Lady in a Cage (1964)

Naar aanleiding van de honderdste verjaardag van Olivia de Havilland wilde ik nog eens iets met haar zien. Het was heel anders dan verwacht, behoorlijk experimenteel. Het is een wel zeer merkwaardige rol als je bijna de volledige speeltijd in een lift zit.

Opgesloten zitten is een thema, en dat uit zich visueel in een traliemotief: de balustrade met bijhorende schaduw, parallelle strepen, een shot door een autovenster... De zoon zit ook opgesloten in zijn verhouding tot haar. Of het incestueus is of slechts een verstikkende band, wordt in het midden gelaten. Verrassende camerastandpunten en -bewegingen (of zoomen) creëren een onstabiel gevoel. Een vertroebeld beeld toont een kortstondige waan, wanneer Cornelia haar zoon meent te zien.

De illusie van veiligheid in een moderne stadswoning wordt doorbroken. Een klein incident is voldoende om veel technologie lam te leggen. Barbaarse elementen kunnen binnendringen, angst is niet overwonnen. De indringers zijn vijf zeer verschillende types, al hebben ze iets gemeen: een totaal gebrek aan empathie. En dan is er nog de onverschilligheid van de voorbijgangers die een alarm of geroep horen maar niet stoppen. Het zou grappig zijn als het niet zo ernstig was.

Na een aantal TV-rollen maakte James Caan zijn filmdebuut in deze controversiële thriller die in het Verenigd Koninkrijk zelfs werd verboden! Hij speelt de zelfverklaarde leider van een bende die het huis binnendringt van Cornelia Hilyard [Olivia De Havilland], een welgestelde vrouw die echter fysiek niet meer in staat is om de trap op en af te belopen en vast komt te zitten in haar lift (de kooi uit de titel) door een stroomstoring.

De Havilland en Caan zijn geweldig in deze claustrofobische film die zich vrijwel volledig in dezelfde ruimte afspeelt. Hun onderlinge confrontaties zijn het dramatische hoogtepunt in een film die op treffende wijze aangeeft hoe geïsoleerd mensen kunnen leven. Cornelia heeft een alarmsysteem in haar lift waardoor er buiten een bel afgaat waarop staat vermeld dat er sprake is van een noodgeval. Mensen horen het niet, reageren onverschillig of negeren het gewoon! Ann Sothern - die veel op De Havilland lijkt in deze film - maakt ook indruk als Sade. Rafael Campos schmiert er echter op los als de waanzinnige Essie en ook Jeff Corey overdrijft wat als een zwerver met een hypocriete bijbelse boodschap. Maar dit is een spannende thriller met een onderliggende boodschap die nog steeds zeer actueel is.

Aardige film over een vrouw die opgesloten raakt in een kleine lift in haar huis. Een home-invasion film die zeker voor zijn tijd best naargeestig is. Prima opgebouwd en uitgevoerd. Maar toch ook wat eentonig allemaal. Net geen 3.5 sterren.

Olivia de Havilland speelt weer een zeer overtuigende rol samen met de debuterende James Caan. Het verhaal heeft heel wat diepere invalshoeken dan je zou denken op het eerste zicht. Zo heeft de rol van Olivia de Havilland ook meer inhoud dan gewoon een vrouw die machteloos in een lift zit en medelijden bij de kijker weet op te wekken. Maar ook het gegeven dat mensen niet meer opkijken wanneer er mensen in de problemen zitten. Een treurig feit dat meermaals in onze maatschappij terug komt. Jammer van de wat overtrokken handelingen van sommige personages die toch wel wat gedateerd overkomen. Ik denk dan vooral aan de maat van James Caan en aan die landloper. 7/10