Charleston (1977)

Bud, de con man

Ik heb nog een aantal Bud Spencer (en Terence Hill) films liggen waardoor ik me heb voorgenomen om eerst die eens te zien vooraleer ik er nieuwe aanschaf. Normaal gezien had ik Charleston dan ook opzij laten liggen, maar de DVD van Paradiso Home Entertainment sprak zowaar over Italiaanse audio, iets wat me eerder zeldzaam lijkt te zijn bij de films van de imposante Italiaan. Toch maar meegenomen dus, kreeg hem bovendien nog eens gratis bij een aantal andere, en gisteren opgezet.

Groot was dan ook de verbazing dat ik enkel Engelse audio kon selecteren! Opletten dus welke versie je koopt, maar ik ben er eerlijk gezegd ook niet helemaal van overtuigd wat nu de correcte taal zou moeten zijn. Er is een (overigens erg leuke) scène waar er met morse code wordt gewerkt en dat wordt dan in het Italiaans ondertiteld, maar Spencer lijkt weldegelijk Engels te spreken. De film speelt zich bovendien voor een groot stuk in Londen af dus dan lijkt Engels sowieso wel de aangewezen taal. Ach, het maakt op zich niet veel uit. Charleston is een film die overduidelijk naar The Sting en andere genregenoten heeft gekeken en het resultaat mag er in ieder geval zijn. Een plot waar iedereen wel een driedubbele agenda lijkt te hebben en daar komt dan ook nog eens bij dat ik gewoon een zwak heb voor dit soort zwendelpraktijken. Zolang het me zelf niet overkomt natuurlijk..

Verwacht wel niet te veel vechtpartijen met Spencer in de hoofdrol. Hij laat hier en daar wel eens zijn vuisten spreken, maar hij blijft redelijk rustig doorheen de film. Op zich wel eens een leuke afwisseling en Spencer als de opper zwendelaar is gewoon een goede keuze geweest. Er hangt trouwens wel wat een rare vibe doorheen de film. Sommige stukken lijken vreselijk amateuristisch te zijn (de running gag hoe Joe Lo Monaco de telefoon opneemt!) en toch werkt het wel goed. De climax is het vanzelfsprekende hoogtepunt in deze Charleston. Heerlijk om te zien hoe alles in elkaar zit en bovendien komt er nog een fijne confrontatie tussen gangsters en (onder andere) clowns aan te pas.

Naast de foutieve informatie met betrekking tot de audio, zou deze versie ook gecut zijn. IMDB spreekt over een alternate version met een scène waar Spencer begint te zingen, lijkt me iets te zijn dat ik me wel zou herinneren in ieder geval. Soit, leuke film in ieder geval. Vreemd dat Fondato nooit meer met Spencer en/of Hill heeft gewerkt, want zijn Watch Out We're Mad was ook erg leuk.

3.5*

Deze Spencer film altijd vermeden, omdat ik niet de indruk kreeg dat er veel knokwerk in zat, de enige reden dat ik deze films toch keek. Een jaar of vijf geleden de Nederlandse dvd voor slechts 2 euro bij de Blokker gekocht (en voor dat zelfde bedrag ook weer snel verkocht), maar vooral de matige, tenenkrommende Engelse audio vond ik de film zo verpesten, dat ik 'm met moeite uit had gekeken.

Nu jaren later de film op een Duitse blu ray aangeschaft en 'm bekeken in het Italiaans met verassend genoeg (want deze mogelijkheid staat nergens vermeld) Duitse subs en dat is toch wel een duidelijke verbetering en kijkt fijner weg.

Nog steeds geen topper en weinig actie en geknok, maar wel een aardige en vrolijke film, waarbij we Spencer zien als leider van een groepje oplichters, die -via een vooropgezet plan- een misdadiger een poot uitdraaien en 'm tevens oplaten draaien voor het stelen van schilderij van hoge politiefunctionaris.

Uiteindelijk draait het uit op één grote knokpartij (incl. clowns en acrobaten) tijdens finale, waar helaas Spencer zelf maar mondjesmaat aan deel neemt. Wel zien we hem in deze film op een podium dansen met groepje danseressen en samen met groepje mede oplichters een liedje zingen, maar of je daar nou als kijker op zit te wachten...?

De grote schurk wordt gespeeld door James Coco, die zich door de film heen schmiert en Lom is de pief van politie in een wat ondankbaar rolletje. Verder zien we nog de Britse bijrol- en karakteracteur Lacey (vooral bekend als nazi in Raiders of the Lost Ark) als één van Spencers metgezellen.

Redelijk leuke misdaad comedy, maar niet bepaald hoogte punt uit Spencers carrière.

Een mager zesje, ofwel drie sterren.