The Burning Moon (1992)

Ik ben normaal totaal geen fan van die Duitse underground filmpjes. Met name die troep van Schnaas (Violent Shit) vind ik echt afschuwelijk ondanks de gore. Maar Ittenbach doet het een stuk beter dan Schnaas. Deze vond ik echt top.

Een heroïne spuitende loser vertelt zijn kleine zusje 2 verhaaltjes voor het slapen gaan. Het 1ste verhaaltje is heel aardig, maar kakt af en toe wat in, en op die momenten wordt het barslechte acteerwerk af en toe wel storend. Maar ik heb me er niet aan geërgerd. De gore stukjes waren ook hier al top. 3.5 * voor dit verhaaltje.
Het 2e verhaal is een stuk beter. De sfeer is erg goed. Het acteerwerk nog steeds bar slecht maar nog veel meer over de top, waardoor het best leuk wordt. En de gore is echt van hoog nivo, vooral het laatste kwartier in de hel. Zwaar over de top en extreem bloederig. Een dikke 4* voor dit deel.

4* voor het geheel. Erg fijn filmpje

2e film die ik van Ittenbach zie en ook deze was niet slecht.

Het acteerwerk en geluid van de film komen wel erg amateuristisch over. Het eerste verhaaltje was best leuk met al aardig wat gore, daarna aan het begin van het tweede verhaaltje begon het wat saaier te worden. Ik had ook moeite iedereen uit elkaar te houden want al die Duitsers leken op elkaar . Toen zwankelde de film ook rond de 2,5 *. Totdat het laatste kwartier aanbrak. Oeh wat was dat lekker en heerlijk over de top. benen worden uitelkaar getrokken, ingewanden worden opgegeten en buiten dat lopen er ook de meest vreemde wezens rond. Als de hele film zo zou geweest als het laatste kwartier was ik zeker op 4 tot 5 sterren uitgekomen. Helaas kende de film een aantal saai/onaantrekkelijke stukken waardoor ik uitkom op 3,5*.

The Burning Moon, mijn 3e film van Ittenbach. Zoals degene boven mij al zei, een Ittenbach kijk je niet voor het acteerwerk, maar voor de gore. En bij The Burning Moon is die weer prima!
The Burning Moon is een amateuristisch filmpje van Ittenbach, daarnaast is The Burning Moon Duits gesproken in tegenstelling tot mijn vorige 2 ontmoetingen met Ittenbach. De film bestaat uit 2 korte verhalen.

Julia's Love is een tof filmpje waar je na 1 minuut al middenin zit na een slachtpartij in het ziekenhuis. De moordenaar is een behoorlijk ziek ventje en de film bevat enkele originele gegevens zoals het uit het dak gooien van een afgehakt hoofd. De grote slachtpartij in dit filmpje is ook hartstikke prima met enkele toffe kills.

The Purity is een ziekere film dan de eerste en bevat een geweldige climax. De rest van de film is weinig boeiends, de karakters zijn vooral irritant, en het is niet echt interessant. Over het gehele filmpje wel een aantal keer toffe gore, maar het einde slaat alles. Geniaal, zo moet de hel er inderdaad uit zien!

3*

Een verbetering op Black Past. Het opsplitsen van het verhaal doet de aandacht en geduld goed, maar vooral het einde van het tweede verhaal is een erg sterk staaltje amateurfilmerij van Ittenbach. Pretty disturbing! Een stap in de goede richting.

Langere recensie:

Cult Movies Reviewed: The Burning Moon (1992, Olaf Ittenbach) - dvd recensie - cultmoviesreviewed.com

Slechte film heb hem zelf op DVD!!!

Minder dan z'n debuut.... maar uiteraard een Duits splatter meesterwerkje! Met name het tweede verhaal is geweldig. Niet alleen staat het bol van de simpele acteurs (vele malen erger dan het eerste verhaaltje), maar qua effecten gaat hij hier richting het niveau van Premutos. Dat is duidelijk een film die in het verlengde van deze is gemaakt. Hoe hij een kelder ombouwt tot een ware splatter hel, waar lichaamsdelen te pas en te onpas rondvliegen en hoofden op de meest sadastische manieren aan gort worden geschoten, geslagen en geboord. Ittenbach zelf ditmaal alleen in een rolletje voor de wrap-around story, maar hij zal nog lang bijblijven dankzij die epische oorbel Zou hij zichzelf nog terug willen zien?!

No-budget Films van Olaf Ittenbach kenmerken zich vooral door één ding;de dialogen en het acteren zijn lachwekkend slecht. Het maakt zelfs bijna niet uit welk jaar een film van hem komt. Behalve dan dat de aankleding wat veranderd en je kan zien hoe groot het budget moet zijn geweest. In de drie jaar na zijn eerste film is er dan ook niet heel veel veranderd.

Deze film is eigenlijk anthologie die uit twee verhalen bestaat, beide worden door een opstandige en aan drugsverslaafde tiener (Olaf Ittenbach) verteld aan zijn jongere zusje voordat ze gaat slapen. Het eerste verhaal met als titel "Julia’s Love" gaat over het meisje Julia, die een blind date heeft met een seriemoordenaar. Het tweede verhaal, "The Purity," gaat over een moordlustige priester die uiteindelijk in de hel terecht komt voor zijn daden.

Alhoewel er misschien iets meer aandacht was voor de verhalen, draait alles om de gore. En die is zoals vanouds. Ittenbach is en blijft de Duitse keizer van de (underground) Gore. Met elk verhaal en elke moord wordt er één tandje opgeschakeld; Kelen worden doorgesneden, afgehakte ledematen, headshots en zelfs een kijkje in de hel waar helemaal los wordt gegaan!

De undergroundhorror-liefhebbers worden op hun wenken bediend met deze typische Ittenbach, lachwekkend slecht, soms best wel goed, maar altijd overtreffen met top bloederigheid.