The Great Waldo Pepper (1975)

De eerste vliegtuigpiloten, vooral oorlogsveteranen, waren ware helden. In het begin van de jaren '30 verdienden ze de kost met het uithalen van gevaarlijke stunts als vermaak. De film keert met passie en entousiasme terug naar deze boeiende periode, waarin een vliegtuig nog voor spektakel zorgde, de hemel een plaats van vrijheid was en de vliegeniers de helden van het moment waren maar doorgaans erg jong stierven.

Wie een boontje heeft voor vliegtuigen en allerlei acrobatische toeren, zal hier beslist plezier aan beleven want de luchtshots zijn fantastisch. Wingwalks, loopings en zelfs crashes werden zomaar voor het publiek gesimuleerd. Een spectaculair verhaal heeft de film zeker niet en de toon schippert wisselvallig van schalkse humor naar pijnlijke tragedie; als hulde aan de vroege vliegeniers vond ik The Great Waldo Pepper echter een erg mooi gebaar. Redford draagt de vliegpassie goed over en de (bij)rol van Sarandon was opvallend. Net als het wat vreemde einde. Ruime voldoende.

Goeie film waarin een ex-piloot uit de oorlog nu zijn geld verdiend door te stuntvliegen. De film speelt zich af tijdens de hoogtijdagen van het stuntvliegen eind jaren '20. Qua verhaal stelt het niet al te veel voor, ook al gebeurd er op zich genoeg (waardoor de film niet langdradig wordt). Meer dan genoeg spectaculair stuntwerk waarbij vooral de scene waarin een man van het ene naar het andere vliegtuig springt, adembenemend is.

Leuke, fraai geschoten avonturenfilm over Waldo Pepper (Robert Redford), een beroemde piloot uit de eerste wereldoorlog die na thuiskomst zijn geld verdient als stuntvlieger. De plot zit onderhoudend in elkaar, met heel wat ruimte voor spectaculair in beeld gebracht stunt- en vliegwerk. Hier en daar ook wel wat dramatische momenten, maar overwegend is de toon luchtig.