Staying Alive (1983)

John Travolta himself en de muziek van de Bee Gees zorgen voor de pluspunten. Het verhaal op zich stelt weinig voor...

Everybody uses everybody, don't they?

Staying Alive was zo één van die films die al ettelijke jaren in mijn DVD-kast stof lag te happen. Ooit eens voor een paar euro aangeschaft toen ik in de periode zat dat ik de ene na de andere dansklassieker verslond, maar uiteindelijk was dit altijd blijven liggen. Voor een groot deel ook omdat het ondertussen al zo lang geleden was dat ik Saturday Night Fever nog had gezien, mijn recensie daarvan dateert uit 2010, maar gisteren toch eens de gok gewaagd.

In hoeverre dit qua kwaliteit in verhouding staat met zijn voorganger, daar ga ik me niet over uitspreken, maar Staying Alive is een vermakelijkere film geworden dan ik in eerste instantie had verwacht. Toegegeven, het is en blijft wel een voorspelbaar geheel en naar het midden toe lijkt de film wat in te zakken, maar heel het Satan's Alley gebeuren is wel erg lekker gebracht. Hoewel zo'n soort van abstracte dans absoluut mijn ding niet, is het wel een leuke climax. Het beste moment zit hem echter nog in de allerlaatste slotseconden. Tony die wat gaat ronddwalen door de stad (onder de legendarische woorden "You know what I wanna do? Strut") en dat onder begeleiding van het titelnummer.. Heerlijk! Verder dus een redelijk voorspelbare film, maar het kijkt op zich allemaal wel lekker vlot weg. Dat, en een wel erg toffe soundtrack trouwens. Niet allemaal Bee-Gees nummers en dat zorgt eigenlijk wel voor een goede afwisseling. Vooral ook omdat Far From Over wel een heerlijke plaat is, al geldt dat wel voor veel van de nummers die door Frank Stallone worden gebracht doorheen de film.

Nooit geweten eigenlijk dat de broertjes Stallone hier zoveel mee te maken hadden. Sylvester regisseert, produceert, schrijft en heeft nog een kleine cameo aan het begin van de film en Frank neemt een deel van de soundtrack voor zijn rekening en krijgt ook nog een klein bijrolletje als een gitarist. Degene die echter met de meeste aandacht gaat lopen is uiteraard John Travolta. Die blijft op het vertrouwde niveau en overtuigt over de gehele lijn. Ook Cynthia Rhodes is degelijk, al zou die haar grote doorbraak pas in 1987 komen met Dirty Dancing. De tweestrijd met Finola Hughes is ook wel leuk gedaan, al komt het nooit echt verder dan kwade blikken uitwisselen, maar ze overtuigen vooral allemaal in de dansscènes en dat is met dit soort films toch een must. Fijn ook om Kurtwood Smith nog in een miniem bijrolletje in het begin te zien, die man zat in de jaren '80 overal precies.

Er zijn ongetwijfeld betere dansfilms (Grease, Dirty Dancing, ...) maar de manier waarop Staying Alive wordt afgekraakt is niet helemaal terecht naar mijn gevoel. Ik kon hier in ieder geval nog wel heel wat meer dan met bijvoorbeeld Flashdance. De film is een wat vreemde eend in het regisseursoeuvre van Stallone, maar hij geraakt er mee weg.

3*

Redelijke film over een professionele danser wiens carrière maar niet van de grond komt. Alhoewel een vervolg op Saturday Night Fever is dit een geheel andere film. Een mager verhaaltje met een simpele driehoeksverhouding. De muziek, de kleding en de kapsels schreeuwen allemaal jaren '80 en alhoewel het vaak behoorlijk fout is, is het wel leuk om te zien. De vele dans-scenes zijn prima in beeld gebracht met de lange finale als kers op de taart.

Leuke muziek/dansfilm met een aardig verhaal, kijkt lekker weg

Blijft zo waanzinnig goede dance movie.

De score die deze legendarische eighties film, hier krijgt is echt ridicuul en zo onverdiend.

Deze film, moet je echt bekijken, voor die tijds periode.

Saturday Night Fever is natuurlijk niet te overtreffen.

Maar dit vervolg is ook grandioos voor echte liefhebbers en de seventies en eighties generaties.

John Travolta blijft ook in het rijtje van de niet te overtreffen film acteurs.

En natuurlijk de muziek is fantastisch.

Vooral de wereld beroemde song van Frank Stallone Far from over.

Blijft kippenvel wat een power song.

En de prachtige songs van de onvergetelijke eveneens wereld beroemde Bee Gees.

Zo sfeervolle en fantastische gouden ouden tijdloze dans film.

Net zoals zijn voorganger en films als Flashdance en Footlose.

Blijft genieten voor de liefhebbers.

Staying Alive is op het eerste gezicht geen sterke film. Het verhaal is dun en soms zelfs wat onnozel. Maar als je het op meta niveau bekijkt zie je een interessante ambitieuze, bijna tegenstrijdige opvolger van Saturday Night Fever.

De film volgt opnieuw Tony Manero die probeert door te breken als danser op Broadway. Opvallend is dat Sylvester Stallone het script schreef en regisseerde. Zijn invloed is duidelijk: de film voelt soms meer als een Rocky-achtig doorzettingsverhaal dan als een luchtige dansfilm. Hij lijkt zich ook hierbij te laten inspireren door zijn eigen tijd als acteur die niet aan de bak kwam in New York. Travolta als alterego van Stallone. De botsing tussen de twee op straat in het begin is ook een leuke knipoog in die richting.

Dat maakt Staying Alive voor mij toch interessant, al is het onevenwichtig. De toon is serieuzer en stroever dan je zou verwachten, en de charme van het origineel ontbreekt grotendeels.

Ook wordt veel goedgemaakt door de energieke dansscènes, die visueel sterk en indrukwekkend zijn.

Kleine 4*

4k transfer is erg goed.

Toch alweer een hele tijd geleden dat ik hem heb gezien maar zal wel komen door teveel dansgedeelten tussendoor en aan het einde die show veel te lang. Zit weer wat op het niveau van 2011 al klopt mijn bericht van 2015 toch ook nog wel vrij aardig.

Het is een in de meeste opzichten mindere vervolgfilm van Saturday Night Fever over Tony eikel Manero. Al geeft hij zijn tekortkomingen later wel toe.

Volgt bijna dezelfde verhaallijn als SNF. Hij is dansinstructeur/ober maar heeft moeite hogerop te komen. Dan krijgt hij kans om op Broadway op te treden maar is ontrouw aan zijn vriendin en krijgt een oogje op een danseres.

Ik mis een beetje het lekkere disco sfeertje van SNF en ook zijn vrienden zijn er niet meer want daar heeft toen abrupt afscheid van genomen. Al blijven o.a. Cynthia Rhodes als zangeres gedeelten toch ook wel leuk om te zien.

De romantische dramagedeelten blijven grappig, Travolta en Rhodes vormen een leuke combinatie. Julie Bavasso zet ook een leuke rol neer als zijn moeder. (Mijn inziens wat te lang gewacht met het maken van deze film) al weet Travolta als Tony een overtuigende rol neer te zetten en wist de film me toch weer redelijk goed te vermaken.