Die Liebesbriefe einer Portugiesischen Nonne (1977)

Interessante Franco, maar saai en langdradig. Het onderwerp van seksuele verlangens binnen heilige huisjes is een leuke en wordt hier extra aangedikt door christendom op een lijn te zetten met satanisme, wat zijn climax kent in een belachelijke scène waar de duivel zelf ten tonele komt. Love Letters of a Portuguese Nun is een wat serieuzere film van Franco, maar goed is het niet.

2*

Susan Hemingway en William Berger als geile priester zijn de twee pluspunten van de film. Voor de rest een zeer matige uitwerking van op zich een interessant verhaal waar de katholieke godsdienst op de korrel wordt genomen. De folteringen en seksscènes stellen weinig voor. De ontmaagding wordt zelfs te langdradig en saai uitgesponnen, gelukkig mag je af en toe nog wat genieten van de mooie kleine dingetjes van de hoofdrolspeelster. Veel geleuter en ondanks het gegeven toch te braaf uitgewerkt. 4/10

Nonnenfantasieën of fantasieën over nonnen?

Een perverse priester ziet het jonge meisje Marie flirten en stoeien met een jongen. Dat mag natuurlijk niet en dwingt haar om non te worden als boetedoening. In het klooster wordt Maria onderworpen aan allerlei soorten martelingen en vernederingen door de priester de moeder-overste en de nonnen want die zijn geile duivelaanbidders met een ongewone interesse in haar jonge en sensuele lichaam. Van buitenaf lijkt het een ideale kloosterwereld, achter de muren spelen de meest wellustige orgieën zich af.

Hm, volgens IDMB was de film in 1975 al voltooid, maar vanwege censuur/leeftijd-keuring kwam de release pas in 1977. Wat betekend dat de in 1960 geboren Duitse actrice Susan Hemingway pas 14 of 15 was en niet 16? Wat gewoon te jong is om softcore-scenes te spelen! Enfin Susan had maar een zeer korte acteer-carrière. Voor de regisseur zijn doen was dit wel iets stijlvollers dan gebruikelijk. De buiten en binnen-locaties zien er sfeervol uit en de hoofdcast deed het redelijk acceptabel! Het plot is zeer losjes gebaseerd op een literaire bron van de non Maria Alcoforado.

Ten slotte blijkt stijlvol alleen maar schijn, want verder is het "business as usual" voor Franco, De film is uiteindelijk weer een voorspelbaar stukje sleaze, met de denkbare verplichte seksscène; lesbische seks, masturbatie, orgieën en een paar lichte martelingen, wat uiteindelijk een film oplevert die gewoon eentonig werd. Wat Franco-films betreft, is dit verre van zijn slechtste. Oh horror....misschien voor de katholieke kerk maar voor ieder ander gewoon een softcore film