The Shop around the Corner (1940)

Ik was na het erg vermakelijke Ninotchka al wel een beetje nieuwsgierig geworden naar Ernst Lubitsch en zijn films, maar na The Shop Around the Corner ben ik echt helemaal benieuwd geworden naar de rest van zijn oeuvre. Want wát een fantastische film was dit, zeg!

Het plot/ uitgangspunt van de film is geweldig en er wordt dan ook uitgehaald wat erin zit. De film zit boordevol geweldige humor en dialogen, heeft een ontzettend warm karakter en bevat zowel een aantal erg sterke aangrijpende scènes als een hele hoop geweldige feelgood momenten. En verder was de film echt ontzettend warm en sfeervol, heerlijk gewoon!

Verder zijn ook de personages erg sterk en bevat Shop Around the Corner gewoonweg voortreffelijk acteerwerk. James Stewart laat opnieuw zien waarom hij tot één van de grootste acteurs aller tijden behoort. Maar ook Sullavan als de harde maar toch erg gevoelige Klara, Morgan als de grote baas, Schildkraut als de gladde hielenlikker en uiteraard Felix Bressart, die het ook geweldig deed in Ninotchka, waren echt fantastisch op dreef.

Tja, eigenlijk probeer ik maar één ding te zeggen: Waren alle romantische komedies maar zoals dit soort. Ik kan er in ieder geval geen genoeg van krijgen; de film vloog voorbij en had van mij nog wel twee uur door mogen gaan. Echt verbazingwekkend dat deze film slechts 50 stemmen heeft. Over ondergewaardeerd gesproken.

5 dikke sterren!

Leuke romantische komedie met (weeral) een heerlijke Stewart. Een pak beter dan de remake "You've got mail", wegens het erg fijne acteerwerk van de hele cast, de charmante humor en het romantische verhaaltje.

3.5*

Deze vond ik toch niet zo grappig als ik gehoopt had. Allemaal wel aardig maar Lubitsch is me toch wat te toneelmatig (lees: kluchtig), en als het dan ook nog grotendeels op 1 locatie speelt wordt het wel een beetje melig allemaal.

Fijne, grappige film met fantastische dialogen. Inderdaad wat toneelmatig (maar niet kluchtig, vind ik) en de plot was voorspelbaar, maar dat weerhield mij er niet van zeer van deze film te genieten.

Sullavans rol was wel wat dommig, vonden wij. Stewart, Schildkraut en Morgan (de tovenaar van Oz!) compenseerden dat ten volle. Overigens Sullavan zelf ook wel, als ze die brief voorleest: "nummunummu". Geen idee of dat een staaltje van improvisatie en zelfspot was, of dat het gewoon in het script stond, maar het was een van de grappigste momenten in de film. Geweldig.

Ondanks sommige plezierige momenten, kon de film me toch niet echt bekoren.

Wel een alleraardigst filmpje met helaas een verhaal waarbij niet alles vloeiend in elkaar overloopt. Sommige dingen komen wat abrupt uit de lucht vallen had ik het idee. Margaret Sullavan vond ik ook wat tegenvallen eerlijk gezegd, maar de rest van de cast was wel goed in vorm.

Heerlijk sfeervol filmpje weer van Lubitsch.

To Be or Not to be vond ik een erg scherpe film. The Shop Around the Corner, is goed vergelijkbaar met die film, omdat er hier ook enorm veel dialoog is, die regelmatig erg dubbelzinnig en/ of grappig is. De humor en de dialogen zijn dan ook het sterke punt van de film. Het tempo is razend hoog en je moet af en toe goed opletten om geen grap te missen. Ook de sfeer is erg fijn, je voelt echt aan de film dat de kerst daar bijna voor de deur staat.

Het verhaal is natuurlijk behoorlijk feel-good, maar op zijn tijd zijn dat soort films best lekker. James Stewart is en blijft toch een van mijn favoriete acteurs en hier laat hij maar weer eens zien waarom. Als er een goudeerlijke goedzak gespeeld moet worden, is er geen betere dan hij. Dit film is leuk en tot op het laatste half uur na is er niets dat er op duidt, dat deze film geen vier sterren van mij zou krijgen. Toch gaat het in het laatste gedeelte van de film nog een beetje mis. Dat komt vooral omdat het romantische gedeelte van de film ietwat slordig uitgewerkt is en op het einde wat afgeraffeld wordt, tenminste zo komt het bij mij over. Als kijker weet je natuurlijk al lang hoe het zit, maar het is wachten op het momenten dat de twee hoofdrolspelers het ook ontdekken. Juist dat moment vond ik tegenvallen en kwam zonder dat ik goed kan uitleggen waarom, niet overtuigd op mij over.

Het is slechts een kleine smet op deze leuke film. Een film die op komisch gebied uiterst geslaagd is, maar op het gebied van romantiek enigszins faalt.

3,5*

99 minuten film, maar daarna nog een anderhalf uur met een glimlach gezeten. Erg leuk om je avond mee te vullen. Het is raar dat romantische komedies zo laag scoren t.o.v. actie/drama/misdaad, maar de romcomfilms die boven het maaiveld uitsteken moet je gewoon belonen. Dit is een pareltje dat je niet mag missen. Leuke verhaallijn, heerlijke humor met veel kwinkslagen en kleine wendingen in het verhaal.

Spetie geeft aan dat de romance wat achterblijft. Door de vele dialogen en zijdelings meelopende leuke verhaallijnen is dat inderdaad zo. Maar aan de andere kant is dat juist heerlijk, omdat de romantiek dan niet overdadig en zoetsappig wordt. Bestel deze maar voor kerst hoor!

Kan er maar 1 stem voor geven. Maar wel * * * * *

Fantastisch!

Zoetsmakelijk.

Stewart en de kerstklassiekers, ze hebben iets met elkaar. Zo ook hier, wanneer hij de manager van een winkel is die het decor biedt aan waar het verhaal zich grotendeels afspeelt. Men is zuinig met settings, hetgeen alleen maar bijdraagt aan de belevenis. De film bevat, zeker voor die tijd, een aantal erg gevatte dialogen en een prima romantische leidraad. Natuurlijk is dit feelgood op zijn zoetst en kan een kind de uitkomst voorspellen, smakelijk is het desondanks zeker wel.

Zeer goed.

Pepi Katona: [leaving Mr.Matuschek's room in hospital] Well Doctor, I would say it's a nervous breakdown. What do you think?
Doctor: It appears to be an acute epileptoid manifestation and a pan phobic melancholiac with indication of a neurasthenia cordus.
Pepi Katona: Is that more expensive than a nervous breakdown?
Doctor: Pardon me Mr.Katona? Precisely what position do you hold with Matuschek and Company?
Pepi Katona: Well, I would describe myself as a contact man. I keep contact between Matuschek and the customers... on a bicycle.
Doctor: Do you mean, an errand boy?
Pepi Katona: Doctor, do I call you a pill-peddler?

Perfecte films bestaan niet, zeggen ze. Waarschijnlijk niet, maar A Shop Around the Corner komt naar mijn gevoel aardig in de buurt. Ik heb niets gezien dat me niet beviel. Het is een erg luchtige romantische komedie, met een dramatische onderlaag. Al deze elementen worden niet tot op grote hoogte opgevoerd. De film is grappig, maar niet hilarisch. De film is romantisch, maar niet zwaar gepassioneerd. De film is dramatisch, maar blijft zelfs na een zelfmoordpoging vrij licht. Dat is geen kritiek, maar lijkt de bedoeling. Het gevoel was dat Lubitsch vooral een kleine, vermakelijke film wilde maken met weinig ambitie. Dat blijkt te kloppen; Lubitsch zag het niet als een meesterwerk, maar als een kleine charmer. Dat is precies wat hij gemaakt heeft en toch is het niet verwonderlijk dat Lubitsch later zou aangeven dat hij het zag als zijn eigen favoriet uit zijn oeuvre (al gaat mijn stem toch nog wel na To Be or Not To Be).

Toegegeven, The Shop Around the Corner stijgt op deze manier ook nooit uit naar grote hoogten, maar alles werkt. De casting is perfect. Stewart is, zoals gewoonlijk in die periode van zijn carrière, moeiteloos charmant. Sullavan ken ik niet, maar is Stewarts gelijke hier. De bijrollen worden nauwelijks als bijrollen behandelt en vormen een geheel eigen geheel in de dynamiek, waarbij vooral Morgan opvalt in de moeilijkste rol van de film. Lubtisch' regie is zo achteloos dat het niet aanwezig lijkt te zijn en alles natuurlijk op het scherm lijkt te zijn belandt, maar dat geeft het juist zijn toepasselijk ongedwongen sfeer. Perfect voor de kerst, maar tegelijkertijd echt een film voor het hele jaar. Boven alles is het wederom een bewijs van dat de beste romantische komedies tussen de 1930 en 1940 gemaakt zijn. Daarna zou het praktisch het minst interessante genre worden. Films als deze laten zien wat we missen.
4 hele dikke sterren.

Uitstekende en charmante romantische comedie waarin twee collega's van een warenhuis elkaar niet mogen, maar wel verliefd zijn op elkaar zonder dit te weten. Een leuke opzet en ondanks dat de film zich grotendeels op één locatie afspeelt, blijft het zeker onderhoudend. Dit komt mede doordat er genoeg vermakelijke ontwikkelingen zijn en de dialogen goed geschreven zijn. James Stewart is weer een genot om aan t werk te zien.

De eerste film die ik van James Stewart zie gedateerd van voor hij in het leger ging. Ik verwachtte en standaard Hollywoodfilm met een nog onervaren Stewart. Wat ik kreeg was een film die zo overdonderde met een geweldige Stewart en een prachtige chemie tussen hem en Margaret Sullavan. De figuren in de winkel zijn netjes gedoseerd en de film kijkt als een toneelstuk met een ietwat grotere setting. Je moet wel van dat toneelmatige houden, maar dit is gewoon genieten voor mij. Een verhaal dat zo liefdevol, eerlijk, boeiend en ongelofelijk prachtig om zien is. Het script verdient zeker een Oscar.

De film deed me denken aan Are you being served en dat is blijkbaar ook wat geïnspireerd door deze film. You've got mail zou dan weer een soort remake hiervan zijn, al mist die film wel alle charme die van het scherm spat in deze originele versie. Ik treed zeker The One Ring bij in z'n stelling dat de periode waarin de beste romantische komedies gemaakt werden al lang achter ons liggen. In de huidige films in het genre spelen komedie en romantiek zijdelings naast elkaar af, terwijl een film als dit net een gezonde mix is en er een sausje van wat je charisma (of X-factor voor de jonge kijkers) zou kunnen noemen. Meer van dit!

Geconfronteerd met het verschrikkelijke nieuws over de bioscoop in Denver, heb ik van de weeromstuit maar een oudje opgezet uit een tijd, toen films minder gewelddadig en nog onschuldig vermaak waren.

Het ietwat belegen, voorspelbare verhaal van een van mijn favoriete regisseurs Ernst Lubitsch zorgt voor anderhalf uur amusant vertier, mede dankzij Margaret Sullavan en de als altijd brave James Stewart. Deed me denken aan het liedje 1948 van Gerard Cox, waarin hij zingt: “Toen was geluk heel gewoon.”

Fijne warme film, zeker voor de kerstperiode. James Stewart is natuurlijk weer eens fantastisch. Het verhaal is grappig en heeft een aantal leuke keerpunten. De karakters in de winkel zijn stuk voor stuk erg leuk. Margaret Sullavan kende ik nog niet, maar viel me heel erg op. De chemie tussen haar en Stewart was perfect.

4*

"It's not a big picture, just a quiet little story that seemed to have some charm. It didn't cost very much, for such a cast, under $500,000. It was made in twenty-eight days. I hope it has some charm." - Ernst Lubitsch

And boy, does it. Mijn achtste Lubitsch alweer en zeker mijn favoriet. Goed geschreven, uitgewerkte karakters en met zorg verteld. Lubitsch heeft duidelijk empathie voor zijn karakters. Eens met wat TOR bovenaan zegt. They (practically) don't make 'em like this anymore. Vele malen beter dan de remake. The Shop around the Corner is duidelijk gebaseerd op een toneelstuk, maar het kluchtige wat mij regelmatig tegenstaat, is hier grotendeels afwezig. Ik heb me er in ieder geval geen moment aan gestoord.

Als ik heel eerlijk ben echter, had ik wellicht liever een andere actrice in de hoofdrol gehad. Sullavan doet het net niet helemaal voor me. Stewart daarentegen waardeer ik met iedere film die ik van hem zie meer, en dat begon heel anders.

Gemaakt in 1940 toen de wereld in brand stond en een (glim)lach van harte welkom was: het prototype van alle 'mistaken identity'-romcoms als 'Sleepless in Seattle', 'You've Got Mail' en ontelbaar veel anderen. Belangrijkste vraag: krijgen ze elkaar? You betcha!

Best een leuk filmpje, vooral voor rond de kerst ook. Dat laatste wist ik niet, maar als ik een James Stewart-film zou moeten kijken met de kerst is de kans ook niet zo heel groot dat het deze zou worden. Helemaal niet meer na het zien van deze film moet ik bekennen, want hoewel Stewart een grootheid is en hij de film zeer de moeite waard maakt, kon ik Margaret Sullavan, met haar (opgezette?) stem, maar moeilijk uitstaan. Ze is best leuk om naar te kijken, maar ze is ook net wat te veel te horen tijdens de film. Tel daarbij op een romance die alsmaar wordt uitgesteld en het moge duidelijk zijn dat dit voor mij als een wat langere zit aanvoelde dan ik had gehoopt. Al moet ik zeggen dat het niet zo is dat de film door haar dermate aan kwaliteit verliest dat er niets te genieten valt, want de film steekt verder wel erg leuk in elkaar.

Een film die een mooie afwisseling is tussen feel-good en wat luchtige maar wel menselijke drama.
Voor een film van 1940 is de film weinig gedateerd en zijn de personages beter uitgewerkt dan in veel comedy/kerst films vandaag de dag.
De echte zoetsappige scenes zijn bewaard voor het eind en werken daardoor ook extra goed, vond het echt hartverwarmend dat die baas zich opeens zo zorgen maakte dat iemand van zijn personeel alleen zou zijn met kerst was echt een mooie afsluiter en maakt de film voor mij ook helemaal af.
Ook leuk dat Margaret Sullavan eens een personage neerzet die niet zo cliché vol was en gelijk in de armen viel van Stewart.

3,5*

De tweede film die ik van regisseur Lubitsch zie, na To Be or Not to Be, en ook deze film is zeer de moeite waard. Een aardig sfeertje, leuke personages en vlotte dialogen. Het plot is op zich best voorspelbaar, maar dat hindert geen moment. Goed acteerwerk ook, met name James Stewart zet weer eens een fijne rol neer.

Ik sluit me aan bij alle positieve commentaren. Een erg plezierige komedie met uitstekende acteurs, ook in de bijrollen, leuke dialogen en perfecte pacing, tijdsduur was precies goed. Dat het zich in Budapest afspeelt is volledig irrelevant, dat zal door het bronmateriaal komen. Het zijn vooral Stewart en Morgan die de show stelen maar Sullavan doet het ook zeker niet slecht.

Misschien wel mijn favo Lubitsch, al is To be or not to be rijp voor een herziening.

Weer eens gezien, blijft zeer onderhoudend met topacteurs.

Vlak voor openingstijd verzamelen de medewerkers van een kleine winkel in Boedapest zich voor de ingang in afwachting van hun chef Matuschek, die elke morgen de deur van de winkel opent en daarmee de arbeidsdag. Tot dat moment praten ze onderling over koetjes en kalfjes, discussiëren enigszins verhit of maken ruzie. Ze werken graag voor Matuschek en vormen, ondanks hun verscheidenheid, een hechte groep. De winkel van Matuschek verbeeldt de samenleving in een notendop, zou je kunnen zeggen.
De medewerkers zijn net als de burgers in de gewone samenleving voorzien van allerhande ondeugden. Ze zijn vervelend. Ze liggen dwars. Ze zijn jaloers. Noem maar op. Aan de andere kant beschikken ze eveneens over de compassie en empathie die nodig is om een ander lid van de gemeenschap bij te staan als dat nodig is. Zoals dat echter gaat in een hechte gemeenschap ontstaan er scheurtjes. De eerste duidelijke scheurtjes ontstaan als een nieuwe medewerkster wordt aangenomen. Verdere scheurtjes ontwikkelen zich als Matuschek erachter komt dat een personeelslid een verhouding met zijn vrouw heeft. We beleven de dynamiek van de samenleving in het klein.
Er is voldoende voer voor grootse melodramatische ontwikkelingen. Genoeg voer ook voor een kritische, spottende, cynische kijk op de samenleving. Maar dat gebeurt in deze film dus niet. De film ontspoort nooit met groots drama en wordt nooit cynisch of spottend in de toonzetting, maar blijft het klein en menselijk houden. De film straalt een bepaalde kneuterige charme uit, die steevast behouden blijft ondanks de commoties die zich voordoen. Ik was er blij om. Je gunt de personages ook helemaal geen ongelukkig leven. Stuk voor stuk wens je dat ze hun problemen te boven komen en dat het hun goed gaat. Ja ja, de teneur van de film kreeg vat op me.
De boodschap die de film uitdraagt is de kneuterigheid zelve en moet uiteraard in het licht van de tijdsgeest worden bekene. De boodschap luidt dat de weg naar het geluk dichtbij ligt. Je moet het alleen willen zien. Geluk ligt niet altijd verborgen in absurde en grootse voorstellingen, maar bevindt zich simpelweg om de hoek. Tja, dat klinkt allemaal erg banaal en naïef. Maar toch. Na het bekijken van The Shop around the Corner, vergaat de neiging om spottend of cynisch te reageren over zoveel simpele wijsheid je wel. Nou ja, althans voor even dan.

Uitstekend alternatief voor It’s A Wonderful Life op de kerstavond, met vergelijkbare catharsis momenten. Een vloeiend script met fijne dialogen en bovengemiddeld acteerwerk. Zelfs de schaarse decors waren indrukwekkend.

De 2e Lubitsch die ik op korte tijd gezien heb na To Be or Not to Be en ook met deze The Shop Around the Corner heeft hij me aangenaam weten te verrassen. Het is wel niet van hetzelfde hoge niveau als To Be or Not to Be, maar het is gewoon een erg leuke, charmante film. De humor is fijn, maar niet geweldig (het personage Pepi vond ik eerder een irritant ventje).

Lubitsich is erin geslaagd om eer een fijne feelgood-movie van te maken. Ik begon me al af te vragen of Kralik het wel zou aandurven om zijn ware identiteit als pennevriend kenbaar te maken aan Klara. De hele opbouw naar dit moment met verschillende subtiele hints is erg leuk gedaan.

3.5*