Groundhog Day (1993)

Alhoewel niet mijn favoriete komedie acteur laat Murray hier fantastisch werk zien. Hij wisselt komedie en drama hier erg goed in zijn acteerwerk. Elke scene is een genot om te zien. Het verhaal is gewoon erg leuk. Elke dag gebeurt hetzelfde. Wat daar mee wordt gedaan en hoe Murray het naar eigen hand zet is geweldig. Op het einde gaat het net even te lang door en hoewel de film maar zo'n 100 minuten duurt hadden er best 10 minuten uit de film geschrapt kunnen worden. Maar overall gewoon een erg goede film.

“Well, what if there is no tomorrow? There wasn't one today.”

Prachtige film. Een op het eerste gezicht eenvoudig verhaal komt op werkelijk briljante wijze tot leven door een sterke regie van Ramis, weergaloze acteerprestaties en veel humorvolle, dramatische en emotionele momenten. Phil is een wat narcistische weerman die erachter komt dat hij een dag iedere keer weer opnieuw beleeft. Phil gaat van blij naar recalcitrant en suïcidaal om uiteindelijk tot inkeer te komen, en te kiezen om het meeste uit deze ene dag te halen.

Briljant gespeeld door Bill Murray, die alle stemmingswisselingen van Phil perfect vertolkt. Schitterende rol ook voor Andie MacDowell als Rita, een vrouw die uiteindelijk het hart van Phil steelt en op hilarische wijze telkens opnieuw door hem wordt versierd. Geweldige scènes leveren dit op. Ook Elliott en vooral Tobolowsky leveren een geweldige bijdrage als personages die Phil steeds weer opnieuw tegen het lijf loopt. Het einde is emotioneel en heeft een hele mooie boodschap. De kracht zit in de herhaling en dat levert met Groundhog Day een schitterende filmbelevenis op.

Geniale komedie!

Het moet een Bill Murray zijn om dergelijke rol aan te kunnen in deze romantische, fantasirijke komedie met vlotte, gevatte dialogen en gekke, doordachte situaties.

Puike soundtrack.

Groundhog Day is een verborgen pareltje! Ik kreeg deze tip via een vriend en ik heb me dit niet beklaagd. Op het eerste zicht spreekt de film niet aan: simpele titel en een afschuwelijk DVD-cover. Typisch een derderangs nineties romcom flutfilmpje zoals er 13 in een dozijn zijn met in de hoofdrol Adam Sandler, Julia Roberts en co. NIET DUS!

Het verhaal boeit met de premisse wat je zou doen als je elke dag opnieuw kan beleven in de wetenschap dat je zelf ‘foutjes’ kan corrigeren om je (volgende) dag te sturen. Subliem vertolkt door Murray. Ik kon me volledig inleven in het verhaal en heb ook al gefantaseerd wat ik zou doen in die situatie. Uiteraard zou niet alles rozengeur en maneschijn zijn. Het verhaal verveelt ook niet: de rode draad is zijn aantrekkingskracht tot Rita en hij probeert haar op geforceerde en spontane manier het hof te maken. Daarnaast zijn ook andere dagindelingen mooi ingepast in de film (de educatieve tour, de destructieve tour, de deprimerende tour, de holy saint tour, enz …). En dat allemaal in 100 minuten.

De film bevat ook een aantal gevatte grappige situaties en uitspraken die het extra luchtig maken. De film beoogt ook een duidelijke moraal, ietwag melig, maar daarom niet fout. Het feit dat deze film me zo verrast heeft in positief opzicht met een leuk origineel concept een verdiende 4,0*. Voor mij dus één van de allerbeste films in dit romcom genre (waar de lat in principe op maximaal 3,0* ligt).

Best lollig.

Murray vind ik een heerlijke acteur. Ik weet niet hoe hij dat doet, maar hij heeft een uitstraling waar ik eigenlijk automatisch erg melig van word. Daarom heb ik deze redelijk bekende film met hem maar eens bekeken, en hij is me redelijk bevallen.

Alhoewel ik meerdere van deze ideeën zag, kwam deze voor die tijd volgensmij wel origineel aan. En daarom begrijp ik dus ook soms wel de hoge scores, maar of ik dit nou zo'n topper vond, nee.

Soms wel moeten lachen, en het is bij vlagen ook lief en het acteerwerk is best sterk. Ben alleen niet dol op MacDowell, kon ik ook niet aanzien bij Four Weddings and a Funeral en dit bracht niet heel veel verandering.

Kort samengevat, lief verhaal, leuke wegkijker.

Twee weken geleden heb ik Before I Fall (2017) gezien, een film waarvan het plot enige gelijkenis vertoont met deze film. Reden voor mij om de Billy Murray klassieker na zoveel jaren weer eens te voorschijn te halen. Ik heb daar geen spijt van, want de film heeft nog niets van zijn oorspronkelijke charme verloren. Een feel-good-movie pur sang met aanstekelijk acteerwerk van Bill Murray en Andie MacDowell.

Deze cult-klassieker waaraan zo vaak wordt gerefereerd eindelijk gezien. Onderhoudend door de heer Murray en de charmante Andie MacDowell. Het verhaal is niet zo verheffend maar leuk om bekeken te hebben.

Nogmaals het 'Clint Eastwood' moment : Murray verkleed als the man with no name gaat samen met een vrouw verkleed als pin up naar de cinema. Aan de kassa zegt hij : that will be one adult and ... (hij kijkt opzij naar de pin up en twijfelt) the pin up zegt vlug : 2 adults en murray beaamt dit (2 adults). Een schitterend hilarisch moment. Maar dit detail is ook de film in een notendop : zo lang Murray zich arrogant opstelt, zolang hij egoïstisch handelt, zo lang hij vrouwen als een opportuniteit beschouwt (in die korte scene passeert ook zijn one night stand Nancy voorbij, zij negeert hem), maw zo lang hij doet alsof (daarom die verkleedpartij) dan zal hij nooit uit de carroussel van Groundhog day komen. Het scenario van Danny Rubin is geweldig onderschat. Nog steeds een waardige favoriet op nr 89 van mijn lijst.

Hartstikke leuke familie film!

Deze moet je een keer gezien hebben.

Mooie film, maar toch een beetje op mijn honger blijven zitten. Heeft wel wat weg van It's a Wonderful Life, maar anderzijds ook zeer origineel uitgangspunt wat later nog diverse keren gekopieerd is. De eerste helft is natuurlijk opbouw, maar wel het minste stuk ook. Van zodra de toestand uitzichtloos begint te worden, werd de film ook boeiender. Naar het einde toe misschien iets te zeemzoet en het einde was enigszins voorspelbaar. De humor en manier van acteren van Murray lag me ook niet steeds.

Best leuk.

Bill Murray kan me eindelijk eens bekoren in één van z'n klassiekers. Zijn uitgebluste en cynische kant kan ik wel hebben. Groundhog Day is echter vooral luchtig. Tuurlijk, het moraaltje dat erin zit biedt weinig ruimte voor wat anders, maar de afwisseling is op zich wel geslaagd.

Door die afwisseling wordt het repetitieve karakter van de film nergens slepend. De schwung blijft er in en irritante nevenpersonages komen in elke versie van Groundhog Day maar eventjes voor. De schrik dat ze in een versie een te grote rol zouden spelen, blijkt ongegrond.

Met een speelduur van iets voorbij het anderhalf uur valt ook dat goed mee en zo kan ik eindelijk eens een klassieker van Murray waarderen.

3,5

leuke film hoeveel klok radios hebben ze moeten kopen hy blyft goed

Blijft toch wel leuk deze komedie, vooral dankzij Murray, een van die acteurs die een film altijd meteen een pak interessanter maken, net zoals bv Steve Buscemi. De uitvoering is wat braafjes maar heeft toch voldoende leuke momenten, met name het middenstuk. En zo vanzelfsprekend is het niet, een komedie die grappige momenten heeft. Muziek is bij dit soort films altijd wat aan de kazige kant, visueel is het ook weinig bijzonder, maar het scenario en Murray maken een hoop goed. Overigens het debuut van een piepjonge Michael Shannon als een van de newlyweds.

Groundhog Day lijdt anno 2021 eerlijk gezegd een beetje onder het feit dat het hele concept in de jaren nadat deze film uitkwam tot in den treure herhaald is. Althans, zo ervaarde ik dat. De film doet weinig fout, maar voelt wel niet echt meer fris aan. Elk elementje dat voorbijkomt is voorspelbaar, en dan werd het gewoonweg een lange zit voor mij. Iets leuks of geks wordt er met het concept ook niet gedaan; de scène in het begin waarin hij roekeloos rijdt en door de politie wordt achtervolgd is slechts een zeldzaam voorbeeld. Wat ik ook jammer vond, is dat er wel héél veel aandacht is voor het liefdesverhaaltje. Eigenlijk bijna vanaf het begin al. Zo lijkt er weinig ruimte te zijn voor wat komedie, en dat is spijtig. Het enige echt komedische is de deadpan acteerprestatie van Bill Murray. Daar daar komt dan wel ook een groot pluspunt; Murray is fantastisch op dreef en houdt de film gelukkig tot het einde vermakelijk. Tegenspeelster Andie MacDowell is ook aangenaam. Het is jammer dat de love story zoveel plaats in beslag neemt, maar met twee mindere acteurs had dat vervelender kunnen uitpakken.

En noem het heiligschennis, maar ik vond bijvoorbeeld het recente Palm Springs een leukere en verfrissendere kijk op het time loop concept.

Voor Groundhog Day een dikke 3*.

Zeker twintig jaar geleden dat ik Groundhog Day gezien had en het gevoel, dat ik heden ten dage had betreffende de film, was dat het een Bill Murray film is. En ik vind Bill vaak niet zo grappig. Nu moet ik zeggen dat ik er niet veel meer van wist, behalve de herhalende dag, en ik toch wel weer eens een kans wilde wagen mede vanwege de overwegend positieve commentaren.

Het verhaal is duidelijk, de chagrijnige en sarcastische Phil moet een item draaien over een oude traditie. Dit doet Phil kennelijk al voor de zoveelste maal en voelt zich te goed voor iets dergelijks. De neerbuigendheid en arrogantie straalt er af naar collega's en omgeving tot Phil in een eindeloos lus omtrent de dag zelf beland en van alles probeert die te doorbreken. Humoristisch en gevat zijn de verschillende vormen van omgang met de situatie. Namelijk ongeloof, er gebruik van maken, een slaatje eruit proberen te slaan tot neerslachtigheid en fatalistisch gedrag. Leuk zijn de vele bekenden met oa Ghostbusters collega Harold Ramis, de lieftallige Andy McDowell en een erg jonge Michael Shannon om maar een paar te noemen. Grappig is ook de moeite die Phil doet om
Rita in te palmen, iets dat alleen maar averechts op zijn probleem lijkt te werken.

Interessant is toch de achterliggende gedachte en filosofie. Iets waar ik nu veel meer oog voor heb. Grappig is uiteraard hoe het eerst een straf lijkt maar Phil daarna er een slaatje uit slaat. Iets dat niet lang duurt overigens. Is het een gebrek aan waardering en respect voor het leven dat opbreekt? Of een synoniem van opgesloten zitten in je eigen negativiteit? Het kwartje valt toch echt op de laatste dag. Karma, wie goed doet die goed ontmoet. Voorspelbaar, maar absoluut geen gekke boodschap. De dag dat Phil eens niet met zichzelf bezig is maar de dag positief is komt er verandering.
Groundhog Day lijkt daarmee synoniem te staan voor de negativiteit die de meeste mensen over zichzelf afroepen waardoor ze het gevoel hebben dag op dag hetzelfde te beleven alleen dan minder letterlijk dan Phil.

En zo verast Groundhog Day me dan toch met zijn goede en positieve boodschap, bij tijd en wijlen prima humor en een ingetogen Bill Murray.

Onverklaarbaar hoog gemiddelde voor deze film. Het idee van de dag die steeds opnieuw beleefd wordt door de sarcastische weerman Phil is vast en zeker een briljant idee, alsook de manier waarop hij zich uiteindelijk kan bevrijden uit die dag, maar de uitwerking viel me toch redelijk tegen. Het werd nog wel gekker wanneer Phil begint door het lint begint te gaan wanneer hij opnieuw wakker wordt op die tweede februari maar ik had het gevoel dat de film voor mij de verkeerde kant opging met de verwachte romantische clichés met de assistente. Vanaf toen werd de film minder interessant. Zeker geen straf om te kijken maar ik heb geen zin om deze film nogmaals te zien.

De titel van de film kende ik al lang. Het is ook best een bekende film. Pas toen hij langs kwam in "de kijk van Koolhoven" en ik zag waar het over ging, werd ik pas nieuwsgierig naar de film. Een film over een man die een bepaalde dag, in dit geval Groundhog's day, iedere keer weer opnieuw meemaakt. Daardoor leert hij de dag en alle gebeurtenissen zo goed kennen, dat hij die dag helemaal naar zijn zin kan omzetten. En dat is inderdaad een originele vondst voor een film. En de film is ook leuk uitgewerkt. Iedere dag weet hij toch weer anders in te vullen, al is het wel frustrerend dat de dag altijd weer opnieuw begint. En de grote vraag bij de film wordt dus ook al snel. Hoe gaat deze film aflopen? Al met al een leuke film met vooral een erg origineel gegeven voor de film. Maar als je hem een keer gezien hebt, dan hoef je hem ook niet meer veel vaker te zien denk ik. Want dan weet je hoe het afloopt. En dat is nou juist waar het bij deze film zo om gaat. Zoveel meer heeft de film dan ook weer niet te bieden. Al met al een leuke film met vooral een erg origineel gegeven voor de film. Maar als je hem een keer gezien hebt, dan hoef je hem ook niet meer veel vaker te zien denk ik. Want dan weet je hoe het afloopt. En dat is nou juist waar het bij deze film zo om gaat. Zoveel meer heeft de film dan ook weer niet te bieden. Al met al een leuke film met vooral een erg origineel gegeven voor de film. Maar als je hem een keer gezien hebt, dan hoef je hem ook niet meer veel vaker te zien denk ik. Want dan weet je hoe het afloopt. En dat is nou juist waar het bij deze film zo om gaat. Zoveel meer heeft de film dan ook weer niet te bieden. Al met al een leuke film met vooral een erg origineel gegeven voor de film. Maar als je hem een keer gezien hebt, dan hoef je hem ook niet meer veel vaker te zien denk ik. Want dan weet je hoe het afloopt. En dat is nou juist waar het bij deze film zo om gaat. Zoveel meer heeft de film dan ook weer niet te bieden.....

Ik heb door de jaren heen al diverse films gezien waarbij een dag of moment zich steeds herhaalde. Recent nog de horrorfilm Happy Death Day. Verder heb je nog Lola Rennt. Je zou bijna denken dat dit thema goed werkt in horror, actie en voornamelijk SF. Maar komedie? Daar twijfelde ik even over. Toch hadden al deze films in 1993 een voorganger. Groundhog Day. Een hele tijd uitgesteld om te gaan kijken...

Bill Murray speelt de knorrige cynische weerman die in opdracht naar een plaatsje wordt gestuurd om de Groundhog Day bij te wonen. Hij wordt wakker, slaat een ontbijt over, komt een oude vriend tegen, arriveert in het park, en we kunnen beginnen. Dan is er een sneeuwstorm op komst, loopt alles in de soep en.... De volgende ochtend wordt hij weer wakker in het gisteren... en mag hij alles weer opnieuw doen, en herhaalt alles zich weer. Alleen de manier hoe hij ermee omgaat lijken de verschillen te maken. Maar waarschijnlijk herhaalt de dag zich niet voor niks en staat er een kans op hem te wachten die hij steeds verkloot.

En zo krijgt de film per herhaling steeds weer een verrassing te verduren. Van roekeloos gedrag van Murrey (de autoachtervolging), zelfmoorden... tot zelfs liefde en afknappers met zijn collega Rita.

De uitwerking maakt het ernaar dat Groundhog Day toch een plezier om naar te kijken en wellicht om iets ervan te leren.

4,0*

Eindelijk gezien nu deze film op Amazon stond. Ik heb al heel wat spin-offs van dit concept gezien, maar deze eigenlijke Groundhog Day dus nog nooit. Enfin, een prima film die me simpelweg niet volledig wist te boeien. Murray is wel oké en ook blijft de plot zich goed ontwikkelen. De film duurt allicht net iets te lang maar ondanks de herhaling van de dag kent de film weinig herhaling, hoogstens wat mindere scènes die er ook uit hadden gekund. Visueel erg karig, nooit supergrappig en op dramatisch vlak niet vrij van clichés. Wel een voldoende. 3,0*.

“You want a prediction about the weather, you're asking the wrong Phil. I'll give you a winter prediction: It's gonna be cold, it's gonna be grey, and it's gonna last you for the rest of your life.”

Om één of andere reden word deze film in veel kerstlijstjes gestopt maar, tijdens het kijken van de film snapte ik er niks van. De film heeft namelijk niets met kerst, alleen de winterse omgeving voelde wel erg goed aan om tijdens de feestdagen te kijken. Enfin, eindelijk heb ik deze film dan ook eens gezien wat ik oprecht al best lang wou. Deze film staat al echt lang op mijn lijstje maar, ik wou er even mee wachten. Nu heb ik die periode wel gehad en kijk ik waar ik zin in heb, en aangezien ik op zondag toch wat wou lachen heb ik deze maar aangezet, en ik dankzij ‘HBO Max’ heb ik hem gelukkig kunnen streamen. Ik moet zeggen dat ik me echt uitstekend heb vermaakt, de film raast door en is met zijn honderdéén minuten nou ook weer niet bijsterend lang te noemen, en dat was te merken. Toch raakte ik misschien wat verveeld op het einde, je had erg het gevoel dat je het langzamerhand wel had gezien en de film verloor zijn magie toch ten overgestelde van de eerdere 80 minuten. Gelukkig was dat geen grote ramp te noemen, want de film leedt er niet onder.

Zelf vond ik de cast best vermakelijk, althans ik ga wel goed op rollen van ‘Bill Murray’ en ik vind het dan ook best een leuke acteur. Ook hierin deed hij het gewoon leuk, zijn manier van acteren en bewegen is gewoon simpel weg al wel komisch, en dat past hij hier leuk aan toe. Ook vind ik hem juist een geschikt persoon voor zo'n chagrijnig persoon als wat hij nu ook was, dat maakte het misschien juist weer een stukje beter. Voor de rest vond ik ook ‘Andie MacDowell’ een leuke rol spelen, al was het allemaal niet zo bijzonder. Het draaide gewoon simpelweg om ‘Murray’, en dat was overal aan te merken, de rest van de cast viel daardoor ook een beetje weg.

Het verhaal was gewoon het leukste, en daar draaide het immers ook allemaal wel om. We volgen een lokaal nieuwsstation die voor een jaarlijks evenement vertrekken naar een klein dorpje. Hier heeft ’Phil’ geen zin in maar, het moet tenslotte voor zijn werk. Eénmaal aangekomen wordt de chagarijn wakker in zijn nogal slechte hotel en ze maakte al gauw het nieuws stukje om daarna weer naar huis te gaan, helaas worden ze onderweg tegen gehouden door een sneeuwstorm waardoor ze terug moeten alleen, hier merkt ‘Phil’ op dat zijn dag opnieuw begon. Hij gaat door met zijn ding doen en word al gauw weer wakker in het zelfde stukje, en dat gaat zo ook eigenlijk de gehele film wel door.

Toch mooi om de boodschap van de regisseur hierin te zien, die toch wil laten zien dat het door goed gedrag, althans hij is erg veranderd en op eens héél vriendelijk, het toch goed gaat komen. En dat was ook een eind goed al goed, die nogal abrupt stopte maar voor mij voldoende was om ook de film af te sluiten.

En dan moet ik toch toegeven dat ik een vermakelijke filmavond heb gehad tijdens het kijken van deze film, ik heb smakelijk kunnen lachen om onze vriend ‘Murray’ en hij deed gewoon waar hij goed in was, niet meer en niet minder. En dat hoefde je nou ook niet echt te verlangen van hem, want zo was de film op zijn beste. Zeker nog wel een herziening waard in de toekomst.

Gisteravond deze klassieker weer eens gezien. En dit blijft toch wel echt een leuke film.

Murray is perfect als de cynische egoïstische Phil, die keer op keer dezelfde vervelende dag moet doormaken om uiteindelijk te leren dat het leven niet enkel om hem draait, en hij oprecht moet leren liefhebben. Zowel anderen als hemzelf.

De film deed me denken aan de verhalen over het vagevuur, een plek waar de ziel na overlijden tijdelijk verblijft om te beteren voor het uiteindelijk doorreist naar de hemel.

Ook zag ik in de herhalende dagen een man die letterlijk opgroeit: de eerste dagen gedraagt hij zich rebels en speels als een kind. Hij test de mogelijkheden van het bestaan. De liefde ziet hij slechts als een prestatie en met slinkse truukjes krijgt hij vrouwen het bed in, zoals jongvolwassenen dat kunnen doen. Het is egoïstisch en het maakt hem dan ook niet gelukkig, want oprechte liefde blijft onbereikbaar en een crisis treft hem.
Hierna beseft hij dat hij zijn herhalende dagen ook productief kan inzetten: mensen helpen, een instrument leren spelen en kunst maken. Hij leeft nu niet enkel voor zichzelf, is in staat anderen te zien zonder bijbedoelingen en kan liefhebben. Dat breekt uiteindelijk de vloek waardoor zijn Groundhog day eindelijk voorbij is.

Ons leven kan al snel als een sleur voelen, een herhaling van zetten. De kunst is om te blijven kijken naar de dingen die het leven waarde geven en niet enkel met jezelf bezig te zijn. En zo ligt deze surrealistische film misschien wel dichter bij de werkelijkheid dan menig andere film.

4*

Telkens als die vervloekte wekker Sonny and Cher begon te spelen, begonnen ik en mijn man te zuchten, net als Bill Murray zelf. Want net zoals het voor Bill moet zijn geweest, was het voor ons ook ontzettend frustrerend om dit keer op keer te moeten meemaken.

Groundhog Day is weer zo'n gigant van een film die ik nog nooit heb gezien. Ik had duidelijk hoge verwachtingen van deze film, want in Europa vieren we geen Groundhog Day en weten we er praktisch niks van. Het enige waar iedereen de dag mee associeert is de film.

Ik moet zeggen dat ik behoorlijk teleurgesteld ben. Het verhaal is na zijn release al vele malen gekopieerd, maar deze wordt nog steeds gezien als de originele klassieker in het genre. Maar waar ik in andere films de herhaling niet erg vond, kreeg ik hier gewoon zin om mijn ogen uit te krabben.

Er zijn een paar grappen die me hardop deden lachen, maar over het algemeen vond ik het allemaal niet erg grappig. Ik vond het wel leuk dat sommige thema's aan bod kwamen: zelfmoord, sterfelijkheid, onbaatzuchtigheid, nutteloosheid, superioriteit,... Jammer dat de film pijnlijk zoet eindigde. Murray is vermakelijk en MacDowell is charmant. Maar de totale cast en personages konden me niet overtuigen.

Ik ben vooral negatief en te hard in deze recensie, maar ik had het gevoel dat ik even moest ventileren.

3*

Wat een geweldig grappige film is dat toch. Zeker al 4 keer gezien, maar eigenlijk wordt die na elke keer leuker. Geweldig idee, om telkens dezelfde dag te beleven, en die naar eigen inzicht telkens weer anders in te vullen.

Bill Murray, is zoals gewoonlijk buitengewoon grappig, die schmiert er weer lustig op los, ook Andie MacDowell speelt geweldig, de chemie tussen die twee spat er vanaf. Ze moet grote moeite doen om niet telkens de slappe lach te krijgen bij Murray. 5 steren, zeker waard.

Van 4.5 naar 5.0. Morgen weer kijken wanneer de dag weer begint.

Een komedieklassieker die ik op de een of andere manier nooit onafgebroken gezien heb. Groundhog Day is op zijn best wanneer Bill Murray de egoïstische, zelfingenomen en vooral cynische weerman uithangt. Wanneer hij in een barmhartige Samaritaan verandert en romantiek de overhand krijgt, wordt het mij allemaal te zoet. Zeer vermakelijk en origineel, totdat (om in de sfeer van de film te blijven) de humor volledig ondersneeuwt.

3,0 * Niet perse voor herhaling vatbaar

Deze komedie film herzien met weer een grandioos knotsgek spelende Bill Murray.

Deze film heeft even een opbouw nodig, maar wordt al snel om je een breuk te lachen.

Waarin Bill Murray die Phil Conners speelt een nukkige weerman.

En hij door een mystiek gebeuren, elke dag dezelfde dag beleeft.

Met alle hilarische gevolgen van dien.

Deze film heeft een orgineel en knap in elkaar gezet verhaal.

Een film met een fantatisch spelende cast.

Blijft een komedie film van grote kwaliteit.