Tarzan Triumphs (1943)

Alweer het zevende deel en wat gaat het toch hard. Gelukkig zonder Maureen O'Sullivan als Jane en MGM heeft plaatsgemaakt voor RKO. Een pluspunt is dat er in het verhaal nu meer avontuurelementen zitten. Echter Tarzan Triumphs bevat ook een hoop mindere punten. Ten eerste is de humor van een lager niveau met teveel dressuurkunstjes. Bij tijd en wijlen zwaar patriottisch en moralistisch, vooral als je gaat kijken naar de Nazi's. Toch altijd wel grappig om te zien dat men 'slecht' associeert met 'lelijk'. Het verhaal bevat enkele zeer vergezochte 'onwaarschijnlijkheden' en het geheel kan nauwelijks boeien door de patriotistische insteek. Ik zag trouwens nergens de Nazi-saluut, dus censuur zal er zeker zijn geweest. Het einde is naast vergezocht al helemaal erg dom en stom: Nazi's denken dat het Hitler is aan de radio terwijl het Cheeta is. Toch wel een minder deel dat alleen gered wordt door het avontuuraspect.

Deze in 1942/43, dus middenin de oorlog, gemaakte film was bedoeld als oorlogs propagandafilm.

In Hollywood werden er destijds massa's van dat soort films geproduceerd.

Dus ook Tarzan moest op het 'oorlogspad'.

Dat deed hij in dit verhaal niet meteen met overtuiging, maar eerder schoorvoetend.

Liefst wilde hij niets met het hele oorlogs-gedoe te maken hebben, zolang men hem maar met rust zou laten.

(een grote tegenstelling met de Tarzan uit de boeken van schrijver Edgar Rice Burroughs, de geestelijke vader van de jungle held. Daarin neemt Tarzan tijdens de oorlogsjaren namelijk dienst bij de Britse luchtmacht, en komt terecht bij Nederlandse verzetsstrijders op Sumatra)

Tarzan's woede wordt echter opgewekt door de ontvoering van zijn (adoptieve) zoon Boy, en dat zullen de Nazi's die daaraan schuld hadden geweten hebben.

De hel breekt los in het oerwoud wanneer de junglekoning wraak neemt, daarbij geholpen door Boy en niet in de laatste plaats door de chimpansee Cheetah.

Samen zorgen zij voor 'opruiming' onder de Nazi's.

Totale score aan dode Duitsers 15 , als ik het goed geteld heb.

Een aantal van de Nazi's komt op gruwelijke wijze om het leven.

Daarmee is dit ook de meest gewelddadige Tarzanfilm ooit, tenminste voor wat betreft het aantal doden, door de hand van Tarzan en zijn kompanen.

Tarzan's wederhelft Jane is in deze film niet aanwezig.

Weissmuller was ontslagen bij MGM, na zes Tarzan films aan de zijde van Maureen O'Sullivan.

Die laatste had meer dan genoeg van haar rol, waarin ze zich nooit prettig had gevoeld, mede door de slechte verstandhouding met de chimpansees, die haar niet mochten en konstant naar haar beten)

Toen RKO Radio Pictures Weissmuller een nieuw (Tarzan)kontrakt aanboden ging O'Sullivan dus niet mee als Jane.

In de eerste twee Tarzan films van RKO was Jane afwezig.

Zij deed zogezegd dienst in Engeland bij het verzorgen van oorlogs slachtoffers.

Maar geen gebrek aan vrouwelijk schoon in 'Tarzan Triumphs'...

De oogverblindend mooie Frances Gifford, als prinses Zandra, doet Jane als het ware verbleken.

Graag zou ik Gifford in de latere Tarzan films in de Jane rol gezien hebben, al was Brenda Joyce, die de opvolgster van O'Sullivan werd, ook een zeer goede keuze moet ik toegeven.

Veel actie en goede muziek in 'Tarzan Triumphs' maken het tot een zeer genietbare film, al moet men wel de oorlogspropaganda in koop nemen natuurlijk.

Dit is de enige van de twaalf Weissmuller Tarzan films die niet gedurende vele jaren in de Nederlandse bioscopen te zien was.

Hij was wel te huur als 8mm of 16mm kopie voor vertoning in buurthuizen en voor privé bijvoorbeeld.

Maar in de reguliere bioscopen was hij maar sporadisch te zien, vreemd genoeg.

In België draaide de film overigens wél gewoon in de bioscopen

Vanzelfsprekend werd de film in Europa pas ná de oorlogsjaren uitgebracht.

Hitler, die flink op de hak wordt genomen in 'Tarzan Triumphs', zal er minder kontent mee geweest zijn.

En dan te bedenken dat hij een liefhebber van de Weissmuller films was, en er zelfs een privé collectie van de films op nahield!

De eerste Tarzan film Van RKO. Het blijven op zich wel goede en ook leuke films.

Wat ik wel een beetje raar vond was dat Jane er niet inzat . Ik weet dat O'Sullivan er geen zin in had (lijkt me ook logisch als je bij elke film wordt gebeten door een aap), maar ik denk toch dat ze toen al een opvolger hadden kunnen zoeken.

Er zaten ook wat kleine slechtere scene's in. Een Olifant die met zijn slurf een rotsblok aan de rand van de berg gooit, waarbij een man nog eens valt.
Op zich vond ik het geweldig dat Cheetah Hitler nadeed.

Voor de rest is de film niet slecht en had de film gewoon goede scene's. Zoals bijvoorbeeld een man die uit het vliegtuig probeert te springen maar met zijn parachute tegen de vleugel van een vliegtuig komt.

Frances Gifford deed het goed en had zo Jane kunnen spelen.

Wat nou mijn favoriete Tarzan film is kan ik nu niet zeggen. Maar in ieder geval niet deze, alhoewel ik deze ook niet slecht vind. Het krijgt dus een 3,0.

Leuk om een keertje gezien te hebben.

Tarzan vs de nazi's. In de oorlogsjaren was er minder budget in de filmwereld, sommige acteurs gingen mee vechten in de oorlog en wat er toch gemaakt werd (vooral in Amerika) had meestal de naklank van de oorlog en het Amerikaanse patriotisme. Dus lieten ze Tarzan tegen de nazi's vechten. Zonder Jane, want Tarzan verhuisde van MGM naar RKO en Jane (Maureen O'Sullivan) had een contract bij MGM. Het is dus toch wat anders dan de oudere Tarzanfilms en dat merk je wel. Het niveau is even hoog en heeft wat weg van een tienerverhaal. Maar met de nazi's en het vele geweld is er toch een donkere schaduw over de film. Ben ook geen fan van Boy, de zoon van Tarzan. De film heeft geen slecht verhaal, al is het weinig verrassend. Niet meteen de beste Tarzanfilm, al hebben de oude Tarzanfilms voor mij vooral een nostalgisch gevoel en vind ik het nooit echt topfilms. Net als bvb tijdsgenoot Lassie een wat gedateerde Amerikaanse held die weliswaar iconisch is, maar dan vooral vanwege de naam en niet de films.

Duidelijk een propagandafilm. Een leuk verhaal, maar er had toch meer in kunnen zitten. Iets mysterieus. Net als bij The Lost Ark van Indiana Jones. Soms is die aap om te lachen en soms is ze ook ergerlijk. Vooral, toen ze de antenne niet terug wilde geven. Er zaten ook een paar mindere scenes in de film. Zoals de olifant die een rots naar beneden duwt en de man die met zijn parachute vastzit aan de vleugel van een vliegtuig na het springen.

"Now Tarzan make war!"

Tarzan en Boy vechten tegen nazi's. De zevende film in de Weissmuller Tarzan-serie en de eerste film die door RKO werd gemaakt. Ook de eerste film zonder Maureen O'Sullivan als Jane, aangezien die bij MGM onder contract stond en wel klaar was met de reeks. Jane's afwezigheid wordt uitgelegd in een brief die Boy aan Tarzan voorleest. Maar niet getreurd want de mooie Frances Gifford (speelde als eens Jungle Girl in 1941) als de inheemse prinses Zandra van de verloren stad Palandria zorgt voor de sex-appeal. Het verhaal wijkt eigenlijk niet zo heel veel af van wat ze al deden; de witte medemens komt op zoek naar grondstoffen. Met dat verschil dat het nu geen kolonisten maar nazi's zijn en dat Tarzan blijkbaar zijn aversie voor vuurwapens is vergeten. Maar met Tarzan het Amerikaanse isolationisme werkte eigenlijk perfect. Natuurlijk komt Tarzan tot het besef dat de Duitsers een schop onder hun kont verdienen. Als dat gebeurd dan is dit nog best gewelddadig voor zijn tijd. Zelfs Cheetah en Boy grijpen de wapens op en doden een paar Duitsers. Ja dit maakt van de film leuke, snelle en vermakelijke aflevering! En de slotscène, waarin Cheetah voor Adolf Hitler werd aangezien, was zelfs nu nog grappig!