Gojira: Fainaru Uôzu (2004)

Dezelfde energieke en complete onzinnigeheid die de eerste Transformers van Michael Bay ook ooit was. Acteerwerk en plot zijn geen oscarwinnend materiaal, maar dat wordt helemaal goed gemaakt met de gestoorde battles. De monsters zijn ontzettend gaaf vormgegeven en hun battles vinden plaats in de meest uiteenlopende settings, met natuurlijk altijd genoeg gebouwen voorhanden om aan diggelen te slaan. Veel aandacht voor de menselijke acteurs, maar hun over-the-top en slechte acteren geeft het een fijne extra campy laag mee. Het enige echte punt van kritiek is dat een film die zo van de kicks afhankelijk is geen twee uur moet duren. Op een bepaald moment was ik het wel een beetje beu.

Dit leek voor jaren de laatste Japanse Godzilla te zijn, maar vorig jaar verscheen er dan toch nog weer eentje, dus die eer zal ''Final Wars'' niet hebben. Verder een film om snel te vergeten. Ik lees op deze pagina veel lof voor het feit dat zo goed als alle oude vijanden weer aanwezig zijn. Klopt, leuk. Maar dat was het dan ook wel. Ik had drie kwart van de tijd het idee dat ik naar een kruising tussen Star Wars, The Matrix en een Roland Emmerich film zat te kijken en niet naar een monsterfilm. Echt niet tof om op deze manier twee uur (nondeju, waarom weer zo lang???) naar de film te moeten kijken. De spaarzame gevechten met de monsters waren wel geinig, maar verder was dit een vreselijk lelijk geanimeerd zootje. En mijn hemel, wat een tergend slecht acteerwerk van de cast zeg. Ik kan op zijn tijd best genieten van hele slechte Godzilla pulp, maar dan moet je wel iets maken wat de franchise ieder geval herkenbaar maakt.

Nog eentje, dan ben ik gelukkig klaar met de Japanse Godzilla films....

1,5*

Blijft de beste van de live action reeks.

Kitamura maakt dé uber Godzilla film. Een mix van allerlei Godzilla elementen die niet noodzakelijk erg goed bij elkaar horen, maar allen wel op hun manier verwijzen naar de eerdere delen uit de reeks. Daarboven gooit hij z'n eigen typische sausje, maar nooit zonder de cheese van de originele reeks uit het oog te verliezen.

Het resultaat is een redelijk histerische en hilarische bende. Een hoop cameos van oude monsters en zelfs oudere acteurs, wat nieuwe elementen (zoals het legertje menselijke mutanten) en een verhaal wat nergens op slaat, maar wel perfect is voor een onuitputtelijke reeks gevechten.

Een ode zoals een ode zou moeten zijn. Vind het sowieso wel een vermakelijke reeks, maar zelden echt goed. Kitamura snijdt er alle cruft vantussen en komt met een film die puur voor plezier staat. Zo mogen ze er binnen 34 jaar nog wel eentje maken. Ook leuk om te zien dat de film qua energie en lol nog weinig heeft ingeboet tov de eerste keer dat ik 'm zag.

4.0* en een uitgebreide review

Gekkigheid.

Ik heb buiten de Amerikaanse bijdrages nog nooit wat van de Japanse reeks gezien, en alhoewel ik oorspronkelijk van plan was de reeks gewoon vanaf het begin te beginnen kwam deze eens langs op een stream en ik kon Kitamura niet weigeren. Toch een erg competente regisseur die altijd genoeg zijn eigen ding weet te doen.

Jammer genoeg is daar in deze film wat minder ruimte voor, wat Godzilla: Final Wars ook tot 1 van zijn mindere films maakt. Er schiet een hoop, zeg maar van alles, voorbij. In een kwartier liggen er zowat 3 steden plat, en in hoog tempo wordt er allerlei onzin tegen het scherm aangegooid. Ook al is dit allemaal intentioneel, het creëert heel veel chaos en dat komt de film niet altijd ten goede.

Je kan je film zo dwaas maken als je zelf wil, maar voor 2 uur is die gekkigheid echt te lang. Een verhaaltje zit er wel in, maar het duurt na de eerste 25 minuten lang voordat je krijgt waar je ook daadwerkelijk op wacht: monsters. Al dat gedoe met de mensen, mutanten en aliens kan me werkelijk gestolen worden, en daar kijk ik deze film ook niet voor.

Gelukkig weet Kitamura veel mee te geven aan de scenes die de ruimte geven om ook echt wat te laten zien in de regiestoel. Sterk camerawerk, razendsnelle editing en geestige gevechten tijdens de tweede helft zorgen voor een ruimschootse glimlach op het gezicht. Op die momenten, als de monsters lekker bezig zijn, maakt het eigenlijk niet heel veel meer uit dat je er zo lang op moest wachten.

Intentioneel cheesy en lollig acteerwerk nemen de film verder in. Er gebeurt een hele hoop, de film geeft je geen enkele kans om het als geheel saai te vinden want Kitamura zorgt ervoor dat elke minuut volgepropt zit met vermaak. In dat opzicht kan je de film prijzen, maar ik had toch liever meer rust gezien. Dan maar niet elk monster denkbaar op het scherm toveren. Er zullen voor dit soort films uiteraard fans zijn, ikzelf behoor daar iets minder toe.

Nee, Kitamura blijft een goed regisseur, maar zodra je een film zoveel de strot induwt blijft er niet heel veel meer over om jezelf mee te bewijzen. Er zit nog steeds veel in dat je leuk kan vinden, maar uiteindelijk blijft het een dwaze film die heel erg z'n best doet om grappig en cheesy te zijn. Zoveel dat het zowel niet als wel grappig wordt, het heeft een vreemd effect. Er zitten hilarische beelden tussen en veel vermaak, maar de chaos en actie onder de mensen waren toch wel een fout.