genre overgaat zonder dat ze in elkaar verweven zitten. Zo beginnen we met een wat warrige misdaadkomedie, gaat het na 50 minuten pas over op een meer serieuze film (die daar ook het hoogtepunt bereikt) om vervolgens heel snel over te gaan naar een véél te lange exorcismescene die in enigszins bescheiden gore uitmondt. Het einde probeert nog wat kwaliteit toe te voegen door de kijker een whodunnit aan te bieden waarbij je niet meer weet wie goed en wie fout is. Dat slaagt aardig maar na twee uur had ik de fut niet meer om me daardoor te laten grijpen. Visueel fraai maar qua verhaal behoorlijk oppervlakkig. Een uurtje eraf had de film veel goeds gedaan. Een kleine 2,5*.

Zojuist besteld bij cdwow, dit betreft een Regio A-B versie (Bluray). Weet iemand of ik dit in mijn Playstation 4 kan afspelen?

Dat had ik ook, precies zoals jij vermeld. Vroeg in de film dacht ik dat de film mij niet zou kunnen pakken zoals de eerdere fantastische misdaadprenten uit het land binnen het genre. Ik was (zoals aangegeven in mijn recensie) onwennig het eerste uur.
Het is zeker geen standaard Hollywood prentje en dat komt weer door het steeds groeiende script en acteerwerk.

Ik ben het volledig met je eens dat het exorcisme-gehalte niet onder de knie is in deze film. Maar de uitwerking en boodschap vond ik daarentegen wel erg sterk. Ook vind ik dat de film de Zuid-koreaanse stijl goed uitoefende. De opbouw is o zo bekend en deze film wijkt weinig af van dat principe (klungelig naar bloedserieus). Daarbij: Jun Kunimura rules in deze prent!

Kijk dan maar niet the exorcist want dat overleef je niet

Mooie film,alleen op het einde zat ik nu nog met een vraag,zie hieronder als spoiler.
Is de duiveluitdrijver ook een slechterik want op het einde valt er een kistje met foto's op de grond,een beetje zoals bij de duivel die ook foto's verzamelde aan de muur ?Graag een antwoord

Dat heb je zelf min of meer gegeven. Antwoord is ja. De foto's zijn hoe dan ook het beste bewijs dat hij een volger was van de Japanner.

Als je naar de hoes kijkt is je vraag al beantwoord.
Misschien wel jammer dat de hoes een spoiler geeft maar je kunt dat pas weten wanneer je de film hebt gezien. Ze werken samen.

Een film die in een blender lijkt te zijn gestopt.

Een schizofrene mix van allerlei genres komt voorbij totdat de film zich uiteindelijk toch tot een occulte horror ontpopt.

Fascinerend. Ik heb geen idee of deze stijl van film maken nu specifiek Koreaans is maar deze, voor mij out of the box, wijze van het verhaal vertellen heeft mij dusdanig verast dat ik toch moet concluderen dat deze film mij wel heeft gepakt.

De vrij lange duur eindigt uiteindelijk in een zeer griezelig en goed gekozen spannend slot. Ik was na afloop behoorlijk in de war en moest de film wel even op me laten inwerken.

Dikke voldoende.

Toch weer lekker Koreaans werkje. Film zit boordevol suspense en vermaak, verveeld geen seconde. 2u30 waren zo voorbij. Met gemak een 8/10

Deze ook eens bekeken en het was niet slecht, maar mocht toch wel wat korter geweest zijn. Het is wel een speciale mix geworden van genres, maar de hoofdmoot is toch thriller/horror.

'k vond het wel een interessant uitgangspunt, alleen jammer dat het niet altijd evenveel boeide.

De film zag er anders wel prima uit. Nu toch blij dat ik hem eens heb gezien.

Lange tijd getwijfeld om deze te gaan zien. Toch wel voornamelijk ook door de lengte en de berichten dat het wat langdradig zou zijn. Die berichten zijn inderdaad gedeeltelijk voor waar te nemen aangezien voornamelijk het eerste uur iets korter had gekund. Na een tijd verschuift de toon van de film ook en wordt alles een pak serieuzer vanaf dat de hoofdpersoon zijn dochter bezeten is geraakt door de Demon. Na een heel uur als een incompetente kluns van een politieman rondgelopen te hebben, beseft hij plots dat deze shit echt very real is en dat hij in actie moet schieten.

Voor fans van exorcismes en het occulte is dit absoluut een aanrader. Het verhaal is best origineel al heb ik exorcismes nooit eng gevonden. Gelukkig is het interessant om te zien hoe er in de Koreaanse cultuur met zulke kwade demonen wordt omgegaan. De film bevat ook een aantal twists en een hele hoop gejank zoals je van de titel eigenlijk kan verwachten. De acteerprestaties zijn desalniettemin erg goed al kon die dochter nogal krijsen zeg. De soundtrack was goed en probeerde spanning te brengen maar slaagde daar eigenlijk niet echt in bij mij.

Het laatste uur is erg goed alleen jammer dat het daarvoor iets minder was en ik zelfs zou begrijpen dat je als kijker zou afhaken. Het is geen meesterwerk maar door de originaliteit kom ik toch uit op een ruime 3.5*, net geen 4*.

Niks aan toe te voegen! Een niet geslaagde mix van genres met soms ronduit knullige absurde scenes. Jammer want er had veel meer in gezeten. Het hoofdpersonage werkte na een tijdje behoorlijk op me zenuwen door zijn matige acteerwerk. Geen voldoende. Een 5

Ondanks dat Hong-jin Na's vorige werken uitstekend waren heeft het toch even geduurd voordat ik zin had om deze aan te zetten. Want weer is het er eentje van bijna tweeënhalf uur, en dat is best lang. The Wailing weet dan ook niet de volle speelduur de aandacht vast te houden.

In plaats van harde misdaadthrillers kiest Na nu voor de horror kant. Dat kan ik als liefhebber alleen maar toejuichen. Het is allemaal wat kleinschaliger, met een klein dorpje als toneel. Het sfeertje zit er echter goed in wanneer de eerste slachtoffers hun opwachting maken. Lekker bloederig en smerig ook weer. De film neemt ook een wending die ik vooraf niet had verwacht, beviel me ook wel.

Wederom ligt het niet aan het acteerwerk, puik zoals zo vaak. Ook het dochtertje deed het best goed en sowieso leuk om Jun Kunimura in zijn eerste Zuid-Koreaanse film te zien. De film heeft een tof einde, maar uiteindelijk is het verhaal niet echt bijzonder en dan is tweeënhalf uur vullen een hele klus. Dan kies ik op dit moment toch voor Na's misdaadwerk.

Prima film. Niet voor iedereen , zeker niet voor mensen die het genre of zichzelf te serieus nemen. Want er wordt voortdurend met referentiekaders gespeeld. De hoofdrolspeler is de wat boertige politieman Jong-gu en de grappen en grollen zijn aan het begin zo plat dat je je afvraagt waar dit allemaal heen gaat.

De confrontatie met de moorden en het gevoel dat er meer aan de hand is, nemen gaandeweg steeds meer bezit van zowel Jong-gu als de toeschouwer. De dubbele exorcisme scene is het keerpunt want je weet dat er iets behoorlijk mis gaat. De scene duurt lang en dat voert de spanning op. Daarna verduistert en vertraagt de film bijna onmerkbaar, tot alle tijd eruit wegsijpelt en oosters occultisme en christelijke symboliek - er is zelfs een haan die drie keer kraait - een duivels spel beginnen te spelen.

In een bijna verstild en tijdloos laatste deel zit je als kijker op het puntje van je stoel. Er wordt net als met Jong-gu ook een spel gespeeld met jouw als toeschouwer. De plotwisselingen maken dat je net zo hulpeloos en over geleverd voelt als Jong-gu. Het knappe is dat je geen tijd krijgt om na te denken wat er aan de hand is en wie je moet geloven. De film wordt tot een afschuwelijke hallucinatie waarin iedere rationaliteit getart wordt.

Wie Hollywoodfilms gewend is en die als uitgangspunt neemt kan beter wat anders gaan doen.

Niet helemaal aan mij besteedt. Het genre (horror) is over het algemeen niet mijn ding, vroeger hield ik er meer van dan tegenwoordig, ik vind de film erg langdradig, het had van mij gerust wat korter gemogen, en ik vind het nogal oppervlakkig en verwarrend. Ik kon het verhaal niet zo goed volgen. Mede doordat ik de ondertiteling niet goed heb kunnen lezen. De letters zijn om de één of andere reden heel klein bij deze film en ik heb alleen een portable DVD-speler. Ik vind het acteerwerk wel goed, vooral het kleine meisje heeft indruk op mij gemaakt, en qua beeld ziet het er strak uit. Knap gedaan. Daardoor toch nog een voldoende. 3*

Leuke spannende film met een geweldige rol van het dochtertje.

Het heeft zes jaar geduurd voordat Hong-Jin Na weer met een nieuwe film op de proppen kwam. Waarom Yellow Sea nooit in Nederland is uitgebracht ontgaat me. En na twee misdaadfilms besloot hij maar de horrorkant op te gaan... met een detectiveverhaal erin vermengt... of toch nee, meerdere genres.

De film neemt plaats in een vaak door regen getroffen Koreaans dorpje, die sinds kort in het teken staat van enkele bizarre rituele moorden. Meteen wordt er een verband gelegd met een Japanse vreemdeling die sinds kort in de omgeving is gelokaliseerd. Ja, is dit geen spoiler die er al snel wordt weggegeven? Vervolgens lijkt de film alle richtingen op te willen slaan; van nachtmerries over de Japanner, tot vanoudse elementen die mij nog aan de Asiamania-horror doen herinneren, tot nog meer rituele moorden, tot een hoop lachwekkende klunzigheid onder de rechercheurs en die ene boswachter... tot toch wel een daadwerkelijke vloek die er rondgaat in de regio.

De vloek heeft zich uiteindelijk vergrepen aan het dochtertje van de rechercheur en zo begint de tijd te dringen. Nou, halen we het exorcisme-thema ook nog eventjes naar boven en lijkt de film zich ook steeds dieper in de waanzin te laten zakken. Die bizarre rituelen voor de uitdrijving, zelfs Voodoo... Hou je het nog allemaal bij?

Hoewel de regisseur hier lekker creatief bezig is en er een veelzijdigheid heerst, weet de film nou toch net geen meesterwerk te worden. Als er misschien wat meer subtiliteit was gebruikt dan waren er niet zoveel afleidingsmanouvres voor een doorgewinterde horrorliefhebber. Dat horror zo nu en dan afgewisseld wordt met komedie hoeft het probleem nog niet te zijn, want Dead End sloeg daar ook in. Het einde is misschien wel sterk, maar is die ook niet al eens door de jaren heen eerder gebruikt in andere occulte horrorfilms? Ondanks de nog best wel vrij sterke metafoor met dat mysterieuze vrouwtje en de vraag naar wat nou precies de waarheid is?

Je zou deze film niet met al te veel verwachtingen moeten kijken als horrorliefhebber... maar als detectiveverhaal werkt deze nog wel het best en blijft de regisseur hier wel op niveau. Nu zou je bijna zeggen: Dit bevat alles wat een horrorfilm kan bevatten... Ja, dat klopt... Maar de uitwerking had van mij toch echt, nogmaals, veel subtieler en dreigender gemogen.

4,0*

Aardige misdaadfilm met een bovennatuurlijk tintje en enkele horrormomenten. Goed in beeld gebracht. Had qua speelduur voor mij wel wat korter gemogen, maar het verhaal heeft mijn aandacht toch vast gehouden.

Prima horror/thriller film de Zuid Koreaanse exorcist, nou niet echt want het verhaal/script is toch wel heel eigen en uniek. Ik had zo’n film niet eerder gezien, de humor past niet altijd even goed bij een film als deze, maar wie vaker zuid Koreaanse films kijkt weet ook dat het overdreven van humor en emoties bij de cultuur horen. Het verhaal is interresant en verveelde mij op geen moment & zet je regelmatig op het verkeerde been, het had inderdaad wel allemaal meer dreigender/spannender gekunnen. Ik vond sommige scene’s toch best schokkend, onverwacht en een einde zoals je e niet vaak ziet...

Zo daarmee heb ik alle films van het lijstje van Zandadder gezien. Deze film had uiteindelijk wel fijn kunnen worden maar de veel te lange speelduur (kon gerust een vol uur af) voor het toch niet zo bijzondere verhaaltje is toch nefast voor het kijkplezier gebleken. Ook met het einde kon eigenlijk niet veel. Visueel wel erg goed en vooral dat kleine meisje speelde heel goed.

Persoonlijk vind ik een film als Taegukgi Hwinalrimyeo (2004) dan weer meer schokkend ( doordat het veel dichter bij de werkelijkheid staat ) dus ik zou deze gewoon een kans geven.

Het zal wel aan mij liggen maar ik vond het een vreselijk saaie en vooral lange zit.

Ik had hoge verwachtingen van de film en heb hem ook een tijd laten liggen vanwege zijn lange speelduur. Een aantal dagen terug ben ik er dan eindelijk voor gaan zitten en gehoopt op een goede horror.

Helaas was dit voor mij helemaal niks. De horror vond ik maar ver te zoeken en het verhaal wist me op een gegeven moment totaal niet meer te boeien, het duurde allemaal veel te lang.

Heel erg matig, ik begrijp het hoge gemiddelde niet.

1,5*

Gok-seong

Waanzinnige en sfeervolle horrorfilm van Hong-jin Na. Moord, verschrikkelijke ziektes, zombies, exorcisme, de duivel etc. Het komt allemaal langs. Vooral in het eerste uur wordt de spanning langzaam opgebouwd, en het is allemaal uitermate sfeervol. Het is alleen jammer dat Hong-jin geen maat weet te houden, en vooral de lange speelduur gaat ten koste van de zorgvuldig opgebouwde spanning. Vooral wanneer de Sjamaan aan zijn duivelsuitdrijving en vele rituelen gaat beginnen wordt het langdradig. Het theatrale acteren van sommige acteurs helpt ook niet mee. Het zeer donkere en huiveringwekkende einde is wel fantastisch gedaan.

Lineair.

Wat ik daarmee bedoel is dat de film in een stijgende lijn naar boven gaat. Want waar ik het eerste gedeelte echt heel slap vond, wordt de film steeds sfeervoller en steeds sterker totdat het toch wel weer een goede film was, maar door het eerste deel kan het geen voldoende aantikken.

Want het eerste half uur had ook echt net zo goed Ernst & Bobbie op spookavontuur in Zuid-Korea kunnen heten. Ik kon die humor totaal niet pruimen. Dat is wellicht al bekend bij sommige gebruikers, maar ik hou niet van dat overdreven klunzige gedrag. Zeker in dit soort films past het totaal niet.

Voor de rest wil het eerste gedeelte nooit spannend worden. Verder dan enkele korte horrorscenes en wat schrikmomenten vond ik weinig sfeer heersen. De enige reden waarom het nog een klein beetje te doen was was omdat er wel veel in gebeurde.

Acteerwerk vond ik vaak ook abominabel. Iedereen was net zo irritant als de ander. Van de vrouw die stenen naar politie gooide (die daar natuurlijk compleet debiel op reageren) tot de dochter van de hoofdpersoon. Allemaal waren ze net zo irritant en net zo slecht in acteren. Dat constante gepiep van de dochter kon ik die nacht nog dromen zo prominent was het er.

Het kantelt pas nadat het ritueel, dat ook al op het randje zat, pas weer goed op gang. De film werd wat serieuzer en pakkender. De sfeer kwam sterker naar voren en voor het rest trok de film me ook daadwerkelijk het verhaal in. Er gebeurd nog steeds erg veel, maar in het tweede deel ging het ook daadwerkelijk boeien.

En om vervolgens een sterke slotfase te hebben had ik ook niet meteen verwacht. Het is zo'n zonde dat deze film 156 minuten moet duren, knip dan maar dat onnozele politieduo verhaal er maar een beetje uit. Nu kent de film een ridicuul eerste deel en een gaaf tweede deel.

Geen slechte film, maar ik vond het een film met twee kanten. Wel is er namelijk gave make-up, mooie sets en een redelijke sfeer, vooral in het tweede deel. Maar door het eerste deel weiger ik er een voldoende voor te geven.

Aparte detectivefilm op zijn Zuid-Koreaans doorspekt met een laagje horror. Het zet bij deze direct de toon hoe bizar het er in deze film aan toegaat. Al vrij snel wordt duidelijk dat het kleine dorpje met een meedogenloze moordenaar zit opgescheept. Het bloed wordt niet geschuwd in deze film - hoewel er nergens expliciete actiescènes aan bod komen. Dus al bij al blijft het vrij braafjes. Ik zou zelfs durven zeggen bijna komisch wanneer ze een zombie te lijf gaan.

Oja, zombies passeren dus de revue, maar het allegaartje wordt ook uitgebreid met wat voodoo, exorcisme en rituele moorden. Het lijkt te veel van het goede, maar het plot wordt goed aangepakt. Bij momenten zelfs wat luchtig met een wel erg ongeïnspireerde tamme politie. Veel geroep en getier ook - opletten voor overdaad, maar ik vond het nog meevallen.

Knappe spanningsboog tot het einde ongeacht de lange speelduur. Mooi opbouwend naar een climax met een ietwat open einde. Echte horror kan je het niet noemen, maar heb er zeker van genoten. Twijfel al dan niet voor een 4,0*.

Visueel is deze film zeer geslaagd en het acteerwerk was ook prima. Goede horror/thriller.