The Tragedy of Macbeth (1971)

Ik vond het maar lachwekkend. Vooral het laatste gevecht. Ze schieten met kiezelsteentjes, dartpijltjes, kloppen op de deur met een tak, er word opengedaan, ze gaan naar binnen, staan met z'n 100en om Macbeth, laten Macduff het tegen hem opnemen, als 2 dronkelappen botsen ze tegen elkaar aan, na 10 minuten word dan eindelijk het hoofd afgehakt en KLAAR!.

En de rest was niet veel beter. Wat een belachelijke film. 1,5*

Ik zal wel nooit een Shakespeare-fan worden. Zijn verhalen zijn op zich niet verkeerd, maar worden totaal om zeep geholpen door het vreselijke taalgebruik. Shakespeareliefhebbers zullen me wel een heiden of zo, maar ik kan het gewoon niet aanhoren. Nooit, maar dan ook nooit wordt een zin fatsoenlijk uitgesproken en alles lijkt zo omslachtig mogelijk te moeten klinken. Dat er dubbele betekenissen achter de dialogen zitten maakt het niet interessanter. Deze dialogen zorgen ervoor dat ik nooit of te nimmer in de film kan komen. Ze zorgen voor een grote afstand tussen mij en de personages die hierdoor zo kunstmatig overkomen dat ze nauwelijks nog mensen lijken. Zelfs als ze grappen maken of een kind aanspreken lijken de personages verplicht te zijn omslachtig te spreken. Vreselijk, vreselijk.

Dat Macbeth gespeelt wordt door de charismaloze Finch maakt het niet beter. Ook de andere acteurs zijn ongeïnspireert. Het ergste zijn nog wel de heksen. Deze lijken rechtstreeks uit Monty Python and the Holy Grail te komen. Daarmee kom ik op een volgend punt: ik ben bijna zeker dat de Python's deze film zagen voor ze The Holy Grail maakten. De gelijkenis is treffend, maar duidelijk in het nadeel van Macbeth. Dit zorgde er ook voor dat ik de film nergens serieus kon nemen.

Van Polanski ben ik gewend dat zijn films er op zijn minst mooit uitzien, maar ook dat blijkt hier niet het geval. Op een bijzondere spiegelscène na valt er visueel niks te beleven. Sterker nog: ik had nooit echt het gevoel dat de film in de echte Middeleeuwen speelde. Ik had constant het gevoel naar iets neps te kijken.

Waardeloze rommel die ik nooit meer hoef te zien. Laat regisseurs maar vooral eens het lef krijgen om de dialogen van Shakespeare wat te updaten. Komt er misschien nog eens iets moois uit. 1,5*

Voorlopig de beste Shakespeare-adaptatie vind ik:

Macbeth(The Scottish Play!) is natuurlijk qua verhaal één van Shakespeare's beste met dat heerlijk bloederige thema: hoogmoed komt voor de val.

Jon Finch speelt zijn rol van machtswellustige Macbeth zo goed, dat ik mij afvraag of de Academy deze film wel in 1971 gezien heeft. Hij houdt het theatrale achterwege en zet overtuigend neer. Ook Polanski's regie nam het idee weg dat het allemaal gebaseerd was op een toneelstuk. Een aantal prachtige sets en camerabewegingen zorgden ervoor dat ik niet naar een stuk op een podium aan het zien was.

Dikke 3.5*

Op zich een goede MacBeth-verfilming, cinematographisch zeer sterk, maar toch heb ik er wat problemen mee. Aan de ene kant kiest Polanski voor een hele realistisch verfilming, aan de andere kant houdt hij wel de theatrale dialogen in stand. Dat stoorde me, het past niet bij elkaar. Throne of Blood van Kurosawa vind ik toch een stuk geslaagder.

Roman Polanski's verfilming van William Shakespeare's The Tragedy of Macbeth is vooral visueel een erg indrukwekkende verfilming. De beelden zijn bijzonder mooi opgenomen met sterke composities van prachtige locaties op de Britse eilanden. De mooie aankleding, de sfeervolle luchten en het kleurgebruik zijn bijzonder goed uitgevoerd.

Verder heeft Polanski nadruk gelegd op het geweld en het bloedvergieten. De combinatie van sterk acteerwerk en een vrij realistische setting botsen echter nogal met de theatrale Oud-Engelse dialogen die af en toe - ook al zijn ze poëtisch erg sterk - heel erg gekunsteld over komen en de vaart uit de film halen.

Zoals vaker bij Shakespeare verfilmingen vond ik de hoofdpersoon alles behalve sympathiek en werkte de uitwerking van bovennatuurlijke elementen vaak erg vervreemdend. Desalniettemin zeker geen onaardige Shakespeare verfilming.

Weinig waardering voor Shakespeare hier. Terwijl ik het ongelooflijk vind dat zoveel van zijn teksten zo bekend zijn geworden, niet zelden gevleugelde uitspraken. Ook al heb ik Macbeth nooit gelezen toch was er steeds die herkenning: daggers in men's smiles, all my pretty ones, she should have died hereafter (die laatste passage komt vrij prominent voor in een boek dat ik toevallig aan het lezen ben). En dat voor een schrijver van vier eeuwen geleden. Overigens snap ik wel dat scholieren die deze film verplicht hebben moeten zien tijdens Engelse les hier weinig aan vonden, ik had deze waarschijnlijk ook niet moeten zien toen ik 16 was.

Met het bronmateriaal is weinig mis, en Polanski heeft het geweldig verfilmd, bruut zoals ik me de Middeleeuwen voorstel. De film ziet er schitterend uit, de gevechten vond ik juist realistisch en de mij onbekende cast deed het prima. Ik vond de heksenbijeenkomst ook wel cool. De meest opvallende naam in de credits vond ik trouwens die van Hugh Hefner als producent.

Het toneelstuk 'The Tragedy of Macbeth' van William Shakespeare is het kortste en tevens bloedigste tragedie die bard ooit schreef. Deze film is één van de vele interpretaties en is afkomstig van regisseur Roman Polanski. Het verhaal over de stoutmoedige Schotse generaal Macbeth die van drie heksen (Three Wyrd Sisters) de voorspelling te horen krijgt dat hij op een dag koning van Schotland zal worden, is natuurlijk bekend. Een voorspelling die overigens tevens zijn ondergang behelst. behelst! Hoewel sommige elementen van de plot en dialoog zijn ingekort, uitgebreid of anderszins gewijzigd, wordt het grootste deel van de originele tekst intact gehouden.

Echter laat precies wat de film nu nog zo bijzonder goed maakt, in het jaar van uitkomen een punt van kritiek zijn geweest! De film schuwt het namelijk niet om expliciet bloederige en verontrustende beelden te laten zien. Gapende wonden, een naakte gek-geworden Lady Macbeth en kakelende heksen. Het acteerwerk, bij Shakespeare-verfilmingen toch een must, zijn erg sterk! Misschien zijn vertolkingen iets te theateriaal. Ik vond het in ieder geval niet storend.

Daarnaast zijn er visuele mooie sombere scènes met hevige regenval en winderige locaties die adembenemend goed werken en ook de kostuums en kastelen zijn prima verzorgt. Roman Polanski maakte deze schitterende film niet lang nadat zijn zwangere vrouw Sharon Tate in hun huis in Beverly Hills werd vermoord door leden van Manson-familie Doordat de regisseur elders geen financiering kon krijgen werd de film gefinancierd door Hugh 'Playboy' Hefner. De film werd helaas geen succes maar de film staat anno 2021 nog steeds als een huis! En hoort zeker tot één van de betere interpretaties die ik heb gezien!