Robo Vampire (1988)

's Werelds slechtste regisseur presenteert.

Ditmaal onder de naam Joe Livingstone. Godfrey Ho blijft een stiekeme boef. Zoals zo vaak heeft hij ook weer een lekker foute en nieuwsgierig makende poster geregeld. Ho-ho (zoals ik Ho liefkozend noem) jat namelijk niet alleen zijn soundtracks, maar ook het succes van andere regisseurs. Je moet ook wat met meer dan 20 aliassen op je naam.

Wanneer de 'robo-vampire' op een zak meel slaat en het moet voorstellen dat hij een tegenstander in elkaar beukt, weet je al dat Livingston niemand minder is dan de oosterse Wood Jr., met waarschijnlijk 'Zombie Vs. Ninja' (een van de grootste drollen in het land der cinematografie) nog vers in het geheugen. Niet dat Ho-ho er veel van geleerd heeft overigens. Want ook dit smaakt naar bocht en is voorzien van hilarisch slechte breakdance-gevechten. Het camerawerk is gelukkig iets beter, al zien we de pulp hierdoor alleen maar beter. Misschien daarom toch geen plus.

Eerlijk is eerlijk, dit is niet de regisseur zijn slechtste werk, hoe belachelijk de carnavaleske Robocop-imitatie ook moge zijn. Humor is niet het genre, maar de cheesy bijkomstigheid van deze serieus bedoelde flick. Ho kennende kon er alleen maar een lachje vanaf toen de nietsvermoedende distributeur geld voor het werkje over had. Net genoeg om het uit te kunnen zingen tot het volgende project. Of zou Ho-ho dan toch een masochistische verslaafde zijn van zijn eigen werk? God(frey) mag het weten..

Slecht.

Fantastische pulp.

Een onnavolgbaar verhaal, prut dialogen, kungfu, vuurgevechten, explosies, een half naakte geest, zombie-vampieren en een cyborg, deze film heeft het allemaal. De outfit van Robo-warrior is op zijn minst legendarisch te noemen. En zodra je over het feit heen bent dat de vampieren eigenlijk met gestrekte armen naar voren hupsende kungfu zombies zijn kan het allemaal alleen nog maar mee vallen!