Southland Tales (2006)

Okee, dit is dus een filmervaring die ik zelf nog niet vaak heb meegmaakt. Vooral het eerste uur had ik geen idee waar ik naar aan het kijken was. Maar wat een genot om naar te kijken! Achteraf gezien kan ik het interpreteren als het bijbels Apocalypse verhaal uit het boek de Openbaring van Johannes gepresenteerd als een B-film waarbij een arsenaal aan B-acteurs uit een blik is getoverd. Maar wat acteren ze fijn; weergaloos. Ik heb me geen enkel moment zitten ergeren aan het spel. Ook Dwayne Johnson kan zijn rol prima dragen waarbij hij volgens mij de persoon Jezus speelt die zichzelf opoffert aan het einde. Neem daarbij nog de sfeervolle soundtrack en de bizarre effecten en je hebt een klein meesterwerkje. Zeker niet geschikt voor een groot publiek; maar wie het probeert en er dieper naar kijkt zal niet teleurgesteld worden. Na The Box en Donnie Darko is dit wederom een fijne film. Richard Kelly is een groot regisseur!

4,5 ster

Ook erg fijne oneliners:

"I'm a pimp... and pimps don't commit suicide."

Dat Southland Tales een unieke kijkervaring zou worden had ik uit de meeste berichten hier al wel begrepen, maar zoiets vreemds had ik ook weer niet verwacht. Erg bijzonder, in de breedste zin van het woord.

Een herziening lijkt haast noodzakelijk om de film enigszins te kunnen volgen, want vooral het eerste deel is een aaneenschakeling van (in eerste instantie) nietszeggende scenes waar geen touw aan vast te knopen valt. De wereld die door de mooie beelden en de behoorlijk goed spelende acteurs wordt gecreëerd voelt haast surrealistisch aan, want ik sowieso erg kan waarderen.

Naast Johnson en Timberlake speelt zelfs Seann William Scott speelt een goeie rol en dat zegt voor mij al genoeg. Vooral Johnson weet met z'n mimiek en sterke teksten een absurd personages neer te zetten waarbij niets is wat het lijkt. De film zit 'helaas' vol met vreemde personages wat niet echt bijdraagt om de film goed te volgens.

Dat ik na het kijken met een WTF-gevoel achterbleef zal voor de meeste herkenbaar zijn. Alleen al daarom kan ik dergelijke films waarderen, ook al is me nog niet volledig duidelijk wat de boodschap is die Kelly de kijker wil meegeven. Zo ver ik het begrijp is het inderdaad een soort van futuristische versie van het verhaal dat Jezus zich opoffert voor de mensheid.

Een aanrader als enigszins van niet-doorsnee films houdt. Binnenkort nog maar eens bekijken.

Voor nu 3,5*

Surrealistisch vermaak.

Southland Tales, een Kelly film met een erg hoog vermakelijkheidsgehalte. Overigens, niet volledig doorgedraaide cinema zoals velen hier schrijven. Maar eerder een surrealistische appocalypse met vreemde lui en bijzondere gegevens.

World war 3 breekt uit in het midden oosten, men komt zonder olie te zitten en is opzoek naar andere methodes om de machines in 'leven' te houden.

Wat komt men zoal tegen in de Southland Tales; Gekloonde mensen met geheugenverlies, neukende auto's en preutse pornosterren, bewapende ijscowagens en Chipsetende dikzakken, dromerig sounddesign en hier en daar een paar erg gave shots.

Echter ondanks haar vermakelijkheid, net als bij Donnie Darko, geen score boven 4 sterren. Hier voor miste ik toch net een visueel overdonderende of sfeervolle doorslag. Niet getreurd, ik heb me kostelijk vermaakt met deze surrealistische glimlach van Kelly.

4*

Uniek.

Steeds weer wordt je verrast en denk je WTF gebeurt hier. Eigenlijk lijkt alles er maar willekeurig in gegooid en dat maakt het juist zo bijzonder omdat je nooit weet wat er volgt. De ene keer zit je opgescheept met een chips-etende baliemedewerker en op het andere moment beland je in een visuele trip met dames in strakke pakjes die Timberlake proberen te versieren.

Dwayne Johnson speelt opvallend ingetogen. Normaal gesproken is hij de grizzlybeer waar iedereen tegen opkijkt maar hier is 'ie redelijk braaf en dat is ook wel eens leuk om te zien.

De muziekkeuze kon ik niet altijd even goed waarderen maar sommige scènes werden wel aardig ondersteund. Ook nog iets klassieks aangetroffen als ik me niet vergis.

Special effects konden iets beter, dat vuur van de zappelin leek eerder op sinaasappelsap dan een echte explosie.

(American flag)


Gek, maf, boeiend.

Wat een maffe en aparte futuristische film met een hoop B-acteurs was dit. De opening was geweldig en het geheel zit er zeer mooi uit met veel prachtige beelden en mooie kleuren. Ook het verhaal was boeiend maar ook zeer verwarrend. Verder zit er best veel geweld in in deze film die ook regelmatig vrij grof is. De cast bestaat vooral uit B-acteurs maar eerlijk gezegd deden ze het best goed (met name Seann William en Dwayne Johnsonin) in deze film en Sarah Michelle Gellar (heerlijke rol als pornoactrice) zag er best mooi uit met haar heerlijke benen (wel jammer van haar neus). Hetzelfde in iets mindere mate voor de sletterige Ling Bai, die gelukkig vrijwel geen tekst had. De dialogen in de film zijn overigens vaak best grappig. De film duurt behoorlijk lang maar verveelde eigenlijk nooit, sterker nog hij had me in de ban tot het einde.

De film deed me denken aan "War, Inc" en "Watchmen", hoewel deze natuurlijk eerder was.

Dit zijn nou net de soort SF-jes waar ik van hou. Een heerlijk, uitgebreid, maatschappijkritische film met verschillende lagen. Alleen moet ik wel toegeven dat het af en toe moeilijk te volgen is en soms lastig is om bij te houden omdat deze film zoveel verschillende kanten opgaat. Maar in ieder geval heeft Richard Kelly het na Donnie Darko weer voor mekaar. Wat ik wel erg raar vind is dat deze film, uit 2006, pas 4 jaar later straigt to dvd in Nederland uitkomt. 4 jaar later. Dat gebeurd maar zelden bij Amerikaanse films die hier uitkomen. En dan is het ook al weer vrij zonde dat deze zich dan in 2008 afspeeld, want dat is dan dus geen toekomst meer als je het in princiepe zo bekijkt. Zowieso vond ik de tijd wel een beetje te dichtbij. Had toch wel een voorkeur dat Kelly 5-10 jaar verder te tijd in ging, of nog beter....helemaal geen jaar opnoemen.

Maar drukt dat de pret? Absoluut niet. We doen het maar gewoon met wat er is en der is genoeg. Zelfs te veel om het bij te houden af en toe. Het begint allemaal met die home-video opname met die atoombom in de horizon van een buitenwijk en vervolgens krijgen we een snelle samenvatting aan nieuwsberichten voorgeschoteld die ons verteld hoe het er met de wereld, en vooral de USA aan toegaat in 2 jaar tijd tussen de atoombom en 2008. Daarna begint de film en we maken gelijk kennis met 3 personen, eeh ik bedoel 3,5 omdat Agent Roland Tavener een dubbelganger heeft (Kloon?), De ene helft is politieagent en de andere helft is dus als ik het goed is een linkse misdadiger. Verder krijgen we The Rock te zien, die toch zeker zo slecht nog niet is. Hiervoor had ik Doom van hem gezien waar het gewoon een uit de kluit gewassen actieheld is maar als een (buiten)gewone burger doet hij het ook zeker niet slecht. Het lijkt overgens wel alsof hij erg veel verschillende personages speelt, de ene keer is het iemand die uit de woestijn komt met geheugen verlies, dan inene lijkt het een cameraman te zijn, dan inene een politie, pooier van Michelle Gellar en uiteindelijk god. Ja, zoals gezegt, soms is het nog best lastig te volgen. Sarah Michelle Gellar speelt ook harstikke leuk als cynistische pornoactrice die een soort taboe probeert te overheersen. Met die personen kan het feest beginnen. En inderdaad, ik herhaal het weer: de verhalen van de 3 mensen lopen erg veel doormekaar dat je je kop er flink bij moet houden. Maar ondertussen kunnen we ook genieten van de high tech leven in Los Angeles. In eerste instantie lijkt het gewoon nog het heden maar het lijkt erop dat de stad met de tijd futuristischer word. Het sfeer de hele film door is gewoon om te smullen. Het is gewoon een beetje een soort kijk in het leven van... De genre komedie valt overgens ook weinig op in de film en het is soms nog wel de vraag waar je de film serieus moet nemen en waar niet. Ik heb overgens wel erg moeten lachen om die scene met dat getrouwde stel die zogenaamd ruzie maakt. En naast dit alles is er ook nog ruimte voor een paar mooie actie/opstand scenes. De laatste 20 minuten van de film waren ook onvergetelijk, vooral waneer agent Tavenner oog in oog komt te staan met zijn dubbelganger. En natuurlijk die Moby-scene in de zappelin De zeppelin zag er ook erg mooi uit en ik heb een beetje het gevoel dat dat een knipoog was naar de Otto Hindenburg.

Maargoed, Richard Kelly heeft het na Donnie Darko weer erg voormekaar. Wat een heerlijke, mooie film was dit zeg! Jammer dat deze al die tijd vergeten werd en zo ongewaardeerd is. Alles zit erin en is gewoon een must voor iedere soort film liefhebber. Deze krijgt van mij de volle laag!

5,0*

This is the way the world ends

Ik sluit me geheel aan bij DonOswaldo hierboven, met als toevoeging dat het acteerwerk wel een meerwaarde heeft in deze film; veel leuke bijrollen voor onder andere Lambert en Lovitz en Dwayne Johnson vind ik gewoon een prima acteur.

Helaas kon ik van het verhaal niet veel maken, maar de scene met Timberlake playbackend op dat nummer van The Killers vond ik briljant.

Heel aardig en zeker een herziening waard.

3,5 voorlopig.

wat een feest, hiermee kun je wel zien dat het een briljant persoon is die achter de regie zit, ik bedoel flans het maar eens in mekaar. Ik heb zijn andere films nog niet gzien helaas maar dat zal heel binnekort zeker gebeuren.

de regisseur had echt zoiets van I don't give a fuck wat het grote publiek ervan vind ik doe gewoon wat ik zelf leuk vind, film is dan ook niet voor een grote groep mensen bedoeld. Ik weet nog altijd niet wat ik ervan moet denken: niet alle scènes spraken mij aan en ik snapte er ook grotendeels de ballen van. Zoals men hierboven ook zegt je moet de film meerdere keren zien om hem helemaal te kunnen waarderen, en dat kan ik goed geloven.

voor nu een 3.5* omdat ik lang niet alles meegekregen heb en niet alles stukjes kon waarderen maar ik zie er wel al een meesterwerkje in.

Veruit de beste Kelly die ik gezien heb.

Het is jammer dat hij niet wat meer films weet te maken. Ik ben absoluut geen fan van Kelly, maar boeiend zijn z'n films meestal wel, al is het maar vooraf. In deze film komt het nog het best tot z'n recht vond ik.

Echt geniaal is de film niet. Daarvoor moet Kelly het afleggen tegen soortgelijke megalomane producties (Mr Nobody of beter zelfs, Love Exposure). In vergelijking daarmee is Southland Tales zelfs nog redelijk braaf, al is het chaotische en compleet ridicule verhaal toch wel eentje om te onthouden. Was af en toe ook aardig de draad kwijt, maar dat kon de pret niet drukken.

Vooral een leuke mix van genres, een grappige cast en een paar zeer memorabele momenten. Soundtrack vond ik nog het sterkst van allemaal, zorgt voor een aantal sterke en sferische scenes, visueel heeft Kelly echter nog een lange weg voor de boeg. Zeker als er CG aan te pas komt.

Het heeft even geduurd vooraleer ik eindelijk de tijd heb genomen deze film te kijken, had het best wat eerder kunnen doen eigenlijk. Een leuke en vermakelijke film. Duurt iets te lang, maar dat is vooral omdat het nog net iets meer had mogen sprankelen.

3.0*

Kon hier eigenlijk maar weinig mee. Kreeg een soort van Sucker Punch gevoel ook over me heen. Veel bombasme, maar weinig indrukwekkends eigenlijk. De sfeervolle score en de durf van Kelly om zoiets maar aan te gaan zorgen ervoor dat dit nog op een 2,5* weet te komen.

Een matige komedie/drama/sf/thriller film...

Slap verhaal...

Slap acteerwerk...

Bekende acteurs Dwayne Johnson en

John Larroquette....

Wel perfect achtergrond geluid/

muziek (Dolby Digital)...

Mooi HD kwaliteit...

Geen aanrader...

Best vermakelijke nonsens. Het verhaal is compleet ridicuul, megalomaan en over the top, de personages zijn maf en onnozel (een beetje de light-versie van de personages in Ishii-komedies, en dat - het light-zijn - vind ik een pluspunt), een aantal scènes zijn erg leuk, de muziek is soms irritant (Muse?) maar over het algemeen best oké en soms zelfs sterk (Moby), in visueel opzicht wordt de film weliswaar nooit geweldig, maar gestoord heb ik me er niet aan, en het acteerwerk is vrij matig maar wel best komisch. Geweldig vind ik de film zeker niet, maar door de consequente mafheid heb ik me meestal wel goed vermaakt. 2.5*

Zonde zonde zonde

Ik zie dat Kelly films kan maken die ik heel top kan vinden, net zoals Donnie Darko waarvan ik na een paar herzieningen nog altijd niet genoeg van kan krijgen. Deze Southland Tales had ook zo'n status kunnen krijgen, althans.. de muziek en een paar knappe scènes zouden daarin mee kunnen maar de rest valt serieus door de mand.

Het verhaal is zo vaag, je moet zoveel moeite doen om het wat door te hebben, maar eigenlijk is dat hele verhaal bleek en plat. Neen, 'dom' is het juiste woord naar mijn mening,evenals de karakters. ik weet dat dat de bedoeling was, maar eerlijk gezegd denk ik niet dat ze beter zouden kunnen.

Bovendien wat soort film is dit? Komedie, mystery, SF, drama? De film heeft het allemaal en slaagt tegelijkertijd ook in niks. Het kan zijn dat ik deze in de toekomst nog meer ga appreciëren (wat ik ook wel hoop), maar momenteel vond ik het vooral flauw en een lange zit.

Geprikkeld door de klassering in de top 1000, versie 2019, was ik wel benieuwd naar deze film. Hij heeft niet gebracht wat ik ervan verwachtte. Het is wel duidelijk dat Richard Kelly een spectaculair schouwspel wilde maken. Daar is hij maar ten dele in geslaagd. Spectaculair is de film van tijd tot tijd wel. Qua verhaal is het echter een rommelig zooitje waar ik niks mee kan. Die hoge klassering in de top 1000 snap ik dus niet.

Lang geleden gezien en toen kon ik hem echt niet goed omschrijven of beoordelen, dus belandde hij op de stapel 'nog eens herzien'. Dat heeft zolang geduurd dat ik er -op de Killers-Timberlake-scene na- niks meer van kon herinneren. Maar eigenlijk is het na de herziening weinig veranderd... het is een oprechte mindfuck en ik ben er nog steeds niet helemaal achter waar ik naar gekeken heb.

Voorwaarde om enigszins van de film te kunnen genieten is hem niet te serieus te nemen. In principe doet de film dat zichzelf ook niet (oa met een anti-cast), en dat is een plus. Niet dat het een lopende band van hilariteit is, maar er zitten veel kleine knipogen en subtiele humordingetjes in verwerk, die voor mij prima werkten. De offbeat-sfeer en dito karakters zijn fijn. Een aparte aanpak met de vele onscreen menuutjes en tv-beelden, die er visueel prima uitzien (wat niet van alle graphics gezegd kan worden, maar enfin).Het sfici-uitgangspunt nemen we gewoon mee.

Maar bovenal maakt Kelly het onnodig ingewikkeld/megalomaan/overdreven, hoe je het ook wilt noemen. Net wat teveel hooi op zijn werk in dit geval, al is de artistieke bedoeling duidelijk. Onderaan de streep voor de lengte prima vermakelijk, maar het is toch echt een gekke prent.

Gemengde gevoelens, want naast ambitieus en eigenzinnig is Southland Tales ook onsamenhangend en wisselen geslaagde en niet-geslaagde scenes elkaar voortdurend af. Af en toe laat de film ook zijn leeftijd zien met lelijke digitale stukjes die eerder in een oude game als Command & Conquer lijken te passen. Vreemd allegaartje aan acteurs ook, niet alleen in de hoofdrollen maar juist in de supporting rollen: van het kleine vrouwtje uit Poltergeist tot Jon Lovitz en van Christopher Lambert tot "Booger" uit Revenge of the Nerds. Kennelijk wilde Kelly een punt maken vooral acteurs op te trommelen die nou niet direct bekend staan om hun geweldige acteerwerk. Dat werkt bij de een beter dan bij de ander. Muziek is ook van alles wat, maar wel redelijk alternatief met o.a. Pixies, Moby, Black Rebel Motorcycle Club, het kan slechter.

Het verhaal, een politieke satire met uitstapjes naar andere genres, lijkt ingewikkelder dan het is, maar door de veelvoud aan personages en de wat chaotische wijze van vertellen liep ik toch af en toe even vast. Het zal misschien de moeite lonen ooit nog eens de film te kijken met het audiocommentaar van Kelly, om een beetje te kunnen begrijpen wat hij nou precies wilde zeggen, maar dat zal voor later zijn.

Verre van geslaagd maar omdat dit soort persoonlijke projecten veel te weinig worden gemaakt toch een voldoende. Want ondanks alles wat er op deze film valt aan te merken is dit toch een stuk interessanter dan de veilige eenheidsworst die Hollywood uitspuwt.