The Grudge (2004)

Beetje trieste remake van het origineel. Zo'n film waar meer geld minder effect blijkt te hebben.

Voor wie de eerste vier films, of ten minste één daarvan gezien heeft, is dit weer veel recyclage, alleen dan een stuk minder. Op zich doet Ms Geller het dan nog redelijk goed. Aangenaam verrast door haar degelijke uitspraak (wat anders dan Uma "Owhren-Ishi-IIIIIIIIIII" Thurman), al faalt ze wel wanneer er enge scenes voorbijkomen. Maar het acteerwerk was in het origineel ook niet echt hoogstaand, dus echt gestoord heb ik me zeker niet aan haar. De andere acteurs waren echter redelijk irritant, vooral dat schoolmeestertje dan.

Waar de Japanse film hun kracht uit putten (de sterke scare scenes), valt de remake vlak op z'n gezicht. Te bombastische soundtrack en wat snelle, snappy scares. Flauwe aftreksels van het origineel, zowat alle sfeer was weg.

Blijft er maar een mager filmpje over, met een bedenkelijk einde en te weinig sfeervolle stukken. 1*

Als je de originele series gezien hebt, dan hoef je echt niet verder te kijken.

Ik heb niks origineels kunnen vinden. Can't blame the man [Shimizu]. In plaats van de gekochte rechten te gebruiken voor distributie is er gekozen voor een remake. Een remake krijg je dan ook, met als gevolg dat alles letterlijk ook terugkomt.

The Grudge is niks anders dan Ju-on: The Grudge met wat scenes uit Ju-on: The Curse, maar dan met al dat Amerikaanse squishy stuff zoals de 'relatiescenes' met Gellar en haar vriendje.

Dus als je het origineel al kent, is dit een tegenvaller.

Een pluspunt aan het origineel is dat het langzaam werd opgebouwd en de horror ook langzaam [en lang] getoond werd. Hier werd het te abrubt gekapt. Het gaat meer voor de cheap shots [schrikken door hard geluid of beeldverandering] dan werkelijke atmosferische spanning.

Van de 'onder de deken-scene', de 'beveiligscamera-scene' en de 'trap-kruip-scene' kreeg in het orgineel rillingen van in je rug.

Nu was het niks anders dan een onverwachte arm op de schouder tijdens een doordeweekse thriller.

Ach niets bijzonder The grudge. Maar ja aangezien al mijn vrienden me gisterenavond alleen thuis lieten zitten en het stormde en onweerde buiten leek deze film mij wel toepassselijk. Op zich nog best vermakelijk en wel leuk dat de film zich afspeelt in Japan (net zoals het origineel neem ik aan?) ipv een oud huis in nederlandse koloniaale stijl ergens in New Engeland. Want dat heb ik ondertussen al wel erg vaak gezien. 2.5*

Ik houd niet zo van dit soort films maar deze vond ik best te pruimen. De film bracht alleen niets nieuws een deed me sterk denken aan diverse andere films, vooral The Ring.

Wel leuk dat het in Japan speelt. Japan is creepy.

3 sterren

Deze remake haalt het niet bij de Amerikaanse Ring, maar heeft toch wel zijn enge momenten. Het origineel heb ik overigens nog niet gezien, dat moet binnenkort maar eens.

2,5*.

Ik vond het maar een magere film. Het begin is nog vrij goed, de spanning zit erin, iedereen staat matig maar niet echt slecht te acteren, het kan er allemaal mee door. Maar daarna wordt het toch allemaal wel een beetje té.

Versta me niet verkeerd, ik vond hem wel degelijk eng(het meisje trouwens veel meer als de jongen) maar het verhaal is zo ongeloofwaardig en het einde is zo bedenkelijk dat je toch met een leeg gevoel achterblijft.

The ring was al niet goed, maar deze is toch nog een stukje slechter.

1.5*

Ik ben echt wel een bange poepert wat enge films betreft, maar deze film vond ik echt niet eng. Misschien heb ik niet goed gekeken, maar ik ga het toch maar niet nog een keer proberen. Saaaaaaaaaaaai.

Een horrorfilm die mij weer eens in een lange tijd echt kon laten schrikken. Het hele Grudge verhaal kende ik voorheen niet dus het verraste me allemaal (positief). Er zaten veel creapy momenten in en ik zat de hele film toch wel in spanning. Zeker het begin en het einde was kwa spanning en schrik erg goed. Sarah Michelle Gellar zet ook een prima rol neer. Ze is niet bovengetalenteerd als actrice, maar ze doet het naar behoren.

Dit is een heerlijke film voor als de lamp uit gaat

3,5*

Jij bent volgens mij wel enorm negatief ingesteld wat betreft films kijken. Een persoonlijk gemiddelde van 1,84!

Over de film: Lekker mysterieus, leuke schrikmomenten en een apart vehaal maken dit voor mij toch wel de moeite waard. 3,5*

Vrijwel geen spanning en een niet al te sterk clichématig verhaal. Deze remake kan je rustig overslaan. Matig.

Een paar keer schrikken geblazen misschien, maar voor de rest is dit toch een erg matige film. Gellar speelt belabberd, maar verdient nog een oscar in vergelijking met de vreselijk slecht acterende Japanners. Eén van de eerste scénes, wanneer Pullman zelfmoord pleegt is al dramatisch, door de vreselijk ongeloofwaaridge reactie van zijn vrouw. Ditzelfde doet Gellar in de zogenaamde ''enge'' scénes, waar ze niet overtuigd.

Het verhaal is voor de rest flinterdun en behoorlijk rommelig. Vond de sfeer maar matig en dan word het al moeilijk om echt geinteresseerd te gaan zitten kijken. Veel scénes worden te makkelijk afgeraffeld, zijn erg voorspelbaar of gewoon erg slecht gebracht. Er zijn zoveel momenten waar gewoon meer uitgehaald had kunnen worden. Vond dat hele gedoe met dat jochie en dat kattengeluid sowieso wat stupide en dat bleke gezicht van dat meisje was op een gegeven moment ook niet eng meer. Hmm, eigenlijk nooit geweest, al ben ik wel een paar keer geschrokken. Erg matig dus allemaal, wat resulteerd in een mooie 2 sterren.

Verhoging naar 4*. Eigenlijk naderhand bijna even eng als het orgineel.

Wel een redelijke horror film met een paar goede spannende scenes en een paar goede schrik momenten. Het verhaal was best goed en vooral het eerste uur is best aardig.

Matige film. De schrikmomenten zijn vaak op een eenvoudige manier gemaakt, maar op zich wel goed gemaakt. De paar goede schrikmomenten zijn dan ook het grote pluspunt aan deze film, want qua verhaal en karakteruitwerking stelt de film nauwelijks wat voor. De film vertelt het verhaal niet-chronologisch en dat pakt in deze film niet echt goed uit. De film is hierdoor af en toe behoorlijk rommeligen als kijker boeit het ook nauwelijks als er weer iemand dood gaat, omdat het karakter toch niet uitgewerkt is. Gellar doet het redelijk, maar de andere acteurs zijn soms echt belabberd slecht. Verder ontbeert de film gewoon spanning en heeft het op de paar goede schrikmomenten na eigenlijk niet veel meer te bieden.

2,0*

Dit is voor mij 1 van de slechtste horrors ooit gemaakt. Ik was niet 1 keer verschoten bij de film of ik had niet het gevoel dat het griezellig was.

Bweh, saaie vervelende prut, die probeert te teren op het origineel. Het erge is dat ik de Japanse versie nog niet heb gezien. Kun je nagaan hoe onterecht 'succesvol' remakes kunnen zijn .

Best spannend gemaakt, door het sfeertje van de rare geluidjes, en de manier waarop dat kind schokkerig beweegt blijft indrukwekkend zoals in de ring. Maar verder vond ik er weinig aan. Op het eind toen de verpleegster weer in het huis was dacht ik dat de paar verschillende verhaallijnen samen zouden komen en wat meer opheldering zou komen over de vloek, maar helaas. Er zit verder geen diepgang in, ook niet in de karakters (en dus geen medeleven).

Nu hoeft er ook geen verschrikkelijke diepghang in een horror te zitten, maar ik zou het wel waarderen als er iets achter zou zitten wat gruwelijk uitpakt en je verbaasd doet staan. Nu blijft het gewoon bij een film die is gemaakt om wat rillingen te krijgen bij de geluidjes, de enge japanse spookgezichtjes en de rare bewegingen. Kortom, een uitmelking van Ringu, die imho wel beter was, ook door de 'diaprojector-achtige' beelden die erin zaten.

Tegenvallende film. Ik had veel enge schrikmomenten en schokkerige beelden verwacht. Maar nee. Het verhaal is niet echt helemaal duidelijk en ook niet altijd even boeiend.

Ik had toen ik in de videotheek stond ook de Japanse versie verwacht, en die is (zoals ik heb gehoord) wel wat ik verwachtte.

Hoe heet die dan?

Deze maar weer eens bekeken.

Vrij creepy film, die behoorlijk op de zenuwen werkt.

Een van de weinige horrorfilms, die mij tijdens het kijken een ongemakkelijk gevoel geeft.

Dit wordt vooral bewerktstelligd, niet zo zeer door wat je ziet, maar door een zeer goede spannings opbouw en effectieve muziek en geluidseffecten.

Lijkt net iets te veel op The Ring om echt als klassieker beschouwd te worden.

Een acht, ofwel vier sterren.

Moeilijk... Ondanks het matige acteerwerk en de rampzalige dialogen Sarah Michelle Gellar die terwijl ze langs een kerkhof lopen verkondigt dat de treurende mensen vast iemand verloren hebben waar ze om gaven was de sfeer goed en waren er net als in de Japanse versie genoeg scenes die me kippenvel gaven. Jammer dat men er ook een aantal typische schrikscenes in moest zetten die het geheel iets omlaag haalden, want de langzame scenes (zonder plotselinge effecten) waar de geest zichzelf langzaam openbaart door middel van de typische keelgeluiden, om daarna tevoorschijn te komen met haar afgrijselijke uiterlijk zijn nog steeds zeer angstaanjagend. Niet zo goed als het origineel, maar goed te kijken voor een keer.

Leuke horror voor tussen door, zoals ''Cybill'' mooi verwoord:

Ze blijven bij, ondanks dat geest-verhalen niet nieuw zijn, is er naar mijn mening een nieuwe horror-soort ontstaan sinds Amerika samen met Japan horrorfilms maakt (of van elkaar jat -knipoog-) Ze weten goed de spanning op te bouwen, en met een paar flinke schrik-momenten krijg ik mijn hart in mn keel. Heerlijk! 3*

'' It never forgives. It never forgets. ''

Absoluut geen slechte remake. Ik heb ooit gelezen dat ze zoveel mogelijk hebben geprobeerd dicht bij het origineel te blijven.. Dezelfde regisseur, dezelfde originele sets.. en natuurlijk probeerden ze zo dicht mogelijk bij het oorspronkelijke verhaal te blijven. En ik moet zeggen: best goed gedaan. Ik ben zelf wel iemand die graag remakes ziet, wat dat betreft ben ik net een Amerikaan.. lekker in het Engels, dan krijg je me meer mee dan een taal die ik toch niet versta. En hoewel er vaak wordt geroepen dat de film niet eng is, moet ik toch bekennen dat ik het zeker in 2004 best een griezelig filmpje vond. Sarah Michelle Gellar zie ik altijd wel graag, en hoewel ik niet kan zeggen dat ze het slecht doet mist er toch iets. The Grudge schiet wat verhaal betreft behoorlijk tekort. Wel zijn er weer uitstekende audiotracks die je meeslepen en indruk weten te maken.

Ik heb een wisselend gevoel bij deze film. Misschien moet ik het origineel ook nog maar eens herzien, dan kan ik mijn mening altijd nog bijstellen.

Er wordt geprobeert voor een goede spanningopbouw te zorgen maar vervolgens proppen ze er allerlei foute schrikmomenten in. Het komt neer op Karen die onderzoekt en dan af en toe een eng wezen tegenkomt.

Erg mager verhaal.

- 2 -

Bij vlagen een aardige remake van het origineel, die ik ook weer is moet zien, maar op een aantal momenten gaat het toch behoorlijk de mist in. Dat ligt vooral aan Sarah Michelle Geller, die hier behoorlijk ongeïnspireerd in rond loopt.

Jammer, want veel horrorelementen doen toch wel aardig hun werk. Ook irriteer ik me aan het Amerika gehalte in deze film, alle Jappies spreken vloeiend Engels en blijkbaar woont er een hele Amerikaanse enclave daar in Japan.

Binnenkort Ju-On maar weer isherkijken, in mijn herinnering toch een stuk sfeervoller.

2,5*

Wat een slappe film was dit. Verwachtingen lagen hoog nadat ik op de hoes van de DVD las dat deze film 'more terrifying' was dan The Ring.

De film begint goed bij de beginscene waar het meisje haar aansteker aan heeft om te zien of er wat is, vervolgens springt het kleine jongetje op haar af. Ondanks de voorspelbaarheid van deze scene, schrok ik toch wel.

De film doet verder enkele pogingen om eng te zijn, maar die mislukken keer op keer. De hoofdrolspeelster komt totaal ongeïnspireerd over, wat de film zéér ongeloofwaardig maakt.

Daarbij zoals eerder gezegd het hoge 'Amerika-gehalte'. Inderdaad raar dat alle Jappen vloeiend Engels spreken, en er zeer veel Amerikanen wonen.

De pogingen tot eng zijn maakten ons meer aan het lachen, en dat was juist een van de dingen die deze film zouden maken.

Hopelijk is deel 2 beter.

Een topfilm is het zeker niet, maar het viel al bij al nog goed mee. Je moet natuurlijk wel het bovennatuurlijke element in de film accepteren, anders zal je geen al te grote fan zijn van deze film. Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik zelf niet echt de grootste fan ben van bovennatuurlijke taferelen, maar ik heb het gevoel dat dat geen al te grote invloed heeft gehad bij het beoordelen van deze film.

Het verhaal in deze film is eigenlijk niet veel soeps: het zit allemaal nogal eenvoudig in elkaar. Maar zoals ik al wel eens gezegd heb bij andere horrorfilms, hoeft het verhaal in een horrofilm niet al te ingewikkeld te zijn om er een boeiende film van te maken. The Grudge was dan ook op sommige momenten echt wel vermakelijk, met dank aan enkele leuke scènes waarin de Grudge toesloeg.

The Grudge is één van de bekendste horrorfilm reeksen waar ik een absoluut liefhebber van ben. De Japanse films konden me wel een beetje boeien, maar de Amerikaanse remake beviel me echt goed.

The Grudge gaat over een jonge dame (gespeeld door horror veteraan Sarah Michelle Gellar) die een oude vrouw komt verzorgen in een oud huis in Japan en daar komt ze tot de ontdekking dat het huis vervloekt is. Nou weet ik dat de premise niet zo origineel klinkt, maar in The Grudge beviel het me wel, zowel in de eerste twee Japanse films als deze nuttige Amerikaanse remake. De geest, Kayako Seaki, is misschien niet zo eng maar ik weet zeker dat als je de film nog niet hebt gezien en voor het eerst kijkt dan schrik je wel. Hetzelfde verhaal als in The Ring. Het bovennatuurlijke sfeertje bevalt me ook wel.

Ik ga even door naar het acteerwerk en ik weet het al: in deze horrorfilms doet het acteerwerk er bijna niet toe. Dat weet ik! Maar aangezien het eindelijk wel redelijk was begin ik er toch over: Sarah Michelle Gellar bracht de horrorsfeer in huis, hoewel haar acteerwerk in Buffy The Vampire Slayer heel slecht is, vond ik haar acteerwerk wel te doen in deze film. De andere mensen waren prima (de bezoekers van het huis) en de rechercheur was ook prima. Kayako, Toshio en Takeo waren ook goed.

Dit blijft één van mijn favoriete horrorfilms. Een topper wat mij betreft!

Dit is echt een geweldige film. Eng en spannend. Ik moet echt gelijk deel 2 en 3 zien. Alleen dat jongetje is helemaal niet eng. Dat is wel wat minder maar echt 1 van de beste films

Ongelooflijke aanfluiting. Vreselijk acteerwerk en, misschien nog wel de grootste dooddoener voor een horrorfilm, belachelijk voorspelbaar.

Wat me voornamelijk opviel was de enorme angst voor telefoons die blijkbaar bij alle personages in de film heerst. Er hoeft er maar één af te gaan en alle ogen schieten paranoïde naar het toestel.

Ik heb me voornamelijk doodgelachen en doodgeërgerd. Doodsbang was ik daarentegen nooit.

"Je ogen dichtdoen helpt niks!" - Veronica Gids

Tuurlijk niet, dan zie je ook niks!

Ik vond The Grudge best wel tegenvallen. De meesten die ik ken en deze film hebben gezien zeggen dat hij echt eng is. Wel, ik vond nu van niet. De Japanse sfeer vind ik best creepy, maar er komen veel te veel voorspelbare schrikmomenten in voor. Het verhaal is best leuk, maar ik werd erg verward door die flashbacks ofzo. Op een gegeven moment snapte ik er geen bal meer van. Een 2,5*.