Southland Tales (2006)

2e poging, nadat het vannacht helemaal mislukt is hier ook maar iets zinnigs van op het scherm te zetten.
Deze film heb ik maar liefst 2 dagen achter elkaar gekeken. De eerste keer dat ik de film zag kon ik er eigenlijk geen kant mee op. Ik voelde me daar niet prettig bij, want ik kon voor mezelf niet duidelijk krijgen of ik de film nu goed of slecht vond, vermakelijk of spannend en ga zo maar door. Ik was leeg getrokken door hetgeen ik gekeken had en ik kon geen kant op. Ik denk dat het de eerste keer voornamelijk een combinatie van vanalles was. De 2e keer kwam er al een stuk beter uit.

Of de film je zal bevallen, ligt ook voor een groot deel aan hoe je tegen de film aankijkt. Het is een tamelijk absurde kijk op een nogal futuristische wereld met apocalyptische toestanden. De vertelling is soms vrij serieus, maar de film is dat vaak totaal niet, daar ligt de valkuil. Ga je tegen deze film serieus aankijken, is er geen bal aan denk ik. Semi-normale personages lopen tussen de meest weirde personages en overal zijn wel knipogen te ontdekken.
Niet dat het soms niet duidelijk genoeg is, want met een line als I'm a pimp and pimps don't commit suicide en ook bijvoorbeeld het met een intercomachtige stem aankondigen van de apocalypse, alsof het om een aanbieding van de supermarkt gaat kun je mij van de vloer oprapen.
Visueel ziet het er gewoon goed uit en worden er leuke dingen tussendoor toegepast als computer annimatie, Youtube achtige beeldschermpjes en handheldcam. Niet dat het mindblowing is ofzo, maar wel afwisselend.
Emotioneel/visueel mooie scenes, dat zijn er maar een paar en die zitten vooral in de serieuze muzikale stukken.

Het acteerwerk past goed in de film. De ietwat gek gekozen cast past goed bij elkaar en vult goed aan. Er spat geen acteertalent van het scherm, maar juist door de tonque-in-cheek toon van de film, word er iets anders van de acteurs verwacht, dan als het een serieuzere film zou zijn geweest. Ik had me zeker in het geval van The Rock en Sarah Michelle Gellar geen andere acteurs voor kunnen stellen, maar juist ook alle bijrollen vallen hier erg op, omdat dat juist de rare types zijn.

Que beoordeling weet ik het nog steeds niet. De film heeft wat dat betreft zo'n aparte toon en idee, dat ik na 2x nog steeds niet exact weet hoe ik mn beoordeling moet stellen.

Ja, hij is positief, maar meer omdat ik me vaak rot heb gelachen om de vreemde types, opmerkingen en situaties, dan dat het ook echt super was. Hoewel uitermate orgineel en fris en een andere kijk op de wereld en apocalyptisch gebeuren dan we gewoon zijn. Het is misschien wel super dus, ik weet het niet, ik heb nog nooit zoveel moeite gehad om een film te beoordelen. Dat doe ik nu dus ook niet

WTF was Richard Kelly smoking?

Een film met een toch wel enigszins bekende cast, die 2 jaar geleden gemaakt is en nu even snel op dvd uitkomt. Dat maakte me wel erg nieuwsgierig naar hoe slecht dit wel niet moest zijn.

En hoewel ik het helemaal geen vervelende film vond, zijn de kritieken wel enigszins te verklaren. Richard Kelly lijkt hier totale vrijheid te krijgen en maakt een film die aan de ene kant, een fuck you lijkt te zijn aan het adres van zijn vorige film. En op het andere moment een serieuze aanklacht lijkt te willen zijn tegen het beleid van president Bush en the war on terror.

De film speelt zich in juli van dit jaar af, en kennelijk zijn we al lichtjaren verder in deze korte tijd. En heel Amerika is keihard aan het oorlog voeren in het midden oosten en voert een extreem zero tolerance beleid in het land zelf. En natuurlijk zijn er strijders tegen dit regime, een groepje misfits heeft een plan bedacht om Boxer Santaros en daarmee zijn politieke connecties in een slecht daglicht te zetten en wil hen hiermee chanteren.
Klinkt nog best begrijpelijk allemaal, waren het niet dat Kelly zijn favoriete onderwerp er kennelijk ook bij wil hebben, en dat is tijdreizen. Dan blijkt Richard Kelly kennelijk nogal wat te hebben genomen in zijn vrije tijd en wordt het verhaal soms wel erg maf en komisch. Maar ben er niet helemaal uit of het zo altijd was bedoeld, kan me bijna niet anders voorstellen.

En dat was dan ook het beste punt van de film. Scènes waar we een auto zien neuken met een andere auto of The Rock die zegt; "I'm a pimp... and pimps don't commit suicide."
Call me crazy maar ik moest best vaak lachen eigenlijk. En Richard Kelly heeft eigenlijk best grote ballen om met 17 millioen een film te maken waarbij je haast zeker weet dat dit door niemand gaat worden gesmaakt

De film zag er overigens helemaal niet verkeerd uit, paar erg mooie shots. Bij tijd en wijlen een erg geslaagde dromerige sfeer ook, wat zeker deed denken aan zijn eerste film.

3.5 sterren krijgt die gewoon. Meesterlijke gast die Richard Kelly, brengt ons gewoon weer Christopher Lambert!

Who am I?

- That's none of your business!

2,5 uur puur genieten dit.

Kelly kleurt hier niet alleen buiten de lijnen, hij tekent de lijnen zelf, en gebruikt voor zijn nieuwste uitspattingen opnieuw prachtig materiaal. Die handelsmerk longtakes met glijdende en draaiende camera, merkwaardige CGI en vreemdsoortige futuristische panopticons, Muse, BRMC, een Badalamenti-achtige Moby... Overgoten met een dikke, vette fuck you, naar van alles en nog wat. De ene one-liner is nog belachelijker - en vaak nietszeggender - dan de ander, maar ik kwam geregeld niet meer bij van het lachen. Maar dat kan ook door de overgelikte maar ongekende schoonheid en de grenzeloze pretentie van Kelly's ideeën komen.

Donnie Darko mag dan al Lynch-light zijn genoemd, dit komt er nog dichter bij in de buurt: Lynch, want de causale coherentie is zoek en de karakters zijn totaal geschift. Gelukkig is de film zich hier helemaal bewust van en wordt het omringd met een waanzinnig zelfreflexief B-film plot. En Light, omdat het allemaal een heerlijk stuk lichtvoetiger is en het overgrote deel van de setting baadt in zonlicht. Het ligt (badumching) mij zelfs beter dan het duistere werk van Lynch.

Een film waar ik nog lang van ga nagenieten. Laat gewoon al je serieux en verwachtingen varen en vertrouw het aan Kelly toe om je met elke scène te verrassen. Grote kans wel dat je het niets vind, maar als dit een glimps van de filmtoekomst uit Kelly's glazen bol is dan kan ik alleen maar reikhalzend uitkijken.

Op naar de DVD, of misschien zelfs een bioscoopbezoek, opdat de ervaring door middel van Surround Sound en scherp(er) beeld de laatste halve ster erbij dwingt.

Wat een ervaring. Ontzettend benieuwd wat anderen hiervan gaan vinden. Zou me niets verbazen als hij niet boven de 2,5* uitkwam. Deze film lijkt amper gemaakt met en voor een menselijk brein.

Als je weet dat deze film op de Openbaring van Johannes is gebaseerd dan valt het op zich wel mee met het onbegrijpelijke. Nou ja, dan houd je al die onzin van dat boek nog over maar dan is het allemaal iets beter te plaatsen. Ik wist dat niet van tevoren dus de film kwam op mij ook nogal raar over.

Hoewel nergens het niveau van het meesterwerk Donnie Darko gehaald wordt vond ik het wel een geslaagde film. Ik heb ook het idee dat de film zich niet zo ontzettend serieus neemt, mede door de humor die her en der in de film te vinden is. Ik lag dubbel bij de scène dat Boxer het idee van zijn film verteld. Heerlijk acteerwerk van Johnson, die door lijkt te hebben in wat voor soort film hij zich bevind. Er valt nog veel meer te lachen, er zijn namelijk best veel belachelijke scènes in Southland Tales te vinden die zo op het eerste gezicht helemaal nergens op slaan maar vast veel meer te betekenen hebben. Leuke bijrollen ook van Lovitz, Kevin Smith en Janeane Garofalo, die laatste twee had ik écht niet herkend.

Grootste nadeel is wel dat de film nogal fragmentarisch begint, alles moet nog uitgelegd worden voordat het verhaal echt van start kan gaan. Daardoor duurt het wat lang voordat je in de film zit. Het is allemaal ook wat aan de lange kant. Ik kan me voorstellen dat als je echt een coherent verhaal wil in een film je er op een gegeven moment nogal moe van wordt.

3,5*

Wow! Wat een prachtige film zeg! Ik had eerlijk gezegd niet superveel verwacht van deze film, maar het tegendeel is bewezen. De film scoort niet erg hoog tot nu toe en word een paar keer best naar beneden gehaald door sommig users. Niet geheel onbegrijpelijk denk ik, want ik denk dat deze film niet voor iedereen toegankelijk zal zijn. Voor mij was Southland Tales dat in ieder geval wel.

Het begint allemaal een beetje rommelig vind ik. Het lijkt of je in het diepe gegooid word en er word veel tekst en uitleg gegeven. Dit is niet altijd even makkelijk te volgen vind ik, maar al snel kom je in het verhaal en ik werd echt in het verhaal gezogen. Prachtig gewoon! De film bevat een geweldige sfeer met het 4th of July feest op de achtergrond. Alhoewel we als kijker niet super veel meekrijgen van het feest draagt dit veel bij in de film vind ik. De menigte en mooie muziek op dat feest halen de sfeer echt omhoog naar mijn mening.

De personages zijn super. Dwayne Johnson lijkt zich super in zijn rol thuis te voelen. Echt een erg goede rol van hem. Hij produceert de ene na de andere geweldige uitspraak en of het nou serieus is of niet, ik vond het geweldig. Sarah Michelle Gellar moest ik in het begin wat aan wennen in haar rol, maar ik vond haar ook al snel erg goed thuis passen in haar rol als porno-actrice. Sean William Scott was verbijsterend om te zien. Ik kon hem alleen als grappenmakende en nooit serieuze gast, maar in deze film is hij net het tegenovergestelde. Super goede rol van hem. Justin Timberlake heeft ondanks zijn betrekkelijk kleine rol een goede indruk achtergelaten. Vooral de scene dat hij het nummer Al These Things I've Done van The Killers zingt met die meiden op de achtergrond. Geweldig!

Kelly maakt met Southland Tales een geheel andere film dan Donnie Darko. Vooral de manier waarop hij deze film maakt is anders, maar wel erg goed. Misschien wel een manier waar de kijker aan moet wennen, want de futuristische draai die Kelly meegeeft aan deze film was voor mij wel even wennen. Maar dit is net zoals het begin van de film. Ook hier zit je zo in en op een gegeven moment telde het voor mij alleen als pluspunt in het geheel van deze film. De muziek van Moby is geweldig. Deed me op sommige momente denken aan de muziek uit Mulholland Drive en toen ik als kijker hoorde dat dit gepaard ging met een aantal prachtige nummers kon het allemaal niet meer stuk. Vooral het nummer Wave of Mutialtion van The Pixies is erg mooi in de film. De humor is overigens ook een groot pluspunt. We worden als kijker verrast met de één na de andere verrassende, bizarre en hilarische scene.

De manier waarop Kelly met prachtige camerashots, prachtige scenes weet te creëren is voor mij geweldig uitgepakt. Visueel weet deze film in ieder geval te imponeren. Ook de CGI die gebruikt word pakt goed uit en de bizarre scene dat Scott en Scott in het busje door de lucht vliegen is onvergetelijk goed. Waarom weet ik niet, maar ik moet dan ook de hele film nog even goed laten zakken om vervolgens lang na te kunnen denken over dit kunstwerk. Ik heb nu alweer zin om de film te herzien terwijl ik de film net heb uitgezet!

Have a nice Apocalypse!

4,5*

Hmm kan me voegen in het rijtje DD liefhebbers, maar kon met deze film helemaal niks. Echt geen touw aan vast te knopen en lelijk. Eén gave scène wanneer Timberlake in de camera zingt, de rest is interessant doenerij van de bovenste plank. Wast of time.

1*

Ik kijk altijd alle films af die ik heb, hoe slecht ze ook zijn. Maar niet deze...

Na een uur kijken snapte ik nog geen ene hol van het verhaal en het boeide me ook allemaal voor geen meter. Wat een baggerzooi zeg.

Enige pluspuntje vond ik het goede acteerwerk van Dwayne Johnson en Sean William Scott.

Deze film is gemaakt door de makers van Donnie Darko. Nooit gezien, maar volgens verhalen ook een enorm complexe en vage film. Misschien dat de liefhebbers dus van Southland Tales genieten gaan, maar ik ieder geval niet.

1*

Wederom de woorden uit mijn mond. Ik heb 'm ook ondertussen voor de derde keer gekeken en nog steeds zit ik met verbazing te kijken. Een overwelming van hoogstaande cinema in combinatie met een van de beste soundtracks ooit.

Ik had gedacht dat zo'n pakket aan geweldige muziek niet te overtreffen viel, door de geweldige composities van J. Murphy in 28 Weeks Later, maar ST doet daar nog een schepje bovenop. Fantastisch hoe deze muziek zich doet smelten in de visueel prachtige scenes, dat tesamen zorgt voor een prachtig effect. Een compleet plaatje. Hadden maar meer films zo'n geheel.

De raakvlakken met DD liggen er inderdaad wel bovenop, maar ST wist me toch meer te boeien. Wellicht dat mijn voorkeur gaat naar de maatschappelijke- i.p.v. de psychologische-issues. Het toekomstbeeld dat hier geschetst wordt wist me ook te raken. Daar het een korte sprong in de toekomst is, is er nog niet zo veel veranderd, maar eigenlijk is het een overdreven visie op de huidige maatschappelijk krikiek. Alle het conservatieve is overboord gegooid en alles draait om de knaken. Dit resulteert in grote vrijheid, incluis het domme gezwets van de nyfomanes en porn-actrices. De keerzijde van de medialle wordt prima belicht.

En een gebek aan humor volgens de critici??? Ik weet niet wat men dan wel als goede humor ziet, maar die dubbele moord is werkelijk hilarisch. Vooral die bloedbommetjes naderhand, fantastisch. Ook The Rock's reactie hierop bezorgde me een lach van oor tot oor.

Ook een opmerkelijk punt: de cast. Of eigenlijk: de compleet anti-typecast. Acteurs en actrices die je eigenlijk nooit in een dergelijke rol zal tegenkomen. Misschien is dit ook een grote kracht van de film, want alle hoofdpersonen spelen fantastisch, terwijl ze normaal gesproken niet serieus genomen worden. Een Scorpion King, een Buffy en een Stifler in een serieuze film... geef Kelly maar snel een beeldje, ter stimulans voor meer van deze fantastische cimena!

Typisch gevalletje interessante mislukking.

Het ene moment denk je 'wow, dit is echt geweldig' en 5 minuten later had ik zoiets van 'wat een enorme kutfilm is dit zeg' . En dat ging zo 150 minuten lang door.

Toch wel respect voor de durf van Kelly (want laten we eerlijk zijn, zoiets is dat kan onmogelijk een succes worden) en de originaliteit.

Hij heeft het toch in zich eens iets groots te maken.

Net voor de 3e keer herzien en ik verhoog mijn stem naar 5* want het blijft toch wel een briljante film sterker nog hij wordt ook steeds beter.

Bij de tweede en derde herziening vielen mij steeds meer dingen op,en als ik de film nog wat vaker ga zien(wat ik zeker ga doen),zullen mij vast en zeker nog meer dingen opvallen.Het plot blijft ingewikkeld genoeg om het nog verder uit te puzzelen,toch gaan je verhaal technisch steeds meer dingen opvallen.Eenerzijds is het gewoon een felle kritiek op de wereld en is het net alsof Kelly ons wil vertellen 'kijk eens jongens,dit is wat er kan gebeuren als we zo doorgaan' denk maar aan de oorlog in irak/afghanistan,onze brandstoffen die opraken,de afluister praktijken in America in de film is dat al zover heen dat alles en iedereen in de gaten wordt gehouden .Echter wordt dat toch nergens echt serieus en wordt het gewoon met een hele dikke knipoog gebracht en word soms zo ver doorgevoerd dat het gewoon te absurd voor woorden word.Anderzijds zie ík het als een soort van post-apocalyptisch bijbel verhaal maar dan op een absurde manier verteld ik zal mijn kijk hierop even tussen spoiler tags plaatsen ik zie namelijk in Boxer Santaros een soort van Jezus en Johannes die eigenlijk net als Boxer het einde zagen en voorspelden daarom ook het kruis van bloed op het shirt van The Rock in de laatste scenes omdat Jezus ook gekruisigd werd na allerlei voorspellingen(sorry maar helaas ken ik niet het hele bijbel verhaal dus dat van die voorspelling zal waarschijnlijk niet kloppen).Krysta Now zie ik als de heilige maagd magdalena,waarin Krysta uiteraard geen maagd meer is,Roland Taverner zie ik een beetje als Judas die Boxer heeft verraden en zelf door de 'tijdpoort' is gegaan en Justin Timberlake als de Duivel die een beetje toekijkt hoe de wereld zichzelf verneukt en op een of andere manier een handje in het hele gebeuren heeft. dat natuurlijk ook weer in het absurde doorgedreven,maar dat is dus mijn interpertatie van het hele verhaal tot nu toe,kan na herziening altijd veranderen.

The Rock blijft mij toch verbazen met zijn prestatie vooral dat hele neurotische wat hij speelt als hij de hele tijd met zijn vingers aan elkaar tikt.Seann William Scott,Mandy Moore,Sarah Michelle Gellar en toch ook Jon Lovitz doen het geweldig.En de oneliners die ze eruit kramen als "I'm a pimp... and pimps don't commit suicide."
of "Nobody rocks the cock like Krysta Now." En Gellar toch wel een beetje de show steelt met haar hit teen hornyness is not a crime

Film technisch zit Southland Tales ook geweldig inelkaar het camera werk is van het hoogste niveau net als de prachtige belichting en de super goede montage.De CGI ziet er fenomenaal uit vooral in de laatste scenes van de film.En dan is er nog de muziek die maakt de film helemaal af en de songs passen perfect in de film en vertellen het verhaal helemaal mee met toch wel als hoogtepunten Timberlake's playback performance op The Killers die super begint met "I've got soul but i'm not a soldier" en tijdens de climax,Moby met 'Memory Gospel' kippevel gewoon.Tel daarbij de goede regie en de absurde zwarte humor bij op en je hebt een perfecte filmavond.

Southland Tales is echt een hele bijzondere en goede film, en het blijft erg jammer dat mensen deze film zo laag waarderen want hij verdient het gewoon om wat hogere cijfers te krijgen.Ik ga me in iedergeval weer verheugen op een volgende kijkbeurt.

Toch wel een gave film. Ik heb me bewust zo min mogelijk ingelezen in de film, omdat ik zo blanco mogelijk wilde beginnen. Dat viel aanvankelijk wel tegen. In het begin krijg je namelijk een enorme berg aan informatie en personages achter de kiezen en daarom duurde het tot pakweg de eerste driekwartier voordat ik de film zat.

Daarna gaat het lekker lopen en wordt de film ook echt goed. Een enorm sterk toekomstbeeld, dat misschien niet eens zo ver weg is. Vooral veel aandacht voor details viel mij op, waardoor die wereld echt compleet is. Ik vind het verder lastig om mijn vinger op te leggen wat er zo goed is; het is een meer een soort achtbaan, het werkt goed in ieder geval.

Sowieso een pluim aan Kelly voor deze cast. Ik wist al dat Gellar, Scott en The Rock er in speelde, maar dat daarnaast Justin Timberlake en Mandy Moore maakt het feest helemaal compleet. En dat het nog werkt ook, dat is het knappe. Vooral de eerste drie spelen echt fantastisch, eigenlijk jammer dat ze dan vooral vaak in troep spelen. Ik denk zelfs dat Gellar de rol van haar leven speelt.

Toch denk ik dat Kelly nog veel beter kan dan dit. En dan heb ik het vooral over zijn stijl, daar zit niet echt een lijn in. Iets te veel 'all over the place'. In de zin van: 'dit wil ik erin en dit ook' en daarom wordt het eindproduct ook minder. Liever iets minder referenties en je favoriete liedjes in een film proppen. Ik vond Donnie Darko daarom ook beter. Toch 4*, knap staaltje film dat ik zeker nog een keer ga kijken.

Teen horniness is not a crime is nu ook mijn favoriete nummer van de week

Ik zat gedurende de film met een grijns op me gezicht. Hoe krijg je het voor mekaar? 2 en half uur nonsense optassen dat wonder boven wonder ook nog weet te boeien/vermaken. Dat Kelly het verdienste is voor non-conformisme zoals eerder aangegeven moge duidelijk zijn. Echter niet voordat 'n portie Pretentieuze lading mee wordt gediend. Kelly lijkt met Soutland Tales lak hebben aan alles en iedereen. Het resultaat dat ie oplevert is eigenzinniger dan eigenzinnig, vreemder dan vreemd en boven alles chaotischer dan chaotisch. Gelukkig beziet hij nog steeds de kunst om cinematografie te toveren. De sfeer die Kelly creëert is dromerig en swingend. Visueel zelfs mooier dan Donnie Darko.

Ik heb nooit iets gehad tegen de namen die Kelly heeft gekozen om zo zich uit te dagen. Of ze hier weten te overtuigen?....Daar ben ik niet helemaal bewust van. Naar mijn mening krijgen ze daar de tijd en ruimte niet voor, want hoewel Kelly keer op keer probeert om een puinhoop van te maken met een hoop overtollige dialogen overheerst de sfeer echter. Anderzijds wat is sfeer zonder muziek? De verbluffende soundtrack doet alle twijfels over het feit dat je wellicht een dromerige wereld aan het bewandelen bent vergeten.

Southland Tales moge zich nog lang niet als een meesterwerk kandideren, en Kelly zich nog lang niet uitspreken dat ie foutloos film heeft opgeleverd. Echter ieder regisseur die met zo'n budget dergelijke eigenzinnig en arrogante film oplevert verdiend mijn achting.

Een interessante mislukking noemt men dat

Het is altijd belangrijk een film goed te beginnen leert de ervaring. Home-video van de atoombom is natuurlijk vet gefilmd, maar het vervolg is zwak. De opsomming van de stand van zaken in de wereld / amerika komt geforceerd over en laat je moeilijk in de film glijden. Een valse start, daarna moeten de personages pas tot leven komen.

Film is eigenlijk een aanklacht tegen alles: republikeinen, democraten, war on terror/middenoosten beleid, patriot act, maatschappij, media, oppervlakkigheid (vertel het me als ik nog wat vergeten ben). Kelly gooit dat ook nog eens in een mix van meerdere genres: SF, satire, drama, soap, comedy, musical... wat overblijft is een behoorlijk onsamenhangend ding met scenes die op het ene moment uit een comedy lijken te komen, en op het volgende moment uit een diepgravend Science Fiction drama. Daardoor mist ST doel. Ook lijkt er niet echt één sfeer te hangen in de film, het gaat van hot naar her waardoor meeleven met personages ook moeilijk wordt (als Kelly hiernaar op zoek was that is...). Voice over komt ook niet lekker uit de verf.

Toch nog boeiend al met al. Een paar prachtscenes, heel veel weirdness, een leuk acterende Sarah Michelle Gellar (Teen horniness is not a crime, right back at ya! ), goede muziek (best bizar om Moby's ambient te horen onder scenes die werkelijk nergens op slaan) en mooie cinematografie.

En dan is het moeilijk te bepalen voor me wat overheerst. Er waren momenten dat ik dacht naar een pure satire/comedy te kijken, het volgende moment tracht Southland Tales de diepte in te gaan, zowel emotioneel als filosofisch. Het mixt grotendeels niet lekker en aan het eind ontspoort het. Een 'mooi' en 'euforisch' einde dat me niet raakt doordat de inleiding van pakweg twee uur niet weet wat het wil en enige binding met personages ontbreekt. Misschien mis ik de knipoog te vaak, maar Kelly zoekt mijns inziens wel degelijk naar een filofisch en emotioneel diep einde, maar dat werkt niet door voorstaande redenen.


Had een coherentere en donkerdere film verwacht al met al, maar heb me zeker vermaakt in de dikke twee uur die Southland Tales duurt. Nu al benieuwd naar de herziening.

3*

Na Donnie Darko gezien te hebben nam ik aan dat Kelly maar een one trick pony zou zijn, hoe kan hij dit overtreffen? Kelly geeft antwoord met Southland Tales.

Het eerste wat opvalt is de anti-cast; Scott, Johnson, Timberlake lieten mij verwachting temperen en Gellar krijgt bij mij altijd de voordeel van de twijfel maar wat een geniale zet is dat van Kelly. Spetteren allemaal, één voor één, van het doek.

Maar Sarah Michelle Gellar steelt de show als pornoactrice Krysta Now. Gelijk maar even een geweldige quote van haar erin gooien: "You know what, I like to get fucked, I like to get fucked hard. Okay, but you have to draw the line somewhere. I mean, violence is a big problem in our society today and I will not support it. That is the primary reason why I won't do anal" .

Dan hebben we nog de hele geschetste toekomstvisie (hoewel ik daar op dit moment niet meer van kan spreken ) is werkelijk briljant en ademt een hypnotiserende magistrale sfeer uit. Een zeer genietbare voice-over van Timberlake, de heerlijke humor (de memorabele quotes vliegen je werkelijk om de oren), sterk acteerwerk, de al genoemde heerlijke sfeer en een script die staat en die ook erg sluitend is maken hier een werkelijk meesterwerk van. Ik vind hem zelf klassen beter dan Donnie Darko.

Wat een laag gemiddelde trouwens, over onderschatte films gesproken.

Een aardige/interessante film die niet helemaal uit de verf komt.

Er zit wel potentie in de film en gedeeltelijk komt het er wel uit, met een aparte cast en een eigenzinnig vertelt verhaal. Ik vond alleen die bijbel citaten op een gegeven moment (erg) irritant worden.

Het is wat jammer dat de film zo lang duurt, want dit had makkelijk ingekort kunnen worden. Vooral omdat er nog al wat onnodige zijwegen in deze film zitten. Mede daarom zat ik de hele tijd te twijfelen of ik het nou een goede of een slechte film vond, dan weer 10 leuke minuten, dan weer 10 saaie minuten enzovoort.

Een film die gemaakt of gebroken wordt bij herziening denk ik. 3* nu. Opvallende stemverdeling trouwens.

Waar ging deze film over???

Deze film neemt zichzelf erg serieus met de belofte van een visierijk "eind van de wereld" scenario. Na tien minuten al gaat het bergafwaarts, en vanaf het moment dat de kloof in het ruimtetijd-continuum aan bod komt, is het helemaal af. Dan liet ik het allemaal letterlijk over me heen gaan, en slaakte een zucht van verlichting toen de eindcredits eindelijk over het scherm rolden.

Aan het einde ben je als kijker uitgeput om hier een lijn proberen in te krijgen. Onder dit schijnbaar "goed bedachte" verhaal (ahumm) is dit alleen maar één warrige, onsamenhangende en stupide hoop onzin, zonder doel, zonder boodschap, zonder richting en met zielloze personages. Tot overmaat van ramp duurt hij 144 minuten.

ST is een belediging voor het gezond verstand want alleen de regisseur kan begrijpen wat hij gefilmd heeft (en zelfs dat vraag ik mij af). Hopelijk wordt deze absolute zeikfilm weggedumpt in de flop 100.

Ik zie niet in hoe je deze film met 2,5 uur bevreemdende beelden, een bezwerende voice-over, politieke verhoudingen, war on terror, tijdreizen en de wereld van film en tv niet pretentieus kan vinden, je kunt er hooguit over twijfelen wat de pretenties van Kelly eigenlijk zijn. Ik kom er in ieder geval niet uit.

En eigenlijk is dat ook niet erg. Ik bemerkte bij mezelf dat ik me in het eerste half uur stoorde aan de afstandelijkheid waarmee het geheel werd gepresenteerd, maar naarmate de tijd vordert zet je de scepsis opzij en wint de nieuwsgierigheid.

Southland Tales is daarmee een unieke film, zonder overigens echt te overtuigen. Daarvoor had ik toch iets meer leidraad nodig, iets meer gevoel, en iets minder gewauwel. Wel genoten van Sarah Michelle Gellar, nooit geweten dat dat zo'n mooie vrouw is.

3*.

Wat ís dit ?

Een onwaarschijnlijke puinhoop van een film wat mij betreft, die dankzij de nodige gniffels en een prima (maar toch zo onevenwichtige) soundtrack geen complete mislukking is.

Visueel vind ik Southland Tales één van de goedkoopste films die ik ooit heb gezien, echt spuuglelijk. Ook de acteerprestaties zijn waardeloos (wat natuurlijk ook wel de bedoeling is). Toch valt er hier en daar best wat te lachen, waardoor de 144 minuten niet al té pijnlijk worden.

Misschien bij een tweede visie beter, maar 'k zie er niet echt naar uit om me nog eens door dat verschrikkelijke eerste uur te worstelen. Waar Donnie Darko nog een sfeervol geheel was, hangt deze opvolger met haken en ogen aaneen en is er geen sprake van sfeeronderdompeling. Sorry fans, maar 'k vind dit een uitglijder van Richard Kelly.

Op naar The Box, met een beetje geluk in de zalen voor 2014.

Met een culthit als Donnie Darko als debuut is het bijna niet te vermijden dat een volgende film van de regisseur tegen gaat vallen. En dat gebeurt dus ook. Het probleem zit hem erin dat er wel erg veel hooi op de vork wordt genomen. Southland Tales barst uit zijn voegen van de verschillende stijlvormen; het is maatschappijkritiek, het is science fiction, het is een zwarte komedie, het is een occulte thriller. De vele plots, sub-plots en diepere lagen maken het een verwarrend kluwen aan onbegrijpelijke scènes. Onbegrijpelijkheid als het centrum van de film. Maakt dat een film per definitie goed? Tsja, als jij er opgewonden van raakt dat jij het wel snapte en een ander niet, dan zul je hier een absoluut meesterwerk aan hebben. Voor mij persoonlijk is het een pretentieuze B-film die op vele vlakken zijn doel mist. Ik kon het wel waarderen dat Richard Kelly zijn cast gevuld heeft met zoveel B-sterren en ze vervolgens best aardige rollen liet spelen. Dat soort durf is een kleine plus waard.

Wat een ongelooflijke vage film.

Acteren is goed maar rest boeit de film niet.

2 sterren

Southland Tales heeft wel Richard Kelly elementen, maar waar Donnie Darko zo briljant was, lijkt ST meer op een slappe parodie. Het eerste anderhalf uur was zo vaag en dom, met als hoogtepunt TImberlake's videoclip, dat ik niet wist naar wat ik zat te kijken. Het laatste uur werden dingen zogenaamd "helder", maar dat viel ongelooflijk tegen. En dan de cast.. Ze hebben zo erg hun best gedaan om een mysterieus tintje te geven aan dit, maar volledig mislukt. Heb wel 2x kunnen lachen, maar verder was dit 3x nix. Zijn m'n hoge verwachtingen voor The Box ook meteen gedaald.

Have A Nice Apocalypse

Wat een onderschatte film, deze film mag van mij zelf de top 250 in. Richard Kelly had mij al een complete verassing bezorgd met het grote meesterwerk Donnie Darko. Deze film is dus ook een meesterwerk met een erg leuk verhaal en geniale humor. De soundtrack is om sprakeloos van te worden en de acteer prestaties waren zeker weten boven verwachting.

Kortom 2 uur en half puur vermaak!

Het verhaal mag dan wel vaag zijn maar antwoorden krijg je toch wel zeker genoeg. Het verhaal is stijlvol uitgewerkt in een futuristische stijl die best nog wel realistisch was. Natuurlijk is deze film puur absurde cult.

De humor is echt geweldig droog, vooral dat stuk wanneer Timberlake die soldaat speelt zing 'I got soul, but I'm not a soldier' zingt. The rock met een echt lachwekkende tik wanneer hij bang heeft. En Gellar die uitblinkt met de meest geweldige uitspraken.

Dus mensen die dit een laag cijfer geven, kijk het nog eens! Want deze film is puur vermaak zoals ik al eerder zei!

5*

Donnie Darko is voor mij het tot op heden meest duizelingwekkende debuut van deze eeuw. Het was vervolgens negen jaar lang vol verwachting uitkijken voordat ik eindelijk zijn tweede film kon aanschouwen.

Dat de film nu pas op dvd uitkwam zegt natuurlijk wel het een en ander over Southland Tales en er valt dan ook meer dan genoeg op en aan te merken. Zo is er het plot dat regelmatig volstrekt belachelijk is, het absurde apocalyptische verhaal dat niet helemaal uit de verf komt en tot slot een aantal personages dat flink over the top gaat.

Maar of het nu komt door het inkorten van de film of door de critici die schromelijk hebben overdreven, toch is Southland Tales allesbehalve een slechte film. Richard Kelly heeft namelijk de gave net als onder meer David Lynch om van een onbegrijpelijk plot toch een fascinerende film te maken. Want ook in Southland Tales worden de prachtige en intrigerende scènes weer aaneen geregen. Vooral de prachtige slow motion shots die ondersteunt worden door een uitstekende soundtrack zorgen voor talrijke indrukwekkende momenten. Daarnaast is ook het acteerwerk van de hoofdrolspelers heel behoorlijk. Vooral Dwayne ‘The Rock’ Johnson verrast vriend en vijand met zijn hoofdrol.

Het moge duidelijk zijn dat Southland Tales niet van het niveau van zijn voorganger Donnie Darko is, maar ook zeker niet de flop die velen er in zien. Dit gewaagde en geslaagde project van Richard Kelly heeft als geheel zeker zijn problemen maar als je kijkt naar de afzonderlijke scènes is de hand van deze talentvolle regisseur toch wel overduidelijk zichtbaar. Richard Kelly blijft dan ook een man om zeer nauwlettend in de gaten te houden.

3,5*

Wow dat was me de aanslag op mijn zintuigelijke waarneming wel zeg!

Kelly pleurt allerlei verschillende mediavormen in zijn film, allerlei verwijzingen (de cast alleen al) en giet hier een erg episch geheel uit. Alhoewel de term "geheel" misschien een beetje misplaatst is; ik heb er niet echt een geheel in kunnen ontdekken. Dat neemt niet weg dat ik een absurd lange tijd geboeid naar mijn tv heb zitten kijken en me uitstekend vermaakt heb. Er zit veel humor in de film, in tegenstelling tot Donnie Darko, Kelly lijkt zichzelf voornamelijk te parodieren en daar een serieuze ondertoon in te stoppen die op de een of andere manier nog werkt ook.

Het hele (gebrek aan) plot is iets wat je voor lief neemt om een kijkje te nemen in de geest van Kelly. Dat is dus een na- en voordeel in 1, zoals iedereen al een beetje aangeeft. Voor mij werkt het in ieder geval en ik begin dan ook benieuwd te worden naar The Box.

p.s. niet realistische CGI is niet hetzelfde als slechte CGI.

[oorspronkelijk geschreven op 23 maart 2008]

Een bijzondere film, dat verwachtten we natuurlijk allemaal, en nu - na het zien van Southland tales - durf ik zonder schroom te beweren dat we te maken hebben met de overtreffende trap van Donnie Darko. Ik heb het dan vooral over de uitstraling van de film, want beter dan Richard Kelly's debuut is Southland tales niet.

Laat ik maar beginnen met het eerste dat me opviel en beviel: de muziek. We horen onder andere de negende symfonie van Beethoven, Wave of mutilation van de Pixies, een bizar nummer genaamd Teen horniness is not a crime en de verrassend goed klinkende ambient van Moby. Tezamen vormt dit een niet te vergeten smeltkroes van goed gekozen geluid.

Ook op visueel gebied is de film buitengewoon mooi. Phoenix had het al over "die handelsmerk longtakes met glijdende en draaiende camera en merkwaardige CGI". Het uitstekende kleur- en lichtgebruik zorgt daarnaast voor een sfeervolle fourth of July.

Als aan de hand van de cinematografie nog niet duidelijk is dat Southland tales een film van Richard Kelly betreft, dan gebeurt dat wel aan de hand van de inhoud. Net als in Donnie Darko wordt een ingenieus verhaal als aanknopingspunt gebruikt om verscheidene thema's aan bod te laten komen. Thema's die ditmaal niet langer vooral psychologisch van aard zijn, maar eerder sociaalmaatschappelijk. Beetje jammer, omdat mede de nadruk op de personages Donnie Darko zo'n sterke film maken. In dit geval zijn de personages absurd en grappig, maar ook erg vlak. Nog iets dat ik liever anders had gezien: tijdreizen. Moest dat nu wéér? Was er geen inspiratie meer?

Wat rest er dan nog? Een verwijzing naar meneer Darko zelve: "He's a paranoid schizophrenic who has a supernatural gift." En een verwijzing naar Frank: Sean William Scott die zijn linkeroog kwijt is.

Kelly laat met Southland tales zien dat hij in staat is om te gaan met een grote hoeveelheid druk door wederom een van de eigenaardigste en interessantste films van de afgelopen jaren te maken. Dat zijn films ook kwalitatief van hoog niveau zijn, is alleen maar een pluim waard.

Have a nice apocalypse

Dat lukt wel, met Kelly aan het roer. God damn wat een meesterwerk levert hij hier mee af! Ben totaal weggeblazen, het overtrof al mijn hoge verwachtingen.

Vooral audiovisueel geniaal. De soundtrack is betoverend, samen met de fenomenale regie van Kelly zorgt dit voor een absurd sterke (soort) surrealistische feeling gedurende de hele film. Wegdromen, maar blijven opletten, dat is wat ik deed.

Heerlijke cast, waar Dwayne ''The Rock'' Johnson met kop en schouders bovenuit stak, geweldige acteur die hier een rol van formaat neer weet te zetten. Sowieso beviel de gehele cast mij, kan er geen kwaad woord over kwijt.

Fantastisch ook hoe hij heel veel met een knipoog brengt, geweldige quotes als resultaat en toch zeker een aantal keren moeten lachen. Hij doet totaal z'n eigen ding zonder veel rekening te houden met ons, de kijker. Zal alles wel duidelijk zijn? Nee. Houden ook zo .

Verder verbaast het me niets dat de film zo laag scored, de film moet chaos overbrengen en verwerkt dat dan o.a in de vorm van het verhaal. Heerlijk is dat toch! Vond het zelf genietbaar, geweldig om te volgen, je moet er wel open voor staan natuurlijk, het is nou eenmaal niet 1 + 1 = 2 bij Southland Tales. Van een uitzonderlijke klasse, zowel inhoudelijk als in vorm.

I'm a pimp. And pimps don't commit suicide

Southland Tales stond al een eeuwigheid op mijn verlangslijstje. Ik weet dat er indertijd nogal veel commotie was door het feit feit dat Sarah Michelle Gellar een porno-actrice speelde maar mijn interesse was vooral te wijten aan het gegeven dat dit de 2e film zou worden van Richard Kelly, de regisseur die ons Donnie Darko gaf. De film leek hier maar geen deftige DVD release te krijgen maar toen ik hem als ex-rental een paar maand geleden tegen kwam, twijfelde ik geen moment. Meepakken, die handel!

Toch heeft het nog even geduurd eer ik de film keek. Ik had al meerdere keren gehoord dat de film verschrikkelijk zou zijn en ook de ietwat langere speelduur stond me wat tegen (het is nu niet dat een dikke 2 uur zolang is, ik heb zelfs Gone With the Wind in 1x gezien maar tegenwoordig kijk ik 's avonds film en dan word het nogal gemakkelijk wat te laat of val ik in slaap) maar gisteren had ik, dankzij het verschrikkelijke weer, een paar uurtjes vrije tijd dus was het de perfecte tijd om me te laten onderdompelen in het apocalyptische wereldje van Kelly. Want apocalyptisch is Southland Tales zeker en vast. Het begint allemaal nogal redelijk met beelden die precies uit een oud computerspelletje komen (ik heb het echt niet op computersimulaties) maar toch slaagt de film er in om constant te blijven boeien. Geen simpele taak want Southland Tales is vaak erg wazig, erg erg wazig. Daar komt dan ook nog eens bij dat er soms geen kop of staart is te maken aan wat voor sfeer de film wilt bereiken. Vaak erg komisch, vooral qua personages is er wel wat te beleven, maar vaak lijkt de film ook een serieuze aanklacht tegen terrorisme en dergelijke te willen zijn. Ik snap dat voor velen de film hierdoor slecht wordt maar ik kan het wel waarderen. De verschillende verhaallijnen lopen lekker in elkaar over en uiteindelijk is het niet zo'n grote mindfuck als ik had verwacht. Je moet natuurlijk goed opletten maar uiteindelijk wordt alles wel uitgelegd. Het kan er natuurlijk ook wel aan liggen dat ik een grote fan ben van tijdreizen en soortgelijke avonturen waardoor ik het einde kon waarderen. Ik hoop dat de langere versie ooit nog eens uitkomt, die wil ik ook wel zien. Je moet wel toegeven dat Kelly ballen heeft om dit soort film te maken. Als maker moet je toch gewoon weten dat het merendeel van de kijkers dit niet gaat appreciëren maar Kelly doet toch gewoon zijn zin en levert hierdoor een erg uitstekende film af. Donnie Darko is erg goed, The Box is erg goed maar Southland Tales haalt zonder twijfels hetzelfde niveau. Ben benieuwd wat een herziening gaat brengen (geldt voor al zijn films trouwens).

Ik ben zelf wel een grote fan van Sarah Michelle Gellar. In Buffy is ze bij vlagen geniaal en ook haar andere rollen kunnen me vaak wel bekoren. Nooit gedacht dat ze dit met zoveel verve zou kunnen neerzetten. Gellar als pornoster, het moet zowat de droom zijn van elke man. Ze weet dit dan ook uitstekend neer te zetten zonder in het ordinaire te vervallen. De quotes die Krysta met haar vriendinnen uitspuwen zijn hilarisch (de tirade waarom ze niet aan anaal doet is fantastisch) maar gewoon heel het personage is geweldig. Toch is, in tegenstelling wat ik verwachte, Gellar niet degene die de show steelt. Neen, dat moet sowieso Dwayne "The Rock" Johnson zijn. Ik keek vroeger altijd naar WWE dus hij was al geen onbekend gezicht toen hij aan zijn acteercarrière begon maar dit is sowieso het hoogtepunt in zijn oeuvre tot nu toe. Wat een geweldige rol! Het voorlezen van zijn script, de one-liners die hij om de 5 minuten uitstoot, het nerveuze gewriemel met zijn handen wanneer hij zenuwachtig is, de gelaatsuitdrukkingen en zoveel meer. Southland Tales is de eerste film waarin hij zijn bijnaam van The Rock liet vallen en hij had geen betere film kunnen uitkiezen. Geweldige rol trouwens van Justin Timberlake. Ik heb hem eens gezien in Edison en toen viel het me al op dat hij wel redelijk kon acteren maar hier is hij fantastisch. De voice-over past perfect bij de film en de sarcastische ondertoon van Timberlake past werkelijk uitstekend in de film. Seann William Scott is ook uitstekend, ik begin een tekort aan superlatieven te krijgen precies, in zijn dubbelrol. Zelden zo'n cast gezien die zo'n andere rollen met verve spelen dan dat we gewoon zijn. Ook leuk om zoveel andere bekende gezichten te zien verschijnen in de film. Christopher Lambert kent een leuk rolletje maar ook Jon Lovitz, Kevin Smith en Eli Roth kennen een paar leuke scènes.

Uiteindelijk is Southland Tales een film geworden die je onmogelijk kunt navertellen. Als je ook maar iets probeert uit te leggen aan iemand die de film niet heeft gezien wordt je als gestoord uitgemaakt maar dat komt omdat je dit gewoon zelf moet zien. De personages zijn hilarisch, de sfeer varieert van komisch tot serieus maar nergens wordt het storend. Kelly schept hier wederom een uitstekende film.

Dikke 4*

Richard Kelly's langverwachte tweede film na het magistrale Donnie Darko slaat de plank volledig mis. Aan het plot en de dialogen is totaal geen touw vast te knopen. Nu hoeft dat niet persee een slechte film op te leveren, maar het wordt nergens boeiend, spannend of grappig. Kleurrijke personages en een kleurrijke soundtrack. En ook visueel zit het wel in orde met een aantal lange en surrealistische shots. Ondanks deze misser kijk ik toch nog uit naar The Box.

Precies mijn gevoel. Of dit blijkt over 20 jaar een spiegel van de tijd te zijn geweest en wordt een grote klassieker of het wordt een vergeten film (met een handvol fanatieke verdedigers misschien). Het uit de hand gelopen pet-project van een ooit veelbelovende regisseur.

Want wat heb ik nou eigenlijk gezien?

Een mix van Kelly's tijdreisfetish, apocalypsgedoe, verwijzingen naar religie, popcultuur en politiek. Met een figuur die een soort Christus blijkt te zijn.Vol met bewust extreem karikaturale personages en flauwe oneliners. Klinkt eigenlijk nog best boeiend op papier, toch heb ik me vooral de eerste helft stierlijk zitten vervelen omdat ik nergens een ingang naar de film vond. Het interesseerde me niet, ik vond het niet grappig of mooi, het pakte me niet en het irriteerde me met enige regelmaat. In de tweede helft was ik mentaal wat meer aangepast aan de film en kon ik er iets meer mee, maar uiteindelijk is dit vooral een mislukt persoonlijk ambitieus project dat me op een negatieve manier deed denken aan films als Wenders' The Million Dollar Hotel (nog veel erger trouwens) of Vinterbergs It's All About Love.

Southland Tales lijkt een heel persoonlijk project dat waarschijnlijk begonnen is met dat Kelly iets wilde doen met het verdwijnen van de dimensie van tijd en de daaropvolgende apocalyps maar wat in Kelly's hoofd is uitgewaaierd tot een film over van alles en nog wat. En een beetje meer.

Interessante mislukking dus, in elk geval voor nu. Ach oninteressante mislukkingen zijn nog erger. Ik kijk 'm in 2030 nog wel een keer.

2.0*

Hmm.

Bevreemdend filmpje, potentievol ook. Sommige bevindingen weten me wel te bekoren (andere dingen irriteren weer, als de bijbelcitaten), maar over het algemeen teveel onnavolgbare plot-ontwikkelingen. Wat dat betreft was het misschien ook geen al te beste keuze van mij om hem om 6 uur s'ochtends met m'n brakke kop op te zetten. Maar goed, naarmate de film vordert wordt het iets duidelijker allemaal, maar echt veel weet dat ook niet te helpen. De manier om in de film te komen heb ik tegen die tijd ook nog niet kunnen vinden. Deels interessant, maar te afstandelijk geheel.

Verder ook iets te lang voor zo'n constante trip. Wel een geslaagde cast.

Gemiddelde score voor nu, maar een herziening is wellicht nodig (over een tijd) op een beter tijdstip voor een beter oordeel.

3*