Lost and Delirious (2001)

Mwa.

Geen slechte film. Maar de film lijd een beetje aan "het denken dat ze de eerste zijn die zo een film maken" syndroom. Het lijkt erop dat de maakster het boek had gelezen en toen dacht "o wat herkenbaar" en het toen maar ging verfilmen. En dat naar behoren doet, alleen hebben meer filmmakers dat voor haar ook al gedacht en soms ook een stuk beter bijv. Virgin Suicides.

Nog wel een zeer degelijke rol van Perabo en wat hot lesbian scènes.

Maar niks om voor uit je bed te komen dus 2.5*

Best goed filmpje! Wel viel de film na een tijdje nogal in herhaling. De ene na de andere poging om Tory te herwinnen ging hopeloos de mist in. Het was dan ook een beetje afwachten wanneer de zelfmoord zou worden ingezet (thank god dat er geen happy end aan werd gebreid).Gelukkig bracht deze indeling wel enkele mooie scènes mee (vooral de nachtelijke scènes in het bos met die vogel waren zeer mooi, met name door de muziek die werd gedraaid). 3,5*

Fris spel maar het melodramatische toontje stond me totaal niet aan. Ietwat soapachtig bij tijden, met een gezocht en overdreven einde. 1,5*.

De connotatie 'TV-film' werd hier al aangehaald door kos en daar kan ik me gerust bij aansluiten. Alsof je naar een aflevering van Dawson's Creek zit te kijken.

Nochtans ben ik een fan van coming-of-ageverhaaltjes en 'k kan dan ook niet zeggen dat ik me verveeld heb tijdens Lost And Delirious. Ondanks alle enorme gebreken...

Zo is het 'rebelse' sfeertje dat Léa Pool in de eerste helft van de film probeert te scheppen veel te braaf en Disney om de kijker te vervoeren. Het tweede deel wordt dan plots volledig gedomineerd door de pijn die liefde met zich kan meebrengen, terwijl het kostschoolleventje dat de eerste 45 minuten wordt geïntroduceerd compleet maar dan echt compléét naar de achtergrond verdwijnt.

Visueel is dit geen cinema maar televisie. Ook de acteerprestaties ontstijgen het Dawson's Creek-niveau niet, hoewel de meisjes uiteraard 'n schattig snoetje hebben.

'k Had hier een soort van Ghost World verwacht, maar Lost And Delirious neigt in mijn ogen toch eerder naar 'n jeugdfilmpje.

Een film die inslaat als een bom!

Het verhaal is goed, maar vooral de actrices maken deze film tot 1 van de betere in het drama genre!

Pure emoties die ieder mens wel kan begrijpen! Mooie actrices en boeiende situaties.

Deze film verdiend veel meer aandacht! de echte drama liefhebbers moeten deze film ook zeker eens meepakken! wat een verhaal, wat een actrices, en most of all: wat een emoties!

4,5 wel verdiende sterren

Best wel een mooie film, maar nergens écht bijzonder (helaas). Het deed me niet zoveel allemaal, terwijl ik toch een zwak heb voor een flink portie melodrama.

Op muzikaal vlak slaat deze Lost and Delirious behoorlijk de plank raak! Prachtige score van Yves Chamberland; deze muziek vond ik bijv. schitterend. De film kent ook best wel een paar érg mooie scénes (o.a. die met de roofvogel en de lesbische scénes), maar wist me niet in te pakken. Het wordt nooit écht meeslepend of emotioneel. Ook de actrices vond ik niet altijd even 'naturel' spelen, soms zelfs behoorlijk overdreven.

Maar... de film kijkt prima weg en het verhaal wordt leuk gebracht. Het einde is mooi en een waar hoogtepunt, al had ik het nóg wat beter verwacht. Voldoende.

Krachtige film, goede uitwerking, geen overbodige scenes waardoor het elke seconde blijft boeien en lekker straight-to-the-point aanvoelt, een aardige score, een fantastische Piper Perabo en een verrassend, maar toch goed einde waardoor de film me nog niet direct losliet bij de aftiteling.

Wat is dit een prachtige film. Romantisch, tragisch. Shakespeariaans in het hedendaagse, heel erg mooi. Meer dan goede acteerprestaties door Perabo. Dit kan ze blijkbaar veel beter dan een rol in Coyote Ugly, want dat vond ik echt vreselijk. Hierin is ze een echt goede actrice wat mij betreft.

Ik had er eigenlijk niet zo'n hoge verwachting van, maar ik heb me daarin verschrikkelijk vergist. Je moet wel van steen zijn als deze film je niet aangrijpt.

Sterk geacteerd door de drie meiden (zelfs Perabo en Barton!) en door Miss Vaughn (Jackie Burroughs). Nog maar weinig films gezien met zo'n dramatisch en tegelijkertijd poëtisch einde.

Vond dit wel een fijne film, hij blijft in mijn gedachten.

Ik vond het leuk dat je de film eigenlijk bekijkt vanuit de ogen van een 'hoofdrolspeelster' die

toekijkt naar een relatie die zich voor haar ogen afspeelt.

En toch wordt je helemaal betrokken in het verhaal, de personages en de relatie.

Fascinerende film met een heel dubbelzinnig en aangrijpend einde.

Lost and Delirious is een mooi drama dat misschien wat opstartproblemen heeft en misschien iets te geknutseld aanvoelt met al die Shakespeareaanse dialogen, maar zo'n kostschool levert voor mij persoonlijk bijna altijd mooie films op omdat de vriendschappen die ontstaan op zo'n plek toch wel echt aanvoelen. In dit geval komt er ook het één en ander aan tragiek bij kijken, wat de film af en toe extra kracht geeft. Hierdoor weet de film je uiteindelijk toch te raken.

3,5*

Zo'n prachtige film

Onbeantwoorde liefde, die lijd tot wanhoop, Tragiek, meermaals een brok in mjn keel en dat gebeurd me niet gauw.

Zo mooi, dat ik hem toch maar op dvd gekocht heb destijds.

Elk jaar kijk ik m zeker een keer.

Gevoelsfilm.

Goeie film over een jong meisje op een kostschool die erachter komt dat haar kamergenootjes een relatie hebben. Een mooi verhaal over de pijn die liefde met zich mee kan brengen. De personages goed zijn neergezet (iets wat alleen maar versterkt wordt door de drie goeie hoofdrollen). Een kleine 3.5 sterren.

Mooie film, vooral in het eerste uur als de campus tot leven komt en er een heerlijk sfeertje naar voren komt. Het ziet er verder allemaal wat goedkoop gefilmd uit (op enkele fraaie shots na) maar het stoort niet. Daarnaast is vooral de muziek ijzersterk en is het acteerwerk goed te doen. Het laatste halfuur draait dan meer om de doordraaiende Perabo en vond ik zowel in toon als sfeer gewoonweg stukken minder om te zien en ook minder boeiend. De slotscène was dan wel erg mooi. 3,5*.

Erg zwak. Het morele dilemma gaat nooit echt de diepte in, en eigenlijk geraakt de film qua gevoel ook niet verder dan een doorsnee tienerdrama. Integendeel, door gekunstelde dialogen en theatrale uitwerking vlot het verhaal maar niet. Bovendien zijn de personages nog te vlak, en worden ze neergezet door jonge actrices die nog veel werk voor de boeg hebben. De dialogen geraken ook nooit op niveau, en het aantal overbodige scenes valt niet op één hand te tellen.

Verder oogt de film goedkoop. Dezelfde montage en hetzelfde camerawerk vind je terug in soapachtige tv-films. De muziekkeuze is ook hopeloos sentimenteel en zoet, wat erg storend wordt. Het einde zag ik van mijlenver aankomen.

Fraaie film, van het hier vaak aangehaalde matige acteerwerk, TV-filmniveau en slecht camerawerk heb ik totaal niets gemerkt. De film weet heel treffend de frustratie en onmacht (en waanzin) weer te geven waarin een smoorverliefd iemand kan belanden nadat een relatie door de ander beëindigd wordt. Piper Perabo weet dat heel goed over te brengen, al moest ik wel wennen aan haar rol aangezien ik haar eigenlijk alleen maar kende van Coyote Ugly, waar ze een hele andere personage speelt. 3,5*

“You're a girl in love with a girl, aren't you?”

Indrukwekkende en tragische film. Lost and Delirious is een coming of age film over drie jonge vrouwen op een kostschool voor meisjes. Vooral Piper Perabo is indrukwekkend en haar liefdesverdriet en tragische teloorgang in het tweede deel maakt diepe indruk. Paré doet het ook goed en Barton heeft de meer observerende rol.

Dat een lesbische relatie toen nog voor schaamte en sociale isolatie kon leiden is pijnlijk om te zien. Maar jammer genoeg nog aan de orde van de dag. De fraaie beelden, Shakespeare-achtige monologen en sfeervolle muziek maken de film af.

De verwijzing naar Shakespeare is al meer gevallen, al kan je het ook een Grieks drama noemen. Visueel en creatief niet altijd zo bijzonder, maar zelfs ondanks die eenvoud maakt het voldoende impact. De personages werken echt wel en het verhaal is zeker meeslepend. Blijft een aangename film.

Een kostschool is een afgesloten omgeving waar leerlingen uniformen dragen en in de pas leren lopen. Tieners komen er soms terecht wegens familiale problemen. Hun wereld is gedurende enkele jaren beperkt tot het internaat.

Mouse is het groentje dat met open, verwonderde blik om zich heen kijkt. Haar gezicht komt soms op de voorgrond terwijl de gebeurtenissen zich op de achtergrond afspelen. Haar twee oudere kamergenoten worden geconfronteerd met een dilemma: conformeren aan een conservatieve omgeving of je eigen verlangens volgen. Ze maken een verschillende keuze.

Paulie beleeft alles met passie. Voor haar klasgenoten is literatuurles een saaie verplichting, maar zij gebruikt Shakespearecitaten om haar eigen gevoelens te verwoorden. Op haar leeftijd kan ze zich niet voorstellen dat ze ooit over haar liefdesverdriet heen zou raken. Het portret van Che Guevara past bij haar rebelse mentaliteit.

De omgevende Canadese natuur biedt ademruimte. De tuinman is er vooral als raadgever en gesprekspartner van Mouse. De zaadjes symboliseren haar drang om open te bloeien. De valk symboliseert Paulies roofzuchtige ingesteldheid. Ze is fatalistisch: ofwel zal ze Paulie krijgen, ofwel sterven. Op het einde lijkt ze te denken dat ze zelf zal kunnen vliegen.

Een verrassende muziekkeuze is de Belgisch-Congolese Missa Luba. Dit is geen sentimenteel tienerdrama, maar wel een vertolking van intense emoties door Mischa Barton en Piper Perabo.

Een prettige film, door het fijne spel van de drie hoofdrollen van Paré, Barton en Perabo - waarbij Barton toch wat te weinig de credits krijgt, want het is haar narratief waar we naar kijken, en ze draagt de film meer dan de andere twee wat mij betreft.

Dat is ook wel het goede nieuws, want de Shakespeare-zonder-Shakespeare sfeer bevalt me niet zo heel goed. Dat is wel zoiets wat je ofwel echt goed moet doen, of van weg moet blijven. Ok, daar staat wel weer tegenover dat de roofvogel een leuke toevoeging is, al is de symboliek daarvan ook wat moeizaam.

Narratief wel een stuk interessanter dan de gemiddelde coming-of-age high school film overigens. Maar ook, beelden tijdens de aftiteling. Wat kan ik zeggen, ik heb daar gewoon echt een hekel aan.