Démanty Noci (1964)

Dat dit een losse bewerking van Lustigs roman 'Het donker kent geen schaduw' is wist ik niet van tevoren, maar het was wonderlijk te merken hoe de film er onmidellijk aan deed denken. Niet enkel vanwege het plot, maar met name door de beklemmende sfeer, het niets ontziende drama waar je met de neus op wordt gedrukt. Lustig, die zelf aan het script hiervan meeschreef, liet de beklemming in zijn boek vooral optreden door de vele mijmeringen van de hoofdpersonages; in de film gebeurt dit door het decor van bossen en struiken, dat continu wordt doorbroken door gejaagde beeldsequenties van herinneringen en fantasieën. Erg korte film, maar mede door het goede camerawerk zeer sterk gedaan.

Magistrale kijk op twee mannen en diens vlucht naar vrijheid, waar heden, verleden, herinneringen, fantasieen, en pure hoop door elkaar heen lopen. Dat in combinatie met schitterende beelden en prachtig geluid, en vooral ook een angstaanjagende sfeer. Soms hoeven films geen 3 uur te duren om indruk te maken. 4.5*

Kort maar krachtig is een term die hier absoluut van toepassing is. Diamonds of the Night duurt weliswaar niet lang, maar heeft ook zeer weinig tijd nodig om je in de film te krijgen.

Het camerawerk is bij vlagen heel mooi, terwijl de sfeer kil en beklemmend is. Tussendoor worden we af en toe getrakteerd op wat surrealistische momenten. Daarnaast vond ik de reis die de jongens afleggen nog best spannend.

Het is allemaal zeker niet perfect, maar wel heel goed en zeker een aanrader.

4,0*

Moeilijk te beoordelen film, voor mij althans. Films over oorlogsellende weten mij niet meer zo te raken. Misschien te veel van dit soort films gezien of omdat we via de media dagelijks te veel doodgegooid worden met oorlogsleed zoals b.v. Syrië, I.S., vluchtelingen etc. Op een gegeven moment stompt het me gewoon af. Dit is trouwens de negende Tsjechische film die ik de laatste vijf dagen bekeken heb en het zal inmiddels duidelijk zijn dat de meer komische films bij mij verreweg de voorkeur hebben. Ik wil gewoon kunnen lachen. En dat heb ik gedaan met Tsjechische filmpjes zoals Happy End (1967), Kdo Chce Zabít Jessii? (1966) en vooral Sedmikrásky (1966).

3,0*

De sfeer zit er onmiddellijk in. Twee jonge levens op de vlucht voor de oorlog. Hun doodsangst, hun uitputting, het onvriendelijk donker bos en wanneer er even tijd is voor verpozing maar ook pijn en besef over welke ellendige toestand ze zijn in verzeild, zijn er de beelden uit betere tijden die omwille van jeugdige interesses op het netvlies zijn blijven hangen...

Het diep, hartverscheurend contrast tussen hun angsten, onzekerheden en ongeluk met het banaal confort van een troep onbarmhartige veteranen van ik weet niet welk origine, vormt een hoogtepunt in de film die het best illustreert hoe ver uiteen mensen kunnen vallen door dat ellendig beest dat oorlog heet.

Sterke film.

Mooi gebruik van de symboliek van dieren in deze aangrijpende film.

De blaffende aangelijnde Duitse herder met de loslopende kippen. De vastberaden en onvermoeibare zwarte bosmieren die de jongens weer energie geven. En met als hoogtepunt de katten in de vensters die de ontsnappingspoging alleen maar toejuichen.

4,5*

Schrijnend relaas van twee ontsnapte jongens uit een jodentransport. Worden ze opgejaagd wild door een bende bejaarde jagers. Een strijd om te overleven bereikt hierbij een nieuw level. Een erg zwijgzame film. Ik denk niet dat er tien zinnen werden gesproken. Misschien best, want ik had geen ondertiteling bij mijn versie.

Geen chronologisch verloop. Er werd gewerkt met flashback of met droomsequenties, beiden denk ik. Het maakte de film in zijn geheel omvattender.

Prima camerawerk dat de angst en de vlucht om te overleven goed in beeld bracht. Dicht op de huid en auditief sterk met de zuchtende verstokte ademhaling. Knap gedaan!