Tarzan Triumphs (1943)

De eerste Tarzan film Van RKO. Het blijven op zich wel goede en ook leuke films.

Wat ik wel een beetje raar vond was dat Jane er niet inzat . Ik weet dat O'Sullivan er geen zin in had (lijkt me ook logisch als je bij elke film wordt gebeten door een aap), maar ik denk toch dat ze toen al een opvolger hadden kunnen zoeken.

Er zaten ook wat kleine slechtere scene's in. Een Olifant die met zijn slurf een rotsblok aan de rand van de berg gooit, waarbij een man nog eens valt.
Op zich vond ik het geweldig dat Cheetah Hitler nadeed.

Voor de rest is de film niet slecht en had de film gewoon goede scene's. Zoals bijvoorbeeld een man die uit het vliegtuig probeert te springen maar met zijn parachute tegen de vleugel van een vliegtuig komt.

Frances Gifford deed het goed en had zo Jane kunnen spelen.

Wat nou mijn favoriete Tarzan film is kan ik nu niet zeggen. Maar in ieder geval niet deze, alhoewel ik deze ook niet slecht vind. Het krijgt dus een 3,0.

Tarzan vs de nazi's. In de oorlogsjaren was er minder budget in de filmwereld, sommige acteurs gingen mee vechten in de oorlog en wat er toch gemaakt werd (vooral in Amerika) had meestal de naklank van de oorlog en het Amerikaanse patriotisme. Dus lieten ze Tarzan tegen de nazi's vechten. Zonder Jane, want Tarzan verhuisde van MGM naar RKO en Jane (Maureen O'Sullivan) had een contract bij MGM. Het is dus toch wat anders dan de oudere Tarzanfilms en dat merk je wel. Het niveau is even hoog en heeft wat weg van een tienerverhaal. Maar met de nazi's en het vele geweld is er toch een donkere schaduw over de film. Ben ook geen fan van Boy, de zoon van Tarzan. De film heeft geen slecht verhaal, al is het weinig verrassend. Niet meteen de beste Tarzanfilm, al hebben de oude Tarzanfilms voor mij vooral een nostalgisch gevoel en vind ik het nooit echt topfilms. Net als bvb tijdsgenoot Lassie een wat gedateerde Amerikaanse held die weliswaar iconisch is, maar dan vooral vanwege de naam en niet de films.

"Now Tarzan make war!"

Tarzan en Boy vechten tegen nazi's. De zevende film in de Weissmuller Tarzan-serie en de eerste film die door RKO werd gemaakt. Ook de eerste film zonder Maureen O'Sullivan als Jane, aangezien die bij MGM onder contract stond en wel klaar was met de reeks. Jane's afwezigheid wordt uitgelegd in een brief die Boy aan Tarzan voorleest. Maar niet getreurd want de mooie Frances Gifford (speelde als eens Jungle Girl in 1941) als de inheemse prinses Zandra van de verloren stad Palandria zorgt voor de sex-appeal. Het verhaal wijkt eigenlijk niet zo heel veel af van wat ze al deden; de witte medemens komt op zoek naar grondstoffen. Met dat verschil dat het nu geen kolonisten maar nazi's zijn en dat Tarzan blijkbaar zijn aversie voor vuurwapens is vergeten. Maar met Tarzan het Amerikaanse isolationisme werkte eigenlijk perfect. Natuurlijk komt Tarzan tot het besef dat de Duitsers een schop onder hun kont verdienen. Als dat gebeurd dan is dit nog best gewelddadig voor zijn tijd. Zelfs Cheetah en Boy grijpen de wapens op en doden een paar Duitsers. Ja dit maakt van de film leuke, snelle en vermakelijke aflevering! En de slotscène, waarin Cheetah voor Adolf Hitler werd aangezien, was zelfs nu nog grappig!