Once upon a Time in Mexico (2003)

Chaotische afsluiter van de El Mariachi-trilogie. Het verhaaltje vond ik maar onnodig gecompliceerd en uiteindelijk niet heel interessant dus. De actie was echter ook hier weer prima in orde met wat leuke vondsten.

Met zo’n topcast een tegenvallend resultaat. Het is af en toe leuk, maar sensationeel is het naar mij mening nooit geworden. Antonio Banderas die een beetje in het rond schiet kan mij helemaal niet bekoren.

Deze afsluiter van de Mexico-trilogie van Rodriguez scoort opvallend laag hier. Vreemd, want deze doet wat mij betreft niet veel onder voor Desperado die fors hoger scoort. Banderas is weer goed op dreef en de rest van de cast valt ook zeker niet tegen. Hayek blijft aantrekkelijk, Depp doet het ook zoals bijna altijd weer fijn. De actie is ook talrijk aanwezig. De gehele trilogie is wel prima vermaak gebleken, zonder dat het echt briljant was.

3*

Wat wel vaker voorkomt, is dat bij een franchise het vet na een film of twee wel van de soep is. Dat is hier niet anders. Men verliest het plot en de magie waarover het allemaal draait wat uit het oog en de actiescènes zijn niet meer dan een bundeling van hersenloos geweld, zonder meer.

Vond het allemaal wat rommelig met plotlijnen of personages die er niet altijd toe deden. Het haalde de aandacht weg bij el mariachi en zijn gitaar, toch wel het kroonstuk van de reeks. Nu is het geëvolueerd naar een standaard actiefilm.

Prima vervolg op de eerste twee mariachi films. Wat een luxe cast; tot en met een in de juiste kleur gespoten Dafoe. Leuk dat er ook weer acteurs uit deel twee bij waren. Zelfs en paar die dat deel twee af hadden gesloten met een gat in hun hoofd en nu weer vrolijk rondliepen. Het plot was niet echt bijzonder maar het geheel keek gewoon lekker weg, af en toe begeleid door mooi gitaarspel. De 'over the top' actiescenes zaten goed gecoördineerd in elkaar. Ook links en rechts wat humor, bijv. Depp als de CIA-man die eventjes een T-shirt had waar CIA op stond. De hele trilogie was geen topserie, maar wel leuk amusement.

Once upon a Time in Mexico is een film met een bijzonder arsenaal aan bekende acteurs tegen een schitterend decor. Helaas is daar ook een goed verhaal voor nodig. Ik voelde de inspiratie maar het kwam wat ongelukkig op het grote witte doek. Echt gemiste kans dit.

Over de top actie met een komische noot kan ik wel waarderen, vooral als het met een duidelijke knipoog is gedaan. De eerste twee films uit de Mariachi serie vind ik sterk. Deze afsluiter is duidelijk minder. De decors, de muziek en de sfeer staan echter nog steeds overeind. En Banderas blijft een enorme badass in deze rol.
Helaas kent de film een veel te ingewikkeld verhaal, waarvan ik de noodzaak niet in zie. De wraak van de mariachi vanwege de moord op zijn gezin had al een prima verhaal kunnen zijn. Lekker eenvoudig. Maar drugskartels, de president, en ook nog de CIA én de FBI erbij halen? Less is more in dit geval, het wordt er allemaal niet samenhangender op. Wel een fijne rol weer van Depp.

Ik blijf met gemengde gevoelens achter. Best vermakelijk, maar nodeloos ingewikkeld. Dat had de film niet nodig gehad. 3 punten voor de actiescenes, de muziek en de setting.

3*

Een aantal geslaagde personages en sporadisch vermakelijke actiescenes zorgen ervoor dat Once Upon a Time in Mexico geen vermoeiende zit is, maar voor regisseur Robert Rodriguez is het een kwalitatief stapje terug. Het verhaaltje dat door het excentrieke gebeuren wordt verweven en de humor slaan amper aan en dat is natuurlijk dodelijk binnen een film die om absurditeit moet draaien. Rodriguez lijkt ook erg hard zijn best te doen om het geweld terug te schalen waardoor het een ietwat tamme indruk maakt, een regiekeuze die ik persoonlijk niet kan begrijpen. Het eerste uur is in principe relatief inwisselbaar, maar uiteindelijk wordt er richting de finale toch uitgepakt met genoeg grootschalige scenes om het op een positieve manier af te sluiten. Geweldig is het niet, maar er zijn slechtere films om je tijd mee te verdoen.

Deel drie van de Mariachi-serie. Nogal een rommeltje eigenlijk, en het enige wat ik er echt leuk aan vind is de rol van Cheech Marin. Voor de rest is het allemaal toch net een tikkie té, en de link naar de eerdere delen is wat te zwak. Zowel stilistisch als narratief klopt het gewoon allemaal net niet goed genoeg.

Depp valt op in de zin dat hij veel beter speelt dan in zijn latere rollen - alles vanaf de PotC, zeg maar.